Chapter 3: Ang Pagtatagpo sa Hapag-Kainan

Alas-dose ng tanghali.

Tahimik ang buong mansiyon habang nakatayo ako sa tabi ng mahabang hapag-kainan. Ilang sandali na lamang at darating na ang lalaking nagpadala sa akin ng kontrata ng kasal.

Si Alexander Vance.

Mula pa kagabi, paulit-ulit ko nang pinag-isipan kung paano ko siya haharapin. Marami akong tanong na kailangang masagot, ngunit higit sa lahat, gusto kong malaman kung bakit ako ang pinili niya.

Hindi ako makapapayag na basta na lamang akong gamitin sa isang kasunduang wala akong nalalaman.

Suot ko ang isang simpleng itim na bestida. Hindi ako nag-abala sa maraming alahas o mamahaling palamuti sa mukha. Wala akong kailangang patunayan sa lalaking iyon.

Ilang sandali pa, narinig ko ang pagbukas ng malaking pintuan sa ibaba. Sinundan iyon ng mga yabag na papalapit sa silid-kainan.

Dumating na siya.

Pumasok si Alexander na nakasuot ng maayos na itim na suit. Matangkad siya at may tindig na nagpapakitang sanay siyang sinusunod ng mga taong nasa paligid niya. Maingat ang bawat galaw niya, at halos walang mabasang emosyon sa kaniyang mukha.

Kasunod niya si Papa at si Victoria.

"Mr. Vance, ikinalulugod naming tinanggap mo ang imbitasyon namin," bati ni Papa. May bahagya pa siyang ngiti sa labi, tila ba isang napakahalagang panauhin ang kaharap niya.

Hindi agad sumagot si Alexander.

Sa halip, dumiretso ang tingin niya sa akin.

"Arabella Laurent."

"Alexander Vance."

Bahagyang umangat ang isang kilay niya.

"Diretso ka na agad sa pangalan ko?"

"Mas gusto kong alam ko kung sino ang kausap ko."

May bahagyang ngiti sa kaniyang labi bago siya tuluyang lumapit sa hapag-kainan.

"Kung ganoon, maganda ang simula natin."

Hindi ko pinansin ang sinabi niya.

"May mga tanong ako tungkol sa kontratang ipinadala mo."

"May oras pa naman tayo para diyan."

Umupo siya sa isa sa mga silyang nakapalibot sa mesa. Pagkatapos ay inilapag ng kaniyang kasama ang isang itim na folder sa harapan niya.

"Maupo kayo," sabi niya kina Papa at Victoria.

Nagkatinginan muna ang dalawa bago umupo.

Hindi ko maiwasang mapansin ang paraan ng pagsunod nila sa kaniya. Para bang hindi sila ang may-ari ng bahay na ito.

Nanatili akong nakatayo.

"May problema ba?" tanong ni Alexander nang mapansing hindi ako umuupo.

"Wala. Mas komportable lang akong nakatayo habang pinag-uusapan ang kasal na hindi ko naman hiniling."

Napahinga nang malalim si Papa.

"Arabella, maaari bang huwag na nating gawing mahirap ang usapang ito?"

"Kung hindi ninyo ako inilagay sa ganitong sitwasyon, wala sanang mahirap pag-usapan."

"Hayaan mo siyang magsalita, Mr. Laurent," sabat ni Alexander. "Gusto kong marinig ang mga tanong niya."

Muli niyang ibinalik ang tingin sa akin.

"Kung gayon, ano ang gusto mong malaman?"

Diretso akong tumingin sa kaniya.

"Bakit ako?"

Ilang segundo siyang nanatiling tahimik.

"Maraming babae ang puwede mong pakasalan. Maraming pamilya ang gustong makipag-alyansa sa Vance Holdings. Kaya bakit ako ang pinili mo?"

"May mga bagay na hindi nasasagot sa simpleng pagpili."

"Hindi iyon ang tinatanong ko."

Bahagyang sumandal siya sa kaniyang upuan.

"Kung gusto mo ng buong paliwanag, hindi natin matatapos ang usapan sa loob ng ilang minuto."

"Kung ganoon, magsimula ka sa katotohanan."

Napangiti siya nang bahagya.

"Direkta ka nga."

"Mas mabuti na iyon kaysa magkunwaring naiintindihan ko ang lahat."

Nawala ang ngiti sa kaniyang labi. Binuksan niya ang folder at inilabas ang ilang dokumento.

"Alam mo ba kung gaano kalala ang kalagayan ng Laurent Group?"

