로그인Nang makitang hindi man lang gumalaw si Nevaeh, hindi nagalit si Sven.Sa halip, mas lumapit pa siya hanggang sa halos magkadikit na sila sa upuan ng sasakyan. Agad namang umiwas si Nevaeh at mas sumiksik sa tabi ng pinto, na tila ayaw na ayaw siyang palapitin.Sa simpleng kilos na iyon, tuluyang nakumpirma ni Sven ang kanyang hinala.Galit nga ang babae.Tahimik niya itong pinagmasdan. Hindi mabasa sa kanyang mukha kung galit ba siya o kalmado, ngunit ang lalim ng kanyang tingin ay sapat nang magbigay ng presyon."Are you angry at me, hmm? Is that why you went upstairs with Jayden?"Mababa ang kanyang boses, ngunit malinaw ang laman ng tanong.Napangiti nang mapait si Nevaeh.Hindi pa nga nito naipapaliwanag nang maayos ang tungkol kay Scarlett, tapos siya pa ang pinaghihinalaan nito.Malamig siyang tumingin sa lalaki."Mr. Ferrer, ikaw ang nakikipag-usap sa first love mo, tapos ako ang pinaghihinalaan mo?"Bahagyang kumunot ang noo ni Sven at agad na umiling."I already t
Dahil nakasabit pa ang ilang hibla ng buhok niya kanina, bahagyang nakayuko ang ulo ni Nevaeh habang nakaharap paitaas ang kanyang mukha. Sa ganitong ayos, napakalapit nila ni Jayden... sobra para sa dalawang taong hindi naman dapat magkadikit.Kahit sinong makakita sa kanila sa sandaling iyon ay madaling magkamali ng isip.Para silang magkayakap.Eksakto sa sandaling iyon, bumukas ang pinto."Wow. Nevaeh, you're really amazing. Kahit saan ka pumunta, may lalaki kang naaakit."Puno ng panunuya ang boses ni Scarlett.Ngunit higit pa sa pangungutya, may halatang kasiyahan sa kanyang mga mata habang lumilingon siya kay Sven na nasa tabi niya. Gusto niyang makita ang reaksyon nito.Pakiramdam niya ay kampi sa kanya ang langit ngayong gabi.Anuman ang nararamdaman ni Sven para kay Nevaeh, siguradong masasaktan o maiinis ito kapag nakita ang eksenang nasa harapan nila.At gaya ng inaasahan, agad na dumilim ang mukha ni Sven.Lalong lumamig ang aura nito habang diretsong nakatingin
Ilang segundo ring nanatili ang tingin ni Nevaeh kay Jayden. Ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang sumabog ang makukulay na paputok sa kalangitan.Agad siyang napalingon pataas. Bahagyang lumaki ang kanyang mga mata habang napupuno ng tuwa ang kanyang mukha."Wow..."Hindi niya napigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang sunod-sunod na pagsabog ng mga ilaw sa madilim na langit. Ang makukulay na liwanag ng fireworks ay sumasalamin sa kanyang maputing mukha, habang sa kanyang mga mata ay makikita ang repleksyon ng mga kumikislap na ilaw na tila mga bituing nagsasayaw sa gabi.Dahil doon, lalo siyang naging kapansin-pansin.Lalo siyang naging maganda.Samantala, nakasandal lamang si Jayden sa railings ng balkonahe. Kaswal ang kanyang postura habang tahimik na nakatingin sa direksyon ni Nevaeh. Paminsan-minsan ay dumadapo ang kanyang paningin sa mukha nito, at bahagyang umaangat ang sulok ng kanyang labi.May mabilis na ngiting dumaan sa kanyang mga mata, ngunit agad din iyon
Nanghihina ang buong katawan ni Nevaeh. Ngunit sa isang iglap, binuhat siya ng isang matangkad na lalaki. Mabilis nitong kinuha ang kanyang cellphone at inilayo siya sa lugar na iyon. Dumaan sila sa kabilang kanto ng hallway at nagmamadaling lumabas na tila may hinahabol na oras.Sa labas ng terrace, narinig ni Sven ang ingay. Agad siyang lumapit at sumilip sa loob, ngunit kahit ilang hakbang lamang ang layo niya rito, wala siyang nakitang sinuman.Pagkatalikod niya, may biglang yumakap sa kanya mula sa likuran.Si Scarlett iyon.Mahigpit nitong niyakap ang kanyang baywang at isinandal ang mukha sa kanyang likod."Antonius... I don't care whether your marriage is real or fake. I still want to be with you. Please... don't push me away. Okay?"Dahan-dahang pumatak ang mga luha nito at nabasa ang mamahaling suit ni Sven. Wala na ang mayabang at matapang na Scarlett na nakita kanina. Sa sandaling iyon, isa lamang siyang babaeng desperadong kumakapit sa huling pag-asa niya.Samantala
