MasukHoney, I hate you
บทที่ 03
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดกราวสีขาวสะอาดตา มีตราสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลชื่อดังในกรุงเทพฯ ชายหนุ่มเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างอ่อนเพลีย หลังจากหักโหมจากการผ่าตัดนานหลายชั่วโมง ใบหน้าหล่อเหลาหลับตาพริ้มเพื่อพักสายตา
ก็อกๆๆ!!
"ทำอะไรอยู่คะ" พยาบาลสาวสวยรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นเดินเข้ามาหาเขาพร้อมถุงขนมหวานที่เธอแวะซื้อมาฝากชายหนุ่มอยู่เป็นประจำ
"เข้ามาทำไม" เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ใบหน้าคมสันยังคงหลับตาอยู่เหมือนเดิม
"ก็เปรี้ยวคิดถึงธีร์นี่คะ..ทำไมเดี๋ยวนี้เปรี้ยวมาหาไม่ได้แล้วหรอ" เธอต่อว่าเขาอย่างไม่จริงจังนัก หญิงสาวเป็นคนที่สะสวยและหน้าตาดีอยู่ไม่น้อย เธอแอบชอบธีร์มาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ตอนนั้นธีร์มีแฟนอยู่แล้ว และไม่เคยสนใจเธอเลยแม้แต่น้อย พอเธอทราบข่าวว่าเขาเรียนหมอเธอก็เลยตามเขามา เรื่องนี้ธีร์รู้ดี เพียงแต่ไม่เคยพูดออกไป
"ผมอยากอยู่คนเดียว คุณออกไปก่อนนะ" เสียงทุ้มเอ่ยเสียงเรียบ เขาไม่ชอบให้ใครมารบกวนเวลาพักผ่อน
"ให้เปรี้ยวช่วยคลายเครียดมั้ยคะ" เธอจ้องมองชายหนุ่มอย่างสื่อความหมาย มือเรียวยาวลูบไล้ที่แผงอกล่ำสันของชายหนุ่ม ซึ้งเขาก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไร เปรี้ยวเดินไปกดล็อกประตูก่อนจะเดินนวยนาดเข้ามาหาชายหนุ่ม เธอก้มลงหมายจะจูบปากเขา แต่ธีร์เบี่ยงหน้าหนี
"จะทำก็รีบทำ" เขาเอ่ยบอกเธออย่างไม่พอใจ เขาไม่ชอบที่มีใครมาทำแบบนี้กับเขา เธอไม่ได้พูดอะไรต่อเกรงว่าเขาจะอารมณ์เสียเอาเสียได้ ร่างบางนั่งคุกเข่าตรงหว่างขาของชายหนุ่ม ก่อนจะปลดกางเกงเขาออกช้าๆ เธอกัดปากอย่างเซ็กซี่เพื่อเร้าอารมณ์หมอหนุ่ม
"อืมม " เสียงครางในลำคอเบาๆเมื่อเธอก้มลงใช้ปากครอบงำท่อนเอ็นอุ่นลิ้นร้อนเล็กๆของเธอตวัดไปมาบนหัวเห็ดสีแดงก่ำ ที่น้ำสีใสหยดออกมาเพียงเล็กน้อย เธอชักมือขึ้นลงช้าและเร็วสลับกันไปมาอย่างรวดเร็ว เรียกเสียงครางจากชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี ทั้งคู่ทำเรื่องอย่างว่าอยู่บ่อยครั้ง เมื่อผู้หญิงเสนอเขาก็แค่สนอง
"อื้มม เร็วอีก อ๊าา" หมอหนุ่มครางออกมาอย่างพอใจ เธอรู้ดีไปหมดว่าเขาชอบแบบไหน
บ๊วบ! บ๊วบ!
