공유

Kabanata 5

작가: miesyu
last update 게시일: 2026-07-31 00:24:26

Halos hindi makapaniwala si Mikaela Santiago sa nangyari.

Kaninang umaga lang, iniisip niyang baka hindi siya makapasa sa final interview.

Ngayon...

Nasa loob na siya ng isang mamahaling sports car kasama ang pinakanakakatakot na taong nakilala niya.

Tahimik.

Napakatahimik.

Tanging mahinang ugong ng makina at musika mula sa stereo ang maririnig.

Mahigpit na nakahawak si Mikaela sa seatbelt.

Pakiramdam niya, kahit huminga siya nang malalim ay maririnig iyon ng lalaking katabi niya.

Mula sa driver's seat, hindi man lang siya nilingon ng lalaki.

Pareho pa rin ang malamig nitong ekspresyon.

Parang wala itong emosyon.

Parang sanay itong utusan ang lahat.

Napatingin si Mikaela sa logo ng manibela.

McLaren.

Hindi niya alam ang eksaktong presyo nito.

Pero sigurado siyang mas mahal pa iyon kaysa sa bahay nilang magkakapatid sa Bicol.

Hindi niya napigilang mapalunok.

"Anong klaseng Marketing Director ang nagmamaneho ng ganitong sasakyan?"

Hindi na niya napigilan ang sariling magtanong.

"Sir..."

Tahimik pa rin ang lalaki.

"Sir Director..."

Isang maikling tingin lamang ang ibinigay nito.

"Ano?"

"Pwede ko po bang malaman kung saan tayo pupunta?"

Muling ibinalik ng lalaki ang tingin sa kalsada.

"Breakfast."

Napakurap si Mikaela.

"Po?"

"Kakain."

"Ah..."

Hindi na siya nakapagsalita.

Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa o lalo pang kabahan.

Hindi naman normal na ang direktor mismo ang sumusundo sa isang aplikante para mag-almusal.

Lalong hindi normal na naka-McLaren pa ito.


Makalipas ang halos dalawampung minuto...

Huminto ang sasakyan sa harap ng isang lumang restaurant sa may Intramuros.

Hindi ito mamahaling hotel.

Hindi rin fine dining.

Isa lamang itong maliit ngunit malinis na karinderyang kilala sa kanilang pares at arroz caldo.

Napatingin si Mikaela sa lalaki.

Hindi niya inaasahan ang lugar.

Akala niya dadalhin siya sa limang bituing hotel.

Nauna nang bumaba ang direktor.

"Halika."

Tahimik siyang sumunod.

Pagpasok nila...

Biglang yumuko ang lahat ng empleyado.

"Good morning po, Sir Adrian."

Napahinto si Mikaela.

Sir Adrian?

Iyon pala ang pangalan niya.

Hindi "Marketing Director."

Hindi "Sir."

Kundi...

Adrian Salvador.

Isa-isang lumapit ang mga waiter.

Ngunit isang tingin lang ang ibinigay ni Adrian.

Bigla silang umatras.

Parang alam na nila ang ibig sabihin noon.

Umupo siya sa pinakadulong mesa.

Tahimik lamang.

Walang arte.

Parang regular na kostumer.

Samantalang si Mikaela ay hindi pa rin alam kung paano uupo nang maayos.

Napansin iyon ni Adrian.

"Bakit?"

"Nakakahiya po."

"Bakit nakakahiya?"

"Kasi..."

"Sir..."

"Hindi pa naman po ako empleyado."

Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Adrian.

Halos hindi iyon mapansin.

"May batas bang bawal kumain ang aplikante?"

Napahiya si Mikaela.

"Wala naman po."

"Kung gano'n."

"Umupo ka."

Agad siyang umupo.


Maya-maya pa...

Dumating ang pagkain.

Bulalo.

Tapa.

Longganisa.

Pandesal.

Kapeng barako.

