LOGINDumating na ang oras para sa meeting, at lahat kami ay nasa loob na ng conference room habang hinihintay ang pagdating ng CEO.
Ayon kay Anne, may tumawag sa kanya kanina at naging dahilan iyon para madelay ng ilang minuto ang meeting.
The shoulders of everyone inside the room were visibly stiffened, especially when Mr.Sinclair walked in with a dark, heavy aura surrounding him. Even on normal days, his presence alone carried an intimidating weight—but today was different.
Much darker.
Much heavier.
Nang maupo siya sa kanyang upuan sa dulong bahagi paharap sa malaking screen, malakas niyang ibinaba ang dala niyang mga papel.
“Magsimula na”
It was just two words, yet it landed like thunder, sending a silent jolt of fear through everyone of us here.
The tension was obvious, but no one dared show it openly. Everyone chose professionalism over panic.
Nang magsimula na ang meeting, I moved efficiently around the table, handing out the brochures I had worked tirelessly on the night before. Each board member and investor received a copy.
Nang matapos ako, I quietly returned to my place behind sir Anthony, sitting beside Anne. As the secretary, Anne was responsible for taking official notes—and as for me, as the personal assistant, had to do the same.
As the presentation started, I made sure my focus was sharp. No distractions. No wandering thoughts. Every detail mattered.
“Ang Sky Royale Condominiums ay ang pinakabago naming proyekto, at ito ay matatagpuan sa lugar kung saan maraming mga torista ang pumupunta. Mayroon itong mga private sky lounge, infinity pool, at 24/7 na concierge service”. Paliwanag ng Project Manager, at kahit gaano kapolido ang kanyang pananalita, halata parin ang takot at kaba sa kanyang mga boses, lalo kapag nagagawi ang tingin niya kay Mr.Sinclair.
“The materials used for this project are of the highest quality,” he continued. “Each one was carefully selected to ensure the best possible outcome for this development.”
Maya-maya, isa sa mga investor ang nagsalita kaya sa kanya natuon ang attention ng lahat. “Ano ang magiging expected return sa investment kung bibilihin namin ang unit bago matapos ang construction?”
“Sa free selling phase, inaasahan namin na maibebenta ang 60% ng unit. Hindi nyo kailangang mag-alala dahil sisiguraduhin namin na ang investment ay secure at magiging maganda ang profit margin kapag natapos ang buong building”. Agad na sagot ng Project Manager sa investor na tila ay satisfy sa kanyang narinig.
Nag-patuloy ang meeting, at wala ring tigil ang aking mga daliri sa pagtype sa dala kong ipad upang itake note ang mga importanteng bagay tungkol sa project na ito.
Habang nakikinig, at abala sa pagtatake note, narinig ko ang boses ni Mr.Sinclair, and he was talking to me, habang ang attention ay nakatuon sa unahan.
“Ms. Castillo, prepare the virtual tour link and the pricing details. Send them to Mr. Cruz.” Ang kanyang turan.
“Yes, sir” Ang aking sagot.
Napatingin ako sa pwesto ni Mr.Cruz, at napansin na tila ay interested siya penthouse.
After several hours, the meeting concluded without any major issues. Judging by the reactions of the board members and investors, the project had been well received.
Most of them were eager to invest, confident that the returns would be significant. That alone ensured the project would proceed smoothly, with enough financial backing to support the construction of the new luxury condominium.
Nakasunod lamang kami ni Anne kay Mr.Sincliar patungo sa floor kung nasaan ang kanyang office, at kung nasaan ang quarter namin ni Anne.
Nang makarating, hinintay muna naming makapasok si Mr.Sinclair sa kanyang office. He opened the door and stepped inside, ngunit agad rin siyang tumigil at hinarap kaming dalawa ni Anne.
“Ms.Cortis, ikaw ang magprepare ng virtual tour link at pricing details, at ipadala mo ito kay Mr.Cruz sa lalong madaling panahon”. Ang turan niya kay Anne na agad namang tumango sa kanya.
Hindi ko naman maiwasan ang hindi mapakunot ng noo, dahil sa akin niya ibinigay ang trabaho na iyon.