เสียงจังหวะที่พยาบาลสาวอมท่อนเอ็นของชายหนุ่มจนมิดลำ ก่อนจะลากลิ้นเลียวนหัวเห็ดบานไปมาอย่างชำนาญ มือบางชักขึ้นชักลงอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเบ้หน้าใกล้ถึงขอบสวรรค์
"อ๊าา " น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งเข้าปากของหญิงสาวทุกหยาดหยด
"คลายเครียดบ้างหรือยังคะ" เธอเอ่ยพลางยิ้มยั่วยวน แววตาเปล่งประกายอย่างหลงใหล
"หึ ยังไม่หายเครียดพอ" ชายหนุ่มกระชากหญิงสาวนอนแผ่หลาบนโต๊ะทำงาน มันกวางพอที่จะให้เธอนอนได้แบบสบายๆ มือหนาถกกระโปรงพยาบาลสาวกองไว้ที่เอว เธอปลดกระดุมเสื้อออกเผยให้เห็นบลาเซียสีแดงสดที่ห่อหุ้มทรวงอกอันใหญ่โตของเธอไว้ มือหนาเอื้อมไปหยิบถุงยางอนามัยในลิ้นชักอย่างรวดเร็ว
"ไม่ใส่ไม่ได้หรอคะ" เธอมองเขาด้วยแววตาเซ็กซี่
"งั้นก็ออกไป" เขาเอ่ยเสียงเรียบ
"เอ่อ เปรี้ยวล้อเล่นค่ะ แค่อยากลองแบบสดๆบ้าง" เธอรีบเอ่ยท้วงทันควันเมื่อเห็นเขาจะเก็บถุงยางเข้าที่
"ถ้าอยากสดก็ไปเอากับคนอื่น แต่กับผมไม่มีทาง" ว่าจบก็จับเอวบางไว้แน่น ก่อนจะสวมถุงยางแล้วเสียบเข้าทีเดียวมิดลำ เสียงคำรามเปล่งออกมาเบาๆ ก่อนที่เอวสอบจะกระแทกแรงๆ มือหนาฉีกขาเธอให้อ้าออกกว้าง เสียงหญิงสาวครางระงมไปทั่วห้อง จนมือหนาต้องเอื้อมมาปิดปากเธอไว้
"เบาๆหน่อยสิ อยากให้คนอื่นได้ยินหรือไง!"
"ก็เปรี้ยวเสียว อ๊าา นิคะ อ๊ะๆๆ"
ปึก! ปึก! ปึก!
เอวหนาเร่งจังหวะกระแทกเข้าช่องรักเธออย่างไม่ปราณี เขาจับเธอลงจากโต๊ะก่อนจะพลิกหันหลัง อยู่ในท่าขี่ม้าหมอหนุ่มสูดลมหายใจเข้าออกรัวเร็วเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน
"อ้าาา"
" อ๊ะๆๆๆ อื้ออ" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั่วบริเวณ ทั้งคู่เสพสุขสมในเวลาต่อมา ก่อนที่หมอหนุ่มจะถอนท่อนเอ็นออกแล้วดึงถุงยางทิ้งลงถังขยะ เขาเดินไปห้องน้ำอย่างไม่แยแสหญิงสาวที่นอนหอบหายใจแม้แต่น้อย เธอจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะนั่งรอหมอหนุ่มออกมา
"ทำไมยังไม่ไปอีก" เขาเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งยิ้มกริ่มอยู่บนเก้าอี้
"คืนนี้เปรี้ยวขอไปหาหมอนะคะ" เธอเดินเข้ามาโอบไหล่ชายหนุ่มพลางซบหน้าลงบนไหล่กว้างของเขา
"อืม"
"จริงหรอคะ" เธอเอ่ยถามเขาอย่างดีใจ ไม่บ่อยนักที่เขาจะอนุญาตให้เธอไปหา
"ออกไปได้แล้ว" เขาเอ่ยปากไล่เธออีกครั้ง
