Chapter 5: Ang Laro sa Loob ng Kuta

Mabigat at malamig ang naging unang gabi ko sa silid na inilaan para sa akin sa ikalawang palapag ng mansiyon ng mga Vance.

Puro abong pader, itim na kurtina, at malalaking salamin ang bumubuo sa silid. Kahit ang higaan ay kasinglamig ng pakikitungo ng lalaking nagdala sa akin dito. Ngunit hindi ako nagpunta rito para lamang matulog o magreklamo.

Alas-singko pa lamang ng umaga ay gising na ako nang marinig ko ang marahang katok sa p***o.

Bumukas ito at pumasok si Manang Teresa. Bitbit niya ang tray na may lamang mainit na kape at isang puting sobre.

"Ma'am Arabella, pinasasabi po ni Sir Alexander na magbihis kayo nang pormal pagkatapos kumain. Naghihintay na siya sa library. May mga panauhin siyang darating mamayang alas-nuwebe."

Tiningnan ko ang sobreng inilapag niya sa mesa.

"Panauhin? Sino naman ang darating sa ganitong oras?"

"Ang punong auditor ng Laurent Group at ang legal adviser ng mga Vance," sagot niya bago ako iniwang mag-isa.

Napakunot ang noo ko. Ang auditor ng kumpanya ni Papa? Bakit kailangang pumunta rito ang taong may hawak ng mga kumpidensyal at lumang rekord ng aming pamilya?

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa. Nagsuot ako ng itim na blazer at pantalon bago bumaba patungo sa pribadong silid-aklatan ni Alexander.

Bahagyang nakabukas ang p***o. Bago pa ako tuluyang makapasok, narinig ko ang boses ng isang lalaki.

"Nakapirma na ang anak ni Adrian Laurent, Sir Alexander," sabi ni Atty. Velasco. "Sa loob ng susunod na pitong araw, maaari nang simulan ang proseso ng pagkuha sa mga isinanglang shares ng Laurent Group kapag hindi nabayaran ang natitirang obligasyon."

Nanigas ang mga paa ko.

Shares ng kumpanya namin?

Ibig sabihin, hindi lamang basta alyansa ang habol ni Alexander. May mas malaking bagay na nakataya sa kasunduang pinirmahan ko.

"Siguraduhing maayos ang lahat ng legal na proseso," malamig na sagot ni Alexander. "At siguraduhing walang makakakuha ng kopya ng orihinal na audit trail mula 2009. Ayokong may makialam sa mga dokumentong itinago ni Marcus Vance."

Asterion Tower. 2009.

Muli na namang lumitaw ang pangalan ng gusaling nakatali sa madilim na nakaraan ng aking ina.

Hindi ko na hinintay na matapos ang usapan. Itinulak ko ang p***o at pumasok.

Nag-angat ng tingin ang dalawang lalaki habang nanatiling kalmado si Alexander.

"May kailangan ka ba, Arabella?" tanong niya.

"Ipinagbili mo ba ang kumpanya ng ama ko nang hindi ko alam ang buong detalye ng kasunduang ito?"

Tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa akin.

"Hindi ko ito ipinagbili, Arabella. Binawi ko lang ang kung anong dapat sa amin mula pa noong simula."

"Ano ang ibig mong sabihin?"

Sa halip na sumagot, humarap siya sa dalawang bisita.

"Iwan ninyo muna kami."

Agad na lumabas ang legal adviser at ang auditor. Bago tuluyang makalabas, napansin kong saglit na nagkatinginan ang dalawa. Hindi ko alam kung bakit, pero tila may usapang hindi nila gustong marinig ko.

Nang maisara ang p***o, kinuha ni Alexander ang isang makapal na itim na folder mula sa kaniyang mesa at itinulak iyon palapit sa akin.

"Basahin mo. Para malaman mo kung bakit ganito kabilis gumalaw ang mga kamay ko laban sa pamilya mo."

Binuklat ko ang folder. Naroon ang mga lumang pahayagan mula 2009, financial reports ng Asterion Tower construction project, at ilang dokumentong may kaugnayan sa trahedya.

Isa-isa kong sinuri ang mga pahina. May mga pangalan ng kumpanyang sangkot sa proyekto, talaan ng mga gastusin, at mga rekord tungkol sa pondong nakalaan para sa safety inspection.

Ngunit isang papel ang agad nakakuha ng pansin ko.

Isang disbursement slip na may pangalan ng aking ina.

Evelyn Laurent.

"Ano ito?" tanong ko habang sinusuri ang nakasulat.

"Iyan ang isa sa mga dokumentong nakuha mula sa lumang rekord ng proyekto," sagot ni Alexander. "Ang pamilya Laurent ang nag-asikaso noon ng pondo para sa safety inspections. At ang nanay mo ang lumagda sa dokumentong may kaugnayan sa paglilipat ng pondo sa mga pribadong account."

