Kabanata 2

Mahigpit na napakapit si Mikaela Santiago sa hawak niyang folder.

Hindi siya halos makahinga.

Parang isang maling sagot lang ang kailangan para tuluyan siyang palabasin sa opisinang iyon.

Pagkatapos ng ilang segundong katahimikan, muling nagsalita ang lalaking nasa likod ng computer.

"Ms. Bianca Morales."

Bahagyang napaatras ang babaeng mukhang artista sa K-drama.

"Ako po?"

"Ikaw."

Mahina itong tumango.

Muli niyang inayos ang buhok at pilit na ngumiti.

Ngunit sa sumunod na mga segundo...

Unti-unting nawala ang kumpiyansa sa kanyang mukha.

Napakalamig ng boses ng Marketing Director.

"Noong 2020, nagpa-rhinoplasty ka sa isang kilalang aesthetic clinic sa Bonifacio Global City."

Nanlaki ang mga mata ni Bianca.

"Tapos ay nagpa-double eyelid surgery ka sa Quezon City."

Lalong namutla ang babae.

"Pagkaraan ng isang taon, lumipad ka sa South Korea para sa contouring ng panga at noo."

Tahimik ang buong opisina.

Maging si Mikaela ay napatitig lamang.

Hindi siya makapaniwalang alam ng lalaking iyon ang ganoong detalye.

Huminto ito sandali.

Pagkatapos ay malamig na nagsalita.

"At nitong nakaraang taon..."

"...nagpa-V-line treatment ka ulit."

Mariing napalunok si Bianca.

Nanginginig na ang labi nito.

"Kung bawat bahagi ng mukha mo ay pinalitan na..."

"...sigurado ka bang makikilala ka pa ng sarili mong nanay?"

Pak!

Parang sampal ang bawat salitang binitiwan ng lalaki.

Namula sa hiya si Bianca.

"Paano mo nalaman ang lahat ng iyon?" halos pasigaw niyang tanong.

Hindi man lang gumalaw ang lalaki.

"Nag-apply ka sa kumpanya namin."

"Ibig sabihin, dumaan ka sa background verification."

"Normal lang na nasa amin ang impormasyon mo."

"Pero... personal kong buhay iyon!"

"At ano ngayon?" kalmadong sagot ng direktor.

"May batas bang nagsasabing bawal kaming magsuri ng background ng aplikanteng gustong humawak ng daan-daang milyong pisong transaksyon?"

Napangiwi si Bianca.

"Wala namang masama sa pagpaparetoke!"

"Wala."

"Tama ka."

"Pero ang hinahanap namin ay Senior Property Consultant."

"Hindi artista."

"Hindi influencer."

"At lalong hindi taong bawat anim na buwan ay ibang mukha ang ipinapakita."

Tumigas ang mukha ni Bianca.

"Sasabihin ko ito sa abogado ko!"

"Pwede."

Saglit na tumigil ang lalaki bago idinagdag,

"Pakisara na lang ang p***o paglabas mo."

Napakagat-labi si Bianca.

Halatang gusto nitong sumagot.

Ngunit wala siyang maibato.

Sa huli ay mabilis siyang tumalikod at nagmartsa palabas ng opisina.

Bang!

Malakas na nagsara ang p***o.

Tahimik na napabuntong-hininga si Mikaela.

Akala niya tapos na.

Ngunit muli na namang nagsalita ang lalaki.

"Ang naging kabit ng dating may-asawa..."

"...lumabas na rin."

Nanigas ang tatlong natitirang aplikante.

Lumingon sila sa isa't isa.

Walang kumikibo.

Pagkaraan ng ilang segundo ay muling nagsalita ang direktor.

"Ms. Karen Villanueva."

Agad na namutla ang babaeng nakasuot ng mamahaling corporate dress.

Hindi na ito nagsalita.

Tahimik nitong kinuha ang handbag.

At halos tumakbo palabas ng opisina.

Pagkasara ng p***o...

Napahawak si Mikaela sa dibdib.

Pakiramdam niya ay malamig na malamig ang hangin sa loob ng silid.

Hindi niya namalayang pinagpapawisan na pala ang kanyang mga palad.

Sa loob lamang ng ilang minuto...

Dalawang aplikante na ang pinauwi.

Ngayon...

Dalawa na lang silang natitira.

Siya.

At ang babaeng kanina pa kung makatingin sa lahat ay parang siya ang may-ari ng kumpanya.

Tahimik ang buong silid.

Hanggang sa nagsalita muli ang direktor.

"Congratulations."

Nagkatinginan ang dalawa.

"Kayong dalawa ang natitirang walang cosmetic surgery."

"At wala ring nakitang seryosong problema sa inyong personal records."

"Nakakatuwang malaman na mayroon pa ring mga taong pinipiling mabuhay nang totoo."

Hindi malaman ni Mikaela kung ano ang sasabihin.

Samantalang ang katabi niya ay bahagyang ngumiti.

"Sabi ko na nga ba."

"Ibang klase talaga ang Aurelia Prime Realty."

"Hindi ninyo hinahayaang makapasok ang kung sinu-sino lang."

"Nakakababa kasi ng standard."

Napalingon si Mikaela sa babae.

Kanina pa niya napapansin ang kayabangan nito.

