LOGINMabilis kong tinabing ang mga kamay niya sa dibdib ko. Pilit akong kumakawala sa pagkakasandal ko sa pader pero malakas ang mga kamay niyang pinigilan ako.
“Huwag mo akong hawakan!” sigaw ko sa kaniya.
“Then explain to me why you’re not wearing a fucking bra?”
“May suot akong nipple bra!”
Naka shoulder dress kasi ako kaya naman nagpasya akong nipple bra na lang ang isuot ko. Hindi ko naman kasi alam na ganito ang migiging reaction ng isang ito.
Hindi ko rin naman alam kung bakit napunta dito ang usapan namin. At hindi ko rin alam bakit ito nandito sa aking kwarto.
“What is a nipple bra?!” naguguluhang tanong nito.
“Edi bra!” galit kong sagot. “Pakawalan mo nga ako!”
Muli kong sinubukan kumawala sa nakaharang niyang mga kamay sa magkabilang gilid ko, pero tulad kanina, hindi ako nagtagumapay.
“Change your clothes and wear a bra.”
“Ano?!”
“Magsuot ka nang ibang damit at bra bago kita pakawalan!”
We’re not even close, pero kung umasta ang isang ito tila magkasintahan kaming nag-away lang!
“Ayoko!” matigas kong sagot.
“Then I’ll rip it.”
Bago pa ako umalma ay napunit na nito ang damit ko. Mabilis naman dumapo ang mga kamay ko sa maselan kong parte.
Sumipol si Locke bago ito ngumisi sa akin. Pinakatitigan din niya ang kabuuan ko na siyang nagpabuhay ng aking galit.
Ang walang hiyang ito! Napakamanyak!
“Manyak!” sigaw ko.
Tumawa lang ito na sing lamig ng yelo. Ang kaniyang mga mata ay madilim akong tinignan. At sa pangalawang pagkakataon, kahit na ngayong araw pa lamang kami nagkita ay muli akong kinabahan sa paraan ng paninitig nito sa akin.
“Kung manyak ako, sana umuungol kana sa kama ngayon sa sarap,” maduming wika niya.
“I hate you!” Lahat ng pamilya ninyo!
Mas lalong dumilim ang mga mata nito sa akin.
“I don’t even like you. So, likewise, I hate you too.”
Napakamayang ng isang ito. Pagkatapos akong guluhin dito sa aking kwarto ay papaulanin naman ako nito ng kaniyang mga masasakit na salita.
“Hindi ko alam kung anong plano mo rito. But I’m warning you, lagi may mga matang nakamasid sa’yo. Kaya maling kilos mo lang rito, parusa ang aabutin mo.”
“Parusahin mo kasi ako! Wala akong pakialam! Gagawin ko pa rin ang binabalak ko!” Hindi ko na napigilan ang ibunyang ang totoong pakay ko rito dahil sa sobrang inis.
Nakita ang galit sa mga mata nito pero linakasan ko ang loob ko para hindi ako masindak sa galit na nakikita ko ngayon sa mga mata niya.
At isa pa, kung magpapasindak ako sa kaniya, lagi niyang gagawin ito sa akin. Kung hindi ako lalaban sa kaniya ay hindi ko magagawa ang plano ko rito.
“What did you say?!” Tila kulog ang boses nito dahil sa galit.
Ngumisi ako sa kaniya. Inalis ko ang mga kamay kong nakatakip sa aking masaleseng parte at tinignan siya ng taas noo. Mabilis naman niyang ibaling ang mga mata sa ibaba ko at sa dibdib bago ako nito tinignan muli sa mga mata.
Maglaway ka sa katawan kong manyak ka!
Aakitin kita at ang iyong ama hanggang sa mabaliw kayo sa akin at masira ang iyong pamilya!
“Ang sabi ko parusahan mo kasi ako,” malambing kong wika. Ang aking ngisi sa aking labi ay hindi na nawala.
“Ginagamit mo ba ako, babae?!”
Tumawa ako. Tawang nangungutya.
“Hanggang salita ka lang, alam ko. Kaya gagawin ko ang gusto ko sa mansyong ito. At wala akong pakialam kung humarang ka sa plano ko,” matigas kong wika.