"ค่ะ แล้วเจอกันเย็นนี้นะ" หญิงสาวก้มลงหอมแก้มสากชายหนุ่มก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๕ในตอนเย็นหลังเลิกเรียนธีร์และช่อเอื้องก็ไปรับลูกชายตามปกติ เธอแวะซื้อลูกชุบของโปรดลูกไปให้ด้วย "ไต้ฝุ่น~" ช่อเอื้องโบกมือเรียกลูกชายที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากที่คุณครูปล่อยกลับบ้าน ไต้ฝุ่นเดินกอดหุ่นยนต์ตัวโปรดเข้ามาหาพ่อและแม่ช้าๆ ต่างจากทุกวันที่จะวิ่งมากอด "ฟ่อดด~ หอมจังเลย วันนี้ดื้อไหมครับ" ธีร์เอ่ยถามบุตรชายที่แววตาเศร้าหมองกว่าทุกวันด้วยความแปลกใจ"ฝุ่น เป็นอะไรหรือเปล่าลูก มีอะไรบอกป๊ากับมี๊ได้นะครับ" เธอถามบุตรชายที่เอาแต่เงียบ ไม่ร่าเริงเหมือนทุกวัน "เปล่าค้าบ" เขาปรับน้ำเสียงให้ร่าเริงก่อนจะหอมแก้มพ่อและแม่ฟ่อดใหญ่ "วันอาทิตย์นี้ป๊ากับมี๊จะพาฝุ่นไปเที่ยวสวนสนุกดีไหมครับ" ธีร์เอ่ยก่อนจะอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนแล้วพาขึ้นรถ "จริงหรอครับ" ไต้ฝุ่นฉีกยิ้มอย่างดีใจ "จริงสิ มี๊จองตั๋วไว้แล้วด้วยน๊าา" ช่อเอื้องโชว์ตั๋วที่มือสามใบให้เด็กชายดู "เย้! ผมรักมี๊ที่สุดเลยครับ" มือเล็กๆโอบรอบลำคอหญิงสาวพลางหอมแก้มซ้ำๆ "มี๊ก็รักฝุ่นครับ" ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกแวะที่ตลาดคนเดินใกล้หมู่บ้าน ช่วงเวลาเย็นคนเริ่มเยอะแล้ว ทั้งคู่ต่างจูงมือบุตรชายคนละข้าง "ป๊
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๔สองปีต่อมา"อูบบ~ โอ้กก~~" ร่างบางโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอลุกขึ้นมาอ้วกตั้งแต่ตีห้า เป็นแบบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว"ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง" ธีร์เข้ามาถามภรรยาด้วยความห่วงใย เขาลูบหลังเธอเบาเมื่อเธอโก่งคออ้วกอีกครั้ง"เหนื่อยจัง เค้าคลื่นไส้มากเลย" เธอพิงขอบอ่างอย่างอ่อนเพลีย มือหนากุมมือเธอไว้อย่างให้กำลังใจ"ตัวเล็กเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ อาการเหมือนคนท้องเลย" ทันทีที่พูดจบ ทั้งคู่ต่างหันหน้ามองกันอัติโนมัติ "ทะ..ท้องหรอ" ช่อเอื้องพึมพำรางกับละเมอ สิ่งที่เธอคาดหวังมาตลอดกำลังจะเป็นจริงแล้วใช่ไหม หยาดน้ำใสใสเอ่อคลอดวงตาคู่สวยก่อนจะไหลรินอาบแก้ม"พี่ว่าต้องใช่แน่ๆ ใช่แน่ๆ" ชายหนุ่มขว้าภรรยาสาวเข้ามากอดไว้แน่น พลางพรมจูบที่หน้าผากเธอซ้ำๆ "ขอบคุณพระเจ้า" "อึก~ เค้าดีใจเหลือเกิน" เธอกอดเอวหนาพลางร้องไห้ด้วยความปลื้มปริ่ม "เราไปตรวจกันนะ จะได้ชัวร์ว่าท้องจริงๆ" ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างดีใจ ความสุขที่แท้จริงกำลังจะกลับมาอีกครั้ง ทั้งคู่เดินออกจากห้องตรวจในเวลาต่อมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างสุขล้น ในที่สุดเธอก็ท้องแล้วจริงๆ อายุครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว ณ บัดนี