Napakalawak ng mesa.

Napatitig si Mikaela.

"Sir..."

"Lahat po ba ito..."

"Tayo lang?"

"Hindi."

Napangiti siya nang kaunti.

"Ay, may iba pa pala."

Pero agad ding sinabi ni Adrian...

"Ikaw lang."

Nanlaki ang mga mata niya.

"Po?"

"Kumain ka."

"Pero..."

"Hindi pa ako gutom."

"Ikaw ang gutom."

Napayuko si Mikaela.

Paano nito nalaman?

Parang nabasa na naman nito ang isip niya.

Kagabi pa halos wala siyang maayos na kain.

Dahil sa sobrang kaba.

Tahimik siyang nagsimulang kumain.

Samantalang si Adrian...

Kape lang ang iniinom.


Makalipas ang ilang minuto...

"Bakit Foreign Languages ang kinuha mong kurso?"

Napahinto siya sa pagsubo.

"Dahil..."

"Pangarap ko pong maging interpreter."

"Bakit hindi natuloy?"

Napangiti siya nang mapait.

"Mas mahal pala ang pangarap kaysa sa pamasahe."

Hindi sumagot si Adrian.

"Tatay ko po..."

"Na-stroke."

"Nanay ko naman..."

"Naglalako ng kakanin."

"Kung hindi ako magtatrabaho agad..."

"Hindi kakayanin."

Muling natahimik ang lalaki.

Hindi ito nagsalita.

Hindi rin ito nagbigay ng simpatiya.

Pero hindi rin nito binago ang usapan.

"Magkano natitira sa ipon mo?"

Nagulat siya.

"Sir?"

"Magkano."

"..."

"Diretso akong nagtatanong."

"Walong libo po."

"Kailan mauubos?"

Napaisip siya.

"Siguro..."

"Dalawang linggo."

"Kung matipid."

Tumango lamang si Adrian.

Parang may kinukuwenta sa isip.


Biglang tumunog ang cellphone nito.

Isang pangalan ang lumabas sa screen.

Chairman Alejandro Salvador

Napalingon si Mikaela.

Chairman?

Ibig sabihin...

Magkamag-anak sila?

Sinagot ni Adrian ang tawag.

"Yes."

Tahimik siyang nakikinig.

Pagkaraan ng ilang segundo...

"Siya?"

Bahagyang kumunot ang noo niya.

"Imposible."

"..."

"Pakisigurado."

"..."

"Sige."

Pinatay nito ang tawag.

Napansin ni Mikaela na mas naging seryoso ang mukha nito.

May problema ba?

Hindi siya naglakas-loob magtanong.


Pagkatapos kumain...

Akala niya babalik na sila sa opisina.

Ngunit iba ang nangyari.

"May pupuntahan pa tayo."

"Saan po?"

"Hindi mo kailangang malaman."

Muli siyang napalunok.


Mahigit tatlumpung minuto silang bumiyahe.

Hanggang sa makarating sila sa isang lumang condominium sa Makati.

Pagbukas pa lamang ng elevator...

Isang babae ang mabilis na lumabas.

"Kuya!"

Diretso nitong niyakap si Adrian.

Napatingin si Mikaela.

Maganda ang babae.

Mukhang nasa late twenties.

Simple ang pananamit.

Ngunit elegante.

Napansin ng babae si Mikaela.

"Siya ba?"

Tumango si Adrian.

"Si Mikaela."

Ngumiti ang babae.

"Hello."

"Ako si Andrea."

Napangiti rin si Mikaela.

Ngunit bago pa siya makapagsalita...

May isang matandang babae ang biglang lumabas mula sa unit.

Pagkakita pa lamang kay Mikaela...

Nanlaki ang mga mata nito.

Unti-unti itong namutla.

Pagkatapos...

Nagsimulang manginig ang buong katawan.

Hindi maalis ang tingin nito kay Mikaela.

