CHAPTER 4 - Ang Lihim na Hindi Dapat Malaman

Mahigpit na napahawak si Sabrina sa ultrasound.

Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo nang maramdaman niyang may presensya sa labas ng kanyang silid.

Mabagal siyang lumingon.

Bahagyang nakabukas ang p***o.

At doon...

Nakatayo si Lolo Victor Dela Merced.

Nanigas ang buong katawan niya.

"L-Lolo..."

Mabilis niyang pinahid ang mga luha sa kanyang pisngi at pilit na ngumiti.

"Hindi ko po kayo narinig."

Hindi agad nagsalita ang matanda.

Tahimik nitong pinagmasdan ang maputlang mukha ni Sabrina.

Pagkatapos ay napansin nito ang papel na mahigpit na yakap ng dalaga.

"May problema ba, apo?"

Sa simpleng tanong na iyon...

Halos bumigay na ang matatag niyang harapan.

Simula nang mamatay ang kanyang ina, si Lolo Victor lamang ang itinuring niyang tunay na pamilya.

Ito ang taong tumanggap sa kanya.

Nag-aruga.

At nagbigay ng tahanan.

Ayaw niyang saktan ang matanda.

Ngunit mas ayaw niyang sirain ang pangakong ginawa niya kay Hendrix.

"Wala po."

Piliting ngumiti si Sabrina.

"Medyo masama lang po ang pakiramdam ko."

Naglakad papalapit si Lolo Victor.

Hinawakan nito ang noo ng dalaga.

"Mainit ka."

"Pagod lang po siguro."

Ngunit hindi kumbinsido ang matanda.

Napansin nitong namumugto ang mga mata ni Sabrina.

Parang matagal na itong umiiyak.

"Ano'ng nangyari?"

Tahimik.

Muling bumalot ang katahimikan sa buong silid.

Pagkatapos ng ilang sandali, marahang nagsalita si Sabrina.

"Lolo..."

"Kailangan ko po kayong makausap."

---

Sa kabilang panig ng siyudad...

Katatapos lamang ng hapunan nina Hendrix at Kathryn.

Tahimik silang naglalakad palabas ng restaurant.

Ngunit kapansin-pansing malayo ang isip ni Hendrix.

Hindi iyon nakaligtas kay Kathryn.

"Kanina ka pa tahimik."

Ngumiti siya.

"May iniisip ka ba?"

"Wala."

"Sigurado?"

Napahinto si Hendrix.

Hindi niya maintindihan ang sarili.

Ito ang gabing matagal niyang hinintay.

Bumalik na ang babaeng minahal niya sa loob ng maraming taon.

Dapat...

Masaya siya.

Pero bakit paulit-ulit niyang naaalala ang mukha ni Sabrina?

Ang maputla nitong kutis.

Ang nanginginig nitong kamay.

At ang mga matang tila pilit na nagtatago ng matinding sakit.

"Hendrix?"

Muling tawag ni Kathryn.

Napakurap siya.

"Sorry."

Bahagya itong ngumiti.

"Pagod lang."

Tumango si Kathryn.

Ngunit sa kaibuturan ng kanyang isip...

Ramdam niyang may nagbabago.

Dalawang taon siyang nawala.

At sa loob ng dalawang taong iyon...

May isang babaeng nakasama si Hendrix araw-araw.

Hindi niya maiwasang itanong sa sarili...

May puwang pa ba siya sa puso ng lalaki?

---

Sa mansyon...

Tahimik na nagbuhos ng tsaa ang kasambahay.

Magkatapat na nakaupo sina Sabrina at Lolo Victor sa maliit na tea room.

Walang nagsasalita.

Hanggang sa maunang bumasag ng katahimikan ang matanda.

"Sabihin mo sa akin."

"Anong bumabagabag sa'yo?"

Napabuntong-hininga si Sabrina.

Nanginginig ang kanyang mga kamay.

Mahigpit niyang hawak ang divorce agreement.

"Lolo..."

"Hihiwalay na po kami ni Hendrix."

Parang huminto ang oras.

Nanlaki ang mga mata ng matanda.

"Ano?"

Hindi ito makapaniwala.

"Anong ibig mong sabihin?"

"Napag-usapan na po namin."

"Napagkasunduan naming tapusin na ang kasal."

Biglang tumayo si Lolo Victor.