“And you” He said, kaya agad akong napatayo ng tuwid. “You’ll come with me later. I have to meet someone.”
He said, and with that ay tuluyan na siyang pumasok sa loob ng kanyang office, at isinarado ang pintuan.
Tumungo naman kaming dalawa ni Anne sa mga table namin. At dahil mas malapit ang kanyang table, agad siyang naupo doon at ako naman ay naglean sa kanya para magtanong.
“Sino ang kausap ni sir kanina?”. Ang walang paligo-ligoy na tanong ko sa kanya.
“Wala man lang pasikot-sikot?. Iyan agad ang tanong mo?. Hindi ba pwedeng bakit late si sir sa meeting, at kung bakit para siyang papatay dahil sa kanyang aura?”. Ang natatawang turan ni Anne.
“Ganoon narin iyon. So, ano nga?”. Tanong ko at siniguardong mahina ang aking boses dahil baka marinig kami sa CCTV.
“Well, yung nanay niya ang kausap niya kanina”. Ang kanyang sagot kaya naman napatango ako, at hindi na muling nagtanong pa, dahil doon pa lang ay malinaw na kung bakit madilim ang aura ng lalaking iyon kanina.
Sa pagkakaalam ko kasi, hindi maganda ang relationship ni Mr.Sinclair at ng kanyang nanay. Sabi sakin noon ni Anne, ang hilig daw kasing pakialaman ni Mrs.Sinclair ang buhay ni sir Anthony. Sabi pa ni Anne, they caught Mrs.Sinclair cheating on her husband, kaya mas lalong naging malayo ang loob ni sir Anthony sa kanya.
Also, his father filed a divorce, ngunit ayaw daw iyong pirmahan ni Mrs.Sinclair.
Basta, complicated yata ang family nila.
***
By afternoon, kasalukuyan kaming bumabyahe ni sir patungo kung saan man siya pupunta. Tahimik lamang ang buong byahe, hanggang sa makarating kami sa isang malaking restaurant.
At sa pagpasok pa lang namin, masasabi ko na this restaurant ay para lamang sa mga mayayaman.
The space was vast and grand. From the polished floors to the elegant tables and chairs, everything screamed luxury. The materials alone looked incredibly expensive.
Naglakad si sir Anthony, habang nakalagay ang kanyang mga kamay sa loob ng kanyang bulsa, habang ako naman ay nakasunod lamang sa kanya.
And since nasa likuran ako, hindi ko maiwasan ang hindi titigan ang kanyang likuran.
To be honest, gwapo itong si Mr.Sinclair, ngunit sadyang masama lang ang kanyang ugali.
He's perfect. Handsome, attractive and rich. Lahat na yata ng mga hinahanap ng isang babae ay nasa kanya ng lahat.
At ang bagay na iyon ay hindi ko itinatanggi.
Maya-maya lang, nakarating na kami sa isang table, at doon ko nakita ang nanay nya.
Well, I met her once sa kompanya at gumawa siya ng eksina that time , kaya doon naikwento ni Anne na complicated ang relasyon nilang mag-ina.
No greetings at all, at agad na naupo si Mr.Sinclair, habang ako ay nanatiling natayo sa gilid nya.
Tumaas ang kilay ni Mrs.Sinclair ng mapatingin siya sa akin. “At sino itong kasama mo?”. Ang kanyang tanong, at sa tono niya ay may pagkadisgusto.
Hindi nagsalita si Mr.Sinclair, kaya naman ako na lamang ang sumagot sa tanong ng kanyang nanay. “Good afternoon, Mrs.Sinclair. Ako si Gianna Castillo, personal assistant ni sir”. Ang turan ko at alanganing ngumiti sa kanya ngunit umismid lamang siya sa akin.
“At bakit sinama mo pa ang iyong PA, Anthony. May pag-uusapan tayo and it's confidential” Ang turan nito.
“You told me this was work-related,” Ang malamig na turan ni sir sa kanyang nanay. “Since she’s my personal assistant, it’s only right that she’s here to take notes.”
There was no trace of respect in his voice at all.
