Se connecterHoney, I hate you
บทที่ 04
เช้าในวันรุ่งขึ้น ร่างบางกำลังใส่บาตรที่พระมาเดินบิณฑบาตในยามเช้า เธอนั่งรับพรจนพระเดินออกไป
"เป็นไงบ้างลูก มาอยู่ที่นี่สบายมั้ย" คุณยายวัยหกสิบปีเอ่ยถามหลานสาวคนสวยขณะที่กำลังเก็บของเข้าบ้าน
"สบายมากกกก มากๆเลยค่ะ หนูชอบที่นี่มากเลย" เสียงหวานใสเอ่ยบอกผู้เป็นยายใบหน้าหวานยิ้มสดใส
"มาอยู่กับยายสิ ยายไม่มีเพื่อนพอดี" ยายบอกยิ้มๆ
"โอ๊ยยย ไม่ได้หรอกค่ะคุณแม่ ยัยช่อเขาจะไปเปิดโรงเรียนสอนเต้นบัลเล่ต์ที่กรุงเทพฯนู้น" เสียงแหลมของคุณหญิงพิศมัยเอ่ยแทรกออกมา เมื่อได้ยินยายหลานคุยกัน
"จริงหรอช่อ" ยายเฒ่าหันไปถามหลานสาว
"จริงค่ะคุณยาย แต่ไม่ต้องห่วงนะ ช่อจะแวะมาหายายทุกอาทิตย์เลยเป็นไง ฮ่าๆๆ " ช่อเอื้องเอ่ยพลางหัวเราะร่วน
"เอายังไงก็ตามใจเถอะ แค่ลูกหลานแวะมาหาก็ดีใจแล้ว" มือเหี่ยวย่นลูบหัวหลานสาวอย่างเอ็นดู
"คุณยายคะ ได้ข่าวว่าคุณยายทำสวนส้มโอส่งขายหรอคะ" เธอถามด้วยความสนใจ เธอแอบได้ยินคนงานคุยกันในไร่
"ใช่จ้ะ ยายทำสวนไม่กี่ปีนี่เอง ส่งขายตลาดแถวบ้านนี่แหละ"
"หนูขอไปดูหน่อยได้มั้ยคะ"
"ไปสิ ตามสบายเลยลูก...ไอ้ตั้ม..ไอ้ตั้มเอ้ยย พาหลานข้าไปดูสวนหน่อยสิ ข้าเดินไม่ไหวหรอก" ยายเฒ่าเรียกหาลูกน้องคนสวนที่ทำงานกับเธอมานาน ก่อนที่ชายหนุ่มวัยกลางคนจะวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
"อะไรยาย"
"พาหลานข้าไปดูสวนหน่อยเร็ว"
"จ้ะ.. เชิญทางนี้ครับคุณหนู"
ร่างบางเดินไปตามทางที่คนสวนพาไป ตามข้างทางจะเป็นผลไม้บ้านๆ ที่ปลูกไว้กินเรียงรายเต็มไปหมด ทั้งกล้วย ทั้งมะม่วงและอีกหลายๆอย่าง ก่อนที่ตั้มจะพาหญิงสาวเดินข้ามสะพานที่เป็นสวนส้มโอของคุณยาย
"โห้ ของยายหมดเลยหรอจ้ะ" เธอเอ่ยถามคนงานอย่างตื่นตาตื่นใจ เมื่อเห็นสวนส้มโอตรงหน้า
"ใช่ครับคุณหนู ที่ดินแถบนี้เป็นของคุณยาย แต่ก่อนเป็นป่ารกร้างที่ซื้อทิ้งไว้เฉยๆ ก่อนจะมาทำเป็นสวนส้มโอนี่แหละครับ" เธอเดินตามคูที่ปลูกส้มโอเป็นแถวๆ มีลูกส้มโอห้อยเต็มไปหมด คนงานหลายคนต่างช่วยกันเก็บอย่างขมักเขม้น
"แล้วขายดีมั้ยคะ" มือเรียวเอื้อมไปหยิบผลส้มโอก่อนจะตัดมาหนึ่งลูก
"ขายดีมากๆเลยครับ ของขาดตลาดแทบไม่พอขาย"
"นอกจากส้มโอแล้วมีอะไรอีกมั้ยคะ"
"ก็จะมีสวนมะม่วงอยู่ด้านหลังครับ แต่ไม่เยอะมากเท่าส้มโอ ส่วนมากจะเป็นมะม่วงเขียวเสวย ยิ่งสุกยิ่งหอมยิ่งอร่อยครับ"
"อ้อ พาช่อไปดูหน่อยสิคะ" เธอเอ่ยบอกพลางเดินเดินดูรอบๆสวน นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้ ถ้านับจากที่ไปอังกฤษก็ 4-5 ปีได้
"นี่ครับ เดี๋ยวผมให้คนงานเก็บให้นะครับ"
"ช่อขอเก็บเองได้มั้ยคะ" เธอเอ่ยอย่างอยากรู้อยากลอง
