4

Ilang beses kong tinitigan ang T-back na kailangan kong isuot.

"Kailangan ba talaga ito ang suot ko?" bulong ko sa sarili.

Hindi ko maiwasang mapaisip kung bakit ganito ang uniform sa lugar na dapat ay trabaho ko lang naman.

Napatingin ako kay Jasmin na kalmado lang habang suot ang kanyang uniform.

Halata ang pagkakaiba ng suot namin sa karaniwang damit pangtrabaho. Ang uniform ay binubuo ng fitted skirt na hanggang kalagitnaan lang ng hita, habang ang pang-itaas naman ay kahit paano ay hindi gaanong nakakailang tingnan kumpara sa pang-ibaba.

Samantalang ako...

Hindi pa rin ako komportable.

Hindi ako sanay sa ganitong kasuotan, lalo na sa lugar na hindi ko pa lubos na kilala.

"Talaga bang ganito dito?" tanong ko sa sarili ko habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin.

Pero naalala ko ang dahilan kung bakit ako narito.

Kailangan ko ng trabaho.

Kailangan ko ng pera.

Kaya kahit kinakabahan ako, pinili kong ituloy.

"Magbihis ka na, Aria," sabi ni Kim, na nakasuot na rin ng kaparehong uniform ni Jasmin.

Pareho silang naka-itim na palda, tanda na matagal na silang nagtatrabaho sa lugar na ito.

"S-sige..." alanganin kong sagot.

"Masasanay ka rin. Kaya mo 'yan. Para sa pamilya," dagdag ni Kim habang nakatingin sa akin.

Napakamot ako sa ulo.

"O-oo... para sa p-pamilya," mahina kong sabi.

Pinilit kong ngumiti sa kanila kahit may kaba pa rin sa loob ko.

Dahil sa huli, iyon lang ang dahilan kung bakit ako nandito.

Para sa sarili ko..

Kanina pa kami nagkakakilala bago pa kami nagsimulang mag-ayos.

Nalaman ko na si Jasmin pala ay may amang may malubhang karamdaman-cancer sa buto. Dahil doon, napilitan siyang magtrabaho rito para makatulong sa pagpapagamot nito.

Si Kim naman ay may kapatid na sumasailalim sa dialysis, kaya kailangan din niyang kumita ng pera para sa kanilang pamilya.

Pareho silang may sariling dahilan kung bakit sila narito.

At ngayon, ako naman.

Pagpasok ko sa banyo, naligo muna ako ng ilang minuto bago isuot ang damit na ibinigay sa akin.

Pagkatapos kong magbihis, humarap ako sa salamin.

Nanlaki ang mga mata ko.

"OMG!" bulalas ko habang namumula.

"Ako ba 'to?!"

Hindi ako sanay makita ang sarili ko nang ganito.

Parang ibang tao ang nakatingin pabalik sa akin sa salamin.

At sa unang pagkakataon, naramdaman kong mas malapit na ako sa mundong matagal nang pilit kong iniiwasan.

Halos hindi ko na makilala ang sarili kong repleksyon.

Ako kasi 'yung klase ng babae na hindi mahilig magsuot ng mapapansing damit. Kadalasan, maluluwag at simpleng damit lang ang pinipili ko. Mas komportable ako sa ganoong paraan.

Kaya ngayon, habang nakatingin ako sa salamin, parang ibang tao ang nakikita ko.

Paglabas ko ng banyo, agad akong napatigil nang mapatingin sina Kim at Jasmin sa akin.

Kung silang dalawa ay nakasuot ng itim na uniform, ako naman ay naka-puti.

"Wow..." halos sabay nilang sambit.

"Sa ating tatlo, ikaw ang mukhang pinaka-fresh," biro ni Kim habang nakataas ang kilay.

Napailing ako sa kanya.

"Sigurado kana Virgin?" dagdag niya, nakangisi.

Napabuntong-hininga na lang ako.

"O-oo, H-hindi na..." alanganin kong sagot, sabay ayos ng buhok at ng palda ko.

"Talaga???"

"Ehh bakit tayong tayo pa yan..."sabay dutdot sa dibdib ko ni Kim na kinagulat ko..

"Ay! Ano ba..." naiirita kong sabi habang napapailing.

"Joke lang," natatawa niyang sagot. "Masyado ka kasing kabado. Kalma lang."

Hinila niya ako palapit sa salamin at tinulungan akong ayusin ang sarili ko.

Habang inaayos niya ang buhok at itsura ko, pilit kong pinapakalma ang sarili ko.

Pero sa totoo lang...

