Mag-log inEmilyn's POV
Nakangiti sa akin si sir Larry pagpasok niya sa kwarto ." I'm sorry, I didn't knock the door.Kumusta?" tanong niya. Umupo siya sa kama na tumabi sa akin. " Okay naman po, sir Larry. Hindi lang ako makapaniwala na ang laki ng kwarto ko. Eh, mag-isa lang naman ako." Natawa naman si sir Larry. " Huwag mo ng isipin iyon, Emilyn. Maraming mga bakante pa dito. At isa pa kailangan magkatabi lang kayo ng kwarto at sa nursery room ni baby Luca." Aniya. " How's, Gabrielle?" pag-iba niyang tanong. Hindi ko naman makuha ang tanong niya. Bakit niya sa akin kinumusta si sir Gabrielle. " I mean hindi ka ba niya pinagloloko? Maloko kasi ang kaibitni kuya Luke na 'yon eh." Dagdag pa niya nang wala siyang makuha na sagot sa akin. Lihim naman akong nasaktan sa sinabi ni si Larry. Dahil pinalabas niya talaga na maloko si sir Gabrielle. Hindi ko lang masabi sa kanya na binilhan pa ako kanina ni sir Gab ng paborito kong pagkain sa fast food chain. Tinatanong niya pa ako kanina kung okay lang ba ako na magpatugtog siya. At higit sa lahat pinagbuksan pa ako ng pintuan ni sir Gab. " Okay, I'm sorry kung naging puzzled ka sa sinabi ko, Emilyn. Actually hindi naman talaga as in maloko si Gabrielle. Kaso lang mag-ingat ka doon masyadong matinik 'yon sa mga babae.That’s why I’m here to remind you to guard yourself against him." Seryoso niyang sabi. Mabilis nalang akong tumango dahil hindi ko naman talaga maintindihan ang sinasabi niya. Dalawa lang naman kasi ang gustong palabasin ni sir Larry.Mag-ingat ako kay si Gabrielle dahil alam niyang hindi magkalayo na magkagusto ako kay sir Gabrielle at ayaw lang ni sir Larry na masaktan ako. O di kaya ayaw lang niyang mainvolved ako sa pangalan ni sir Gabrielle dahil alam ni sir Larry na galing lang ako sa mahirap na pamilya pero sagana naman kami sa pagmamahal kaming magpamilya. " Anyway magpahinga ka muna dahil alam namin na may jetlag ka pa kahapon sa biyahe mo. Isang linggo lang dito sa mansyon si baby Luca. Hanggang hindi pa nagkaayos sila kuya Luke at Tanya gan'on muna ang set-up nila." Tahimik lang akong tumango. Agad naman nagpaalam si sir Larry sa akin na baba na siya dahil aalis na sila sir Gabrielle. May date daw si sir Gabrielle mamayang dinner sa girlfriend niya. " Sige po, sir Larry. Thank you po." Mabilis na bulalas ko. Agad ko naman sinara at nilock ang kwarto ko baka may biglang papasok na naman ulit sa kwarto ko. Mabilis akong humiga sa malambot na kama. Hindi ko alam kung anong kadramahan na naman itong naramdaman ko. Bigla nalang kasing sumikip ang dibdib ko nang sinabi ni sir Larry sa akin na may dinner date mamaya si sir Gabrielle at ang girlfriend niya. Agad akong nagtext sa kapatid ko na nasa kolehiyo na kung kumusta na sila. Mabilis din akong nagpicture sa loob ng kwarto at nakaposing pa ako. May bigla na naman kumatok sa kwarto ko. Mabigat ang katawan ko na pagbuksan ang pintuan dahil kung gustuhin ko man ay ayaw ko sanang buksan ang pìntuan dahil gusto ko mag-emote muna. " Hi, Emilyn..." malapad na ngiti ni sir Gabrielle ang bumungad sa akin sa harapan ng pintuan.Nakahawak pa ang isa niyang kamay sa p***o. " Dumaan lang ako para magpaalam na aalis na ako. Thank you for this day, Emilyn and the friendship." Aniya. Ngumiti lang