Pero ngayon...

Lalo lamang itong lumala.

May ilang segundong katahimikan.

Pagkatapos...

Parang may narinig siyang mahinang tawa mula sa likod ng computer.

Hindi niya alam kung namalikmata lang ba siya.

Ngunit nang muling magsalita ang direktor...

May bahagyang amusement na sa boses nito.

"Ms. Clarisse Monteverde."

Tumuwid ang babae.

"Ano po?"

"Napakatapang mong magsalita."

"Siguro dahil Vice Chairman ng kumpanya ang tiyuhin mo."

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Clarisse.

Biglang nawala ang kumpiyansa sa kanyang mukha.

"Ki-kilala n'yo po ang Tito ko?"

"Hindi."

"Sakto lang."

"Pero simula ngayon..."

"...kilala ko na."

Tahimik ang buong silid.

Maging si Mikaela ay napapalunok na lamang.

Nagpatuloy ang direktor.

"Pakisabi kay Vice Chairman Monteverde..."

"...hindi magandang magpasok ng kamag-anak sa kompanya nang hindi dumadaan sa tamang proseso."

"At pakitanong na rin kung sino ang gusto niyang mag-resign."

"Ikaw."

"O siya."

Parang nawalan ng dugo sa mukha ni Clarisse.

"Ako... hindi ko po intensiyong gamitin ang pangalan niya..."

"Pero ginamit mo."

"At sapat na iyon."

Nanginginig ang labi ng babae.

Hindi na ito nakapagsalita.

Tahimik itong tumalikod.

At mabigat ang mga hakbang na lumabas ng opisina.

Tuluyan nang nagsara ang p***o.

Ngayon...

Mag-isa na lamang si Mikaela sa napakalaking silid.

Lalo siyang kinabahan.

Pakiramdam niya ay mas malala pa ang mangyayari sa kanya.

Mabilis niyang binalikan sa isip ang buong dalawampu't tatlong taon ng buhay niya.

May ginawa ba siyang kasalanan?

May nakalimutan ba siyang itago?

May nalaman ba ang kumpanyang hindi niya alam?

Biglang sumigaw ang malalim na boses.

"Mikaela Santiago."

"Po!"

Halos mapasigaw siya.

Pagkasagot niya ay agad niyang pinagsisihan.

"Naku, Mikaela! Bakit parang elementary student ang sagot mo?" inis niyang bulong sa sarili.

Akala niya ay pagtatawanan siya ng direktor.

Ngunit hindi.

Kalmado lamang itong nagsalita.

"Pakipakilala mo ang sarili mo."

Biglang nablangko ang isip niya.

Sa sobrang kaba, kung anu-anong salita ang lumabas sa bibig niya.

"Hindi po ako nagparetoke."

"Hindi rin po ako naging kabit."

"Noong high school po ako, medyo pasaway ako."

"Dalawang beses po akong napatawag sa guidance office dahil sa pakikipag-away."

"Pero honor student naman po ako."

"Scholar din po ako hanggang kolehiyo."

"At kahit government employee ang tatay ko..."

"...hindi ko po kailanman ginamit ang pangalan niya."

"Nakapasok po ako sa unibersidad dahil sa sarili kong pagsisikap."

Natigilan siya.

"Ano ba'ng pinagsasasabi ko?"

Naiinis na niyang kinurot ang sarili sa loob-loob niya.

Tahimik ang ilang segundo.

Pagkatapos ay nagsalita ang direktor.

"Ms. Santiago."

"Ang gusto kong marinig..."

"...ay ang tungkol sa propesyon mo."

"Hindi ang autobiography mo."

Namula si Mikaela hanggang tainga.

Pakiramdam niya gusto na lamang niyang magpalamon sa lupa.

Nagpatuloy ang lalaki.

"Ayon sa records..."

"Marunong kang magsalita ng limang banyagang wika."

"Ipakita mo."

Mabilis na huminga si Mikaela.

Ito ang kaya niya.

Ito ang ipinagmamalaki niya.

Sunod-sunod siyang nagpakilala sa Ingles.

Kasunod ang Nihongo.

Pagkatapos ay French.

At huli ang Spanish.

Malinaw.

Diretso.

Walang pag-aatubili.

Muling bumalot ang katahimikan.

Maya-maya ay nagsalita ang direktor.

"Ayon sa records..."

"May matagal kang nobyo sa Bicol."

"Plano mo bang bumalik doon kapag nagpakasal ka?"

Parang may humigpit sa dibdib ni Mikaela.

Unti-unting nawala ang kulay ng kanyang mukha.

Hindi niya inaasahan ang tanong na iyon.

Marahan siyang yumuko.

Mahina ngunit matatag ang kanyang tinig.

"Wala na po kami."

"Naghiwalay na kami."

Muling natahimik ang buong silid.

Tatlong segundo.

Apat.

Lima.

Pakiramdam ni Mikaela ay parang isang oras na ang lumipas.

Hanggang sa marinig niya ang malamig na boses ng direktor.

"Sige."

"Maaari ka nang lumabas."

Biglang bumagsak ang sikmura ni Mikaela.

Hindi niya alam kung ibig sabihin ba noon ay tapos na ang interview...

o tuluyan na siyang bumagsak.