Parang gumuho ang mundo ko sa narinig.

"Hindi totoo iyan!" mariin kong sabi. "Pinapalabas mo lang na may kasalanan ang pamilya ko para makuha mo ang negosyo namin!"

"Kung sinungaling ako, bakit takot na takot si Adrian Laurent nang banggitin ko ang pangalan ng nanay mo?"

Muli kong tiningnan ang dokumento. May nakasaad na halaga, petsa, at pangalan ng lumagda. Ngunit wala roon ang kumpletong detalye kung saan napunta ang pera.

"Hindi sapat ang papel na ito para patunayang may kasalanan si Mama," mariin kong sagot. "Nasaan ang mga resibo? Ang liquidation report? Ang iba pang dokumentong magpapatunay kung saan napunta ang pondo?"

"May mga bagay na hindi nakalagay sa mga kopyang iyan."

"Kung ganoon, nasaan ang orihinal?"

Hindi siya agad sumagot.

"May mga taong namatay sa trahedyang iyon, Arabella. May mga pamilyang nawalan ng mahal sa buhay dahil sa perang hindi nagamit sa dapat nitong paggamitan."

"At ibig mong sabihin, si Mama ang may kasalanan?"

"May dahilan ako para maghinala."

"Kung ganoon, maghanap tayo ng buong ebidensiya. Hindi ako maniniwala sa isang dokumentong hindi kumpleto."

Lumapit siya sa akin.

"Hindi kita pinakasalan para lang maging palamuti sa mansiyon na ito, Arabella. Pinakasalan kita para singilin ang mga Laurent sa mga utang na dinala nila hanggang sa hukay."

Napatitig ako sa kaniya.

"Kung ganoon, tapusin na natin ang larong ito. Kunin mo na ang kumpanya kung iyan ang gusto mo. Pero hinding-hindi ko hahayaang yurakan mo ang pangalan ng nanay ko nang hindi ko napapatunayan ang totoo."

Isang malamig na ngiti ang sumilip sa labi ni Alexander.

"Iyan ang gusto ko," bulong niya. "Maglaro tayo."

Hindi ko alam kung ano ang tunay niyang pakay. Ngunit malinaw na hindi lamang kumpanya ang hinabol niya. May mas malalim pa siyang dahilan sa likod ng lahat ng ito.

"May mga bagay na hindi mo pa alam tungkol sa pamilya mo," dagdag niya.

"Kung ganoon, sabihin mo sa akin ang lahat."

"Hindi pa ngayon."

Napailing ako. Lahat sila ay may alam, ngunit walang gustong magsabi sa akin ng buong katotohanan.

"Kung may alam ka tungkol sa pagkamatay ng nanay ko, sabihin mo sa akin. May kinalaman ba ang Asterion Tower sa nangyari sa kaniya?"

Sandaling nagbago ang kaniyang ekspresyon, ngunit mabilis din niya itong itinago.

"Marami ka pang kailangang malaman bago mo maintindihan ang lahat."

"Palagi na lang ganyan ang sagot mo."

"At palagi ka namang nagmamadaling malaman ang mga bagay na hindi mo pa kayang harapin."

Napahigpit ang hawak ko sa folder.

"Huwag mong ipagkamali ang pagtatanong ko sa takot. Hindi ako natatakot malaman kung ano ang ginawa ng pamilya ko."

"Sigurado ka?"

"Higit pa sa iniisip mo."

Kinuha ko ang folder at ibinalik sa mesa.

"Kung hindi mo kayang sabihin sa akin ang totoo, ako mismo ang maghahanap."

"Mag-ingat ka sa mga bagay na matutuklasan mo, Arabella. May mga katotohanang hindi na maibabalik ang dati mong paniniwala sa pamilya mo."

Hinarap ko siya sa huling pagkakataon.

"Mas gugustuhin kong malaman ang masakit na katotohanan kaysa mabuhay sa kasinungalingan."

Paglabas ko ng silid-aklatan, nanatili sa isip ko ang pangalan ng aking ina sa lumang dokumento.

Hindi ko rin maiwasang isipin ang naging reaksyon ng auditor kanina. Bakit tila kailangan pa niyang tingnan si Alexander bago sumagot sa akin? At bakit kailangang itago ang orihinal na audit trail kung wala namang dapat ikubli?

Bakit nasa pangalan ni Mama ang disbursement slip?

Bakit itinago ni Marcus Vance ang orihinal na audit trail?

At ano talaga ang nangyari sa Asterion Tower noong 2009?

Hindi pa ako handang paniwalaan ang mga paratang ni Alexander. Ngunit hindi ko rin maaaring balewalain ang mga tanong na iniwan ng dokumentong iyon.

Kung kailangan kong pasukin ang bawat lihim ng dalawang pamilya para malaman ang katotohanan, gagawin ko.

Dahil hindi ako papayag na habang buhay na lamang akong maging pawn sa larong sila ang may kontrol.