Parang may nakita itong multo.

Maya-maya...

Mahina itong nagsalita.

"...Imposible..."

Napatingin sina Adrian at Andrea sa matanda.

"Lola?"

Ngunit hindi sila pinansin ng matanda.

Nakatingin lamang ito kay Mikaela.

May nangingilid na luha sa mga mata.

Pagkatapos ay nanginginig nitong itinuro ang dalaga.

"Hindi maaari..."

"...ikaw..."

"...kamukhang-kamukha mo siya."

Nanlamig ang buong katawan ni Mikaela.

"S-Sino po?"

Hindi agad sumagot ang matanda.

Isang pangalan lamang ang lumabas sa bibig nito.

"...Maria."

Napatingin si Adrian sa kanyang lola.

"Anong Maria?"

Tahimik ang buong hallway.

Pagkaraan ng ilang segundo...

Marahang napaupo ang matanda.

Mahigpit nitong hinawakan ang kamay ni Mikaela.

Habang nanginginig ang boses ay sinabi nito—

"Akala namin... patay na ang batang iyon... dalawampu't limang taon na ang nakalipas."

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • Hindi Ako Maganda... Pero Ako ang Pinili ng CEO   Kabanata 5

    Halos hindi makapaniwala si Mikaela Santiago sa nangyari.Kaninang umaga lang, iniisip niyang baka hindi siya makapasa sa final interview.Ngayon...Nasa loob na siya ng isang mamahaling sports car kasama ang pinakanakakatakot na taong nakilala niya.Tahimik.Napakatahimik.Tanging mahinang ugong ng makina at musika mula sa stereo ang maririnig.Mahigpit na nakahawak si Mikaela sa seatbelt.Pakiramdam niya, kahit huminga siya nang malalim ay maririnig iyon ng lalaking katabi niya.Mula sa driver's seat, hindi man lang siya nilingon ng lalaki.Pareho pa rin ang malamig nitong ekspresyon.Parang wala itong emosyon.Parang sanay itong utusan ang lahat.Napatingin si Mikaela sa logo ng manibela.McLaren.Hindi niya alam ang eksaktong presyo nito.Pero sigurado siyang mas mahal pa iyon kaysa sa bahay nilang magkakapatid sa Bicol.Hindi niya napigilang mapalunok."Anong klaseng Marketing Director ang nagmamaneho ng ganitong sasakyan?"Hindi na niya napigilan ang sariling magtanong."Sir..."

  • Hindi Ako Maganda... Pero Ako ang Pinili ng CEO   Kabanata 4

    Hindi agad nakapagsalita si Mikaela.Pakiramdam niya ay natuyo ang lalamunan niya matapos marinig ang malamig na boses ng Marketing Director."Ms. Mikaela Santiago."Napalunok siya."Narito po."Tahimik ang buong opisina.Wala siyang makita kundi ang malaking monitor sa ibabaw ng mesa. Natatakpan nito ang mukha ng lalaking kausap nila.Hindi man lang nito ipinakitang nakatingin sa kanya.Parang sapat na ang hawak nitong impormasyon para hubaran ang pagkatao ng bawat aplikante.Ilang segundo ang lumipas.Pagkatapos ay nagsalita itong muli."Mahusay ang academic record mo."Nakahinga nang bahagya si Mikaela."Salamat po.""Valedictorian noong senior high.""Opo.""Cum Laude.""Opo.""Limang banyagang wika.""Opo."Tumango siya kahit hindi naman siya nakikita.Biglang natahimik ang lalaki.Naramdaman ni Mikaela ang muling pagbilis ng tibok ng puso niya.Mas nakakatakot pala ang katahimikan kaysa sa pagtatanong.Maya-maya..."Magpakilala ka."Napakurap siya."I-Introduce ko po ang sarili