Tila napigtas ko ang pasensya nito. At mukhang nagkamali akong hanggang salita lang siya dahil ngayon ay nakatalikod na ako sa kaniya. Ang dalawang kamay ko ay hawak-hawak niya at nakalagay ang mga ito sa ibabaw ng ulo ko.
Isang malakas na palo ang naramdaman ko sa aking pwet mula sa kaniya kaya napatalon.
“Let me give you your first punishment then,” ani nito bago ko narinig ang pagpunit ng aking panty.
Napasinghap ako dahil sa sunod-sunod na pagpalo nito sa aking pwet. Unti-unti na ring namuo ang mga luha sa gilid ng aking mga mata dahil masakit ang pagkakapalo nito sa akin.
Matapos ako nitong paluin ay hinawakan nito ang pagkababae na siyang dahilan kung bakit bumalik ang kabang nararamdaman ko kanina.
“Give me your first cum on my hand,” bulong nito sa tenga ko.
Sa isang iglap lang ay naipasok nito ang dalawang daliri niya. Masakit iyon dahil sa unang pagkakataon ay may pumasok na mga daliri sa pagkababae ko.
“Moan for me,” wika niya pero hindi ko sinunod.
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko dahil sa sakit nang magsimulang lumabas pasok ang mga daliri niya sa akin.
Ayokong ring umungol dahil ikakasaya niya iyon kaya mariin kong pinaglapat ang mga labi ko.
“Stubborn girl.”
Ang sakit na nararamdaman ko ay unti-unting napalitan ng sarap nang mas binilisan nito ang paglabas pasok niya sa pagkababae ko. At dahil ayokong umungol ay napapikit na lang ako.
Mariin kong kinuyom ang mga kamay kong hawak-hawak pa rin niya at pinipigalan ko pa rin umungol sa sarap na dulot ng kaniyang mga daliri sa paglabas pasok nito sa akin.
Labas. Pasok. Labas. Pasok.
Pabilis ng pabilis na nagpapakawala sa aking ulirat. At kahit gusto kong umungol ay hindi ko ito pinayagan kumawala sa aking mga labi.
“Alam kong nasasarapan ka kaya umungol ka,” muling utos nito pero hindi ko sinunod.
Mas doble ang paggalawa ng daliri niya na nagpamulat sa aking mga mata. Tumirik ito sa sarap.
Sa unang pagkakataon na nararamdaman ko ito, hindi ko alam na ganito pala talaga ito kasarap kaya nababaliw ang iba sa p********k.
Para nasa alapaap ako. Nakawawala ng wisyo. At ayaw ng matapos ang sarap na natatamo.
Hininingal na ako sa ginagawa niya sa sarap pero pinipilit ko pa rin ang hindi umungol.
Nang may mararamdaman na akong labas ay biglang itinigil ni Locke ang ginagawa niya at binitawan niya ako. Napasubsob ako sa pader, mabuti na lang ay naituko ko ang mga kamay ko kahit na nanghihina ang buong katawan ko.
“If you don’t moan for me, then I won’t let you cum or feel satisfied,” puno nang nang-aasar ang tono nito.
Bumaling ako sa kaniya at tinignan siya ng masama.
Ang walang hiyang Salvador na ito!
“Do your plan. Nandito lang ako para parusahan ka.”
“I hate you!” tanging sagot ko dito dahil sa pagkayamot.
Tumawa lang ang gago na siyang lalong nagpainit ng aking ulo.
“Bumaba ka na at kakain na tayo. And wear a decent dress, with a proper bra!” ani nito bago siya tuluyang lumabas sa kwarto ko.