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๓หลังจากที่ธีร์และช่อเอื้องกลับมาจากสถานสงเคราะห์ เธอได้รับเด็กชายหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูกลับมาอุปการะด้วย และจะทำเรื่องให้ไต้ฝุ่นเป็นลูกบุญธรรมอย่างสมบูรณ์แบบ รถเก๋งเลี้ยวเข้าไปในรั้วบ้านก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากมือของชายหนุ่ม ช่อเอื้องอุ้มเด็กชายไว้แนบอกอย่างรักใคร่"นี่บ้านใหม่ของเรานะ ไต้ฝุ่นชอบไหมครับ" เธอหันมาถามเด็กชายที่เอาแต่ซบหน้าลงบนบ่าของเธอ ใบหน้าของเขาเศร้าหมอง"..........." "เข้าบ้านกันเถอะ แดดเริ่มร้อนแล้ว" ธีร์เดินนำภรรยาสาวเข้าไปในบ้าน ช่อเอื้องวางไต้ฝุ่นลง ก่อนจะจูงมือเขาไปยังห้องนั่งเล่น "พี่หมีคะ ให้ไต้ฝุ่นอยู่ห้องข้างๆเรานะคะ" เธอตั้งใจว่าจะจัดห้องให้เด็กชาย เธออยากดูแลเขาเหมือนลูก"ได้สิ" "ไต้ฝุ่นครับ...มาเป็นลูกแม่ได้ไหม" เธอเอ่ยถามเด็กชายที่นั่งนิ่งกอดหุ่นยนต์ตัวเก่าอย่างหวงแหน ราวกับว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่เขามีอยู่ตอนนี้ ช่อเอื้องมองใบหน้าเด็กชายน้ำตาคลอ เธอถูกชะตากับเด็กคนนี้เหลือเกินเธออยากเลี้ยงดูเขาจริงๆ "..........." ไต้ฝุ่นมองหน้าเธอและธีร์สลับกันตาใสแป๋ว คำว่าแม่ที่เขาโหยหามาโดยตลอด "ครับ....แม่""ขอบคุณนะ" ช่อเอื้องขว้า
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๒รถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าสถานสงเคราะห์บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ช่อเอื้องและธีร์ช่วยกันขนของทั้งขนมนมเนยและตุ๊กตามากมายที่ซื้อมาจากห้างเข้าไปให้เด็กๆ "สวัสดีค่ะ" ผู้ดูแลสถานสงเคราะห์เดินออกมาต้อนรับหนุ่มสาว ตามด้วยเด็กๆ ที่กรูกันเข้ามาดูแขกผู้มาเยี่ยมเยือน หวังจะได้ของกินและของเล่นดังเช่นทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยม เด็กตาดำๆมีราวๆ ยี่สิบกว่าคนได้ มีตั้งแต่กำลังหัดเดินไปจนถึงสิบกว่าขวบ ส่วนคนที่โตหน่อยก็แยกย้ายออกไปทำงานเลี้ยงชีพตน นานๆจะกลับมาบ้านพักนี้ที "สวัสดีค่ะ/ครับ" หมอหนุ่มหิ้วของลงมาก่อนจะวางไว้บนโต๊ะที่ศาลา เด็กๆเดินตามกันเป็นพรวนหวังจะได้สิ่งของนั้น "เข้าแถวรับของนะเด็กๆ" ช่อเอื้องแจกทั้งขนมและตุ๊กตาให้เด็กๆทีละคน ทุกคนถูกอบรมมารยาทมาอย่างดี บางคนได้ของแล้วก็ไปวิ่งเล่น บางคนก็วนเวียนแถวๆนี้ ช่อเอื้องและธีร์มองเด็กๆอย่างมีความสุข "ถ้ามารอบหน้า เราซื้อเสื้อผ้ามาแจกดีไหม" ชายหนุ่มหันไปบอกภรรยาสาวพลางยื่นขนมให้เด็กไปด้วย เขาเห็นว่าหลายคนใส่เสื้อผ้ามอมแมม บางคนก็ใส่เสื้อตัวใหญ่ของผู้ใหญ่ คงไม่ค่อยมีคนมาบริจาคแน่ๆเลย "ดีค่ะ เรามาบ่อยๆนะ" ช
Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๑หญิงสาวนั่งกุมที่ตรวจครรภ์ไว้แน่น ใจเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มวงหน้า ช่อเอื้องเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง รอเวลาแค่สามนาทีมันช่างนานเหลือเกินสำหรับเธอก็อกๆๆ!เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังกระชั้นชิดทำเอาหญิงสาวใจเต้นระรัวเร็วกว่าเดิม "ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง ท้องไหม" หมอหนุ่มตะโกนถามภรรยาสาวจากด้านนอก เขาและเธอตรวจทุกๆสองเดือนและนี่ก็เป็นครั้งที่สองที่ตรวจ เพราะครั้งก่อนไม่ท้อง "แป็ปนึงสิ" มือบางค่อยๆคลายมือออกช้าๆ เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามองสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะค่อยๆแง้มตาดูหนึ่งข้างอย่างตื่นเต้น แต่ผลที่ปรากฏกลับทำให้เธอน้ำตารื่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก็อกๆๆ!"ตัวเล็ก ผลออกยัง" เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกช้าๆ "อึก~ " เธอยื่นที่ตรวจครรภ์ให้ชายหนุ่มดูเอาเองเพราะเธอไม่อยากเอ่ย "ทำไมเป็นแบบนี้" ที่ตรวจครรภ์ล้วงลงพื้นเมื่อมือหนาปล่อยมันลงอย่างหมดแรง"ฮึก~ เค้าขอโทษ เค้ามีลูกไม่ได้ เค้ามีลูกไม่ได้แล้ว ฮึก~ " ช่อเอื้องปิดหน้าร้องไห้ออกมา เธอผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่ก็ห้าเดือนผ่านมาแล้วเธอยังไม่มีวี่แววว่าจะท้องเสียท
Honey, I Hate Youบทที่ 43@หนึ่งปีผ่านไปในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึงหญิงสาวในชุดไทยสีชมพูอ่อน ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางยี่ห้อดี เครื่องเพชรประดับประดาทั่วทั้งตัว ผมถูกเกล้าขึ้นปล่อยปอยผมด้านหน้าเล็กน้อยยิ่งขลับให้เธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น ช่อเอื้องและธีร์จะงานแต่งที่บ้านสวนของคุณยาย เชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทเท่านั้น ใกล้ได้เวลาแขกเหรื่อก็ทะยอยมากันจนครบ "เสร็จหรือยังครับ" ธีร์เปิดประตูเข้ามาดูหญิงสาวว่าเสร็จเรียบร้อยดีหรือไม่ ร่างสูงอยู่ในชุดสูทสีขาวนุ่งโจงกระเบนเข้าชุด ใบหน้าถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ผมถูกเซ็ทขึ้นเป็นทรง "เสร็จแล้วค่ะ...วันนี้พี่หมีหล่อจัง" ช่อเอื้องเอ่ยปากชมชายหนุ่มเสียงหวาน ก็เขาหล่อจริงๆนี่ ช"ตัวเล็กก็สวยมากเลยรู้ไหม" เขาก็เอ่ยชมเธอเสียงนุ่ม เธอใส่อะไรก็สวยไปหมด "อ้าว เสร็จกันหรือยังแขกมากันครบแล้วนะ" คุณยายเดินเข้ามาตามหลานสาวเมื่อเห็นว่าใกล้ฤกษ์ใกล้ยามเต็มที "เสร็จแล้วค่ะ" "งั้นไปกัน ธีร์จูงเจ้าสาวลงไปนะ" คุณยายเอ่ยบอกก่อนจะเดินนำออกไป ช่อเอื้องบีบมือชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น หัวใจเต้นระส่ำ"ตื่นเต้นหรอ" ธีร์จับมือเธอขึ้นมากุมเพื่อให้เธอคลายความตื่