Hindi pa rin nawawala ang kaba ko.

Dahil alam kong ilang minuto na lang, haharap na ako sa mundong hindi ko pa lubos na nauunawaan.

Lumipas ang ilang sandali...

Nagkatinginan ang dalawa.

"Kita mo, Jasmin? Kahit bago pa lang Yan, mukhang marami ng mahahatak." sabi ni Kim.

"Tama. Pero siyempre, Aria, wag kang kabahan," nakangiting sambit ni Jasmin. "Andito kami para gabayan ka.."

"Tulad ng sabi ko, bago ka pa lang. Pero bukas, dapat alam mo na kung anong gagawin mo, ha?" dagdag ni Kim na may halong biro pero seryoso rin ang tono.

"Oo naman... mabilis lang naman akong matuto. Hehehe..." sagot ko, pilit na nagpapakalakas ng loob.

Bago kami lumabas, muli kong tinitigan ang sarili ko sa salamin. Namula ako at napakurap.

"... talaga bang Ako to?" bulong ko sa sarili, hindi makapaniwala sa malaking pagbabago ng itsura ko.

Hindi ako mahilig mag ayos, make up.. Hindi yan kasama sa budget ko..

Naglakad na kami papunta sa isang malaki at engrandeng-parang palasyo sa unang tingin. Ang bawat sulok ay kumikislap sa liwanag ng mamahaling chandelier, at ang marmol na sahig ay halos magsilbing salamin sa bawat hakbang namin.

Pagpasok ko, agad kong napansin ang samu't saring tao sa loob. Mga mukhang may sinabi sa buhay-mamahaling damit, kumpiyansang tindig, at malalakas ang aura. Ngunit higit sa lahat, isang bagay ang mas tumatak sa akin: karamihan sa kanila ay puro lalaki.

Agad akong kinabahan. Pakiramdam ko, nakapako sa amin ang mga tingin nila, lalo na't halata ang bago at inosenteng mukha ko kumpara kina Jasmin at Kim na tila sanay na sanay na.

Nasa likuran ako ng dalawa. Si Jasmin-number 15-at si Kim naman, number 21. Kita agad ang pagkakakilanlan namin dahil nakapronta ang bawat numero sa mismong suot naming damit, naka-imprinta na parang marka ng pagkakakilanlan.

At ako... hindi ko alam kung anong mas matimbang sa dibdib ko-ang kaba, ang hiya, o ang hindi maipaliwanag na pakiramdam na may mangyayaring malaking pagbabago sa buhay ko ngayong gabi.

"Naku, Jasmin... sana ako mapili ni Master Damien," rinig kong sabi ni Kim, may kislap ang mga mata habang naglalakad kami.

"Basta akin si Master Javier," mabilis namang sagot ni Jasmin, sabay ngiti na parang may sariling kumpiyansa.

Hindi ako makasabay sa usapan nila. Tahimik lang akong nakasunod, habang ang isip ko ay punong-puno ng kaba at tanong. Sino ba ang mga lalaking binabanggit nila? Ano ba talaga ang mangyayari rito?

Maya-maya, lumingon sa akin si Jasmin at nagsalita nang may malumanay pero mariing tono.

"Aria... tandaan mo. Laging Master ang itatawag natin sa kanila, ah. Kahit sino pa sila, bawal sila tawagin sa pangalan nila mismo.

Napalunok ako at marahang tumango.

"O-oo..." mahina kong sagot, tatandaan ko Yan..

Pagbukas namin ng p***o ng Room 666, agad sumalubong sa amin ang malakas na tawanan. Apat na lalaki ang nakaupo sa isang mahabang couch, halos umaapaw ang karisma at presensya nila.

Lahat sila ay gwapo, may matitipuno at well-built na katawan, na kitang-kita sa suit o mamahaling damit na suot nila. Ang bawat galaw, bawat ngiti, at bawat tingin ay may bigat-halos ramdam mo ang kapangyarihan nila sa silid.

Ngunit higit sa lahat, isang babae ang humatak sa aking pansin.

Nakatayo siya, nanginginig, halos maputla ang mukha, at may nakapatong na pulang mansanas sa ibabaw ng ulo niya.

Takot na takot ito....

Ang mga lalaking nakaupo sa couch

Halos hindi ko maipaliwanag, pero parang bawat isa sa kanila ay may presensya na pumipigil sa paghinga mo-malakas, dominante, at hindi ka basta-basta makalalapit.

Napatigil ako sa pintuan,

Ganito ba talaga ang mundo na papasukin ko?