Ang mga huling salitang iyon ni Locke ang paulit-ulit na umaalingawngaw sa aking pandinig habang nakapikit ako at nagtutulog-tulugan. “Hintayin mo akong matapos sa lahat, Talitha. At kapag natapos ko na, wala nang pagdurusa ka pang mararamdaman.” Iyon ang huling sinabi ni Locke bago ko naramdaman ang kaniyang pagtayo. At ramdam ko pa rin ang dampi ng labi niya sa aking noo bago ko narinig ang marahang pagsara ng pinto. Nang masiguro kong wala na siya, dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang dilim ng silid ay tila sumasakal sa akin. Napahawak ako sa aking tiyan at naramdaman ang mabilis na tibok ng aking puso. Masaya? Mapayapa? Paano kami magiging masaya kung ang pundasyon ng aming pagsasama ay pader ng isang kulungan? Ang mga pangako niya ay tila mga bulaklak na itinanim sa sementeryo—maganda sa paningin, pero amoy kamatayan. Ang kalayaang sinasabi niya ay para lang sa kaniya, dahil para sa akin, ang pananatili sa tabi niya ay habambuhay na pagkakabilanggo. Wala
Tila huminto ang mundo ko sa huling tinuran ni Lucy. Ang kaniyang paa na suot ang mamahaling sapatos ay tila isang dambuhala na nakatapak sa aking pagkatao ngayon.“Ano? Bingi ka ba, Talitha? O gusto mong ako na mismo ang maghatid ng balita kay Locke sa kalagayan mo ngayon?” nakangising tanong niya habang tinitingnan ang kaniyang mga kuko. “Sumosobra ka na, Lucy!” akmang susugod si Ashley pero mabilis kong hinawakan ang kaniyang braso.“Huwag, Ashley…” pabulong kong pigil sa kaniya. Ramdam ko ang panginginig ng sarili kong mga kamay. Tumingin ako kay Lucy. Ang babaeng dati ay itinuring kong kaibigan, ngayon ay isa siya sa mga taong humahawak sa leeg ng aking kinabukasan. Isang maling galaw ko lang, habambuhay kaming magiging bilanggo ng anak ko sa impyernong ito. Dahan-dahan, tila ba bawat pulgada ay may bigat ng isang libong kilo nang ibinaba ko ang aking katawan. Lumuhod ako sa kaniyang harapan. Ramdam ko ang lamig ng sahig sa aking mga tuhod, kasinglamig ng puso ng mga Salvad
Pilit kong pinapakalma ang aking paghinga habang nakatitig sa maliit na plastic na hawak ko. Nararamdaman ko ang malamig na pawis sa aking noo habang hinihintay ang pagbabago sa puting screen nito. Bawat segundo ay tila isang oras na nagpapatindi sa aking kaba.“Sana… sana ay mali ako,” bulong ko sa sarili, kahit na alam ng katawan ko ang totoo.Dahan-dahang lumitaw ang unang guhit. Kasunod nito, ang pangalawa. Malinaw. Mapula. Isang hatol na habambuhay akong nakatali sa dugo ng mga Salvador. Napasandal ako sa pader ng banyo, pilit na pinipigilan ang hikbing gustong kumawala sa aking lalamunan. Ang bawat pintig ng puso ko ay tila babala na mas lalong hihigpit ang hawla sa oras na malaman ni Locke ang tungkol dito.Isang katok ang nagmula sa labas dahilan kung bakit mabilis akong tumayo nang tuwid at inayos ang sariling ekspresyon. Mabilis ko ring itago ang pregnancy test na hawak ko na may dalawang linya sa takot na nasa labas na si Locke.“Talitha, buksan mo,” boses ni Ashley.Mabili
Nagising ako kinabukasan na wala na sa tabi ko si Locke. Ang pinagsaluhan naming init kagabi ang siyang tanging naalala ko at kahit anong isip ko sa huling tinuran niya ay wala akong maalala. Ang alam ko lang ay hinalikan ako nito sa noo bago ako tuluyang nilamon ng dilim.Dahan-dahan akong bumangon at naramdamanko ang kirot sa aking katawan—isang paalala ng bawat haplos at bayo ni Locke. Tiningnan ko ang bakanteng espasyo sa kama. Maayos na ang bahagi ng higaan niya, tanda na kanina pa ito umalis. Hindi ko alam kung totoo ang sinabi niyang mananatili na ito sa tabi ko, dahil ngayon… nagising akong wala siya.Nakaramdam ako ng lungkot dahil pakiramdam ko ay pinaasa na naman niya ako sa mga salita niya, pero sa gitna ng lungkot na nararamdaman ko, nagpapasalamat ako kung sakali mang umalis nga ito.Sabagay, ano pa ba nga ba ang aasahan ko mula kay Locke?Lagi naman walang katotohanan ang bawat sinasabi niya. Wala naman siyang sinabi na napanindigan na niya. Ang bawat pangako niya ay til