ako dahil mas Lalo tuloy akong nasaktan sa sinabi ni sir Gabrielle sa akin. Pakiramdam ko kasi ito na ang huli naming pagkikita. Ito na ang huli kong pagkakataon na masilayan man lang ang gwapo niyang mukha. " Don't be sad, Emilyn. Lagi naman akong pumapasyal sa mansyon nila Luke. So that's mean we're looking to each other again." Hinawakan pa niya ang kamay ko na may makapal na kalyo. Kaya dahan-dahan ko naman tanggalin ang kamay ko na ngayon ay mahigpit niyang hinawakan. "Bye, Emilyn..." nakangiti niyang paalam ulit. Hinintay ko lang na makaalis siya tsaka ako patakbong lumundag sa malambot na kama. Pagulong-gulong ba ako dahil kinilig lang naman ako. Hindi ko na naisip na may ka dinner date si sir Gabrielle mamaya. Ang lambot ng kamay niya grabe. Hiyang-hiya ako dahil ang kapal ng kalyo ko talaga. Matagal niya kasing hinawakan ang kamay ko. Hala siya... dalawang araw palang ako dito sa Maynila bakit may ganito nang pumasok sa isipan ko. PAGSAPIT ng gabi, bago ako kumain ng hapunan ako na ang nagpresenta kay sir Luke na ako na muna magbabantay kay baby Luca . Tumango lang naman si sir Luke bilang sang-ayon. Nilalaro ko an si baby Luca. Pero hindi ko parin maiwasan na sumingit sa isipan ko ngayon na may ka date na si sir Gabrielle iyon ang girlfriend niya. " Ate..." nagulat naman ako dahil tinawag ako ni baby Luca, marunong na pala itong magsasalita kung ano-ano. Agad ko itong binuhat at nilagay sa playpen niya. Sumali din akong pumasok dahil ang laki din ng playpen. " Good evening, Sir Gabrielle..." agad akong napalingon sa entrance na papasok mansyon. Napakunot-noo ako dahil ang buong akala ko ay may ka date ito ngayon. Agad naman tumìbok ng puso ko nang magtama ang aming paningin. Hala siya...ang gwapo niya talaga at bukod pa doon ang ganda ng mata nito nakakaakit din.Kulang nalang hihigupin ka niya papalapit sa kanya. " Hi, Emilyn... where is , Luke?" nakapamulsa niyang tanong sa akin. Nakatingala ako sa kanya dahil nakaupo ako sa loob ng playpen na kalaro ko si baby Luca. " Good evening po, sir Gabrielle. Na sa dining area na po kasalukuyan na silang naghahapunan." Mabilis na sagot ko. " Okay, thank you, Emilyn. " Nakangiti niyang sabi. Nilalaro pa niya saglit si baby Luca. " Hay, how I wish someday magkaroon din ako ng baby boy." Bulalas niya na sa akin pa nakatingin. Agad naman akong nag-iwas ng tingin dahil nagsimula na naman nag-iinit ang magkabilaang pisngi ko. Sinundan ko pa ng tingin si sir Gabrielle na tinungo na ang dining area. Nagtataka naman ako kung bakit nandito ulit ito sa mansyon eh gabi na kaya. Natigil lang ang pag-iisip ko nang bigla akong binato ni baby Luca na medyo maliit na bola na plastic. "Emily's POV "Alam mo, Emilyn. Ang tagal naming pinag-isipan ng papa mo kung kailan kami makakabisita rito. Hindi namin alam na si Gabrielle pala ang mag-aayos ng lahat." Ngumiti ako. "Nagulat nga din po ako,ma." "Pero masaya ako dahil may taong nag-iisip din para sa kasiyahan mo," dagdag ulit na sabi ni mama Napatingin ako kay Gabrielle. Nakatuon lamang ang mga mata niya sa kalsada ngunit napansin kong bahagya siyang ngumiti. "Salamat, iho," dagdag ni Mama. "Wala pong anuman. Gusto ko lang pong maging masaya si Emilyn." Napangiti ako at marahang hinawakan ang kaniyang kamay na nakapatong sa gear shift. Saglit siyang napatingin sa akin at ngumiti. Sa araw na ito, hindi lamang simpleng sorpresa ang ibinigay sa akin ni Gabrielle. Ibinigay niya sa akin ang pagkakataong mayakap muli ang dalawang taong pinakamahalaga sa buhay ko. Ang mama at papa ko. At habang pinagmamasdan ko ang masayang pag-uusap nila sa loob ng sasakyan, isang bagay ang tahimik kong ipinagpapasala
