تسجيل الدخولMaaga akong nagising at inihanda na ang baon ng aking anak na ngayo'y tulog pa dahil 7am pa naman ang klase nila. Nang matapos ako sa pagligo at nakapagbihis na rin ay saka pa bumangon si Zachary at naghanda na rin. Nagpaalam na ako sa kaniya at lumabas na ng bahay upang umalis na papunta sa aking trabaho.Nang makarating ako ay agad na akong naglakad papasok. Ang ibang mga emplayado ay matalim pa ring nakatingin sa akin at ang iba nama'y tinitigan pa ako mula ulo hanggang paa na para bang isa akong malaking hadlang sa buong pagkatao nila, narinig ko pa ang ibang mga nagbubulongan. Mukhang hindi pa ata nila na move-on ang mga nangyari kahapon dahil sumabay si Zach sa akin. Bakit ba kasi pati rito sa trabaho ko ay sikat siya. Napailing na lamang ako sa aking isipin hanggang sa tumigil ako sa harapan ng elevator, makakaya ko kaya kung papasok ulit ako rito?Nagdadalawang isip pa ako kung papasok ba o hindi ngunit ilang sandali lang ay natagpuan ko nalang ang sarili kong nandito na s
"That's for me right?" Umukit bigla ang ngisi sa labi niya nang sabihin niya iyon dahil nahalata niya siguro ang pamumula ko dahil naalala ko na ang lahat.Hindi ako makasalita.. Unti-unti niyang inilapit ang mukha niya sa akin at bumulong."You're still a good baker, my future wife," bulong niya sa tainga ko dahilan nang pagtaas bigla ng aking balahibo. Napakurap ako ng ilang beses nang mapansing wala na rin pala siya sa harapan ko at naiwan na naman akong nakatulala.'You're a still a good baker, my future wife...''You're a still a good baker, my future wife...''You're a still a good baker, my future wife...''You're a still a good baker, my future wife...'Nababaliw na ako.Nagpa ulit ulit na isip ko ang sinabi niya sa akin. Inayos ko muna ang aking sarili bago bumalik sa sala upang ibigay sa kanila ang mga cookies. Naabutan ko silang dalawa na naguusapan sa may couch.Si Zachary naman ay nasa dining table na rin habang kumakain sa dala namin kanina."Nga pala Ash, bakit napabis
Napakurap ako nang pang ilang beses nang sabihin niya iyon. Alam niya ba talaga? Napaka mestoryoso naman ng lalakeng ito, kahit wala naman akong sinabi sa kaniya ay mukhang parang alam niya talaga.Pagkatapos niyang sabihin 'yon ay hindi na nga umaayos ang tibok ng puso ko dahil sa nadama kong kaba. Napakunot ang noo ko nang biglang umukit ang ngisi sa kaniyang labi habang nakatingin pa rin ang mga mata niya sa daan."I guess you don't want to talk about that thing..." tumigil muna siya sa pagsasalita at inikot ang kaniyang sasakyan. Mukhang alam niya siguro dahil sa naging reaksyon ko. "I don't care who's the real father of your son. But I'm willing to stand as his father, Calia." Palihim akong napakagat ng aking labi nang marinig ko nag mga sinabi niya. Gusto ko mang sabihin sa kaniya ang katotohonan pero pinipilit ko ang sarili kong hindi muna, natatakot ako sa maaring mangyari, natatakot ako dahil ang totoo ay hindi pa ako handa... Hindi ako handa sa kung anong magiging reaksyo
Nagorder na siya, siya na rin ang pinaorder ko sa akin dahil hindi ko rin naman alam kung ano i oorder ko roon kasi iba iba ang mga pangalan at hindi ako masyadong pamilyar. "Bakit mo 'to ginagawa Zach?" tanong ko, dahil naninibago ako sa lahat ng mga pinapakita niya hindi ko alam kung hindi ko ba ito nagustohan o sadyang nasisiyahan lang ako sa ginagawa niya at hindi ko lang maamin sa aking sarili. "You already know the answer." Napairap nalang ako ng palihim sa sinabi niya kaya tumahimik nalang ako at maya-maya lang ay dumating na nga ang mga pagkain na iniorder ni niya. Bigla akong nakaramdam ng gutom nang inilapag na sa harapan namin ang orders, natatakam ako sa mga pagkain dahil halos paborito ko lahat ang nasa harap. "Eat," utos niya kaya kinuha ko na rin ang kutsara at wala nang pasabi sabing nag sandok kaagad. Para akong batang lumalamon sa harapan niya kaya napatigil ako nang namalayang hindi niya pala ginalaw ang pagkain niya at buong oras niya lang akong tinitigan haba
