Mag-log inTila isang bomba ang binitawang salita ni Mrs.Sinclair dahil agad na tumayo si sir Anthony.
Malinaw na hindi niya nagustuhan ang sinabi ng kanyang ina, dahil sa nagliligabgab na galit sa kanyang mga mata. Kaya pati ako ay napatayo rin mula sa kinauupuan ko.
“You called me for that?. Sinasayang mo lamang ang aking oras!”. Ang galit na turan ni sir sa kanyang nanay, and was about to turn and walk away ngunit nagsalita muli ang kanyang nanay.
“Makinig ka muna sa akin, Anthony!. I'm doing this for the sake of your company” She said, kaya muling lumingon sa kanya si sir.
“For my company's sake? Or for your own?”.
“Ano ba ang sinasabi mo anak?. Of course ginagawa ko ito para sa kompanya mo. Tinutulungan kita para mas umangat ang iyong komapanya” Turan ni Mrs.Sinclair, at biglang lumambot ang kanyang boses.
Tumayo rin siya sa kanyang bangko, bago siya lumapit kay sir Anthony at hinawakan ang isa nitong kamay at ngumiti siya ng sobrang lapad. “Can't you see? I'm helping you, dahil I care for you—”.
“You don’t care about me,” Sir Anthony cut in mercilessly. “You care about money and the wealth I have now. You couldn’t get anything from Dad anymore, so you came crawling to me instead. Don’t think your acting will work on me” Ang mariing turan ni sir Anthony, then he yanked his hand away harshly.
“While I still have even an ounce of respect left for you—don’t you ever interfere in my life again.”
Nang tumalikod na si sir Anthony, and walk away leaving his mother, agad akong sumunod sa kanya dahil baka sa akin maibunton ni Mrs.Sinclair ang kanyang galit.
Nang makarating kami sa kotse, agad siyang pinagbuksan ng pinto ng kanyang driver. Agad namang pumasok sa back seat si sir, habang ako naman ay dumiretso sa passenger seat.
“Saan tayo pupunta sir?” Ang tanong ng driver, habang nagsisimula ng magdrive.
“Home”. Ang malamig niyang turan.
Halos matagal rin ang naging byahe namin bago kami nakarating sa kanyang bahay.
Ilang beses na akong nakapunta dito, kapag may ipinapadala siya sa akin na mga importanteng papel. Ngunit ganon pa man, hindi ko parin maiwasan ang hindi humanga sa laki, lawak at ganda ng kanyang bahay.
Ang bahay na ito, ay labis na napakalaki para sa isang tao. Well, may tatlong maid naman siyang kasama dito.
Nang makapasok kami sa loob, he immediately loosened his tie at agad na sumalampak sa leather couch sa living area.
Nakatayo lamang ako naghihintay sa kanyang magiging utos, ng mag-angat siya ng tingin sa akin.
Nakatingin lamang siya. At nang bahagyang tumagal na ang kanyang pagkakatitig sa aking mukha, bahagya akong tumikhim dahil hindi na ako comfortable under his intense gaze.
“Go back to the company,” he finally said, clearing his throat. “Retrieve the paperwork I didn’t finish. Have the driver take you so you won’t waste time. When you return, go straight to my office upstairs.”
Ang kanyang turan, bago siya tumayo at nagsimula ng maglakad sa enggrandeng hagdanan nitong kanyang mansyon.
Napabuntong hininga naman ako at lumabas na. Hinanap ko ang kanyang driver para magpasama pabalik sa kompanya para kuhanin ang mga paperwork na hindi pa niya natatapos gawin.
Habang nasa bayahe, hindi ko mapigilan na hindi isipin ang mga nangyari kanina sa restaurant.
Doon ko lang napagtanto, na ang scene na iyon kanina sa pagitan ni sir Anthony at ng kanyang nanay, ay hindi lamang pala sa novela o sa TV nakikita, mayroon din pala noon sa totoong buhay.
A parent who intervenes in their son or daughter's life.
Sa mayayaman talaga hindi mawawala ang mga katulad ni Mrs.Sinclair na mahilig makialam sa buhay ng kanilang mga anak. Bukod doon, hindi rin nawawala sa buhay nila yung mga arrangements.
Halimbawa, ipapakasal ka sa anak ng kaibigan ng mga magulang mo para lang mas mapatibay ang pundasyon ng kanilang mga negosyo.
Katulad ng offer ni Mrs.Sinclair kanina. Malaking investment kapalit ng pagpapakasal ni sir Anthony doon sa Samantha na sinasabi ng nanay niya kanina.