"ครับนี่ครับไม้สอย" ตั้มยื่นไม้สอยยาวๆ ให้หญิงสาว ซึ่งเธอก็รับไปก่อนจะฝึกสอยมะม่วง มีบ้างที่มดกัดหลายรอบ แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้เธอเก็บมะม่วงที่สุกห่ามจนเต็มเข่ง
"โห้ คุณช่อเอื้องจะเอาไปทำอะไรเยอะแยะครับ" ตั้มเอ่ยถามหญิงสาวเมื่อเห็นเธอเก็บมะม่วงมามากมาย ลำพังกินคงไม่หมดแน่ๆ
"ช่อจะให้คุณยายทำมะม่วงกวนให้กินค่ะ ไม่ได้กินฝีมือยายนานแล้ว คิกๆ" เธอเอ่ยเสียงสดใสก่อนจะเดินนำออกไป
"อ้าว ยัยช่อ เก็บอะไรมาเยอะแยะล่ะนั่น" ผู้เป็นแม่เอ่ยถามเมื่อเห็นบุตรสาวเดินมาตามด้วยคนสวนที่หอบหิ้วเข่งมะม่วงและส้มโอตามหญิงสาวมา
"มะม่วงไงคะแม่ หนูจะให้ยายทำให้กินค่ะ" เธอเอ่ยบอกเสียงหวาน
🇬🇧 "โอ้วว อะไรเยอะแยะเลย" จอร์นสันเดินออกมาจากในบ้านก่อนจะเอ่ยถามหญิงสาว
🇬🇧 "มะม่วงค่ะ หนูจะทำมะม่วงกวน รับรองพ่อชอบแน่ๆ"
🇬🇧 "คงอร่อยน่าดู"
🇬🇧 "มากๆค่ะ คิกๆ" เธอเอ่ยพลางหัวเราะร่วนอย่างถูกอกถูกใจ
"เอาไปไว้ในครัวไป เดี๋ยวข้าไปทำเอง" คุณยายเอ่ยบอกคนสวนก่อนจะเดินหายเข้าไปในครัว
ร่างบางเดินไปนั่งเล่นที่ศาลาริมน้ำรอยายทำมะม่วงให้กิน เธอหยิบสมาร์ทโฟนหรูราคาแพงขึ้นมาก่อนจะกดโทรออก
🇬🇧 "ฮัลโหลลิลลี่" เธอโบกไม้โบกมือให้เพื่อนสาวทันทีที่เห็นหน้า
🇬🇧 "ฮัลโหล เฮ้~ ช่อเอื้อง ทำอะไรอยู่" เสียงเพื่อนสาวเธอเอ่ยทักทายอย่างดีใจ
🇬🇧 "ฉันมาเที่ยวที่บ้านสวนของคุณยาย เธอสบายดีมั้ย" เธอเอ่ยถามเพื่อนสนิท
🇬🇧 "สบายดี.. ยูไปกี่วันหรอ"
🇬🇧 "สองอาทิตย์อ่ะ แต่อายจจะอยู่นานกว่านั้น เพราะฉันตั้งใจว่าจะหาที่เปิดโรงเรียนอยู่ "
🇬🇧 "ยูจะเปิดโรงเรียนสอนเต้นที่นู้นหรอ แล้วไอล่ะ"
🇬🇧 "ใช่ ฉันตั้งใจแบบนั้น เธอก็มาหาฉันสิ"
🇬🇧 "ไอไปแน่ ไออยากไปเที่ยวบ้านยูจัง"
🇬🇧 "มาสิ ฉันยินดีต้อนรับ จะพาเที่ยวรอบๆเลย"
🇬🇧 "โอเค ฉันไปแน่ อีก 2-3 วันนะ"
🇬🇧 "ได้เลยฉันจะรอรับ งั้นแค่นี้ก่อนนะ"
🇬🇧 "โอเค บ๊ายๆ "
เธอกดวางสายไปก่อนจะนั่งมองปลาที่แวกว่ายไปมาในน้ำ เธอชอบที่นี่ มันร่มรื่นและสงบดีใบหน้าหวานคลี่ยิ้มก่อนจะนึกถึงใครอีกคน
"ป่านนี้พี่หมีจะมีครอบครัวหรือยังนะ..ก็คงจะมีแล้วแหละ เขาคงเกลียดฉันมากเลยใช่มั้ย" ปากบางพึมพำเบาๆกับตัวเอง เธอและเขาจบไม่ค่อยสวยกันเท่าไหร่นัก แต่เธอก็ไม่เคยลืมเขาได้เลย แม้เธอจะลองคบใครสักคนเพื่อลืมเขา แต่มันไม่
ง่ายเลยจนเธอต้องเลิกราไปทั้งๆที่คบกันได้ไม่กี่เดือน
