LOGIN"The contract is currently on process by an attorney. It means it is prohibited not to follow what's written on it. You signed and agreed to it; I hope it's clear for you," ani Caden habang kumakain kami ng hapunan.
Kasalukuyan kaming sabay kumain dito sa malaking hapag niya. I prepared baked fish and salad for his side, samantalang ang akin naman ay steak. We didn't bother ourselves to cook rice because rice is not present on his schedule today according to his meal plan. Ang sa akin din ay hindi na ako nag-abala pa dahil heavy dinner na naman ang steak. "Kailan ko nga pala makukuha ang unang sweldo ko? Kailangan ko kasing mamili ng mga necessities ko. Nakita mo naman, kulang ang mga damit na dala ko." Napatawa siya nang mahina. "Wala ka pa ngang isang buwan, sweldo kaagad ang hinahanap mo?" "Let's be practical," seryosong ani ko. "Alam mo na naman kung ano ang pinunta ko dito." Bumuntong-hininga lang siya at ibinaba ang mga kubyertos. "I'll give you an allowance for your necessities. About your stipend, I will wire it to your bank account." Tumango ako sa sinabi niya at tsaka ipinagpatuloy ang pagkain. Nang matapos kaming dalawa ay agad kong niligpit ang mga ginamit namin at inilagay sa sink para hugasan ito. "Anyway, I will attend board meetings tomorrow. I will send someone to help you buy the things you need and the groceries as well," sabi niya bago siya umalis para mag-work out daw. I sent him off in front of the door. He locked it outside dahil matatagalan daw siya bago makabalik. I didn't disagree because it's less hassle for me to open it for him kapag sa loob ko in-lock. I do have spare keys naman din. Dahil sa excitement ay napagpasyahan ko na maagang magpahinga para maraming energy ang maipon kinabukasan. I've got too excited to go out and buy the things that I want. Since hindi naman gaano karami ang nabitbit kong gamit ay hindi na rin ako nahirapan pang mamili ng isusuot ko. Kinabukasan ay maaga akong nagising pero hindi kasing aga ni Caden. Hindi ko alam kung nag-jogging ba siya or hindi siya nakauwi kagabi. Hindi ko na lang inintindi at masyado akong excited sa gagawing shopping spree ngayong araw. Agad akong nag-asikaso ng umagahan namin ni Caden. I prepared an egg sandwich for him, gaya ng nasa meal plan niya, and I also had the same. Nang pumatak ang alas-8 ng umaga, agad na akong naghanda dahil ngayon daw darating ang driver na sinabi ni Caden. Tamang-tama naman na pagbukas ko ng pintuan ay nandoon na nga ang van na ginagamit din ni Caden. Nagtaka pa nga ako bakit itong black van ang pumunta gayong alam ko naman na masyado itong malaki para lang sa akin. Nang makasakay na ako sa van ay agad kong binati ang driver at nagpakilala. "Kuya, pa-text naman po kay Caden na umalis na tayo," ani ko matapos isara ang pintuan ng van. Ilang minuto ang biyahe namin para makarating kami sa mall. Dala-dala ko na rin ang black card na pinahiram sa akin ni Caden. Ang akala ko pa nga ay cash ang ibibigay niya sa akin, ngunit nagulat ako nang ibinigay niya ito. Hindi kaya ma-trace ako nito at maakusahan ng magnanakaw? Hindi ko na lang iyon inintindi at inabala ko na lang ang aking sarili sa pamimili ng mga damit. Mula sa beauty products, lotion, body wash, damit, make-up, sapatos, heels, binili ko lahat. Hindi na ako nag-abala pa na tingnan ang presyo dahil sabi niya, I can buy whatever I want; pero siyempre, hindi gaano karami ang binili ko. Tama lang na may susuotin at pamalit. Nang matapos akong mamili ng mga gamit ko ay iniabot ko na ito kay Kuya para ilagay ang mga paper bags sa loob ng van. Ako na rin ang namili at bumili ng kung anong groceries ang kailangan