LOGINPagkaalis ni Locke sa kwarto ko ay niyakap ko nang maghigpit ang mga tuhod ko. Isininubsob ko ang mukha ko sa mga ito habang isinusumpa si Locke sa aking isipan.
Dahil sa ginawa niya, binigyan niya ako ng dahilan upang mas lalo pa akong magalit sa kanya at sa kanyang pamilya.
Siya rin ang kinamumuhian kung tao sa buong mundo dahil napakawalanghiya at baboy niya!
Alam kong nasarapan ako sa ginawa niya, pero isa lang akong babae, nahihirapan din pigilan ang tukso. Subalit siya, masahol pa siya sa hayop!
Napakawalanghiya niya! Sa loob ng isang araw na pamamalagi ko dito sa kanilang mansyon ay ganito na ang binungad nito sa akin?!
Isusumpa ko talaga siya na hindi kailanman siya magkakaroon ng masayang pamilya!
Nagpasya akong tumayo kahit na nanghihina ako upang magbihis. At habang nagbibihis ako ay mabilis na sumagi sa aking isapan ang pag-amin ko na may plano nga ako sa mansyon nina Locke!
Fuck!
Paano kung isumbong ako ng isang iyon kay Tita Kelly? Paano kung palayasan agad nila ako rito?!
Hindi pwede iyon!
Mabilis akong nagbihis at pinili kong muli ay shoulder dress. Ang pinagka-iba lang ngayon ay kulay itim ito. Mabilis din ako naghanap ng panty at sa isang higlap ay mabilis ko rin itong isinuot.
Halos lakad takbo ang ginawa ko kahit na masakit ang pagkababae ko dulot sa ginawa kanina ni Locke para lang madatnan sila sa hapagkainan kasama ang mama nito.
Mabilis na nagtama ang mga mata namin ni Locke nang makarating ako sa hapagkainan. Kaya naman kitang kita ko ang paghagod niya ng sa akin na siyang ikinangisi ko, kahit pa na matalim ako nitong tinitignan.
Ano sa tingin niya sa akin? Susunod sa sinabi niya? Magdusa siya!
Narito ako para sirain ang buhay nila. Hindi para maging sunodsunurin sa kahit anong gusto niya.
After what he did to me, magiging maamo na ako tila tuta rito? Huh! Asa siya!
“Hija, come on. Let’s eat,” masayang anyaya sa akin ni Tita Kelly.
Mukhang hindi naman pala ako isinumbong nitong si Locke na baboy sa paraan ng pakikitungo sa akin ng mama niya.
Mabilis akong tumabi kay Tita Kelly, kahit pa na ang mga platong para sa akin at nasa tabi ni Locke.
Kinuha ko ang mga plato para sa akin at itinapat ko ang mga ito sa harapan ko. Nakita ko ang pagtaas ng kilay sa akin ni Locke dahil sa ginawa ko, na ngayon ay nasa aking harapan pero inikot ko lang ang mga mata ko sa kanya.
“Nakatulog ka ba, hija?”
“Opo. Pasensya na po,” sagot ko sa ginang.
“That’s okay, hija. Pinasundo nga kita kay Locke kaya pala natagalan kayo ay dahil nakatulog. Nahirapan ba siyang gisingan ka?”
Nasamid ako dahil kung bakit hinagod ni Tita Kelly ang aking likod. Mabilis niya ring akong inabutan ng tubig nito.
Lintik na buhay! Unang subo ko pa lang ng pagkain iyon, e!
“H-Hindi naman po, Tita Kelly.” Umubo muli ako pagkatapos kong sumagot.
Hindi ako ginising ng anak ninyo dahil minayak niya ako! Gusto kong isagot ito kay Tita Kelly pero pinigilan ko ang sarili ko at baka mapalayas na nga talaga ako ngayon.
“Hindi ba, sabi ko sa ‘yo mabait ang anak ko?” masayang wika ni Tita Kelly.
Hindi ko naman mapigilan mapangiwi.
Gago siya, Tita. Hindi mabait!
“Sobrang bait nga po, Tita Kelly!” sarkastikong sabi ko.
Nangningning ang mga mata ni Tita Kelly taliwas sa madalim na mga mata ni Locke.
“Sa tingin mo ba ay magkakasundo kayo ng anak ko, hija?” makahulugang nitong tanong.
Tumawa ako. Tawang puno ng panunuya.
Kung alam lang ni Tita Kelly ang nangyari kanina sa amin sa aking kwarto ng anak niya, siguro hindi siya magtatanong sa akin ng ganito.
“Opo naman, Tita.” Peke akong ngumiti sa nasa aking harapan—kay Locke.
“Talaga?!”
“Opo.” Tumingin ako sa ginang. Pinalambot ko ang mga mata ko pagkaharap ko sa kanya. “Ewan lang po sa anak ninyo, Tita, kung gusto ako nitong kasundo.”
Gusto kong malakas na tumawa kaya lang ay pinigilan ko ang sarili ko. Paano ba naman, mabilis na bumaling si Tita Kelly at matigas nitong tinawag ang pangalan ng kanyang anak.