"Hindi ko alam ang lahat ng detalye."

"May mga obligasyong pinansyal ang kumpanya ninyo na kailangang bayaran. May mga investment na hindi nagbigay ng inaasahang kita, at may malaking halaga ng utang na malapit nang sumingil."

Saglit siyang tumigil at itinulak ang isang dokumento patungo sa akin.

"Ang isa sa mga pangunahing pinagkukunan ng pondo ng Laurent Group ay may takdang bayaran ngayong araw. Kapag hindi ito naayos, maaaring magdeklara ng default ang mga pinagkakautangan at magsimula ang proseso ng pagkuha sa mga nakasanglang ari-arian."

Tiningnan ko ang dokumento. Hindi ko man lubos na nauunawaan ang lahat ng nakasaad doon, malinaw ang petsa at halaga ng obligasyon.

"At ikaw ang may kontrol sa pondong kailangan nila?"

"Ang Vance Holdings ang may hawak ng financing arrangement na ipinangakong tutulong sa kumpanya ninyo. Nakatakda ring magpasya ngayong araw kung itutuloy ang karagdagang pondo."

"At kapag hindi ako pumirma?"

"Maaaring hindi matuloy ang pondong iyon. Kapag nangyari iyon, mahihirapan ang Laurent Group na tugunan ang mga obligasyon nito bago ang takdang oras."

Napatingin ako kay Papa.

Hindi siya makatingin nang diretso sa akin.

"Alam mo ba ang tungkol dito?" tanong ko.

"Arabella, matagal na naming sinusubukang ayusin ang sitwasyon."

"Pero hindi mo sinabi sa akin."

"Wala ka namang kailangang malaman tungkol sa negosyo."

Napailing ako.

"Pero kailangan kong malaman kung bakit ako ang isinasangkot ninyo rito."

"Ang kasunduang ito ang makapagpapatibay sa alyansa ng dalawang pamilya," sagot ni Alexander. "At ang pag-aasawa natin ang magiging bahagi ng kasunduang iyon."

Napahigpit ang hawak ko sa dokumento.

"Kung negosyo ang pinag-uusapan, bakit kasal ang kailangan?"

"May mga kasunduan na hindi lamang tungkol sa pera."

"At ano naman ang mapapala mo sa akin?"

Hindi siya agad sumagot. Sa halip, pinagmasdan niya ako na para bang pinag-iisipan kung gaano karami ang dapat niyang sabihin.

"May dahilan kung bakit ikaw ang napili ko, Arabella. Pero hindi ko kailangang ipaliwanag ang lahat ngayon."

"Napakadaling sabihin niyan kapag ikaw ang may hawak ng lahat ng kapangyarihan."

"At napakadaling tumanggi kapag hindi ikaw ang haharap sa pagbagsak ng kumpanya."

Napatahimik ako.

Alam niyang ginagamit niya ang sitwasyon para mapilitan akong pumayag. Hindi niya kailangang itaas ang boses o magbanta nang direkta. Sapat na ang mga dokumentong nasa mesa at ang katahimikan ni Papa para ipaalala sa akin kung gaano ako kaliit sa kasunduang ito.

Ngunit hindi ko maaaring kalimutan ang dahilan kung bakit gusto kong makapasok sa mundong ginagalawan niya.

Ang lumang litrato.

Ang babaeng may suot na pilak na kuwintas.

Ang Asterion Tower.

At ang pangalan ni Mama na biglang naging bahagi ng usapang ito.

Kung tatanggihan ko ang kasunduan, mawawala sa akin ang pagkakataong makalapit sa mga taong maaaring may hawak ng mga sagot. Ngunit kung tatanggapin ko ito, kailangan kong maging maingat sa bawat hakbang.

"May kondisyon ako," sabi ko.

Bahagyang umangat ang kilay ni Alexander.

"Makikinig ako."

"Ang kasunduang ito ay hindi nangangahulugang pag-aari mo na ako. Hindi mo maaaring kontrolin ang bawat desisyon ko dahil lamang pumirma ako."

Napangiti siya nang bahagya.

"May mga tuntunin ang kontrata. Basahin mo ang bawat isa bago ka magdesisyon."

"At kung may hindi ako sasang-ayunan?"

"Pag-usapan natin."

Hindi ko alam kung totoo ba ang sinasabi niya o isa lamang itong paraan para mapapayag ako. Ngunit kinuha ko ang kontrata at muling sinuri ang mga pahina nito.

