登入Emilyn's POV Maaga akong nagising nang maramdaman kong marahang hinahaplos ang aking buhok. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata at agad na bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni Gabrielle. "Good morning, my sleepyhead." Napangiti ako habang inaayos ang pagkakahiga. "Anong oras na?" tanong ko. "Alas-siyete pa lang." "Ang aga mo namang gumising." "Matagal na akong gising. Ayokong istorbohin ang tulog mo." Naks! Ang sweet talaga ng Gabmon ko.Kasalanan din naman niya kung bakit napagod ako ngayon. Inaararo lang naman niya ako ng maigi kagabi.Kasarap! Umupo ako sa kama at inayos ang aking buhok. "May pasok ka ba ngayon?" Umiling siya. "Wala. Pero may pupuntahan tayo." Napakunot ang noo ko. "Saan naman?" "Malalaman mo rin." "Gabrielle!" Tumawa siya nang mahina habang inilapit ang mukha sa akin. "Surpresa, love." "Alam mo, hindi ako mahilig sa mga sorpresa na hindi ko alam kung saan ako dadalhin."Ani ko. " Basta siguraduhin kong matutuwa ka sorpres
Emilyn's POV Samantalang si Jessica ay komportableng naupo sa sofa na para bang matagal na siyang bahagi ng lugar na ito. Napaisip tuloy ako baka nga laging pumupunta dito si Jessica sa condo unit ni Gabrielle. Hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang inis. "Here you go." Inilapag ni Gabrielle ang isang basong tubig sa coffee table sa harap ni Jessica. "Thank you, Gab." "You're welcome." Naupo ako sa tabi ni Gabrielle at sadyang inilapit ang sarili sa kaniya. Ngumiti lang si Jessica nang makita niya ang ayos namin ni Gabrielle. "By the way, Gab, do you remember the restaurant we visited last time? The one I told you about?" "Which restaurant?" "The Italian restaurant near the business district. You promised you'd take me there again." Napalingon ako kay Gabrielle. "Really?" Tumingin siya sa akin. "I think she's talking about the dinner with our friends." "Yes!" masayang singit ni Jessica. "I remember that night. We had so much fun together." Napansi
Emilyn's POV At sa simpleng yakap na iyon, mas lalo kong naunawaan ang isang bagay. Ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa presyo ng mga regalong ibinibigay sa iyo, sa laki ng bahay na tinitirhan mo, o sa dami ng perang kayang gastusin ng taong nagmamahal sa iyo. Minsan, makikita mo ito sa isang lalaking handang maglaan ng oras para samahan ka sa pamimili. Sa isang taong nakikinig kapag sinasabi mong hindi ka komportable. At sa isang bilyonaryong nakatayo sa kusina, nagluluto ng steak kasama ang babaeng mahal niya, kahit may kakayahan naman siyang ipagawa ang lahat sa iba. Hoy...ang drama ko ngayon. Gi atay na talaga para akong maiiyak sa ganap sa araw na ito. Sana tuloy-tuloy na itong kaligayahan namin. Nang matapos kaming kumain, sabay naming niligpit ang mga plato at nilinis ang kusina. Siyempre, hindi rin nakaligtas ang mukha ko sa kaunting halik na ninakaw niya habang naghuhugas ako ng pinggan. “Gabmon!” “What, love?” “Last na iyan!” Ngumisi siy
Emilyn's POV Makalipas ang ilang sandali, nakapamili rin ako ng mga bagong panloob na damit. May mga komportable para sa pang-araw-araw na gamit at mayroon ding mas magaganda para sa mga espesyal na pagkakataon. Habang inilalagay ko ang mga pinamili sa shopping bag, napailing ako sa sarili. Sa wakas, magkakaroon na rin ng bagong buhay ang aking drawer! Hindi ko na kailangang isuot ang mga luma kong panty na halos ilang taon ko nang ginagamit. Puwede ko nang ipahinga ang mga iyon nang tuluyan. Napangiti ako sa naisip. Goodbye, old panty. Hello, new life! “Bakit ka nakangiti?” tanong ni Gabrielle nang mapansin niya ako. Mabilis kong niyakap ang shopping bag. “Wala!” “Are you hiding something from me?” “Wala nga!” Kumunot ang noo niya bago ngumisi. “Hmm. Interesting.” “Gabmon, huwag kang mag-isip ng kung anu-ano!” Tumawa siya at hinila ako palapit sa kaniya. “Okay, love. Whatever you say.” Pero sa tingin niya, alam kong hindi pa roon nagtatapos ang pang