Bahagyang tumango si Nevaeh, ngunit ayaw na niyang manatili pa roon kaya agad siyang naghanap ng dahilan para makaalis.Sa totoo lang, habang tumatagal ang gabi, mas lalo niyang nararamdaman na hindi na sana siya pumunta sa birthday banquet na ito. Pakiramdam niya ay kusa siyang naglakad papasok sa isang lugar na puno ng intriga, kompetisyon, at mga emosyon na hindi niya kayang kontrolin. Mula nang dumating sila, halos wala siyang naranasang katahimikan.Napansin agad ni Sven ang pagbabago sa kanyang mood.Mula sa likuran ay mabilis itong sumunod at hinawakan ang kanyang kamay.“Where are you going?”Napahinto si Nevaeh at lumingon.Malamig man nang bahagya ang kanyang tono, pinilit pa rin niyang manatiling kalmado.“The restroom.”Simple lamang ang sagot niya.Hindi siya galit.Pero hindi rin siya masaya.At may kakaibang distansya sa kanya ngayong gabi na agad napansin ni Sven.Lalong bumigat ang ekspresyon nito, na para bang may mabigat itong pasan sa dibdib.“I'm sorry
Tahimik na natawa si Nevaeh sa sarili habang pilit niyang itinutulak palayo ang bahagyang sakit at paninikip ng dibdib na nararamdaman niya.Hindi na rin niya masyadong pinahaba pa ang pag-iisip tungkol doon. Totoo namang ipinagtanggol siya ni Sven kanina, at kitang-kita niyang mahalaga siya rito. Ngunit kahit ganoon, hindi niya pa rin maiwasang magtaka. Paano nangyari na pagkatapos siyang protektahan nito, bigla naman nitong pinagbigyan si Scarlett?Habang iniisip niya iyon, bumalik na si Scarlett sa tabi ni Mr. Javier na may kumpiyansang ngiti sa labi, para bang siya na ang nagwagi sa laban na walang ibang nakapansin.“Lolo, what were you even thinking?” masaya nitong sabi habang tumitingin kay Sven at bahagyang tumatawa. “Me and Antonius? You know us better than anyone. How could he suddenly marry someone else?”Tumango pa ito na para bang sigurado na sigurado sa sarili nitong mga salita.“Actually, he's only helping Miss Dizon because of the good relationship between the Dizon
Natigilan si Nevaeh at biglang bumilis ang tibok ng puso niya.Habang yumuyuko si Sven para halikan siya, hindi niya namalayang bahagyang nanginig ang katawan niya.Napansin iyon ni Sven. Agad itong tumigil. Malalim ang tingin nito kay Nevaeh, pero halatang pinipigilan nito ang sarili.“Ano?” tan
Isang boses na may halong panunukso ang narinig ni Nevaeh mula sa kabilang linya ng cellphone. Ilang segundo siyang natahimik bago tuluyang nakabawi.“Sven, your brother already fooled me, tapos ikaw naman ngayon? Is it your turn to play with me?” sabi niya.Ang nasa kabilang linya ay si Sven, ang
“Sinasabi ko sa 'yo, Jeston, ngayon ang araw na dapat magpakasal kayo ni Nevaeh. Hindi ka pupunta? Aren’t you afraid na magalit siya?”“Ano ka ba. Alam naman ng lahat na si Nevaeh parang sobrang dikit na plaster na mahirap alisin. Kahit malaman niyang hindi pumunta si Jeston dahil kay Neela, hindi
Buti na lang at biglang tumunog ang cellphone ni Nevaeh, na siyang nakapagligtas sa kanya sa nakakailang na sitwasyon.“Hello?”Biglang bumilis ang tibok ng puso niya habang nagmamadali siyang sagutin ang tawag.Mula sa kabilang linya, narinig niya ang mapanuksong boses ng kaibigan at sikat na mo