ko sa bahay. Sinamahan ko na rin ng mga prutas at gulay para sa gagawin kong dishes para sa amo ko. Siyempre, sinusunod ko pa rin 'yong ingredients na nasa meal plan. Hindi ako gano’n nahirapan mamili dahil maraming options ng bilihin sa napuntahan naming mall. Bagong restock siguro. Matapos naming mamili ay agad din naman kaming umuwi sa bahay. Tinulungan din naman ako ni Manong Dan—ang driver ni Caden—na ipasok ang lahat ng pinamili ko. Ako na rin ang nag-arrange sa lalagyan nito at nag-prepare na rin ako ng pang-lunch para kay Caden. Napailing na lang ako nang mapansin kong hindi man lang nakuhanan ang hinanda kong egg sandwich para sa kanya. Siguro hindi iyon napadpad dito dahil pareho namang maayos ang bahay pag-uwi ko. Hindi rin natanggal ang notes na inilagay ko sa harapan ng ref. Kinain ko na lang ang hinanda ko sa kanya kanina at napagpasyahan na ipagluto siya ng lunch at ihahatid ko na lang ito personally sa opisina niya. Baka kung ano pa ang sapitin niya doon sa office niya; konsensya ko pa iyon dahil ako ang cook. Nang pumatak ang alas-11 ay agad akong nag-prepare ng mga dadalhin ko sa opisina. Pagkatapos ay naligo na agad ako at nagbihis ng isang strapless flowy dress na may disenyong bulaklakin. I paired it with my brown flats and tied my hair into a bun. I also put light makeup on my face. Nakasukbit din sa isang balikat ko ang shoulder bag at binitbit ko na lang ang lunch bag na dala. Mabuti na lang pagbaba ko ay nando’n pa si Kuya Dan para maihatid ako papuntang office ni Caden. Hindi ko rin naman kasi alam kung anong location ng office niya. Though may nakalagay naman sa papeles na binigay niya, pero mabuti na rin ito nang hindi na ako ma-hassle kakahanap saang lupalop ng mundo itinayo ang building niya. At isa pa, gastos sa pamasahe din 'yon. Agad din naman akong ihinatid ni Kuya Dan papunta sa kompanya. Hindi na rin siya nagtanong kung anong gagawin ko doon dahil alam naman na niya na nagtatrabaho ako sa amo rin niya. Mahigit isang oras din ang biyahe namin dahil naabutan na kami ng traffic papunta sa building. Kaya pagkarating doon ng van ay agad akong bumaba. Lumakad ako papuntang entrance at expected ko naman na haharangin ako ng guard, lalo na’t hindi ako trabahante dito. "Ano pong sadya niyo? May pass po ba kayo?" tanong ng guard sa akin nang harangin ako sa entrance ng building. Agad akong ngumiti sa kanya at itinaas ang lunch box na dala ko. "May gusto lang po akong ibigay kay Mr. Caden Valensar," ani ko. Napatingin doon ang guard at umiling-iling. "Mga babae nga naman, ‘no? Hindi mo ako maloloko, miss. Hindi tumatanggap si Mr. Valensar ng regalo galing sa mga fans niya," sabi niya at akmang tatalikuran ako. "Aba, kuya, hindi ako fan!" sabi ko. Medyo napalakas pa ata kaya nagkatinginan na sa amin ang iba. "Nag-rarason ka pa! Mabuti pa umuwi ka na lang," aniya bago ako tinalikuran. Nang hindi niya ako pinansin ay dali-dali akong pumasok. Rinig ko pang tinawag niya ako pero hindi ko siya pinansin at nagmamadaling pumasok sa elevator. Nakita ko pang kinuha niya ang radyo niya, siguro tatawag ng back-up. Nang nakapasok na ako sa elevator ay agad kong pinindot ang top floor. Hula ko lang ‘to dahil gano’n naman, ‘di ba? Nasa top floor talaga ang mga may-ari ng kompanya. Nakapagtrabaho rin naman ako sa kompanya kaya alam ko rin ang mga ganito. Nang makarating ako doon ay agad akong sinalubong ng sekretarya niya. Nginitian ko na lang si Fin na walang reaksyong nakatingin sa akin. Akalain mo ’yon, pati rito parang galit siya sa mundo. "Good morning," bati ko. "Balita ko ay nag-eskandalo ka doon sa baba? Ano bang ginagawa mo rito?" pagsingit niya. Ni hindi