Nang makarating sa kompanya agad akong pumunta sa floor namin, at ang una kong nakita ay si Anne na busy habang nakaharap sa kanyang computer. Ngunit ng mapansin niya ang pagdating ko, agad siyang nag-angat ng tingin.
“Anong balita?. Saan kayo nagpunta kanina?. At nasaan si Sir?”. Ang sunod-sunod niyang tanong sa akin na agad ko namang nasagot.
“Umuwi na sa bahay nya. Bad mood”. Turan ko.
“Ah, talaga?. Bakit naman?”.
“Dahil sa kanyang nanay. She opened a topic about big investment dito sa kompanya ni sir, kapalit ng pag-papakasal niya doon sa babaeng nag-ngangalang Samantha”. Ang aking turan, kaya naman napatango-tango siya.
“Ah. That's why”. She said.
Then maya-maya ay may naalala ako. “Kilala mo ba yung Samantha?” Tanong ko sa kanya.
“Akala ko ay hindi kana magtatanong”. Ang nakangisi siyang turan.
“Well, sa pagkakaalam ko. Si Ms.Samantha ay anak ng isang business tycoon. Kilala ang kanilang pamilya, dahil sa yaman nila at dami ng kanilang mga negosyo. Also, patay na patay si Ms.Samantha kay sir Anthony matagal na”. Ang kanyang turan kaya naman napatango ako.
Nang makuha ang sagot sa katanungan ko, nag-paalam na ako sa kanya na kukuhanin ko na ang mga paperwork na hindi na tapos ni sir. After noon, ay umalis narin kami ng driver sa kompanya, dahil baka magalit ang lalaking iyon, lalo at ginto ang kanyang oras na dapat ay hindi masayang.
Nang makarating sa kanyang bahay, tulad ng kanyang sabi ay agad akong pumunta sa kanyang office.
Kumatok ako, ngunit walang sumasagot kaya naman binuksan ko ang pintuan at marahang pumasok sa loob. Ngunit sa aking gulat, nabitawan ko ang mga hawak ko, ng biglang pumasok si sir Anthony mula sa kabilang pintuan ng bagong ligo, hubad ang katawan at tanging manipis na tuwalya lamang ang nakapulupot sa kanyang ibabang parte ng katawan.
Napalunok ako ng laway. Nag-lalandas ang tubig pababa—pababa sa kanyang mga abs. At ng hindi ko mapigilan, bumaba pa ang aking tingin hanggang sa tumigil ito sa bukol sa gitna ng kanyang mga hita.
“Fuck!!”.
Halos mabilaukan si Gianna sa pagkaing nasa bibig niya dahil sa sinabi ni Anthony.Nabitawan niya ang hawak na papel, at nanlaki ang mga mata niya habang dahan-dahang nag-angat ng tingin sa lalaking nasa harapan niya.“W-What?” ang tanong niya, halatang hindi kayang iproseso ng utak niya ang bulgar na pag-aalok ng kasal—na para bang humihingi lamang ito ng isang basong tubig.“You heard me, Ms. Castillo. Marry me,” malamig na tugon ni Anthony.Walang kahit anong emosyon sa mukha nito. Kalma. Diretso. Para bang hindi niya inalok si Gianna ng isang bagay na kayang baguhin ang buong buhay niya.Natahimik si Gianna.Sinuri niya ang ekspresyon ng CEO, pilit iniisip kung isa lamang ba itong masamang biro. Ngunit sa itsura ni Anthony ngayon—at sa pagkakakilala niya rito—hindi ito marunong magbiro. Ang ngumiti nga ay bihira nitong magawa, ang mag-joke pa kaya?Tahimik niyang ibinalik ang marriage contract sa loob ng brown envelope.“Sir, this is not funny—”“I’m not trying to make you laugh,”
“S-Sorry, Sir” Agad na aking turan, at mabilis na pinulot ang mga nagkalat na papel sa malamig na semento. “Next time, knock before entering my office, Ms. Castillo!” Sir Anthony barked sharply, his voice laced with irritation and lingering anger.Kaya hindi ko napigilan ang mapalunok ng laway. Sasabihin ko pa sana na kumatok ako bago pumasok, ngunit baga bumuga na siya ng apoy. Matapos mapulot ang lahat ng paperwork, agad akong tumalikod upang lumabas ng kanyang office. Nang maisarado ko ang pintuan, hindi ko maiwasan ang hindi pamulahan ng mukha dahil sa nakita ko kanina.Sir Anthony had a body sculpted to perfection, the kind that would leave most women breathless. Any woman would willingly lose her composure over him. But strangely enough, that wasn’t what unsettled me the most.It was the scar, I saw.A long, jagged scar stretched along his right side and almost reached his navel. Kumunot maigi ang aking noo, and stared blankly at the emptiness.The scar was deep—far too deli