“Fine” His mother said, at kita ang inis sa kanyang mukhang, ngunit agad itong napalitan ng isang matamis na ngiti. “Before we start. How are you son?. I miss you—”
Hindi natapos ang sinasabi ni Mrs.Sinclair ng lumingon sa akin si sir Anthony.
“Why are you still standing there? Sit down.” Ang kanyang turan sa akin, totally ignoring kung ano ang sinasabi ng kanya nanay.
Napalunok naman ko ng laway ng masamang tumingin sa akin ang kanyang nanay. Marahan kong hinila ang isang upuan at doon naupo.
“Hmm. Like what I'm saying, how are you son? Namiss kita ng sobra—” Hindi muling natuloy ni Mrs.Sinclair ang kanyang sasabihin ng seryusong bumaling ang tingin sa kanya ng kanyang anak.
“Drop the act. What exactly do you want, at pinatawag mo ako”. Ang kanyang tanong, na tila ba ay alam na may ibang agenda ang kanyang nanay.
Tila na-offend naman si Mrs.Sinclair, but in the end wala siyang nagawa kundi sabihin na ang kanyang sasabihin.
“Bumalik na si Samantha. At mag-iinvest ng malaking pera ang kanyang pamilya, kung papayag kang pakasalan si Samantha”.
*Gianna's POV*Matapos ang nakakapagod na trabaho sa office, ito ako parang isang lantang gulay na ginagayak ang aking mga gamit."Gianna, mauuna na ako sa iyo. May pupuntahan pa kasi ako, kaya hindi kita mahihintay. Pasensya na". Ang nag-mamadaling turan ni Anne, kaya naman lumingon ako sa kanya. "Ayos lang. Mag-iingat ka" ang aking turan sa kanya. Tumango naman siya at agad na isinakbit sa kanyang balikat ang kanyang bag, at nag-mamadaling umalis. Napabuntong hininga naman ako habang nakatanaw sa kanyang pag-alis. Maya-maya, bago tuluyang umalis, sinisigurado ko muna na wala akong naiwan na mga papel sa table ko. At nang masigurado nga na ayos na ang lahat, nagpasya narin akong umalis, dahil pupunta pa ako sa apartment ko para kumuha ng mga damit, sapagkat pupunta ako sa hospital para bantayan si mama. Actually, ayaw talagang pumayag ni mama at papa, dahil mapupuyat daw ako, lalo at may trabaho ako. Ngunit wala rin naman silang nagawa, dahil ipinagpilitan ko ang aking sarili na
Matapos mapirmahan ang kontrata, nanatiling nakaupo si Gianna sa harap ni Mr. Sinclair, hindi mapigilan ang labis na hiya na gumagapang sa kanyang dibdib sa mga oras na iyon.Parang noong nakaraang lamang, buong tapang niya itong tinanggihan. Ngunit ngayon, para siyang desperadang nakaupo sa harap ng lalaking iyon, pinag-uusapan ang mga patakaran ng isang kasal na hindi naman dapat.“Last but not the least, Ms. Castillo,” malamig na wika ni Anthony, habang seryusong nakatingin kay Gianna.Kahit ayaw tumingin ni Gianna sa kanya dahil sa hiyang nararamdaman, napilitan siyang itaas ang paningin dito, at salubungin ang tingin ng kanyang boss.Walang anumang emosyon ang mababakas sa mga mata ng CEO—only emptiness.“Do not fall in love with each other,” sabi niya, na para bang sigurado siyang may isa sa kanila ang lalabag sa patakarang iyon.Ngunit alam ni Gianna na hindi siya iyon. Alam niya sa kanyang sarili na isang malaking kahibangan kung siya ay mahuhulog sa isang katulad nya. “Deal?
