보관함
검색
홈 / Romance / Hired to Serve, Forbidden to Love / CHAPTER 112 — One Step Closer

공유

CHAPTER 112 — One Step Closer

작가: sweetjelly
last update 게시일: 2026-06-22 23:53:44

Marc

Wala akong pinagsabihan na alam ko na ang location nina Calessia at Mama.

Maging si Lola ay walang alam na hindi pa rin ako tumitigil sa paghahanap sa kanila.

Noong matanggap ko ang balita, gusto ko agad lumipad papuntang Chile, pero pinigilan ko ang sarili ko.

Ayaw kong mahalata. Lalo na ni Lola na halos araw-araw, paulit-ulit ang sermon sa akin.

Tigilan ko na raw si Calessia.

Hayaan ko na raw ito sa buhay na pinili niya.

Pero paano ko gagawin iyon?

Mahal ko siya.

Asawa ko pa rin siya. Ka
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터
댓글 (1)
goodnovel comment avatar
Nan
Nako may ibang kontrabida na-naman na akala mo asawa nya si Marc,paano na kong sabihin ni Monica sa lola ni Marc
댓글 더 보기

최신 챕터

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 122—Who's the Real Enemy? 

    MARC“Get out!” sigaw ko.Pinaalis ko ang lahat ng bisita.Hindi lang basta pinaalis.Pinataboy ko silang lahat sa mga tauhan ko.“Have you lost your mind, Marc?!”Sigaw ni Lola habang napahawak siya sa dibdib.Todo-alalay naman si Monica sa kanya, acting as though she was already her granddaughter-in-law.Nagtangis ang bagang ko habang dinuduro ko si Monica.“This was your plan all along, wasn't it?”Hindi siya makatingin sa akin nang maayos. Hindi rin siya makasagot.“You acted like you were angry at me because of what I did to my wife, but all you really wanted was to become Mrs. Belmonte.”Hinawakan niya ang kamay ko. Pumatak ang mga luha niya habang paulit-ulit na umiiling.“No... That wasn't my plan—”“Marc! Don't blame Monica. She didn't do anything wrong. She's only been taking care of you.”“That's her job.” Dinuro-duro ko siya.“Marc, enough!”Suminghal na naman si Lola. Agad siyang napahawak sa dibdib habang mahigpit pa ring nakahawak ang isa niyang kamay sa baston.“Monica

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 121—The Only Woman I Will Ever Call My Wife

    MARC“Calessia…” Akmang hahawakan ko siya, pero kaagad na naman siyang umatras.“Stay out of my life, Marc.” Madiin ang boses niya. Matalim din ang mga matang hindi ko na yata kayang salubungin.“Paano kung ayaw ko?”“Then I will hate you for the rest of my life.”Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at tuluyan niya akong iniwan.Mapait na lang akong napangiti habang unti-unting tumutulo ang mga luha ko.Hindi ko na siya pinigilan kahit parang nadudurog ang puso ko.Pinanood ko na lang siyang halos lakad-takbo habang papalayo sa runway.Kinuha ko ang phone ko at agad na tinawagan ang isa sa mga tauhan ko.“Give Calessia the documents and the money. Make sure she has everything she needs.”“Yes, sir.”“Then follow them. Wherever they go.”“Understood.”Ibinaba ko ang tawag.Kung pipilitin ko siyang manatili...Tiyak na ikukumpara na naman niya ako kay Armando.Hindi ko siya ikukulong.Tahimik ko na lang siyang babantayan.Sa ngayon...Iyon lang ang kaya kong gawin.Maya maya, tumunog ulit

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 120—It’s Too Late...

    MARC“Calessia…”Hindi siya gumalaw. Nanatili lang siyang nakatingin sa akin na parang hindi niya naiintindihan ang sinabi ko.Maya-maya, unti-unting kumunot ang noo niya.“What did you just say?”Halos hindi ko marinig ang boses niya.Saglit akong napapikit bago humakbang palapit.“She’s gone, Calessia... And it’s all because of me.”Pero mas lalo pang dumami ang kunot sa noo niya.“Tama na, Marc—”“No, Calessia... Hayaan mo lang akong magsalita.”“Para saan pa, Marc? Tapos na, nangyari na ang lahat at hindi na mababago ’yon.”Mapait akong napangiti at napahagod sa buhok ko.“Alam ko! Pero gusto kong aminin kung gaano ako kagago.”Unti-unting nawala ang kunot sa noo niya at napalitan iyon ng ekspresyong hindi ko maipaliwanag.“I liked the fact that she kept chasing me... until I suddenly pushed her away.”Bumigat lalo ang paghinga ko. Hindi dahil nalulungkot ako sa pagkawala ni Cara Rose, kundi dahil gusto kong sumigaw siya, magwala, at sisihin ako sa mga nangyari.Pero hindi na siya