Tila isang bomba ang binitawang salita ni Mrs.Sinclair dahil agad na tumayo si sir Anthony. Malinaw na hindi niya nagustuhan ang sinabi ng kanyang ina, dahil sa nagliligabgab na galit sa kanyang mga mata. Kaya pati ako ay napatayo rin mula sa kinauupuan ko. “You called me for that?. Sinasayang mo lamang ang aking oras!”. Ang galit na turan ni sir sa kanyang nanay, and was about to turn and walk away ngunit nagsalita muli ang kanyang nanay.“Makinig ka muna sa akin, Anthony!. I'm doing this for the sake of your company” She said, kaya muling lumingon sa kanya si sir.“For my company's sake? Or for your own?”.“Ano ba ang sinasabi mo anak?. Of course ginagawa ko ito para sa kompanya mo. Tinutulungan kita para mas umangat ang iyong komapanya” Turan ni Mrs.Sinclair, at biglang lumambot ang kanyang boses.Tumayo rin siya sa kanyang bangko, bago siya lumapit kay sir Anthony at hinawakan ang isa nitong kamay at ngumiti siya ng sobrang lapad. “Can't you see? I'm helping you, dahil I care fo
Dumating na ang oras para sa meeting, at lahat kami ay nasa loob na ng conference room habang hinihintay ang pagdating ng CEO. Ayon kay Anne, may tumawag sa kanya kanina at naging dahilan iyon para madelay ng ilang minuto ang meeting.The shoulders of everyone inside the room were visibly stiffened, especially when Mr.Sinclair walked in with a dark, heavy aura surrounding him. Even on normal days, his presence alone carried an intimidating weight—but today was different.Much darker.Much heavier.Nang maupo siya sa kanyang upuan sa dulong bahagi paharap sa malaking screen, malakas niyang ibinaba ang dala niyang mga papel. “Magsimula na”It was just two words, yet it landed like thunder, sending a silent jolt of fear through everyone of us here. The tension was obvious, but no one dared show it openly. Everyone chose professionalism over panic.Nang magsimula na ang meeting, I moved efficiently around the table, handing out the brochures I had worked tirelessly on the night before.
Exactly 10 pm nang matapos ko ang aking ginagawa. Bumaba na ako at naroon ang guard na tila ay kanina pa ako hinihintay. “Good evening, ma'am. Mukhang marami kayong tinapos kaya kayo ay natagalan”. Ang kanyang turan kaya naman tumango ako.“Ganoon na nga po. Pasensya sa abala”. Ang aking turan sa kanya, tumango lamang siya kaya naman agad narin akong lumabas. Nagsimula na akong maghanap ng taxi at sumakay para makauwi na.Matapos ang byahe, agad naman akong nakarating sa apartment ko, dahil hindi naman iyon sobrang layo sa company.Ang apartment na ito ay bigay sa amin ng company, para ito sa mga nagtatrabaho doon. They provide this para doon sa mga malalayo ang bahay at kailangan pang mag-byahe ng matagal. Nasa 4th floor ang aking apartment, at nang makarating nga agad akong pumasok sa loob at agad na ibinagsak ang aking katawan sa sofa. Agad kong naramdaman ang pagod nang sandaling makaupo ako. Pakiramdam ko ay bawat parte ng aking katawan ay sumasakit, lalo na ang aking ulo. N
*Gianna's POV*Sa pagpasok ko sa kompanya, sa bawat hakbang ko ay tumutunog ang aking takong sa marble na semento. Sa bawat paghakbang, kasabay ang mabibigat na pagpapakawala ko ng malalalim na buntong hininga.Bagong araw na naman, at panibagong pagod at sakit ng ulo. “Good morning, Gianna” bati sa akin ni Anne ng makita niya ako patungo sa elevator.“Good morning too”. Ang nakangiting bati ko sa kanya pabalik at sabay na kaming sumakay sa elevator patungo sa floor namin. Marahan kong inilagay ang aking bag sa loob ng drawer, at maingat kong ibinaba ang kape na inorder ko kanina sa cafeteria. Naupo ako sa harapan ng computer ko, at sinimulan na ang aking trabaho. Walang Oras para unahin ko ang pag-simsim sa mainit na kape. Walang oras para huminga ng maluwag, dahil sa bawat paglipas ng segundo dito ay mahalaga. Walang oras na dapat sayangin, lalo na kung ang trabaho mo ay isang personal assistant ng isang lalaking nagmula sa ilalim ng lupa. Nasa kalagitnaan ako ng pag-aayos ng mg