"Ano'ng kalokohan iyan?"

"Alam niyang ayokong mangyari ito!"

Hindi na napigilan ni Sabrina ang pagluha.

"Lolo..."

"Huwag na po kayong magalit."

"Kasunduan lang naman po talaga ang kasal namin."

"Lumipas na ang panahon."

"Panahon na ring tuparin namin ang napagkasunduan."

Mariing umiling ang matanda.

"Hindi!"

"Hindi ako pumapayag!"

"Minahal ka ng pamilya natin."

"Minahal ka namin!"

Napakagat ng labi si Sabrina.

Pero hindi...

Hindi si Hendrix.

At iyon lang ang mahalaga.

Napayuko siya.

"Lolo..."

"May mahal na po siyang iba."

Parang unti-unting naubusan ng lakas ang matanda.

Tahimik itong naupo muli.

Matagal itong walang sinabi.

Pagkaraan ng ilang minuto...

Mahina itong nagtanong.

"Si Kathryn ba?"

Napapikit si Sabrina.

Tumango siya.

"Sabi ko na."

Malungkot na napabuntong-hininga ang matanda.

"Akala ko..."

"Akala ko mababago siya ng panahon."

"Nagkamali pala ako."

Unti-unti nitong hinawakan ang kamay ni Sabrina.

"Apo..."

"Patawad."

"Patawad kung kami ang naging dahilan ng lahat ng ito."

Agad na umiling si Sabrina.

"Huwag po."

"Hinding-hindi ko po kayo sinisisi."

Kung tutuusin...

Masaya siyang naging asawa ni Hendrix.

Kahit panandalian lang.

Kahit hindi siya nito minahal.

Wala siyang pinagsisisihan.

Dahil sa loob ng dalawang taon...

Naranasan niyang maging bahagi ng buhay ng lalaking pinakamamahal niya.

At sapat na sana iyon.

Kung hindi lang sana siya nabuntis.

---

Kinabukasan...

Maagang nagising si Sabrina dahil sa matinding pagkahilo.

Agad siyang tumakbo papuntang banyo.

Sunod-sunod ang pagsusuka niya.

Halos wala nang lumalabas sa kanyang sikmura.

Kasabay nito ang walang tigil na pagpatak ng kanyang mga luha.

Napahawak siya sa tiyan.

"Patawad..."

Mahina niyang bulong.

"Hindi sinasadya ni Mama."

Paglabas niya ng banyo...

Naabutan niya ang family doctor na papasok sa kanyang silid.

"Ma'am Sabrina."

"Pinapunta po ako ni Sir Victor."

"Nabalitaan niyang masama ang pakiramdam ninyo."

Mabilis na nagpunas ng mukha si Sabrina.

"Ayos lang po ako."

Ngunit hindi siya pinaniwalaan ng doktor.

"Hayaan ninyo akong matingnan kayo."

Wala siyang nagawa kundi umupo.

Ilang minutong sinuri ng doktor ang kanyang kondisyon.

Maya-maya...

Bahagya itong ngumiti.

"Congratulations."

"Tila may magandang balita."

Nanlaki ang mga mata ni Sabrina.

Hindi...

Hindi puwedeng malaman ito ng kahit sino.

Agad niyang hinawakan ang braso ng doktor.

"Dok..."

Puno ng pakiusap ang kanyang mga mata.

"Pwede po bang..."

"Huwag muna nating sabihin kahit kanino."

Natigilan ang doktor.

"Lalo na po kay Lolo."

"Please."

Matagal siyang tinitigan ng matanda.

Pagkatapos ay tumango.

"Nauunawaan ko."

"Pero hindi mo maaaring itago ito habambuhay."

Mahinang ngumiti si Sabrina.

"Konting panahon lang po."

"Kapag natapos na ang divorce..."

"Aalis na kami."

"Kami na lang ng anak ko."

Hindi niya alam...

Sa mismong sandaling iyon...

Kadarating lang ni Hendrix sa mansyon upang kunin ang ilang mahahalagang dokumento.

At mula sa labas ng silid...

May narinig siyang salitang nagpahinto sa kanyang paghinga.

"...anak ko."

Nanigas siya.

Unti-unti siyang napalingon sa nakasarang p***o ng silid ni Sabrina.

May anak?

Sino ang tinutukoy ni Sabrina?

At bakit ngayon lang niya iyon nalaman?