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 119—Died That Day

    MARC“Marc?”Napatingala ako.Na-miss ko iyon.Ang boses niya...'Yong paraan kung paano niya bigkasin ang pangalan ko.Pero wala na ang lambing do'n.Parang bumalik kami sa unang araw na nagkita kami.“We need to talk.”Kumislap ang mga mata ko at ilang beses akong tumango.Agad akong sumenyas sa mga tauhan ko na umalis muna.Humawak naman si Mama sa kamay ni Calessia bago tumingin sa nurse.“Gusto kong lumanghap ng sariwang hangin.”Napatingin sa akin ang nurse, hinihingi ang permiso ko.Bahagya lang akong tumango at agad niyang itinulak palabas ng cabin ang wheelchair ni Mama.Kami na lang ni Calessia ang naiwan.Kaya lang, hindi ko alam kung sisimulan ko na bang magsalita. Kaya lang hindi ko naman alam kung saan ako magsisimula.Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang lahat.Muli siyang umupo.Humakbang naman ako palapit, pero nanatili akong nakatayo.Hinintay ko na lang na siya ang unang magsalita.Para kahit paano, magkaroon ako ng lakas ng loob.Lumipas ang ilang minuto.Tahim

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 118—A Look of Dismay 

    MarcDumating ako sa Chile na isang bagay lang ang nasa isip ko.Si Calessia.Gusto ko na siyang lapitan agad.Gusto ko siyang makausap.Pero hindi pa puwede.Hindi ako maaaring magpadalos-dalos. Kaya nagtiis ako.Dalawang araw, wala akong ibang ginawa kundi ang pagmasdan siya. Siya at si Mama.Kinabisado ko ang bawat galaw ni Armando at kung ano ang ginagawa niya.Kung anong oras siya umaalis at umuuwi.Pati ang mga bantay sa bahay niya ay pinaimbestigahan ko.Ayokong mag-isip ng masama, pero kinakabahan ako sa mga bantay na kinuha niya.Hindi sila ordinaryong security personnel.Hindi rin sila galing sa anumang lehitimong agency.May mga pugante at mga dating pulis na suspendido.Puro malalaking kaso ang kinasasangkutan nila.Nalukot ko ang binabasang report.Hindi ko maintindihan kung paano naaatim ni Armando na iwan si Calessia at si Mama sa piling ng ganoong klaseng tao.Gusto ko na siyang sugurin.Kumprontahin siya kung bakit niya ipinagkakatiwala sina Mama at Calessia sa mga kr

  • Hired to Serve, Forbidden to Love   CHAPTER 117—The Man Behind Our Rescue 

    CALESSIAIpinikit ko ang mga mata ko hanggang sa tuluyang lumapag ang eroplano."Ladies and gentlemen, we have now landed. Please remain seated with your seatbelts securely fastened until the aircraft has come to a complete stop and the seatbelt sign has been switched off. Thank you."Kasabay ng boses ng flight attendant, marahang bumagal ang eroplano habang gumugulong sa runway.Dahan-dahan akong dumilat.Humugot ako ng malalim na hininga.Gusto kong ihanda ang sarili ko sa anumang sasalubong sa akin.Pero paano ako magiging handa?Hindi ko alam kung sino at ano ang kakaharapin ko mamaya.Naitakip ko ang mga palad ko sa mukha ko. Nakakapanghina.Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Parang kinakapos ako sa hininga at parang may yelo sa batok ko.Malayo na ako sa Chile.Malayo na rin ako sa bahay na ilang buwan na naging kulungan namin.Noon, may dahilan ako para lumaban araw-araw. Nagiging matapang ako dahil kasama ko si Mama. Pero ngayon, wala siya.Hindi ko pa alam kung ligtas

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status