“What?” walang buhay na sagot ni Locke sa kanyang mama.
Abala ito ngayon sa pagkain niya, pero hindi naman niya kinakain ito bagkus ay pinaglalaruan niya. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapangiwi dahil sa ginagawa niya.
Palibhasa ay pinanganak na mayaman kaya wala siyang pakialam sa pagkaing nasa harapan niya!
“Ayaw mo bang kasundo si Talitha?”
Bumuntonghininga si Locke, “No.”
“No?!”
“I mean, it’s up to her. Kung paano siya makisama sa akin.” Tumingin sa akin si Locke. “If she’s kind, then I’ll be kind to her, too. But if she’s doing something that I don’t like, sorry to say, papalayasin ko siya sa mansyong ito. Lalo na kung alam kong may plano siyang ikasisira ng pamilya ko.”
Napayuko ako sa aking pagkain dahil hindi ko matagalan ang titig ko kay Locke. Natatakot kasi ako baka isumbong ako nito wala sa oras sa Mommy niya.
“Plano?” naguguluhang tanong ni Tita Kelly. “What are you talking about, anak?
Hindi ko na mapigilan ang sarili kong kagatin ang aking pang-ibabang labi para lang pigilan ang sariling magsalita. Lalo pa nang matagal bago sumagot so Locke sa kanyang mama.
Buwisit talaga ang lalaking ito!
“Never mind me, Mom. Ayoko lang niloloko ako sa sarili kong pamamahay,” sagot ni Locke, na alam kong ako ang pinatamaan niya.
“Ikaw talaga, anak. Ano-ano na lang ang lumalabas sa bibig mo.”
Mabuti na lang ay nag-iba ang usapan ng mag-ina pagakatapos nang huling tanong ni Tita Kelly na siyang pinapasalamatan ko.
Akala ko matatapos akong kumain ng payapa, pero nang naunang matapos kumain si Tita Kelly at naiwan kami ni Locke ay pumasok sa utak ko na walang kapayapaan sa mansyon na ito. Lalo na kung nasa paligid lang ang dragon dito.
“You’re so stubborn, huh,” panimula ni Locke nang mapag-isa kami.
Tumayo ito at nagsimulang maglakad patungo sa akin, pero mabilis din akong tumayo para tumakbo palayo sa kanya.
Ngunit hindi pa ako tuluyang nakakatakbo palayo sa kanya ay hinablot na nito ang braso ko at pabagsak ako nitong pinaupo muli sa aking upuan.
“You didn’t change your clothes. Ginagalit mo talaga ako? Perhaps you want me to punish you again, huh?” Ang malamig nitong tono ay puno ng pagbabanta.
Nanatili akong nakatayo sa tapat ng pinto ng silid ni Luther, pinagmamasdan ang dulo ng pasilyo kung saan naglaho ang pigura ni Tita Kelly. Ang kaniyang huling banta ay tila isang malamig na hanging dumaan sa aking batok. Katulad ng aking nanay? Ano ang ibig niyang sabihin? Ang pagkakakilala ko kay Nanay ay isang simpleng babae na nagsikap para sa akin, malayo sa mapait na paglalarawan ni Tita Kelly. O mayroon pa akong hindi nalalaman sa kanya? Sa halip na bumalik sa kuwarto para magmukmok, mas pinili kong bumaba. Kailangan kong makahanap ng sagot, at kung hindi ko iyon makukuha sa mga Salvador, kukuha ako sa mga taong nakakakita sa bawat sulok ng mansyong ito—ang mga kasambahay. “Hija, bakit ganyan ang suot mo?” Napatigil ako nang makasalubong ko sa may kusina si Aling Nena. Bakas sa kaniyang mukha ang pag-aalala habang tinitingnan ang suot kong malaking long-sleeved shirt ni Locke. “Aling Nena, may itatanong lang po sana ako,” seryoso kong bungad. “Kilala niyo po ba ang
Nagising ako na wala na ang mga punit na saplot kong gumapos sa aking mga kamay at paa. Nakahiga rin ako nang maayos sa kama at may takip pang kumot, ngunit ang tanging sumalubong sa akin ay ang nakabibinging katahimikan ng silid. Ako lang ang mag-isa. Dahan-dahan kong tiningnan ang aking katawan sa ilalim ng kumot at nang makitang may saplot na ako, mabilis akong umupo. Naramdaman ko ang bahagyang hapdi sa aking katawan, isang paalala ng bawat sandali ng kaniyang pag-angkin kagabi sa akin. Inilibot ko ang aking paningin, nagbabakasaling nasa loob pa ng kaniyang kuwarto si Locke, pero wala akong makitang bakas niya. Tanging ang amoy ng kaniyang pabango na humalo sa amoy ng nagdaang gabi ang naiwan sa paligid. Bumuntonghininga ako. Tila may mabigat na kamay na dumiin sa dibdib ko—isang pamilyar na bigat na tila gustong gisingin ang isang emosyong hindi ko dapat nararamdaman. Mabilis ko naman itong binalewala at pinalitan ng pait sa aking mga labi. Tumayo ako at kahit ramdam