Emilyn's POV Maaga akong nagising nang maramdaman kong marahang hinahaplos ang aking buhok. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata at agad na bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni Gabrielle. "Good morning, my sleepyhead." Napangiti ako habang inaayos ang pagkakahiga. "Anong oras na?" tanong ko. "Alas-siyete pa lang." "Ang aga mo namang gumising." "Matagal na akong gising. Ayokong istorbohin ang tulog mo." Naks! Ang sweet talaga ng Gabmon ko.Kasalanan din naman niya kung bakit napagod ako ngayon. Inaararo lang naman niya ako ng maigi kagabi.Kasarap! Umupo ako sa kama at inayos ang aking buhok. "May pasok ka ba ngayon?" Umiling siya. "Wala. Pero may pupuntahan tayo." Napakunot ang noo ko. "Saan naman?" "Malalaman mo rin." "Gabrielle!" Tumawa siya nang mahina habang inilapit ang mukha sa akin. "Surpresa, love." "Alam mo, hindi ako mahilig sa mga sorpresa na hindi ko alam kung saan ako dadalhin."Ani ko. " Basta siguraduhin kong matutuwa ka sorpres
Emilyn's POV Samantalang si Jessica ay komportableng naupo sa sofa na para bang matagal na siyang bahagi ng lugar na ito. Napaisip tuloy ako baka nga laging pumupunta dito si Jessica sa condo unit ni Gabrielle. Hindi ko maiwasang makaramdam ng kakaibang inis. "Here you go." Inilapag ni Gabrielle ang isang basong tubig sa coffee table sa harap ni Jessica. "Thank you, Gab." "You're welcome." Naupo ako sa tabi ni Gabrielle at sadyang inilapit ang sarili sa kaniya. Ngumiti lang si Jessica nang makita niya ang ayos namin ni Gabrielle. "By the way, Gab, do you remember the restaurant we visited last time? The one I told you about?" "Which restaurant?" "The Italian restaurant near the business district. You promised you'd take me there again." Napalingon ako kay Gabrielle. "Really?" Tumingin siya sa akin. "I think she's talking about the dinner with our friends." "Yes!" masayang singit ni Jessica. "I remember that night. We had so much fun together." Napansi
Emilyn's POV At sa simpleng yakap na iyon, mas lalo kong naunawaan ang isang bagay. Ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa presyo ng mga regalong ibinibigay sa iyo, sa laki ng bahay na tinitirhan mo, o sa dami ng perang kayang gastusin ng taong nagmamahal sa iyo. Minsan, makikita mo ito sa isang lalaking handang maglaan ng oras para samahan ka sa pamimili. Sa isang taong nakikinig kapag sinasabi mong hindi ka komportable. At sa isang bilyonaryong nakatayo sa kusina, nagluluto ng steak kasama ang babaeng mahal niya, kahit may kakayahan naman siyang ipagawa ang lahat sa iba. Hoy...ang drama ko ngayon. Gi atay na talaga para akong maiiyak sa ganap sa araw na ito. Sana tuloy-tuloy na itong kaligayahan namin. Nang matapos kaming kumain, sabay naming niligpit ang mga plato at nilinis ang kusina. Siyempre, hindi rin nakaligtas ang mukha ko sa kaunting halik na ninakaw niya habang naghuhugas ako ng pinggan. “Gabmon!” “What, love?” “Last na iyan!” Ngumisi siy
