5

Aria's POV....

"Anong gagawin ko?! Mag-isip ka, Aria! Huwag kang papayag!"

Mahigpit pa rin na nakakapit sa balakang ko ang kamay nito, palapit na palapit na doon sa parteng yun na Hindi naman dapat hinahawakan nito..

Pero biglang isang malakas na sigaw ang yumanig sa buong silid.

Umiiyak ang babaeng natamaan ni Damien ng dart sa mata..

Nanlambot ako sa nakita, pero agad akong nakaisip ng paraan para makatakas sa walang-hiyang manyakis na to.

Pasimple kong nilandian ang boses ko.

"Master, lilinisin ko lang po yung dugo sa sahig..."

Hindi Ito sumagot.. pero sapat na Yung pag bitaw niya sakin..Kaya mabilis akong kumilos.

Si Jasmin at Kim ay lumabas kasama ang babae, kaya naiwan ako.

Ako ang naglilinis.

Ilang minuto ang lumilipas wala parin sila Jasmin at Kim ... Ako na Hindi malaman ang gagawin ay pumuwesto nalang sa gilid umaasa na hindi matatawag pero parang impossible dahil parang nagsisimula na silang mabagot..

Tumayo silang apat.

"Papawis naman tayo..." Sabi nung Javier...

Agad nagtanguan ang iba at

sabay-sabay nilang hinubad ang kanilang pang-itaas. Lumantad ang mga katawan nilang matitipuno at may perpektong abs na nagpalunok sa akin ng todo..

Si Asmodeus lang ang naiba dahil tadtad ito ng tattoo sa katawan na nakakatakot talaga tignan kung titignan...

Napaatras ako, nanlamig, ramdam ang pintig ng puso kong dumadagundong sa pandinig ko.

Anong gagawin nila...huwag nilang sabihin na gangbang ito!! Nahihintakutan kong tanong sa sarili..

Iba't ibang scenario na ang nag pla-play sa utak ko..lalo pa at hubad na ang mga pang itaas ng mga ito..

"Naku wag naman po baka di ko Kayanin siguradong daks ang mga Yan!!!!"

"You, Number 28...lapit."

Parang kumislot ang buong katawan ko nang marinig ang pagtawag. Alanganin akong lumapit, nanginginig ang tuhod.

"A-ano po 'yon... M-master?" mahina kong tanong, pilit pinipigil ang kaba na bumabalot sa dibdib ko.

"Let's play a game..." aniya ng lalaking may hikaw sa kaliwang tenga na is Javier .

Nagpalitan ng mga tingin ang apat na lalaki. Nagngisian ng nakakaloko, tumitig sa akin nang direkta, para bang sinusuri ang buong katawan ko at kung gaano ako tatagal.

"Maglalaro tayo. All you have to do... is...." Ngumisi muna siya bago idinugtong ang huling salita..

"Run...."

At doon ko naramdaman ang unti-unting pag-igting ng takot sa sikmura ko.

"Mabilis ka bang tumakbo, Number 28?" tanong pa nung Damien...

Hindi ako makasagot.

Ngumiti yung nagngangalan na Asmodeus, puno ng kasadistahan.

"Kapag ako ang nakahabol sa'yo..."

Humakbang siya palapit, nasilayan ko ang matalim niyang tingin.

"...may isang parte ng katawan mo ang mawawala." Sabi nito na kinalaki ng mata ko dahil may hawak na itong knife.

Natawa sila sa reaksyon ko..

Ngunit ang tawa ay walang halong ginhawa-mas lalo itong nagdulot ng takot sa kaluluwa ko.

Samantala, ang isang may hawak sakin kanina ay umupo ulit si Zephyr, hindi kumikibo. Tila walang pakialam, pero ang mga mata niya ay nakatitig sa akin. Tahimik siyang tumungga ng alak, hindi inaalis ang tingin sa akin. Pagkatapos ay marahang ngumisi.

"Ano pang ginagawa mo diyan?"

Inilapag niya ang baso at bahagyang tumagilid ang ulo, parang isang pycho na tila nananakot.

"Takbo na."

Nanlaki ulit ang mga mata ko. Sa isang iglap, kumaripas ako ng takbo palabas ng kwarto habang rinig ko ang mga halakhak at mabibigat na yabag ng mga halimaw na iyon na nagsimulang sumunod sa akin.

Pagkabukas ko ng pintuan..

Mabilis akong bumaba ng malaking hagdan ng mansion, Hindi alintana ang mga iilang client na naglilibang din.

Sa harap ko, isang malawak na bakuran ang bumungad ng makalabas ng Mansion.... Sa pinakadulo, tanaw ko ang malaking tarangkahan na gawa sa bakal, mataas at tila imposibleng akyatin, iyon lamang ang tanging daan palabas.

"T-tanginang t-trip yan..." halos manginig pati boses ko sa paghinga, natatakot ako.. dahil hindi ko alam Kung anong pwedeng mangyari sakin pag nahuli ako..

Kumakaripas akong tumakbo, halos hindi ko na alintana ang pag taas paunti unti ng skirt ko. Ngunit sa bawat takbo, ramdam kong may mga matang nakatingin sakin, pinapanood ako.

Sa likod ko..

"Asmodeus," boses iyon ng lalaking may hikaw.

"Huwag mong hayaang makalampas sa gate."