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๕ในตอนเย็นหลังเลิกเรียนธีร์และช่อเอื้องก็ไปรับลูกชายตามปกติ เธอแวะซื้อลูกชุบของโปรดลูกไปให้ด้วย "ไต้ฝุ่น~" ช่อเอื้องโบกมือเรียกลูกชายที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากที่คุณครูปล่อยกลับบ้าน ไต้ฝุ่นเดินกอดหุ่นยนต์ตัวโปรดเข้ามาหาพ่อและแม่ช้าๆ ต่างจากทุกวันที่จะวิ่งมากอด "ฟ่อดด~ หอมจังเลย วันนี้ดื้อไหมครับ" ธีร์เอ่ยถามบุตรชายที่แววตาเศร้าหมองกว่าทุกวันด้วยความแปลกใจ"ฝุ่น เป็นอะไรหรือเปล่าลูก มีอะไรบอกป๊ากับมี๊ได้นะครับ" เธอถามบุตรชายที่เอาแต่เงียบ ไม่ร่าเริงเหมือนทุกวัน "เปล่าค้าบ" เขาปรับน้ำเสียงให้ร่าเริงก่อนจะหอมแก้มพ่อและแม่ฟ่อดใหญ่ "วันอาทิตย์นี้ป๊ากับมี๊จะพาฝุ่นไปเที่ยวสวนสนุกดีไหมครับ" ธีร์เอ่ยก่อนจะอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนแล้วพาขึ้นรถ "จริงหรอครับ" ไต้ฝุ่นฉีกยิ้มอย่างดีใจ "จริงสิ มี๊จองตั๋วไว้แล้วด้วยน๊าา" ช่อเอื้องโชว์ตั๋วที่มือสามใบให้เด็กชายดู "เย้! ผมรักมี๊ที่สุดเลยครับ" มือเล็กๆโอบรอบลำคอหญิงสาวพลางหอมแก้มซ้ำๆ "มี๊ก็รักฝุ่นครับ" ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกแวะที่ตลาดคนเดินใกล้หมู่บ้าน ช่วงเวลาเย็นคนเริ่มเยอะแล้ว ทั้งคู่ต่างจูงมือบุตรชายคนละข้าง "ป๊
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๔สองปีต่อมา"อูบบ~ โอ้กก~~" ร่างบางโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอลุกขึ้นมาอ้วกตั้งแต่ตีห้า เป็นแบบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว"ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง" ธีร์เข้ามาถามภรรยาด้วยความห่วงใย เขาลูบหลังเธอเบาเมื่อเธอโก่งคออ้วกอีกครั้ง"เหนื่อยจัง เค้าคลื่นไส้มากเลย" เธอพิงขอบอ่างอย่างอ่อนเพลีย มือหนากุมมือเธอไว้อย่างให้กำลังใจ"ตัวเล็กเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ อาการเหมือนคนท้องเลย" ทันทีที่พูดจบ ทั้งคู่ต่างหันหน้ามองกันอัติโนมัติ "ทะ..ท้องหรอ" ช่อเอื้องพึมพำรางกับละเมอ สิ่งที่เธอคาดหวังมาตลอดกำลังจะเป็นจริงแล้วใช่ไหม หยาดน้ำใสใสเอ่อคลอดวงตาคู่สวยก่อนจะไหลรินอาบแก้ม"พี่ว่าต้องใช่แน่ๆ ใช่แน่ๆ" ชายหนุ่มขว้าภรรยาสาวเข้ามากอดไว้แน่น พลางพรมจูบที่หน้าผากเธอซ้ำๆ "ขอบคุณพระเจ้า" "อึก~ เค้าดีใจเหลือเกิน" เธอกอดเอวหนาพลางร้องไห้ด้วยความปลื้มปริ่ม "เราไปตรวจกันนะ จะได้ชัวร์ว่าท้องจริงๆ" ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างดีใจ ความสุขที่แท้จริงกำลังจะกลับมาอีกครั้ง ทั้งคู่เดินออกจากห้องตรวจในเวลาต่อมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างสุขล้น ในที่สุดเธอก็ท้องแล้วจริงๆ อายุครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว ณ บัดนี