Nandoon ang mga kundisyon tungkol sa kasal, pampublikong pagpapakita bilang mag-asawa, at mga obligasyong kailangang sundin ng bawat panig. May ilang probisyon ding kailangang linawin sa mga susunod na dokumento.

Hindi ito isang ordinaryong kasunduan.

At lalong hindi ito isang desisyong dapat kong gawin nang hindi nag-iisip.

"Kung pipirmahan ko ito," sabi ko habang nakatingin sa dokumento, "gusto kong magkaroon din ako ng kopya ng lahat ng pirmadong kasunduan."

"Makukuha mo ang sarili mong kopya."

"At walang ibang dokumentong idadagdag nang wala akong kaalaman."

"Makatuwiran."

Muli akong tumingin sa kaniya.

"Isa pa. Hindi ako pipirma sa anumang dokumentong maglilipat ng personal kong ari-arian o magbibigay sa iyo ng karapatang magdesisyon para sa akin."

Saglit siyang natahimik bago tumango.

"Kung gayon, siguraduhin mong malinaw ang bawat probisyon bago ka pumirma."

Kinuha niya ang fountain pen na may gintong marka at inilapag iyon sa harap ko.

"Ang desisyon ay nasa iyo na, Arabella."

Napatingin ako sa panulat.

Gusto kong tumanggi. Gusto kong itulak palayo ang kontrata at umalis sa silid na ito. Ngunit alam kong hindi ganoon kadali ang lahat.

Hindi ko rin kayang balewalain ang pagkakataong makalapit sa mga taong may kaugnayan sa nakaraan ng aking pamilya.

Huminga ako nang malalim bago kinuha ang panulat.

"Pipirmahan ko ito."

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Papa. Para bang isang malaking pasanin ang nawala sa kaniyang balikat.

Ngunit hindi pa ako tapos.

"Pero huwag mong isipin na nagtitiwala ako sa iyo, Alexander Vance."

"Ni hindi ko naman hinihingi ang tiwala mo."

"Kung ganoon, mabuti."

Inilapat ko ang dulo ng panulat sa papel at isinulat ang buong pangalan ko.

Arabella Laurent.

Nang matapos ako, inilapag ko ang panulat sa mesa.

Tahimik na kinuha ni Alexander ang kontrata at sinuri ang lagda ko. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin.

"Maligayang pagdating sa pamilya Vance, magiging asawa ko."

Hindi ako ngumiti.

"Huwag kang masyadong masanay sa ideyang magiging madali akong pakisamahan."

Bahagyang umangat ang gilid ng kaniyang labi.

"May panahon pa tayong alamin iyan."

Tumayo siya at inayos ang kaniyang suit. Pagkatapos ay kinuha ang folder at iniabot ang isang kopya ng kontrata sa akin.

"Panatilihin mo iyan. Kakailanganin mo sa mga susunod na araw."

Tinanggap ko ang dokumento.

"At kailan ang susunod nating pagkikita?"

"Bukas."

Napakunot ang noo ko.

"Bukas?"

"May mga karagdagang tuntunin tayong kailangang pag-usapan. Kailangan mo ring malaman kung saan ka titira habang isinasagawa ang kasunduang ito."

Hindi ako nakapagsalita agad.

"Sa mansiyon ko," dagdag niya. "Mas magiging maayos ang lahat kung doon ka mananatili."

Hindi ko alam kung ano ang dapat kong isagot. Isang bagay na naman ang ipinasiya niya nang hindi man lang tinatanong ang opinyon ko.

Bago siya tuluyang lumabas, muli siyang humarap sa akin.

"Magpahinga ka muna, Arabella. Marami ka pang kailangang malaman tungkol sa pamilyang papasukan mo."

Pagkatapos ay tuluyan na siyang umalis kasama ang kaniyang mga tauhan.

Naiwan ako sa tabi ng hapag-kainan, hawak ang kopya ng kasunduang pinirmahan ko.

Hindi pa man nagsisimula ang buhay ko bilang magiging asawa niya, ramdam ko nang unti-unti akong hinihila papasok sa mundong hindi ko kilala.

Ngunit may isang bagay akong hindi niya alam.

Hindi ko pinirmahan ang kasunduang ito dahil sumuko ako.

Pinirmahan ko ito dahil kailangan kong malaman kung bakit ako ang napili.

At kung may katotohanang nakatago sa likod ng pangalan ng Vance at Laurent, hahanapin ko iyon kahit gaano pa kahirap ang daan.

Dahil kung kasal ang susi para makapasok sa kanilang mundo, gagamitin ko iyon para buksan ang mga lihim na matagal na nilang ikinukulong.