"Okay lang yan.. hindi naman yan makakalabas.." Sabi pa ng isa

Napalingon ako, at doon ko sila nakitang apat, naglalakad, mabibilis ang hakbang. Ang liwanag ng buwan ay tumatama sa balat, at ang kanilang mga mata ay kumikislap ng panganib.

"Shit..."

Napakuyom ako ng kamao ko, at lalo ko pang binilisan. Wala nang atrasan-isang maling hakbang lang, maaari nang mawala ang isang parte ng katawan ko, lalo na kung yung Asmodeus ang makakakuha sakin..

Ang mga walanghiya pinag pustahan pa ata ako!!!

At sa pagitan ng pintig ng puso ko, ramdam kong nagsimula na ang tunay na laro.

Napalingon ako, at halos manlamig ang buong katawan ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makita kong may dalang baril ang isa sa kanila.

Ang isa naman, nakangisi habang pinapaikot-ikot ang hawak niyang baseball bat..

Kasunod ay ang lalaking may hawak Naman ng matalim na kutsilyo, naglalaro sa mga daliri niya na para bang simpleng laruan lang iyon. Kumislap ang talim sa ilalim ng buwan, tila sabik na sabik na malasahan ang dugo, yun ay si Asmodeus...

Mukhang totoo nga na pag siya ang nakahuli sakin, mawawala ang isang parte ng katawan ko!!!.

At ang huli... Yung zephyr walang dala. Pero siya ang pinakanakakapangilabot. Wala man itong dala, nakikipag tawanan to sa mga kasama, may sigarilyong umuusok pa na nakasuksok sa bibig habang nag lalakad..

Oo nag lalakad lang sila parang kampante sila na hindi ako makakalayo..

Nakita niya ang pag lingon ko habang tumatakbo..Ngumisi ito at Mayamaya pa ay itinapon muna nito ang sigarilyo bago sumibat ng takbo nilagpasan ang mga kasama niya.

At sa kabila ng angkin niyang kagwapuhan, may ngisi siyang nakakakaba, parang walang halaga ang buhay ng mga katulad namin sa kanila.

Tangina!!

"Nalintikan na..."

Napakagat ako ng labi, halos tumulo ang luha sa gilid ng mga mata ko.

"kung hindi ako mapuputulan ng parte ng katawan, Baka gulpi sarado ako kapag naabutan nila...o Baka makuha pa yung pinakaiingatan ko!!"

Humigpit ang pagkakahawak ko sa laylayan ng skirt ko, at mas lalo kong binilisan ang pagtakbo. Hindi ko na iniisip ang sakit ng binti ko, ang tanging nasa isip ko lang ay ang tarangkahan sa dulo.

Buti nalang kahit paano mabilis akong tumakbo..

"Number 28......malapit na kami!" sigaw ng lalaking may hawak ng baril.

BANG!!!!

Umalingawngaw ang putok ng baril napalingon ako.. nakatutok lang ito paitaas... Mukhang gusto lang niya akong takutin... Nanlaki ang mga mata ko nang makitang tumatakbo na din sila....

"SHIT!!!SHIT!!!SHIT!"

Napasigaw ako, halos maiyak sa takot. Lalong bumilis ang paghinga ko, at mas pinag-igting ko ang pagtakbo. Hindi ko na iniisip kung madadapa ako o hindi basta makarating lang sa gate.

Sa likod ko..

"Bilisan mo, babae!" sigaw naman ng may hawak ng baseball bat,

"Takbo pa..." rinig kong sigaw nila, tila pinaglalaruan ang takot ko,

Humihingal na ako, pawis na pawis, pero pilit kong inaabot ang malaking gate na nasa unahan ko na. Ang tanging iniisip ko kung hindi ko maaabot ang tarangkahan, tapos na lahat.

Mabilis kong inakyat ang tarangkahan, halos kinakalmot ng mga palad ko ang malamig na bakal.

Kaya ko 'to... kaya ko!

Kahit pawis na pawis, kahit nanginginig ang tuhod, hindi ako papatalo.

Napangiti pa ako sa sarili ko kahit mukha akong mahina, kahit akala nila wala akong kakayahan, sanay na ako rito. Ilang beses ko nang ginawa 'to sa gate ng eskwela noon.

Ilang beses na akong nakapag cutting classes... Sisiw lang ito...

Konti na lang...

Naaabot ko na ang dulo, halos madama ko na ang hangin ng kalayaan sa kabila ng tarangkahan, nang bigla kong maramdaman ang malamig na kamay na pumulupot sa aking bewang.

"H-hindi...hindi, hindi!!!"

Nanlaki ang mga mata ko, halos kumapit ako ng husto sa bakal para lang hindi niya ako mahila pababa.

Pinilit kong kumapit..

Pero pinuwersa niya akong hilahin Hanggang sa mabitawan ko ang kinakapitan ko. Sa isang iglap na iyon, bumagsak ang katawan ko sa mga bisig ng kung sino man ang nakakuha sakin..

At sa mismong paglapag ko, narinig ko ang mababang tinig na dumurog sa lahat ng pag-asa ko.

"Got you..."

Nasa likuran ko siya. Si Zephyr. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa bewang ko, nakadikit ako sa matitigas niyang bisig, at ramdam ko ang init ng kanyang hininga sa aking batok. Sa lapit niya, mas malinaw ko nang makita ang malamig na anyo ng kanyang mga mata, mapanganib, walang emosyon, at tila ba nilalamon ang kaluluwa ko.

"Paano ba yan, panalo ako..." bulong niya, nakangising bahagya...