MasukPagpasok sa loob ng Valecrest Nature Discovery Park, agad na nagsimula ang orientation.Mahigit dalawampung bata ang naroon.At matapos ang maikling pagpapaliwanag, hinati sila sa apat na grupo.Limang bata sa bawat grupo.Bawat grupo ay may sariling guide.At iba-iba rin ang destinasyon.May grupong interesado sa mga halaman.May grupong sa mga insekto.May grupong sa maliliit na hayop.At may grupong para sa environmental exploration.Napunta si Vivi sa Nature Discovery Group.Kasama ang apat pang bata na mahilig magtanong tungkol sa mga hayop at halaman.Tahimik lamang na sumunod si Caelan sa likuran.Siyempre—wala siyang balak ipaalam sa iba ang tunay nilang relasyon.Kaya bago pa magsimula ang tour ay simpleng sinabi niya sa mga guide."Kaibigan ko ang nanay ni Vivi.""Nakisabay lang ako ngayon.""At gusto ko ring mabantayan siya para may maikuwento ako sa Mommy niya mamaya."Wala nang nagtanong pa.Kung tutuusin—lahat ng naroon ay empleyado ng Valecrest.At walang sinumang mag
"Ahem."Inayos ni Caelan ang kanyang upo.At kunwaring walang nangyari.Pagkatapos ay tumingin kay Vivi."Little brother ba ang gusto mo?"Natigilan si Vaelisse.At agad na sumimangot habang pinanlisikan siya ng tingin.Napaisip naman si Vivi."Hmmm..."Pagkatapos ay ngumiti."Pwede rin little sister."Masaya pa itong tumawa.Halos mabulunan na naman si Harvey.At hindi napigilang magsalita."Bakit, Boss?""Balak mo na bang bigyan ng kapatid si Vivi?"Tahimik na sabay na napalingon sa kanya sina Caelan at Vaelisse."..."Unti-unting tumikom ang bibig ni Harvey.At dahan-dahan niyang ginaya ang zipper sa kanyang labi."Zip."Hindi na siya nagsalita ulit.Agad namang iniba ni Vaelisse ang usapan."Vivi.""Hm?""Tapos ka na bang kumain?""Halika na.""Uuwi na tayo.""Baka wala na tayong masakyang bus.""Pero Mommy."Reklamo ni Vivi."Hindi ko pa ubos ang chick—"Hindi na niya natapos.Dahil agad siyang binuhat ni Vaelisse."Salamat sa hapunan, Mr. Valecrest."Magalang nitong sabi.Pagkat
Inikot ni Vaelisse ang kanyang mga mata.At napabuntong-hininga."Sorry, Sir.""Pero marami pa akong—"Hindi na niya natapos ang sasabihin.Dahil agad siyang pinutol ni Caelan."Wag kang mag-alala."Mahinahon ang boses nito."Ako na ang bahala sa manager mo.""Isa pa.""VIP ako ng restaurant.""Sigurado akong papayag sila sa maliit kong request."Natigilan si Vaelisse.At napansin ni Caelan ang mga tinging ibinabato ng ibang waiter.Kaya agad siyang nagsalita."Wag kayong mag-alala.""Natutuwa lang talaga ako sa batang ito.""Gusto ko lang siyang makilala nang mas mabuti.""At gusto ko ring malaman ang ilan tungkol sa kanya."Nagkatinginan ang mga waiter.At unti-unti silang tumango."So... iyon lang pala."Mahinang sabi ng isa.Pagkatapos ay ngumiti ito kay Vaelisse."Elisse.""Samahan mo na muna si Mr. Valecrest.""Mukhang nagustuhan niya talaga si Vivi.""Uupo ka lang naman.""At kakain."Sunod-sunod na tumango ang iba.Bago sila tuluyang tumalikod.Habang palabas ng private room—
Walang kamalay-malay si Vaelisse.Na ang magaling niyang anak—ay kasalukuyang nagdudulot ng semi-heart attack sa dalawang matanda at sa ilang staff ng restaurant.Tahimik lamang siyang nag-aayos ng mga order sa kusina.Isa-isang inilalagay ang mga pagkain sa tray.Handa na sana niyang ihatid ang mga ito sa bawat mesa nang biglang—"Elisse!""Si Vivi!"Isang natatarantang boses ang sumigaw mula sa likuran.Napalingon agad si Vaelisse.Kinabahan siya."Anong nangyari kay Vivi?""Bakit?""Asaan siya?""May nangyari ba?"Sunod-sunod ang tanong niya.Habang ang babaeng staff naman ay halos hindi makapagsalita sa sobrang hingal.Halatang mabilis itong tumakbo mula sa ikalawang palapag.Kinaway nito ang kamay."Hindi...""Hindi..."Huminga muna ito nang malalim."Okay lang si Vivi...""Pero...""Pero ano?"Agad na tanong ni Vaelisse.Lalo siyang kinabahan.Muling humabol ng hininga ang staff."Si Vivi...""Umakyat sa second floor.""Pumasok sa VIP area."Natigilan si Vaelisse.Ngunit bago p