Emilyn's POV Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa lalaking katabi ko habang abala siyang nagmamaneho.Kanina pa kasi nakangiti si Gabrielle na para bang may napakalaking sikreto siyang hindi na makapaghintay na ibahagi sa akin. “Bakit ka nakangiti nang ganyan, Gabmon?” tanong ko habang nakatingin sa kaniya. Saglit siyang lumingon sa akin bago ibinalik ang tingin sa kalsada. “Wala naman, love. Masaya lang ako.” “Masaya saan? Sa pagmamaneho?” “Masaya dahil kasama kita.” Ngumisi siya. “May problema ba roon?” Napailing ako at napatingin sa labas ng bintana upang itago ang ngiting kusang sumilay sa aking mga labi. Napakagaling talaga ng lalaking ito sa pagpapatíbok ng puso ko. Minsan, gusto ko na lang siyang batuhin ng unan para mabawasan ang kapal ng mukha niya. Pero paano ko naman gagawin iyon kung sa simpleng pagngiti pa lang niya ay parang gusto ko nang kalimutan ang lahat? “By the way, saan ba talaga tayo pupunta?” tanong ko. “Sa mall.”“Mall?” Napalingon ako sa kan
Emilyn's POV Mahigpit akong inakbayan ni Gabrielle na pinaupo katabi niya. Samantalang nakangiti lang si sir Ashton na nakatingin sa amin. Gabi na pero nagsipuntahan pa rin ang mga ito sa condo ni Gabrielle. "Okay ka lang,love?" bulong ni Gabrielle sa akin. " Gabmon, ganito ba dito palagi?" " Ang ano?" " Iyong lagi silang pumupunta dito kahit gabi na?" Nagtatanong lang naman ako pero bakit naiba ang reaksyon niya? " Ayaw mo bang may bumisita sa condo natin?" Natin? " Bakit condo natin? Condominium mo lang ito Gabmon hindi akin." " Love,kung anong meron sa akin gano'n na rin sa'yo," malambing niyang sabi," Pero teka lang, ayaw mo ba na nandito ang mga pangit? Paalisin ko na sila." Dito naman ako nataranta dahil iba nga ang pagkaintindi niya sa tanong ko kanina. " Huwag ka nga ...bakit mo paalisin? Bisita mo iyan." " Akala ko kasi ayaw mo." Napabuntunghininga ako,mabuti nalang maingay ang mga kaibigan niya hindi kami masyadong naririnig na sila a
Emilyn's POV Nakangiti sa akin si sir Larry pagpasok niya sa kwarto ." I'm sorry, I didn't knock the door.Kumusta?" tanong niya. Umupo siya sa kama na tumabi sa akin. " Okay naman po, sir Larry. Hindi lang ako makapaniwala na ang laki ng kwarto ko. Eh, mag-isa lang naman ako." Natawa naman
Emilyn's POV Napaawang ang aking bibig nang pinapapasok na ang sasakyan ni sir Gabrielle sa guard ng mansyon. Akala ko sa mga palabas sa tv ko lang makikita ang totoong mansyon. Ngunit heto na ako masilayan ko na talaga ng personal ang totoong mansyon. Hindi ko akalain na may ganito pala talaga
Emilyn's POV Kahit nakatuon ang aking paningin sa labas ng bintana. Hindi ko pa rin mapigilan nag sarili ko na hindi siya sulyapan sa side mirror. Minsan pa nga makalimutan ko ang hiya ko sa sarili ay bigla nalang akong mapalingon sa kanya. Kaya agad din siyang mabigla o kaya mapakunot-noo. "
Emilyn's POVAlas syete palang ng umaga nakahanda na ako lahat-lahat. Dahil ngayon ako susunduin ng kapatid ni sir Luke daw na nangangalang Larry. Kahit hindi ko pa nakita alam ko na gwapo ito dahil kapatid ito ni sir Luke. Maya-maya pamay may sasakyan nang bumubusina sa labas ng apartment nila at







