Kabanata 2: Birthday

“Sir! Sir!” Nasa sala sila nang tumakbo papalapit ang isang kasambahay.

“S-si Ma'am Avi, umalis.” Kinakabahan nitong saad.

“Ano? Umalis? Kailan?”

Ibinaling niya ang tingin sa may dining area. Nasulyapan niya kanina si Avi roon.

Nakita niya pa na naghahanda ito sa mesa.

“Ngayon lang, Sir! Sinundan ko hanggang sa may gate, sumakay agad sa itim na sasakyan, Sir!”

Napatayo siya.

Nagsalubong ang kaniyang kilay at hindi makapaniwala sa narinig.

Mabilis siyang naglakad papunta sa hagdan. Umakyat siya sa kanilang kuwarto. Malinis ang buong kuwarto, ngunit napansin niya ang divorce paper na nasa sidetable. Kinuha niya iyon at nakitang pinirmahan na iyon ni Avi.

Mabilis niyang binuksan ang mga kabinet at nakita na naroon pa rin naman ang mga gamit nito.

Kumunot ang kaniyang noo, naglakad siya patungo sa teresa. Tanaw mula roon ang gate kaya nakita niya pa ang isang Rolls-Royce na mabilis ang patakbo paalis.

Naikuyom niya ang kamao.

Wasn't she reluctant to leave in the afternoon? Nakita niya pa itong umiyak sa kaniyang harap, pero ngayon, ang bilis na sumama sa iba!

Pakiramdam niya'y napaglaruan siya, kaya naman inilabas niya ang cellphone at tinawagan ang numero ng kaniyang secretary.

Ilang ring lang ay sumagot na ito.

Binanggit niya ang plate number ng sasakyan.

“Check whose car it is!”

“Yes, Mr. Galwynn.”

Nanatili siya sa teresa, masama ang tingin sa kalsada.

Limang minuto ang lumipas nang mag-ring ang kaniyang cellphone.

“Mr. Galwynn, the plate number is registered under the president of AMC Group.”

AMC... Ang panganay na anak ng pamilyang Cuesta?!

Imposible.

Galing lamang sa maliit na nayon si Avi, walang pera at hindi alam ang pinagmulan. Wala rin itong mga kaibigan at wala siyang nakilala ni isa man na malapit kay Avi sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama.

Avi has no one.

Imposible na magkaroon ito ng ugnayan sa mga Cuesta. Lalo na sa panganay na lalaking anak ng pamilyang Cuesta.

Ngunit paano maipapaliwanag ang nangyari ngayon?

He gritted his teeth.

“But Mr. Galwynn, did you...” tumigil ng ilang saglit ang secretary. “Did you ask for a divorce from your wife today?”

Kumunot ang kaniyang noo. May nabubuhay na matinding emosyon sa kaniyang dibdib.

“Why would you ask?”

Hindi ito nagsalita.

Kaya nagpatuloy siya.

“I did. I should not wait for the New Year.”

Ang kaniyang dibdib ay tila kumukulo dahil sa matinding galit.

“But Sir... Today is your wife's birthday.” Imporma nito.

Natigilan siya dahil sa narinig.

Kaarawan ni Avi ngayon?

Hindi niya alam.

Hindi niya kailanman inalam.

Samantalang tahimik na pinagmasdan ni Avi ang madilim na kalangitan.

Mabigat ang kaniyang dibdib, ngunit maliban do’n ay wala na siyang maramdaman.

Ngunit sa ikabuturan ng kaniyang puso, tila may sumisingaw na emosyon.

Maybe... Regrets.

“Happy birthday, mi querida hermana.” Inabot ni Rafael ang kaniyang kamay at pinisil iyon.

Napatingin siya sa lalaki at pilit na ngumiti.

Palagi siyang tinatawag nitong ‘mi querida hermana’ kapag gusto nitong lambingin siya.

Hanggang ngayon ay madalas pa rin siya nitong kausapin sa Espanyol lalo na kapag naglalambing.