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๓หลังจากที่ธีร์และช่อเอื้องกลับมาจากสถานสงเคราะห์ เธอได้รับเด็กชายหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูกลับมาอุปการะด้วย และจะทำเรื่องให้ไต้ฝุ่นเป็นลูกบุญธรรมอย่างสมบูรณ์แบบ รถเก๋งเลี้ยวเข้าไปในรั้วบ้านก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากมือของชายหนุ่ม ช่อเอื้องอุ้มเด็กชายไว้แนบอกอย่างรักใคร่"นี่บ้านใหม่ของเรานะ ไต้ฝุ่นชอบไหมครับ" เธอหันมาถามเด็กชายที่เอาแต่ซบหน้าลงบนบ่าของเธอ ใบหน้าของเขาเศร้าหมอง"..........." "เข้าบ้านกันเถอะ แดดเริ่มร้อนแล้ว" ธีร์เดินนำภรรยาสาวเข้าไปในบ้าน ช่อเอื้องวางไต้ฝุ่นลง ก่อนจะจูงมือเขาไปยังห้องนั่งเล่น "พี่หมีคะ ให้ไต้ฝุ่นอยู่ห้องข้างๆเรานะคะ" เธอตั้งใจว่าจะจัดห้องให้เด็กชาย เธออยากดูแลเขาเหมือนลูก"ได้สิ" "ไต้ฝุ่นครับ...มาเป็นลูกแม่ได้ไหม" เธอเอ่ยถามเด็กชายที่นั่งนิ่งกอดหุ่นยนต์ตัวเก่าอย่างหวงแหน ราวกับว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่เขามีอยู่ตอนนี้ ช่อเอื้องมองใบหน้าเด็กชายน้ำตาคลอ เธอถูกชะตากับเด็กคนนี้เหลือเกินเธออยากเลี้ยงดูเขาจริงๆ "..........." ไต้ฝุ่นมองหน้าเธอและธีร์สลับกันตาใสแป๋ว คำว่าแม่ที่เขาโหยหามาโดยตลอด "ครับ....แม่""ขอบคุณนะ" ช่อเอื้องขว้า
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๒รถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าสถานสงเคราะห์บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ช่อเอื้องและธีร์ช่วยกันขนของทั้งขนมนมเนยและตุ๊กตามากมายที่ซื้อมาจากห้างเข้าไปให้เด็กๆ "สวัสดีค่ะ" ผู้ดูแลสถานสงเคราะห์เดินออกมาต้อนรับหนุ่มสาว ตามด้วยเด็กๆ ที่กรูกันเข้ามาดูแขกผู้มาเยี่ยมเยือน หวังจะได้ของกินและของเล่นดังเช่นทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยม เด็กตาดำๆมีราวๆ ยี่สิบกว่าคนได้ มีตั้งแต่กำลังหัดเดินไปจนถึงสิบกว่าขวบ ส่วนคนที่โตหน่อยก็แยกย้ายออกไปทำงานเลี้ยงชีพตน นานๆจะกลับมาบ้านพักนี้ที "สวัสดีค่ะ/ครับ" หมอหนุ่มหิ้วของลงมาก่อนจะวางไว้บนโต๊ะที่ศาลา เด็กๆเดินตามกันเป็นพรวนหวังจะได้สิ่งของนั้น "เข้าแถวรับของนะเด็กๆ" ช่อเอื้องแจกทั้งขนมและตุ๊กตาให้เด็กๆทีละคน ทุกคนถูกอบรมมารยาทมาอย่างดี บางคนได้ของแล้วก็ไปวิ่งเล่น บางคนก็วนเวียนแถวๆนี้ ช่อเอื้องและธีร์มองเด็กๆอย่างมีความสุข "ถ้ามารอบหน้า เราซื้อเสื้อผ้ามาแจกดีไหม" ชายหนุ่มหันไปบอกภรรยาสาวพลางยื่นขนมให้เด็กไปด้วย เขาเห็นว่าหลายคนใส่เสื้อผ้ามอมแมม บางคนก็ใส่เสื้อตัวใหญ่ของผู้ใหญ่ คงไม่ค่อยมีคนมาบริจาคแน่ๆเลย "ดีค่ะ เรามาบ่อยๆนะ" ช