  • Hindi Ako Maganda... Pero Ako ang Pinili ng CEO   Kabanata 3

    Mahigpit na nakahawak si Mikaela Santiago sa kanyang interview invitation habang nakatitig sa direksyon ng malaking mesa sa dulo ng opisina.Hindi pa rin niya makita ang mukha ng lalaking nasa likod ng monitor.Tanging ang malalim nitong boses lamang ang umaalingawngaw sa malawak na silid.Pakiramdam ni Mikaela ay nauubusan na siya ng hangin.Hindi niya alam kung nakapasa ba siya o tuluyan nang nabigo.Huminga siya nang malalim saka bahagyang yumuko."Maraming salamat po sa oras ninyo, Sir."Dahan-dahan siyang tumalikod.Isa...Dalawa...Tatlo...Tatlong hakbang pa lamang ang kanyang nailalakad nang muling marinig ang malamig na tinig ng direktor."Diretso ka sa Human Resources."Natigilan si Mikaela.Para bang hindi niya tama ang narinig.Unti-unti siyang lumingon."A... ako po ba ang tinutukoy ninyo?"Hindi sumagot agad ang lalaki.Pagkaraan ng ilang segundo ay maikli lamang itong nagsalita."Oo."Parang huminto ang pag-ikot ng mundo.Nanlaki ang mga mata ni Mikaela.Mabilis siyang

  • Hindi Ako Maganda... Pero Ako ang Pinili ng CEO   Kabanata 2

    Mahigpit na napakapit si Mikaela Santiago sa hawak niyang folder.Hindi siya halos makahinga.Parang isang maling sagot lang ang kailangan para tuluyan siyang palabasin sa opisinang iyon.Pagkatapos ng ilang segundong katahimikan, muling nagsalita ang lalaking nasa likod ng computer."Ms. Bianca Morales."Bahagyang napaatras ang babaeng mukhang artista sa K-drama."Ako po?""Ikaw."Mahina itong tumango.Muli niyang inayos ang buhok at pilit na ngumiti.Ngunit sa sumunod na mga segundo...Unti-unting nawala ang kumpiyansa sa kanyang mukha.Napakalamig ng boses ng Marketing Director."Noong 2020, nagpa-rhinoplasty ka sa isang kilalang aesthetic clinic sa Bonifacio Global City."Nanlaki ang mga mata ni Bianca."Tapos ay nagpa-double eyelid surgery ka sa Quezon City."Lalong namutla ang babae."Pagkaraan ng isang taon, lumipad ka sa South Korea para sa contouring ng panga at noo."Tahimik ang buong opisina.Maging si Mikaela ay napatitig lamang.Hindi siya makapaniwalang alam ng lalaking

  • Hindi Ako Maganda... Pero Ako ang Pinili ng CEO   Kabanata 1

    Naupo si Mikaela Santiago sa lounge ng Aurelia Prime Realty, mahigpit na hawak ang tatlong kopya ng kanyang interview invitation.Pakiramdam niya ay parang lalabas na ang puso niya sa sobrang kaba.Hindi lang dahil ito ang una niyang job interview matapos grumadweyt sa kolehiyo.Kundi dahil isinugal niya na ang lahat para makarating doon.Iniwan niya ang kanilang maliit na bayan sa Bicol at bumiyahe patungong Maynila dala lamang ang isang maleta, ilang ipon, at napakaraming pangarap.Wala nang atrasan.Kung mabibigo siya rito, hindi niya alam kung saan siya pupulutin.Tahimik siyang napabuntong-hininga at lihim na sinulyapan ang mga kapwa aplikante sa kabilang sofa.Halos lahat ng babae roon ay mukhang modelo.May isang nakasuot ng mamahaling corporate dress na halos magpahinto sa paghinga ng sinumang makakita rito. Makinis ang balat nito at perpekto ang katawan.May isa namang petite at mukhang artista sa K-drama. Maya't maya itong naglalabas ng compact mirror para ayusin ang make-up

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status