Lumapit sa akin si Jasmin, bumulong nang mahina ngunit mariin ang tono:

"Aria... tandaan mo, sila ang apat na Master sa silid na ito," sabi niya,

Unang lalaki, nasa kaliwa sa couch, may makintab na suit at isang simpleng hikaw sa kaliwang tenga. "Siya si Master Javier," ipinaliwanag ni Jasmin.

Kasunod naman, nakaupo sa gitna, may kwintas na krus sa leeg at matalim ang mga mata. "Siya si Master Damien," dagdag ni Jasmin.

Ang ikatlo, may katawan na puno ng mga tattoo

"Siya si Master Asmodeus," sabi ni Jasmin. "Huwag kang basta-basta lalapit o titig sa kanya..

At ang huli, may pilat sa kaliwang kilay. "Siya si Master Zephyr," bulong ni Jasmin.

Tumayo ako sa gilid, malapit sa kinaroroonan nina Kim at Jasmin.

"Mag-aantay lang tayo ng iuutos nila," sabi ni Jasmin sa akin.

"Pagkatapos nilang paglaruan ang babaeng may apple sa ulo, Kung masugatan man nila o mapatay, tayo ang magliligpit nun."

Napanganga ako sa sinabi nito, mas lalong kumabog ang Dibdib ko...

"Dahil bago ka, kung sakaling may tumalsik na dugo, ikaw ang maglilinis."

"Huh...? Dugo?" Napalunok ako, ramdam ang bigat ng kaba na bumabalot sa dibdib ko.

"Bakit may dugo?" tanong ko ulit..

"Basta malalaman mo rin," sagot ni Kim habang patungo siya sa p***o dahil may kumakatok. Binuksan niya ito kinuha ang Dala dala nun at dinala sa lamesa ang isang imported na alak, sigarilyo at isang bucket ng yelo..

Tumayo ang maraming tattoo na si Asmodeus, may hawak na dart, at tinatarget ang mansanas sa ulo ng babae. Napakurap ako, hindi makapaniwala sa nakita.

"Aba! Mga siraulo ba sila?!" bulong ng isip ko habang halos manginig ang babae habang nakatayo siya.

"Wag kang magulo. Baka dumulas ang kamay ko," sabi ni Asmodeus, may malawak na ngisi sa mukha, habang nakapokus sa laro.

Inasinta ang mansanas, natamaan naman ito, kaya lumapit si Jasmin para palitan ng bagong mansanas sa ulo ng babae. Napalunok ako habang nanonood, ramdam ang kaba na dahan-dahang kumakalat sa dibdib ko.

"Hey... number 28."

May tumawag sa akin kaya agad akong napalingon.

"Master, bago lang po siya..." sabi ni Kim, marahil ay sinusubukan akong ipakilala.

"I'm not talking to you," malamig niyang sagot.

Pagkatapos ay bumaling ang tingin niya sa akin.

"Come here..."

Isang simpleng utos lang iyon, pero sapat para maramdaman ko ang bigat ng presensya niya.

Napatingin ako kay Jasmin.

Tumango siya, parang sinasabing kailangan kong sumunod.

Kaya dahan-dahan akong lumapit.

Bawat hakbang ko ay may kasamang kaba. Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang bigat ang pakiramdam ko habang papalapit sa kanya.

Nang makarating ako sa harapan niya, saka ko siya tiningnan nang mabuti.

Isang lalaki na may malamig na aura, at may kapansin-pansing pilat sa kanyang kilay.

"You're new here, right?" tanong niya.

At doon ko nakumpirma ang pangalan na narinig ko kanina.

Zephyr.

"Sit down here," utos niya, habang tinatapik ang kandungan niya. Kinabahan ako, ramdam ang takot na unti-unting kumakalat sa buong katawan ko.

Pero wala akong choice...

Umupo ako doon .. naramdaman ko agad ang mga kamay nito sa hita ko..

Ok lang hipo lang naman...

Tahimik lang akong nakikiramdam.

Napansin ko ang pag sulyap sakin nung Javier..matagal itong nakatitig..bago nag salita..

"Hey Zephyr, once you're done with her, give her to me, I'm next..."Sabi nung Javier na nakatingin sakin..

Teka anong I'm next pinagsasabi Neto!? Anong b-binabalak nila!!!

Kaso ganun nalang ang gulat ko ng wala ano anong itinaas ni Zephyr ang skirt ko..

Tatayo pa sana ako ng hawakan nito ng mahigpit ang balakang ko at bumulong.

Don't move.."

it wasn't a suggestion.. it was a warning.