Chapter 5

Hidden Desire

Chapter 5

Cindy POV

“Hays!”

Binato ko ang unan sa kama. Bwisit na Nilo ’yon! Napalayas tuloy ako nila Kuya.

Flashback

“What?!”

Napapikit ako at napatakip ng tenga sa sabay-sabay na sigaw ng mga kuya ko. Dalawa pa lang sila niyan ah.

Paano kung nandito pa ’yung dalawa?!

Mas lalo kong kinagulat nang sabay nilang binagsak ang kamay sa mesa.

“Paanong naging kasal kayo, Cindy?!” galit na galit na sigaw ni Kuya Ced. “Hindi ba sabi ko sa’yo boyfriend muna? Ay hindi pala—ligaw muna!”

“Mga Kuya, gano’n naman po ang ginawa ko kay Cinderella,” kalmadong sabi ng bakulaw sa tabi ko.

“Niligawan ko muna siya.”

Napabuntong-hininga ako. Salamat naman, matino rin.

“Niligawan ko siya… in one hour.”

Napatingin ako sa kanya. Nakangisi pa?!

Hindi ako makaangal dahil ako ang may kailangan sa kanya.

“Hindi matiis ng kapatid niyo ang kakisigan at kagwapuhan ko, kaya sinagot niya ako kaagad. After two days, siya na ang nag-propose sa’kin. Ayaw na kasi niya akong pakawalan, di ba Baby?”

Halos mamula na sa galit ang mga kuya ko.

Tumingin ako nang matalim kay bakulaw, pero tinaas niya ang kontrata namin. Wala akong magawa kundi tumango… sabay peace sign sa mga Kuya ko.

Inakbayan niya ako.

“Ouch, Baby!”

Ngumisi ako at kinurot siya sa tagiliran.

“Okay lang, Baby ko. Ganiyan ba talaga kapag naglilihi, nananakit?”

“Buntis ka, Bunso?!” sabay-sabay na tanong nila.

Umiling ako agad.

“Baby, huwag ka nang mahiya kina Kuya.”

Hinawakan niya ang tiyan ko.

“Hello, little one. Nandito tayo sa house ng mga Tito mo. Happy ka ba?”

Napanganga ako. Ibang klase talaga ’tong lalaking ’to.

“Umalis ka na, Bunso!” sigaw ni Kuya Ced.

“K-Kuya naman!”

“Sige na, Bunso. Umalis muna kayo ng asawa mo. Kakausapin muna namin si Kuya Caleb.”

Naluha ako.

“Mr. Monteverde,” mapait na sabi ni Kuya Cloud, “ikaw na ang bahala sa bunso namin… at syempre sa magiging pamangkin namin.”

Si Kuya Cedric naman ay pumasok na lang sa kwarto. Alam kong masama ang loob nila sa’kin.

Bakit ba kasi napasok ako sa ganitong sitwasyon?

End of Flashback

“Hi, Baby!”

Swabeng pasok ng bakulaw.

Binato ko siya ng cellphone.

“Aray! Bakit ba ang hilig mong manakit?!”

“Tinatanong mo pa?! May gana ka pang umarte na parang wala kang ginawang masama?!”

“Why, Baby? Hindi naman ako nambabae ngayon ah! Tingnan mo ang cellphone ko, kahit anong text o tawag nila, hindi ko pinapansin. Syempre pamilyadong tao na ako. Gwapo pa.”

Binato ko siya ng remote.

“Hoy! Wala akong pakialam kung mambabae ka! Mga bulag lang ang mga babaeng patay na patay sa’yo!”

Lumapit ako sa kanya.

“Siniraan mo ako sa mga kapatid ko! Kung ano-ano ang pinagsasabi mo!”.

“Ano bang sinabi ko?” pa-inosente pa siya.

“Sinabi mong niligawan kita in one hour!”

“Eh totoo naman. Niligawan mo ako in one hour. Ay sorry—minute lang pala.

Napakayabang talaga!

“Paano kita niligawan, ha?!”

“Di ba para magpanggap na asawa mo?”

Bigla niya akong hinapit sa bewang.

Putek… ang bango niya.

Hindi! Pabango lang ’yan.

Tinulak ko siya.

“Hindi ligaw ’yon!

Hinawakan niya ang balikat ko.

“Baby, ano ang ginagawa ng mga kandidatong tatakbo para mapasagot ang mga tao?”

“Ahm… nililigawan?”