Sabado ngayon.At gaya ng nakasanayan—nakaupo si Vivi sa sofa sa rest area ng Maison Étoile.Tahimik.Nakatingin sa telebisyon.At tinatamasa ang malamig na aircon.Sa kanyang edad—isa na iyong uri ng kaligayahan.Maya-maya ay lumapit si Chloe."Vivi."Agad na napalingon ang bata."Yes, Lola Chloe?"Sabay kurap-kurap ng malalaki nitong mata.Napangiti si Chloe.At naupo sa tabi nito.Pagkatapos ay hinimas ang buhok ng bata.Agad namang nag-pout si Vivi."Bakit ang hilig ninyong himasin buhok ko?"Natigilan si Chloe."Pusa ba ako?"Tuluyan siyang natawa."Ano ka ba.""Pagpapakita kasi iyon ng pagmamahal."Saglit na nag-isip si Vivi.Pagkatapos ay tumango."Ahh.""Kaya pala.""Kaya pala ano?""Laging ginagawa ni Mommy at Daddy."Natigilan si Chloe."Daddy?"Tumango si Vivi."Opo.""Kapag nakikita ako ni Daddy.""Lagi niyang ginugulo buhok ko."Reklamo nito."Akala ko nga gusto niya akong gawing ibon."Hindi alam ni Chloe kung ano ang dapat unahin.Ang tanong tungkol sa Daddy.O ang ta
"M-Mr. Valecrest..."Nanginginig ang boses ng matabang babae."Anak mo siya?"Hindi niya namalayang basang-basa na ng pawis ang kanyang likod.Tumingin si Caelan sa kanya.Malamig.Walang emosyon.At saka nagsalita."Narinig mo naman siguro.""Tinawag niya akong Daddy."Napalunok ang babae.Ngunit hindi pa rin niya matanggap."P-Pero paano?""Paanong nangyari?""Sabi niya construction worker ang Daddy niya."Napakurap si Vivi.At napakamot sa ulo.Pagkatapos ay tumingin kay Caelan."Daddy.""Hm?""Diba nagwo-work ka sa construction site?"Tumango si Caelan."Diba construction worker tawag doon?""..."Tahimik.Napakatahimik.Maging si Harvey ay napapikit.Habang si Director Hunts naman ay napahawak sa noo.At ang mag-asawang Cole—halos bumagsak ang IQ sa narinig.May punto.Pero hindi iyon ang punto.Pero may punto nga naman.At dahil may punto—wala silang maisagot.Tuluyan silang natahimik.Biglang lumuhod si Mr. Cole.Wala nang bakas ng kayabangan sa mukha nito.Tanging takot na l
Naglalakad noon si Caelan sa hallway habang nasa likod niya sina Director Hunts at Harvey.Patungo sila sa isa pang facility na balak niyang inspeksyunin.Ngunit sa loob-loob niya—halos matawa na siya nang baliw.Dahil nakita niya ang eksaktong ekspresyon ni Vaelisse nang marinig nito ang sigaw ni
Tahimik na naghihintay si Caelan.Habang si Harvey naman ay nakatayo sa gilid na parang bodyguard na nanonood ng pinakaimportanteng usapan sa mundo.Sa wakas—tumingin si Vivi kay Caelan.Kumurap-kurap.At tila pinag-iisipan nang mabuti ang tanong.Pagkatapos ay nagsalita."Daddy.""Hm?""Pwede ka
Tumingala ang bata.Pagkatapos ay kumurap nang ilang beses.At saka dahan-dahang bumitaw sa yakap.Nanatili itong nakatitig kay Caelan.Parang may iniisip.Parang may kinukumpara.Pagkatapos ay ikiniling nito ang ulo.At bigla na lamang tumawa."Sorry po."Masayang sabi nito."Akala ko ikaw ang Dad
Tumayo si Caelan mula sa kanyang upuan.Inayos niya ang kanyang suit.Pagkatapos ay kinuha ang coat na nakasabit sa likod ng upuan."Harvey.""Yes, Boss?""Maghanda ka ng donation."Tumango si Harvey."Magkano?"Kaswal niyang tanong.Parang sanay na siya sa mga ganitong bagay.Ngunit ang sumunod na