That sweet endearment means ‘my lovely sister’.

“I'd give you my gift later, for now, pupuntahan muna natin ang hinandang supresa ni Uriel para sa‘yo.” 

Kumunot ang kaniyang noo.

“What is it this time?” Pagod niyang tanong.

Bahagyang natawa si Rafael.

“He has prepared millions of fireworks, which will be set off to cheer you up in the evening.” Sagot nito.

“I'm not in a mood to watch fireworks.” Bigo niyang saad.

Unti-unti siyang humilig sa balikat ng kapatid. Napahinga siya ng malalim at naramdaman na nag-iinit na naman ang sulok ng kaniyang mga mata.

Lumiwanag ang screen ng cellphone ni Avi, pero dahil wala roon ang atensyon ng babae, tanging si Rafael lamang ang nakabasa ng mensahe.

It's from unknown number. Kumunot ang noo ni Rafael.

Unknown number:

I already told you, you cannot take my place. Sooner or later I will take back everything that you take away from me! Are you shock to see me with, Silver? That's right, run away, and never bother us again.

Nagbaba ng tingin si Avi sa kaniyang cellphone nang mapansin na nakatingin si Rafael sa screen nito.

“Don't read it.” Pigil nito.

Mas lalo lamang siyang naging kuryuso sa sinabi nito.

Kaysa makinig ay muli niyang binuhay ang nag-off na screen. Tumambad sa kaniyang paningin ang mensahe.

Kinagat niya ang ibabang labi.

Tumulo ang luha sa kaniyang mga mata. Narinig niya ang bigong buntong-hininga ni Rafael sa kaniyang tabi.

“I told you—”

“It's okay.” Putol niya sa kapatid.

Pinunasan niya ang kaniyang mga luha. 

“What? Things have come to this, and you still can't bear to let go?” Galit ngunit kontrolado nitong saad.

Hinila siya nito at agad na niyakap.

Hindi kayang tanggapin na umiiyak siya.

“Kuya, ano ba? It's my birthday today.” Awat niya sa lalaki.

“We should celebrate my birthday. Let's not talk about them.”

Nagtagis ang bagang ni Rafael. Ang pinaka-ayaw niya sa lahat ay ang nasasaktan ang kaniyang kapatid.

“I want to wreck his neck, Aeverie.”

Huminga ng malalim si Rafael.

“He doesn't deserve you, so please... Stop now. I couldn't bear to see you hurting.”

Marahan siyang tumango.

“He already killed Avi Mendoza, Kuya. Silver already killed her today.”

Kinagat niya ang ibabang labi.

Namumuo na naman ang luha sa kaniyang mga mata kaya pumikit siya.

“Gone the Avi Mendoza he knew, I'm... Back. Your mean and spoiled Aeverie Dawn Cuesta.”

Marahang natawa si Rafael. Hinaplos ang kaniyang buhok.

“We miss our little devil.” Biro nito.

Mas lalo siyang humilig sa dibdib ng kapatid.

“I miss you, too.” Bulong niya pabalik.

Tatlong taon ang sinayang niya. Tatlong taon ang isinakripisyo niya para lang makasama si Silver, sa pag-aakalang magiging sapat ang tatlong taon para matutunan siyang mahalin ng lalaki.

Ang laki ng binago niya para lang magustuhan ni Silver. Tinalikuran niya ang maraming bagay sa kaniyang buhay para lang piliin ang lalaki.

But in the end, Silver couldn't choose her the way she chose him.

Nagmulat siya ng mga mata, ngayon ay buo na ang kaniyang loob.

“I already had enough, Kuya Raf.” Saad niya.

“The pain is not worth it. I'm Aeverie Cuesta, men yield to me. People abide to my words.”

Tumango si Rafael.

“They bow down to you, Hermosa.” Bulong nito.

“So don't cry over that guy, little Princess. Cheer up, and let him see what he lose.”