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๑หญิงสาวนั่งกุมที่ตรวจครรภ์ไว้แน่น ใจเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มวงหน้า ช่อเอื้องเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง รอเวลาแค่สามนาทีมันช่างนานเหลือเกินสำหรับเธอก็อกๆๆ!เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังกระชั้นชิดทำเอาหญิงสาวใจเต้นระรัวเร็วกว่าเดิม "ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง ท้องไหม" หมอหนุ่มตะโกนถามภรรยาสาวจากด้านนอก เขาและเธอตรวจทุกๆสองเดือนและนี่ก็เป็นครั้งที่สองที่ตรวจ เพราะครั้งก่อนไม่ท้อง "แป็ปนึงสิ" มือบางค่อยๆคลายมือออกช้าๆ เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามองสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะค่อยๆแง้มตาดูหนึ่งข้างอย่างตื่นเต้น แต่ผลที่ปรากฏกลับทำให้เธอน้ำตารื่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก็อกๆๆ!"ตัวเล็ก ผลออกยัง" เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกช้าๆ "อึก~ " เธอยื่นที่ตรวจครรภ์ให้ชายหนุ่มดูเอาเองเพราะเธอไม่อยากเอ่ย "ทำไมเป็นแบบนี้" ที่ตรวจครรภ์ล้วงลงพื้นเมื่อมือหนาปล่อยมันลงอย่างหมดแรง"ฮึก~ เค้าขอโทษ เค้ามีลูกไม่ได้ เค้ามีลูกไม่ได้แล้ว ฮึก~ " ช่อเอื้องปิดหน้าร้องไห้ออกมา เธอผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่ก็ห้าเดือนผ่านมาแล้วเธอยังไม่มีวี่แววว่าจะท้องเสียท
Honey, I Hate Youบทที่ 43@หนึ่งปีผ่านไปในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึงหญิงสาวในชุดไทยสีชมพูอ่อน ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางยี่ห้อดี เครื่องเพชรประดับประดาทั่วทั้งตัว ผมถูกเกล้าขึ้นปล่อยปอยผมด้านหน้าเล็กน้อยยิ่งขลับให้เธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น ช่อเอื้องและธีร์จะงานแต่งที่บ้านสวนของคุณยาย เชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทเท่านั้น ใกล้ได้เวลาแขกเหรื่อก็ทะยอยมากันจนครบ "เสร็จหรือยังครับ" ธีร์เปิดประตูเข้ามาดูหญิงสาวว่าเสร็จเรียบร้อยดีหรือไม่ ร่างสูงอยู่ในชุดสูทสีขาวนุ่งโจงกระเบนเข้าชุด ใบหน้าถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ผมถูกเซ็ทขึ้นเป็นทรง "เสร็จแล้วค่ะ...วันนี้พี่หมีหล่อจัง" ช่อเอื้องเอ่ยปากชมชายหนุ่มเสียงหวาน ก็เขาหล่อจริงๆนี่ ช"ตัวเล็กก็สวยมากเลยรู้ไหม" เขาก็เอ่ยชมเธอเสียงนุ่ม เธอใส่อะไรก็สวยไปหมด "อ้าว เสร็จกันหรือยังแขกมากันครบแล้วนะ" คุณยายเดินเข้ามาตามหลานสาวเมื่อเห็นว่าใกล้ฤกษ์ใกล้ยามเต็มที "เสร็จแล้วค่ะ" "งั้นไปกัน ธีร์จูงเจ้าสาวลงไปนะ" คุณยายเอ่ยบอกก่อนจะเดินนำออกไป ช่อเอื้องบีบมือชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น หัวใจเต้นระส่ำ"ตื่นเต้นหรอ" ธีร์จับมือเธอขึ้นมากุมเพื่อให้เธอคลายความตื่