Emilyn's POV Makalipas ang ilang sandali, nakapamili rin ako ng mga bagong panloob na damit. May mga komportable para sa pang-araw-araw na gamit at mayroon ding mas magaganda para sa mga espesyal na pagkakataon. Habang inilalagay ko ang mga pinamili sa shopping bag, napailing ako sa sarili. Sa wakas, magkakaroon na rin ng bagong buhay ang aking drawer! Hindi ko na kailangang isuot ang mga luma kong panty na halos ilang taon ko nang ginagamit. Puwede ko nang ipahinga ang mga iyon nang tuluyan. Napangiti ako sa naisip. Goodbye, old panty. Hello, new life! “Bakit ka nakangiti?” tanong ni Gabrielle nang mapansin niya ako. Mabilis kong niyakap ang shopping bag. “Wala!” “Are you hiding something from me?” “Wala nga!” Kumunot ang noo niya bago ngumisi. “Hmm. Interesting.” “Gabmon, huwag kang mag-isip ng kung anu-ano!” Tumawa siya at hinila ako palapit sa kaniya. “Okay, love. Whatever you say.” Pero sa tingin niya, alam kong hindi pa roon nagtatapos ang pang
Emilyn's POV Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis sa lalaking katabi ko habang abala siyang nagmamaneho.Kanina pa kasi nakangiti si Gabrielle na para bang may napakalaking sikreto siyang hindi na makapaghintay na ibahagi sa akin. “Bakit ka nakangiti nang ganyan, Gabmon?” tanong ko habang nakatingin sa kaniya. Saglit siyang lumingon sa akin bago ibinalik ang tingin sa kalsada. “Wala naman, love. Masaya lang ako.” “Masaya saan? Sa pagmamaneho?” “Masaya dahil kasama kita.” Ngumisi siya. “May problema ba roon?” Napailing ako at napatingin sa labas ng bintana upang itago ang ngiting kusang sumilay sa aking mga labi. Napakagaling talaga ng lalaking ito sa pagpapatíbok ng puso ko. Minsan, gusto ko na lang siyang batuhin ng unan para mabawasan ang kapal ng mukha niya. Pero paano ko naman gagawin iyon kung sa simpleng pagngiti pa lang niya ay parang gusto ko nang kalimutan ang lahat? “By the way, saan ba talaga tayo pupunta?” tanong ko. “Sa mall.”“Mall?” Napalingon ako sa kan
Emilyn's POV Kahit nakatuon ang aking paningin sa labas ng bintana. Hindi ko pa rin mapigilan nag sarili ko na hindi siya sulyapan sa side mirror. Minsan pa nga makalimutan ko ang hiya ko sa sarili ay bigla nalang akong mapalingon sa kanya. Kaya agad din siyang mabigla o kaya mapakunot-noo. "
Emilyn's POVAlas syete palang ng umaga nakahanda na ako lahat-lahat. Dahil ngayon ako susunduin ng kapatid ni sir Luke daw na nangangalang Larry. Kahit hindi ko pa nakita alam ko na gwapo ito dahil kapatid ito ni sir Luke. Maya-maya pamay may sasakyan nang bumubusina sa labas ng apartment nila at
Emilyn's POV " Mag-amping ka didto sa Manila, Emilyn, anak!" huling habilin sa akin ni mama. Na ang ibig sabihin ng sinabi niya ay mag-ingat daw ako sa Maynila. Kung saan ako dadalhin ng kapalaran ko. Sa wakas pumayag din ang mga magulang ko na pupunta ako ng Maynila dahil ako ang magiging yay
Emilyn's POV Napaawang ang aking bibig nang pinapapasok na ang sasakyan ni sir Gabrielle sa guard ng mansyon. Akala ko sa mga palabas sa tv ko lang makikita ang totoong mansyon. Ngunit heto na ako masilayan ko na talaga ng personal ang totoong mansyon. Hindi ko akalain na may ganito pala talaga







