LOGINAng Mga Natitirang Lihim
Matapos ang pagkakahuli kay Ricardo, ang tensyon sa Veritas Academy ay hindi agad nawala. Ang mga miyembro ay nananatiling maingat, baka may isa pang traydor na nagtatago sa kanilang gitna. Si Damien at Seraphina naman ay mas naging matapang — alam nila na ang laban laban sa Shadow Syndicate at sa nakaraan ni Damien ay hindi pa talaga tapos. Isang araw, may dumating na lihim na mensahe kay Seraphina. Nakasulat ito sa isang manipis na papeAng Pagtatapos ng Isang Kwento – At Ang Simula ng Marami Pang Kwento Limang taon na ang lumipas mula noong muling mabuhay ang Paaralan ng Luna at Sol matapos ang bagyo. Sa mga taong iyon, ang paaralan ay lumago nang husto – mula sa tatlong silid-aralan, naging labing-limang silid-aralan na ito, may sariling gusali para sa musika at teatro, isang malaking aklatan na may libu-libong aklat, at isang hardin na puno ng prutas at bulaklak na inaalagaan ng mga estudyante mismo. Mahigit 500 estudyante na ang nag-aaral doon, at ang mga guro ay binubuo ng mga pinakamagagaling sa kanilang larangan – kabilang na si Maria, na ngayon ay punong-guro ng departamento ng sining at nakilala na rin bilang isang kilalang pintor sa buong probinsya. Ang mga anak nina Damien at Seraphina ay lumaki na rin. Si Luna, na ngayon ay 15 taong gulang, ay nag-aaral na sa kanilang paaralan at nangunguna sa klase sa panitikan at musika. Siya rin ang nangunguna ng grupo ng mga estudy
: Ang Pagbubukas ng Paaralan ng Luna at Sol – At Isang Bagong Kaibigan Matapos ang kanilang masayang bakasyon sa dagat, bumalik sina Damien, Seraphina, at mga anak nila para tapusin ang pagtatayo ng Paaralan ng Luna at Sol. Sa loob ng dalawang buwan pa, nagtrabaho sila nang husto – inayos ang mga silid-aralan, bumili ng aklat at kagamitan, at naghanap ng mga guro na gustong tumulong sa kanilang pangarap. Sa araw ng pagbubukas ng paaralan, lahat ay masaya. Ang buong lugar ay inayos ng bulaklak at mga bandera na kulay asul at puti – ang paboritong kulay ng mga bata. Dumating ang maraming bata mula sa malapit na bayan, kasama ang kanilang mga magulang. Si Gng. Alcantara mula sa Veritas Academy at si Dr. Reyes mula sa Academia Stella ay dumating din para suportahan sila. "Magandang umaga sa lahat!" sigaw ni Damien sa entablado, kasama si Seraphina. "Maligayang pagbubukas ng Paaralan ng Luna at Sol! Ang paaralang ito ay para
Ang Simula ng Isang Bagong Paaralan at Isang Di-Makalimutang Paglalakbay Pagkatapos ng kanilang espesyal na gabi na tanging dalawa lang sila, binalikan nina Damien at Seraphina ang mga bata sa bahay ni Tita Elena. Nakita nila si Luna at Sol na nagtatawanan kasama ang kanilang mga pinsan, at agad na tumakbo ang dalawa patungo sa kanila. "Mama! Papa! Sobrang saya namin dito!" sigaw ni Luna, yakapin si Seraphina. "May niluto si Tita Elena na adobo na masarap!" dagdag ni Sol, hawak ang kamay ni Damien. Ngumiti sina Damien at Seraphina – masaya silang nakita na masaya ang mga bata. Pag-uwi nila sa bahay, nagkukuwentuhan sila tungkol sa kanilang araw, at habang natutulog na ang mga bata, binigyang-tuloy nina Damien at Seraphina ang pag-uusap tungkol sa kanilang bagong pangarap: ang pagtatayo ng isang paaralan na pangalan nila. "Mahal, talagang gustong-gusto ko pa rin na magtayo tayo ng sarili nating paaralan," sabi
Ang Gabi ng Mga Bulaklak at Malalim na Pagsasama (Pinalawak nang Husto) Matapos ang matagumpay na Pista ng Mga Bituin na kinabigatan nila Damien at Seraphina, napagtanto nila na matagal na silang hindi nagkaroon ng oras na tanging kanilang dalawa lang – puno ng trabaho sa dalawang akademya, pag-aalaga sa mga anak na sina Luna (10 taong gulang) at Sol (8 taong gulang), at pag-aayos ng bahay, parang laging walang oras para sa kanilang sariling dalawa. Kaya isang araw, habang naghahain ng almusal, sinabi ni Damien kay Seraphina: "Mahal, bukas – bukas na bukas – magpapahinga tayo. Hahatid ko sina Luna at Sol sa bahay ni Tita Elena (ang pinsan ni Seraphina) para manatili doon ng isang gabi. Tapos, tayo lang dalawa dito sa bahay. Gusto kong ibigay sa iyo ang lahat ng oras na nawala natin." Napatigil si Seraphina sa paghahain ng tinapay. Ang mga mata niya ay biglang naging malungkot tapos ay naging masaya. "Talaga ba, mahal? Hindi ka nagbibiro?"
Ang Pagdating ng ika-100 Taon ng Bayan ng Daraga Isang daang taon na mula nang magsimula ang pag-unlad ng bayan ng Daraga, at ang buong bayan ay naghanda ng malaking pagdiriwang para sa espesyal na okasyong ito. Maraming bisita ang dumating — mula sa ibang bayan sa Pilipinas hanggang sa mga tao mula sa ibang bansa na natulungan ng Damien at Seraphina Foundation. Ang pagdiriwang ay tumagal ng tatlong araw. May mga palabas ng mga lokal na artista, pagpapakita ng mga lokal na produkto, mga palaro para sa mga bata, at mga talumpati mula sa mga pinuno ng bayan at ng foundation. Sa ikalawang araw ng pagdiriwang, nagkaroon ng isang espesyal na seremonya sa tabing dagat, sa ilalim ng malaking puno ng mangga na itinanim para kay Damien at Seraphina. Itinayo roon ang isang bantayog na may kanilang mga mukha at ang mga salitang: “ANG PAG-IBIG AY KAYANG LAMPASAN ANG LAHAT NG KAHIRAPAN — DAMIEN AT SERAPHINA”
Ang Pagpapatuloy ng Kwento Maraming taon ang lumipas, ngunit ang kwento nina Damien at Seraphina ay patuloy na nabubuhay sa bayan ng Daraga. Ang puno ng mangga na itinanim sa tabing dagat ay lumaki nang napakalaki, at naging simbolo ng kanilang pag-ibig at pagmamahal sa bayan. Ang mga apo at mga apo ng kanilang apo ay patuloy na nagtatrabaho para gawing mas maganda ang bayan at ng mundo. Si Luna ay naging isang kilalang artista na gumagawa ng mga gawa na tungkol sa kalikasan at pagbabago ng mundo. Si Clara ay naging isang pinuno sa larangan ng pag-aalaga ng mga hayop, at nagtatag ng mga sentro sa buong mundo para protektahan ang mga endangered na uri. Si Lucas ay naging isang guro na tumuturo sa mga kabataan tungkol sa pag-ibig, pagtutulungan, at pag-asa. Ang bayan ng Daraga ay patuloy na umuunlad, ngunit nanatili pa rin itong tahanan ng mga taong nagmamahal sa isa’t isa at sa kanilang tahanan. Ang mga programa ng bayan







