Chapter 6

Cindy POV

"Good morning, everyone!”

Napalingon kaming lahat sa lalaking masiglang bumati. Gwapo rin siya, at halatang sanay maging sentro ng atensyon.

“Good morning sa dyosa kong ina at sa mala-Hercules kong ama!”

Tumayo ang mag-asawa para b****o sa bagong dating.

“Oh, bro! Nandito ka pala ngayon. Kamusta na ang bunso naming mapagmahal?” biro nito.

Inilapit niya ang kamay para makipag–fist bump kay Nilo, pero isang malamig na tingin lang ang isinagot ni Nilo sa nakaabang na kamay.

“Eto. Mas gwapo pa rin sa’yo.”

Malamig ang tono ni Nilo, pero ramdam ang yabang.

“Ah, ganon? Gwapo nga… pero matured na ba?” nakangising hamon nito.

“Kailan ba ako naging immature? Ikaw nga ang hindi pa tumatanda ang utak,” napipikon nang sagot ni Nilo.

“See? Pikon ka pa rin. Wala talagang pagbabago,” natatawang asar ng lalaki.

"Good morning,” bati ng babaeng kakadating lang. Lumapit siya at nakipag-beso sa mag-asawa.

Pagdating naman sa lalaking kapikunan ni Nilo, smack kiss muna ang nangyari—pero bigla iyong nauwi sa mas malalim na halikan nang hapitin siya ng lalaki.

Napalingon ako kay Nilo para sana sabihing parang baliw ang mga kaharap namin, pero nakatitig lang siya sa dalawa. Nakita kong mariing nakatikom ang mga kamao niya.

Lumingon ako sa dalawang matanda.

Patay-malisya lang sila, parang sanay na sa eksenang iyon. Parang kilala ko rin ang babae… pero saan ko nga ba siya nakita?

Hindi ko napigilang hampasin ang mesa.

Agad na natigil ang dalawa at napatingin sa amin. Kunwari’y naduduwal ako habang hawak ang tiyan ko.

"May langgam po kasi sa mesa,” sabi ko sa mga in-laws kong hilaw.

Nakita kong ngumiti nang maluwag ang matandang babae, parang aliw na aliw sa ginawa ko.

“Siguro, baby, kaya rin ako naduduwal dahil sa tamis. Minsan kasi nakakaumay kapag sobra,” dagdag ko na may diin.

Nagmadaling umupo ang babae. Si Liza.

“B-buntis ka?” tanong ni Liza sa akin, halatang nabigla.

“Yeah, she’s pregnant!” singit ng matandang babae, halos proud pa ang tono.

“Buti pa nga sila, magkakaanak na. Hindi tulad ng iba diyan—hindi magawang mabigyan ng anak ang anak ko.”

Biglang yumuko si Liza sa sinabi ng matanda. Parang may mabigat na bagay na bumagsak sa pagitan naming lahat.

Mom!”

Nagulat ako nang si Nilo ang biglang nag-react. Pero ang asawa ng babae? Ni hindi man lang kumibo.

“Okay lang, Niel,” mahinang sabi ni Liza.

“Nilo,” sabat ng lalaki, itinuwid ang tawag ni Liza.

Tama nga naman. Nilo.

“Close pa ba kayo para iyon ang itawag mo sa kaniya?” kunot-noong tanong nito habang kalmadong sumusubo ng pagkain.

“S-sorry… Nilo,” agad na bawi ni Liza.

Tumango lang si Nilo at bahagyang ngumiti.

Pagkatapos ay napatingin sa akin ang lalaki.

“Ikaw ba ang asawa ng kapatid ko?”

Tumango ako. Mukhang alam niya ang tungkol sa plano.

“Are you a Salcedo, right?”

Tumango ulit ako.

“Nilo, mag-usap tayo mamaya.”

“Okay,” tipid na sagot ni Nilo sabay inom ng tubig.

Hindi maabot ni Liza ang ham sa kabilang side ng mesa. Tumayo si Nilo at siya pa ang naglagay sa plato nito. Kumuha rin siya ng tinapay at kung anu-ano pa—parang kabisado niya ang gustong kainin ng babae.

“Kumain ka nang marami. Ang payat mo na.”

Hindi ko alam kung bakit, pero may kung anong kumirot sa dibdib ko.

“Baby… pwede bang lagyan mo rin ako ng food?” malambing kong sabi, kahit hindi ko rin alam kung bakit ko iyon sinabi.

Sinunod naman niya ako.

“Baby, pwede mo na rin akong subuan?” dagdag ko pa, sabay pout ng labi.

“Cinderella, may kamay ka naman,” natatawa niyang sagot.

“Eh di wag,” kunwari’y tampo ko.

“Iho! Hindi puwedeng hindi mo sundin ang asawa mo. Magtatampo ang anak n’yo!” sita ng matandang lalaki.

Ngumisi ako. Ayan, bakulaw. At tulad ng inaasahan, ako ang nagwagi.

“Dad, Mom, I really have to go.”

Tumayo na ang lalaki at inabot ni Liza ang maleta nito. Mukhang papasok na ito sa trabaho.

Nang paalis na siya, napansin kong dumaan muna siya sa maid’s quarters.

Bakit kaya?

Pero naputol ang pag-iisip ko. Naiihi na pala ako.

“Niel, saan ba ang C.R.? Naiihi na ako,” tanong ko.

Tinuro niya sa akin ang direksyon. Gusto pa nga sana niya akong samahan, pero tumanggi na lang ako. Kaya ko naman.

Pagkatapos kong mag-CR, saka ko napagtanto na… parang naligaw ata ako.

Naglakad-lakad ako sa hallway, sinusubukang hanapin ang daan pabalik sa dining area. Tumingin-tingin ako sa bawat sulok—hanggang sa may nakita akong eksena na nagpahinto sa akin.

Ang kuya ni Niel… kahalikan ang isang katulong?!

Nanlaki ang mga mata ko.

At mas lalo pa akong nabigla nang mapansin ko ang batang karga niya. Kamukhang-kamukha niya.

Anak niya kaya iyon?

Alam ba ito ni Liza? Ni Nilo?

Parang may nabuo agad na libo-libong tanong sa isip ko.

Umalis ako roon nang hindi nila ako napapansin. Mas lalo akong naglakad, pilit hinahanap ang tamang daan. Pero mas napatigil ako sa sumunod kong nakita.

May dalawang taong magkayakap.

Mabilis akong nagtago sa likod ng isang malaking banga na naroon sa gilid ng hallway.

Mabilis ang tibok ng puso ko.

At hindi ko alam kung ano pa ang mas masakit na makikita ko.

Magkayakap kasi si Nilo at Liza habang naghahalikan?! Pero bakit?! Para na silang magkapatid ah?! Napahawak ako sa dibdib ko kasi mas naalerto ako dito eh. Kasi parang ang sakit. Baka bumalik na naman ah! Hindi impossible.

Tinadyakan ko ang banga para matigil sila at mabilis na tumakbo palayo para hindi nila ko makita.

Magkayakap sina Nilo at Liza.

At… naghahalikan.

Nanlaki ang mga mata ko. Parang biglang tumigil ang mundo ko sa eksenang iyon.

Bakit?

Hindi ba parang magkapatid ang turingan nila? Hindi ba… bawal?

Napahawak ako sa dibdib ko. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko maintindihan kung dahil ba sa gulat… o sa sakit.