“Exactly. Eh di niligawan mo ako.”

Napakamot ako sa ulo. Minsan talaga ang tanga ko.

“Pero sinabi mong ako ang nagyaya magpakasal!”

“Sino ba ang unang nagmamadaling magpakasal kanina?”

Napaisip ako.

“A-Ako nga… pero ’yung sinabi mong buntis ako?!”

“Kung hindi ko sinabi ’yon, ano ang iisipin nila kung bakit tayo nagmadaling ikasal? Dahil sa pagpapanggap mo?”

Napabuntong-hininga ako. Umiling.

“May itatanong ka pa ba?”

Umiling ako ulit.

“Ako pala ang mali…”

“Teka, Niel,” kunot-noo kong tanong. “Ang bilis naman ata mabuo ng baby natin?

“Siguro sadyang pareho lang kayo ng braincells ng mga kapatid mo para madaling maniwala, agad sila.”

Humiga siya sa kama nang natatawa.

Humiga na rin ako sa tabi niya. Pupunta kami ng Cebu para ipakilala niya ako sa parents niya.

Walang malisya ’to. Duh. Ako maakit sa lalaking ’to? Impossible.

…Impossible nga ba?

Huwag ko na ngang isipin.

Mabilis kaming nakarating sa Mansion ng mga Monteverde, dahil private airplane nila ang ginamit namin. Ang lakas niya sobra sa mga kaibigan niya para pahiramin ng mga sasakyan.

"Good morning Sir. Niel- lo po." Hmm. Kilala paka siya dito. Siguro talagang close niya ang mga Monteverde.

"Good Morning Mam." Binati din ako ng mga katulong dito. Ang sarap palang maging asawa ni Nilo este nung Niel Monteverde.

"Son! Dear, nandito na ang bunso natin!" Sabi ng babaeng may edad na pero ang ganda niya sobra. Lumapit ito kay Nilo "Ang baby pochocoy ko miss na miss ka ni Mommy!"

"Mom! Nakakahiya ang laki ko na kaya!" Ang kapal nito at saka walang galang sa Mommy ni Niel.

"And so what?!"Nakapamewang na sabi nung babae.

"Dear. Tigilan mo na yang bunso natin, remember his married now. " Lumingon sakin ang babae. Ang nakangiting babae ay sumimangot at lumapit sakin.

Naka crossed arm ito, nakataas ang isang kilay sabay tingin sakin mula ulo hanggang paa.

"Dear baka matakot siya sayo." Nag alalang sabi ng asawa niya.

"Mukha ba kong nakakatakot? " Napalunok ako at napatingin kay Nilo para humingi ng tulong na nakatingin lang samin.

Ganon lang yun? Hahayaan niya ko dito? Huminga ako ng malalim at inayos ko ang sarili ko.

"Hindi po." Sabi ko sa kaniya na nakatingin ng diretso sa mga mata niya.

"Why?" Nakangisi niyang sabi. Ano bang sasabihin ko eh parang Jeane Garcia tong babae na to eh. Tinigan ko din siya mula ulo hanggang paa.

"Hindi naman kasi kayo pangit. So bakit ko kayo kakatakutan?" Wala na kong masabi kundi yun lang. Tumawa nang malakas ang matandang lalaki at si Nilo.

"I like you na!" Natuwa siya at parang umarteng si Kris Aquino. Bigla akong niyakap at bineso beso.

" I love you na!"

"Mom! " Sabay hatak sakin ni Nilo.

"Wag mong yakapin ang Baby ko! Alam mo namang seloso ako eh." Akala mo naman totoo tong lalaki na to! Best actor, magantihan nga.

"Baby, naiipit si Baby!" Ang higpit ng yakap niya kaya tinulak ko siya ng malakas.

"Oh my God! Are you pregnant iha?! Oh my gosh! Dear narinig mo!? Magkakaapo na tayo!"

Ang ingay naman nitong magsalita. Niyakap niya ko bigla.

" Thank you Iha." May luha sa mata ng madam. Naku kinareer niya nakakakonsensya.

Tumingin ako kay Nilo na seryoso ang tingin sakin. Dinilaan ko lang siya akala mo huh!

Nasa dining table na kami. Ang sasarap ng pagkain.

Katabi ko si Nilo at inaasikaso niya ako. Kapag titignan mo kami, para talaga kaming mag-asawa.

Pero kapag kaming dalawa lang…

World War II.