man lang ako binati pabalik. Not that she's obliged to do so. "Maghahatid ako ng lunch sa amo mo," ani ko. "He's busy. Nasa conference meeting siya," sagot niya at lumakad sa table niya. "Ilagay mo na lang ’yan dito at ako na ang magbibigay," suhestyon niya na agad kong tinanggihan. Hindi naman siya nakipagtalo pa at agad akong iginiya sa loob ng opisina ni Caden. Nakangiti akong pumasok at inilagay ang lunch box sa table niya. Pinagmasdan ko ang exterior design ng office niya at ang sandamakmak na trophy na naka-display. Ganoon ba talaga siya kagaling sa sports niya? Sa sobrang daming trophy na naka-display, parang other half na niya itong pag judo-judo niya. Dito mo talaga ma-justify kung gaano siya ka-sensitibo pagdating sa pinakamamahal niyang sports. Ikaw ba naman mag-jogging at diet, hindi ka pa mananalo? "Then do you want me to finish your fucking job instead?!" umalingawngaw ang sigaw ng pamilyar na boses sa labas. Napatigil lang ako sa pagmasid ng mga achievements niya as a judoka and CEO nang marinig ko ang sigaw niya sa hallway. Agad akong pumunta sa pintuan at dumungaw roon. Naging hilaw ang ngiti ko nang mapatingin siya sa pwesto ko. Wala naman siyang naging reaksyon at ibinalik kaagad ang atensyon sa mga kausap niya. "Go back to your post!" umalingawngaw ang kulog na sigaw niya sa kabuuan ng hallway. Nag-bow lang din ang mga kasama niya bago nagmamadaling umalis sa harap niya. Nang makaalis silang lahat ay natuon ang atensyon niya sa akin. Napaayos naman ako ng tayo at tuluyan nang lumabas sa pintuan. "Fin! Why did you let her in?!" sigaw niya kay Fin na ikinagulat ko. "She has your lunch. What can I do? She's just doing her job," kalmadong sagot ni Fin. Agad naman akong napalakad sa gawi nilang dalawa. "Still! You know that I have a board meeting! Paano kung nakita siya ng mga puppet ng Valensar? Anong sasabihin nila?!" galit na sigaw ni Caden kay Fin bago bumaling sa akin. Napatikhim naman ako at nakahalukipkip na. Kung alam ko lang na bawal pala ako dito ay hinayaan ko na sana siyang magutom! Hindi ko naman alam na ganito siya mag-react kapag iniistorbo siya! "I-I'm sorry, u-uuwi na lang ako," utal-utal na sabi ko, pilit na hindi pinapahalata na napahiya. Umiling lang si Caden at tsaka sinenyasan ako na pumasok sa opisina niya. Napatingin ako kay Fin, naghahanap ng kasiguraduhan. Umirap lang siya at iginiya ako papasok. Nang makapasok ako ay agad akong nagtungo sa lamesa kung saan siya nakaupo. Dali-dali kong kinuha ang laman ng lunch box at tsaka binuksan sa harap niya. "So, this is the reason why you're here?" si Caden. I swallowed hard. "Of course, ano pa ba?" "Kasama pa ba ’to sa pagiging cook mo?" tanong nito na hindi ko sinagot. Pinagmasdan ko siyang tumayo sa pwesto niya at naglakad papalapit sa akin. Nang makalapit siya ay napatingin siya sa dulo ng aking buhok bago lumipat ang paningin sa akin. Sa ginawa niya ay para akong naging tuod at hindi makagalaw. Na-trap lahat ng reflexes ko dahil lang sa maliit na inakto niya. Mas lalo pa akong nanigas nang akma niyang ilapit sa akin ang kaniyang mukha. Unti-unti naman akong umiwas at napakapit sa damit na suot ko. When he leaned closer, I feel like I've been in chaos since then. "Do you want to amend the contract? From being my cook to being my wife," he whispered."The contract is currently on process by an attorney. It means it is prohibited not to follow what's written on it. You signed and agreed to it; I hope it's clear for you," ani Caden habang kumakain kami ng hapunan.Kasalukuyan kaming sabay kumain dito sa malaking hapag niya. I prepared baked fish and salad for his side, samantalang ang akin naman