*TING! *Napakalas agad ako sa yakap niya nang tumunog na ang elevator. Baka may makakita pang empleyado sa amin. Hindi ko rin namamalayang nakababa na pala kami galing sa itaas. "See? You didn't d*e right?" lokong anas niya. Lumabas na ako at halos wala na ring tao rito sa lobby. Naramdaman kong may umakbay sa akin kaya napalingon ako kay Zach na mukhang nasiyahan din sa ginawa niya. "B-bumitaw ka nga Zach, baka may makakita sa atin dito," bulong ko sa kaniya ngunit parang bingi lang ito at mas inilapit niya pa ako sa kaniya habang naglalakad kami sa labas. "I don't care. Miss Calia." Pinabayaan ko nalang siya sa kaniyang ginawa at yumuko nalang, ang lalagkit na rin kasi ng mga tingin ng mga babaeng staff at employees na naiwan at nakakakita sa aming dalawa. Kung pwede lang makakitil ng buhay ang mga titig nila ay siguro kanina pa ako nakahandusay sa sahig. "Heads up, baby," bulong ng katabi ko sa akin, mas lalong nagwala ang puso ko sa huling sinabi niya. Hindi na nga ako mas
Alas dos na pero hindi pa rin ako makatulog, pa ulit-ulit sa utak ko ang sinabi ni Zach kanina. Sa loob ng pitong taon, ngayon lang siya umamin sa akin, kaya noong marinig ko ang sinabi niya kanina ay hindi ko na rin alam ang gagawin ko. Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumapaibabaw, ang kasiyahan ba o ang kagulohan din sa isipan ko. Napasapo nalang ako sa aking noo dahil panigurado, lalaki na naman eyebags ko bukas. Bakit ba kasi hindi ako makatulog, kahit saan ko ibaling ang mata ko mukha pa rin ni Zach ang aking nakikita, kahit pipikit ako mukha niya pa rin! Sintomas na siguro ito ng pagkabaliw ko.Pagpasok ko sa trabaho, hindi nga ako nagkamali, nagka eye bags na naman ako at mas lumaki pa ito. Nag timpla muna ako ng kape sa employee's room dahil may stock 3 in 1 naman doon at heater dahil ngayon pa talaga ako dinalaw ng antok.Pagpihit ko palang ng pinto ay natagpuan ko sa loob si Zach na nagkukutaw rin sa kaniyang cup ng kape, hindi na ako tumuloy sa pagpasok nang makita ko s
“Say that again and I will cut your tongue.” mariin nyang sinabi.Sunod-sunod ang pag hinga ng lalaki nang tanggalin ni Van ang punyal.“So which of your two hands did those bruises in Miranda's back?” kinuha ni Van ang isang basahan at marahan na pinunas ang punyal gamit iyon.Ilang minuto ang lum
Pagka labas nya sa kwarto, pumunta sya sa kusina at niligpit ang pinagkainan saka may tinawagan sa kanyang cellphone.“How are they?”“Hinatid na po namin sa eskuwelahan, boss. At yung tatlo naman po ay nasa sala kasama tutor nila.” sagot ng nasa kabilang linya.“Good.” sabay na pinatay ang tawag.
Nang hihina syang napaupo habang umiiling.“N-No..”“Oh god..”Kahit anong ulit nya sa pagbasa n'on ay malinaw parin na nakunan nga ito. Kung kanina, napipigilan nya pang wag umiyak. Ngayon ay hindi na nya napigilan nang nag uunahan na ang mga luha nya sa pag bagsak sa kanyang pisngi. He cried, har
“Bro, why is your face red? Are you sick?”Hindi nya pinansin ang kapatid at nag patuloy lang sa paglalakad hanggang makapasok sya sa van nila. Kunot noo nyang binalingan si Alvin na kakapasok lang sa van.“Ano yan?”Napatingin naman sa kanya si Alvin at bumaling sa hawak nya. “Uh, bird?”“Bakit ma