Hindi ko halos tingnan si Locke habang kumakain ako. Hindi ko alam kung paano kami mag-uusap ni Ashley kung parati na si Locke sa tabi ko. Gusto kong umalis ito, pero batid kong makakahalata siya kapag pinilit kong paalisin siya. Nagtungo ako sa banyo matapos kumain upang maglinis na ng katawan. Nang matapos ako at lumabas ako, nakita ko agad si Locke na tahimik na nakahiga sa kama. Nakapikit ang mga mata nito nang lapitan ko siya. Bumuntonghininga ako. Mukhang hindi ako agad na dadatnan ng tulog nito dahil na rin kakagising ko lang. Kaya naman nagtungo ako sa balcony at umupo sa bakal na upuan na naroon. Tanaw ang maliwanag na buwan at puno ng bituin na langit, pinapatuyo ang aking buhok gamit ang puting tuwalya, niisip ko kung ano ang maaaring maging buhay ko kapag nakalaya na ako kay Locke. Kung ano ba ang kinabukasan na naghihintay sa amin ng anak ko sa labas ng walang buhay na kwartong ito. Ang bawat kisap ng mga bituin na tinatanaw ko ngayon ay tila mga pangarap na pilit k
Hindi ako nakapagsalita agad. Ang kaniyang mga salita ay tila isang liwanag na nagbibigay ng pag-asa sa madilim kong buhay—isang pag-asa sa gitna ng kadiliman. Sa unang pagkakataon magmula nang pumasok siya sa walang buhay na kwartong ito, hindi poot ang nakikita ko sa kaniyang mga mata ngayon, kundi awa at ang kagustuhan nitong itakas ako.“Bakit, Ashley?” halos pabulong kong tanong. Lito pa rin sa kinikilos niya. “Bakit mo ito gagawin para sa akin? Akala ko ba galit ka?”Huminga siya nang malalim at mas lalong hinigpitan ang hawak niya sa aking braso. Ramdam ko ang init ng kaniyang palad, tila ba ipinapasa niya sa akin ang kaniyang lakas.“Dahil sapat na ang nakita ko kanina, Talitha. Dahil na rin ayokong maging bilanggo ang batang nasa sinapupunan mo rito sa walang buhay na mansyon na ito,” mahinahon nitong sagot.“Hindi ka ba natatakot? Hindi ka ba natatakot na baka iwan ko kayong muli? Hindi ka ba natatakot na baka ginagamit ko lang kayo dahil gusto kong makalabas dito?”Binitawa
Pinanood ko ang pag-alis nina Lucy at Locke patungo sa stage kung nasaan si Tita Kelly at Sir Luther. Hindi ko maintindihan ang nangyari at mas lalong hindi ko maintindihan nang kinuha ni Tita Kelly ang mic na may ngiti sa labi habang katabi si Lucy. “Ladies and gentlemen, I would like to introdu
Kaya pala… Kaya pala agad nalaman ni Locke ang plano ko dahil kay Lucy. Sinabi nito ang balak ko kay Locke kaya pala ganoon na lang kung parusahan ako nito. Pero wala na akong pakialam doon. Wala na akong pakialam kung sabihin nito ang lahat, dahil isa lang ang nais ko ngayon. Ang malanan ang tot
Sabay-sabay kaming lumabas na tatlo sa greenhouse. Ang malamig na hangin ng gabi ay agad na sumalubong sa amin, tila ba nagyeyelo ang aking balat hindi lang dahil sa panahon, kundi dahil na rin sa bigat ng aming napagkasunduan. Tahimik kaming naglalakad sa madilim na bahagi ng hardin patungo sa li
Nanatiling tahimik ang paligid ng greenhouse matapos kong bitawan ang mga salitang iyon. Tanging ang mabilis na paghinga ko at ang malakas na tibok ng aking puso ang naririnig ko. Nakatingin ako kina Bryan at Ashley, naghihintay kung tatalikuran ba nila ako o hahawakan ang aking kamay. Sa sandalin