Nanginginig ang mga kamay ni Gianna habang mahigpit niyang hawak ang isang kapirasong papel. Patuloy na umaagos ang kanyang mga luha, walang tigil, walang pakundangan—tila ba’y hindi na niya kayang pigilan ang sakit na bumabalot sa kanyang dibdib.Isang papel lamang iyon. Ngunit sapat na iyon para gumuho ang kanilang mundo.Paulit-ulit niyang binabasa ang nakasulat, kahit na halos hindi na niya ito makita dahil sa paglabo ng kanyang paningin, dahil sa mga luha. Kahit na nakaupo, pakiramdam niya ay babagsak parin siya sa sahig dahil sa panginginig ng kanyang mga tuhod. Naririnig niya ang paghikbi ng kanyang kapatid sa tabi niya, ngunit kahit gustuhin man niyang patahanin ito, hindi niya magawa. Dahil kahit ang kanyang mga luha ay hindi niya magawang punasan. “Sa nakikita namin,” maingat na sabi ng doktor, “mukhang matagal nang iniinda ng inyong nanay ang kanyang sakit.”Hindi nag-angat ng tingin si Gianna. Nanatili siyang nakayuko, nakapako ang mga mata sa papel na kanyang hawak. “M
Nang makalabas si Gianna sa opisina ni Anthony, halos maramdaman niya ang yanig na nang-gagaling sa kanyang mga tuhod. Ngunit sa gitna ng kanyang kaba, kahit papano ay masaya parin siya sapagkat hindi siya tatanggalin sa kanyang trabaho...at least, not now. When she was steadying herself in front of Anthony's office, sakto namang dumating si Anne."Oh. Gianna" ang turan nito, at kumunot ang kanyang noo ng makita ang pamumutla ng mukha ng kaibigan. "Anong nangyari saiyo, at para kang tinakasan ng sarili mong kaluluwa?". Ang tanong nito sa kanya. Isang malalim muli na buntong hininga ang kanyang pinakawalan, bago tingnan ang kaibigan. "My soul really escaped my body. My life just flashes in my eyes" ang kanyang turan na siyang ikinakunot ng noo ni Anne dahil sa labis na pagtataka sa kanyang sinasabi."What do you mean?" She asked, then her eyes shifted to the office door of Anthony. Then she nodded her head, like she already knew what was Gianna means. "Ah~. Did he scolded you again?
Kinabukasan, gaya ng nakagawian, maagang pumasok si Gianna Castillo sa trabaho. Sa bawat hakbang niya papasok ng building, ramdam niya ang mabilis na tibok ng kanyang puso.Simula nang tanggihan niya ang alok ni Anthony, hindi na nawala ang kaba sa kanyang dibdib. Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya pagdating niya sa kanilang floor—kung galit, parusa, o tuluyang pagtatanggal sa trabaho. Ngunit alin man, handang harapin ni Gianna ang ano mang sasabihin sa kanya ni Anthony. Diretso siyang naglakad papunta sa elevator at pinindot ang floor ng opisina nila.Habang papasara na ang pinto, may isang kamay ang biglang pumigil dito.Nanlaki ang mga mata ni Gianna nang sandaling makita kung sino iyon.Mas lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso nang pumasok ang taong nais niyang iwasan—si Anthony Sinclair. Ngunit paano nga ba niya ito maiiwasan kung nasa iisang building lamang sila?. Kung siya ay nagtatrabaho sa kanya?. Agad siyang napasiksik sa gilid ng elevator habang si Anth
Halos mabilaukan si Gianna sa pagkaing nasa bibig niya dahil sa sinabi ni Anthony.Nabitawan niya ang hawak na papel, at nanlaki ang mga mata niya habang dahan-dahang nag-angat ng tingin sa lalaking nasa harapan niya.“W-What?” ang tanong niya, halatang hindi kayang iproseso ng utak niya ang bulgar na pag-aalok ng kasal—na para bang humihingi lamang ito ng isang basong tubig.“You heard me, Ms. Castillo. Marry me,” malamig na tugon ni Anthony.Walang kahit anong emosyon sa mukha nito. Kalma. Diretso. Para bang hindi niya inalok si Gianna ng isang bagay na kayang baguhin ang buong buhay niya.Natahimik si Gianna.Sinuri niya ang ekspresyon ng CEO, pilit iniisip kung isa lamang ba itong masamang biro. Ngunit sa itsura ni Anthony ngayon—at sa pagkakakilala niya rito—hindi ito marunong magbiro. Ang ngumiti nga ay bihira nitong magawa, ang mag-joke pa kaya?Tahimik niyang ibinalik ang marriage contract sa loob ng brown envelope.“Sir, this is not funny—”“I’m not trying to make you laugh,”