Inilibot ni Locke ang kaniyang tingin sa kabuuan kong walang saplot. Tila ba bawat kurba ng aking katawan ay kaniyang kinakabisado, tinititigan ako nang may halo-halong poot at pagnanasa na tila ba ako ang kaniyang pinakamahalagang biktima. Ang kaniyang titig ay tila sapot ng gagamba—marahan, malagkit, at mahirap takasan. “Galit ka ba talaga, Locke? O natatakot ka lang na baka mas makuha ko ang atensyon ng Dad mo kaysa sa iyo?” pang-aasar ko kahit na ramdam ko na ang panginginig ng sarili kong boses. Isang madilim na ngisi ang gumuhit sa kaniyang mga labi, ngunit hindi iyon umabot sa kaniyang mga mata na nananatiling nakapako sa akin. Humakbang siya palapit, sapat na para maramdaman ko ang init na nagmumula sa kaniyang katawan at ang kaniyang mabigat na hininga sa aking balat. “Huwag mong subukan ang pasensya ko gamit ang pangalan ng matandang ‘yon, Talitha,” bulong niya, ang boses ay paos at puno ng panganib. “Dahil sa gabing ito, kahit isigaw mo ang pangalan niya, walang makak
“Anong testing your patience? Kumakain lang kami,” sagot ko. Hindi nawala ang ngisi sa aking labi.Naging mas madilim ang mukha ni Locke dahil sa sagot ko. Kung nakakamamatay lang ang mariin niyang tingin, malamang ay kanina pa ako nakahandusay. Ramdam ko ang kuryente ng galit na nagmumula sa kaniya, ngunit sa halip na matakot, mas lalo akong nag-enjoy na makita siyang nawawalan ng kontrol.“Locke, son, don’t be so dramatic,” sabat ni Luther Salvador habang dahan-dahang hinihiwa ang kaniyang steak, tila ba balewala sa kaniya ang nagbabagang tensyon ng kaniyang anak. “Talitha is delightful company. Masyado mo namang pinapagod ang bata sa library kaya niyaya ko muna siyang mag-dinner.”Lalong nagtagis ang panga ni Locke. Humakbang siya palapit sa aming mesa, ang anino niya ay dambuhalang lumukob sa aming dalawa ng kanyang ama. “She is a maid, Dad. Not a guest,” malamig na bawat salita ni Locke. “And besides, aren’t you ashamed of what you’re doing? What if Mom finds out?”“Anak, we’re
Mabuti na lang at dinalhan ako ng pagkain ni Bryan kanina. Kaya kahit hindi ako maghapunan ay ayos lang. Mag-aalas-sais na rin at bibilisan ko na lang ang paglilinis para makapagpahinga na ako.Iyon ang akala ko…Akala ko ay mabilis lang ako matatapos, pero halos manlumo ako dahil sa unang beses ko pa lang na pagpasok sa library ay nalula ako.Napakalaki ng library!Ang bawat estante ay umaabot hanggang kisame, punong-puno ng mga makakapal na libro na tila ba dambuhalang pader na nagkukulong sa akin sa silid na ito. Ang amoy ng lumang papel at alikabok ay humahalo sa lamig ng aircon, na nagbibigay ng kakaibang kilabot sa aking balat. Napabuntong-hininga ako habang hawak ang basahan. Kung iisa-isahin ko ito, baka abutan na ako ng madaling-araw rito.Mukhang hindi ako makakapagpahinga nang maaga katulad ng nais ko. Ang walang hiyang Locke na ‘yon! May araw din siya sa akin!Hindi na ako nag-atubili pa at ginawa kong motibasyon ang galit at inis ko kay Locke para mas ganahan pa sa pagli
Ang galit at pait ay mabilis na gumapang sa aking sistema pagkatalikod ko kay Locke, pero walang luha na lumandas sa aking pisngi o bakas ng paghihina. Dahil ang mga salitang kasingtalas ng patalim na lumabas sa bibig ni Locke ay gagawin kong sandata upang mas lalo pang tumaas ang pader na minsan niyang napaguho. Akala siguro nitong si Locke ay madadaig niya ako sa mga salita niya? Pwes! Ipapakita ko sa kanya na mas determinado akong gawin ang lahat ng ipapagawa niya kaysa makita niya akong nagmamakaawa sa kanya!Hawak ang mahabang brush at timba, nagtungo ako sa swimming pool na may mabigat na mga paa at galit na mga mata. Uunahin ko muna ang linisin ang tiles na naroon bago ko linisin ang tubig na nasa swimming pool. Nakailang kuskos pa lang ako sa tiles nang maaninag ko si Locke sa balcony ng kanyang kuwarto. Nakadungaw siya sa akin habang may hawak na baso ng alak.Harap-harapan akong umirap rito nang magtama ang aming mga mata. Masunog sana ang baga mong lintek ka! Sa kalagit