ay steak. We didn't bother ourselves to cook rice because rice is not present on his schedule today according to his meal plan. Ang sa akin din ay hindi na ako nag-abala pa dahil heavy dinner na naman ang steak."Kailan ko nga pala makukuha ang unang sweldo ko? Kailangan ko kasing mamili ng mga necessities ko. Nakita mo naman, kulang ang mga damit na dala ko."Napatawa siya nang mahina. "Wala ka pa ngang isang buwan, sweldo kaagad ang hinahanap mo?""Let's be practical," seryosong ani ko. "Alam mo na naman kung ano ang pinunta ko dito."Bumuntong-hininga lang siya at ibinaba ang mga kubyertos. "I'll give you an allowance for your necessitie
"Ano pong gusto niyong lutuin ko?"Pinagmasdan ko siya habang prenteng nakaupo sa countertop sa kitchen. I stood firmly in front of him, waiting for his command. He sipped his coffee and was currently busy with his phone."Ikaw na ang bahala, basta for breakfast. Mamaya ay darating ang personal assistant ko at ibibigay niya mismo sa'yo ang meal plan na kailangan mong sundin."I simply nodded at him and went back to the kitchen to get what I would cook. I decided to cook a light meal for him to begin his day. Kumuha ako ng itlog sa ref at balak itong gawing sunny side up. I also fried some strips of bacon and toasted some bread. Tinanong ko rin siya kung ano ang gusto niyang inumin sa umaga. He just said he would likely have juice since he was already done with coffee.Medyo nahiya pa nga ako ng slight dahil mas nauna pa siyang magising kumpara sa akin. Pag gising ko, wala na siya sa kwarto niya at nagulat na lang ako na nag-jogging na pala siya.I did not know that he was an early per
“Then base your judgment on my performance. Hire me, and I will give you an authentic performance that is meaningful,” sabi ko.Hindi siya umimik at wala man lang ginawang tugon sa sinabi ko. Ni emosyon ng pagkagulat man lang ay hindi ko nakita sa kanya. Nang bumukas ang elevator ay agad siyang lumabas nang hindi man lang ako tinitingnan. Hindi rin naman ako nagpakabog; sinundan ko rin siya kahit hindi naman niya sinasabi.Ganito naman talaga, ’di ba, kapag may kailangan ka? Dapat desperado kang makitaan at masubukan ang potential mo.Patuloy pa rin akong nakasunod sa kanya. Alam naman niyang nakabuntot ako pero wala naman siyang sinasabi na huwag akong sumunod. Based on the way that we’re taking, I think we’re heading to the parking lot. Ito rin naman ang dinaanan namin ni Owen kanina bago kami pumasok sa bar.On our way to the parking lot, his phone made a sound. Hindi na rin ako nag-abalang usisain kung kaninong cellphone iyon dahil wala rin naman akong cellphone at kaming dalawa l
"You didn't come to this bar looking for love, Ayla. You came because survival comes at a price."Mariing sabi ni Owen—ang handler namin. Ito na ang pinakahuling bar na may koneksyon siya at may magagandang offer sa mga kagaya kong prostitute. Sa lahat ng girls na na-handle niya, ako na lang ang natitira at wala pang kontrata. Kaya ganoon na lang ang inis niya nang halos hindi ko tanggapin ang papel na inilahad niya.Andito kaming dalawa sa two-seater na table sa loob ng bar ng kakilala niya. He helped me find someone who is willing to avail me. Someone like me who is wrecked. Someone who would be willing to buy someone like me who is on sale.A sale meant for survival, not because I ever wanted to be part of it."Ito na ang huling beses na tutulungan kita, Anya. I have so much on my plate because of you. Anlaki ng ginastos ko para sa breaching of contract na ginawa mo sa pinagtatrabahuhan mo noon; I hope you never forget what our deal was back then," aniya at mariin akong tinitigan.







