Kabanata 3: Friends

Emilyn's POV

Kahit nakatuon ang aking paningin sa labas ng bintana. Hindi ko pa rin mapigilan nag sarili ko na hindi siya sulyapan sa side mirror. Minsan pa nga makalimutan ko ang hiya ko sa sarili ay bigla nalang akong mapalingon sa kanya.

Kaya agad din siyang mabigla o kaya mapakunot-noo.

" May problema ba?" tanong niya, pati boses nito ang ganda. Pinatay na niya ang tugtog para magkaringgan kami ng maayos.

Tahimik lang akong umiiling ulit. Para na kasing may bumabara sa lalamunan ko.

" Pipi ka ba?" kalmado niyang tanong.

" Ha? May pëpe po talaga ako,sir." Ani ko, dahil may pempem naman talaga ako dahil babae ako.

" W-What are you talking about? I ask you, kung pipi ka ba dahil kanina ka pa hindi nagsasalita. Ang layo ng sagot mo,miss..."

Hala siya... iyon pala iyon. Sorry na agad, ang pagkarinig ko kasi tinatanong niya ako kung may pepë ba ako. Bakit kasi nasira pa ang sasakyan ni sir Larry, kaya tuloy kung ano-ano nalang ang nagagawa ko sa buhay.

Masisi n'yo ba ako dahil first time ko kasing nakasakay sa ganitong kagandang sasakyan at higit sa lahat nakatabi ang isang lalaki na ubod ng gwapo at mabango. Pero sa tingin ko tama si sir Larry, hindi na babase ang ugali ng isang tao ayon sa pangalan nito.

Narinig ko pa ang buntong-hininga niya. Dahil pinatay na niya ang tugtog biglang naging tahimik na ang loob ng sasakyan. Pero naririnig ko ang lakas ng tìbok ng aking puso. Hanggang sa pati tiyan ay tumunog na din.

Hala siya...kumain naman ako kanina pero bakit tumunog ang tiyan ko. Narinig ko pa ang mahinang tawa ni sir Gabrielle. Nakakahiya naman itong tiyan ko tumutunog kahit busog naman.

"Kumain ka na ba? Mukhang nagutom ka na yata." Nakangiti niyang sambit sa akin.

" Hindi po...kumain na po ako kanina."

Narinig ko pa ang palatak niya. Pero dumaan siya sa isang drive thru. Mabilis niyang sinuot ang kanyang dark shade nang buksan na niya ang bintana para abutin ang inorder niya. Siya pala ang nagutom.

" Kumain ka na. Malayo pa ang mansyon nila, Luke." Aniya.

" Ah, ganun po ba? Hindi pala pwedeng lakarin?" inosente kong tanong. Malay mo naman baka pwedeng lakarin kasi sanay naman ako sa malayong lakaran.

Tumawa naman ito ng malakas. Iyong tawa na nakakahawa at mas lalong nakadagdag sa kanyang kagwapuhan.

" I think, magkasunod tayo... mahilig din akong magpatawa. Ngayon pa lang nagustuhan na kita bilang kaibigan."

Nalang naman ako dahil kahit yaya lang ako at simpleng babae na galing maliit na probinsya. Hindi siya nagdadalawang-isip na gustuhin niya ako bilang kaibigan. Kahit nga ba nakakatakot na maging malapit sa kanya dahil alam ko walang babae na hindi magkagusto dito.

" Salamat po at gusto n'yo akong maging kaibigan, sir Gabrielle." Ani ko na medyo nahihiya pang magsalita baka kasi mabubulol ako. Lalo na hindi ako masyadong marunong magtagalog. Pakiramdam ko kasi nagkakabaliktaran na iyong mga salita ko.

" Bakit naman hindi? Sa tingin ko naman mabait ka at mahilig magpatawa."

" Mahilig ka din bang magpatawa, sir Gabrielle?" medyo magaan na ang loob ko sa kanya. May lakas na loob na akong kausapin siya ng natural lang. Hindi naman niya kasi pinaramdam sa akin na mayaman siya at mahirap lang ako.

" Mahilig akong magpatüwad, miss..." Aniya.

Natigilan naman ako . Ano daw magpatüwad? Nang wala akong reaksiyon dahil nagulat ako sa sinabi niya ay agad siyang tumawa ng malakas. Kaya natawa nalang din ako.

" Emilyn o kaya Amanda nalang tawag mo sa akin, sir Gab."

" Ahm... I preferred to call you Emilyn. Bagay sa'yo ang pangalan maganda, sexy at mabait."

Ngumiti lang ako sa kanya at mabilis na tumingin sa labas ng bintana. Hala siya...kinilig yata pempèm ko. Kinagat ko pa ang labi ko para mapigilan ang sariling mapasigaw.

Kung magkikita kami ni Betchay sa day-off namin i-bida ko agad sa kanya na ang mga gwapo at masarap iyong mga bago kong kakilala. Iyong kapatid ni sir Luke na sir Larry at ang kaibigan niyang si sir Gabrielle.

" How old are you, Emilyn?" tanong niya sa akin. Mukhang siya pa yata ang amo ko dahil mas nauna na siyang nag-interview sa akin.

" Twenty-one na po ako,sir."

" Hmm... hindi halata mukha kang nineteen years old pa lang." Aniya, na mas lalo akong kinilig.

" Kumain ka na hindi na masarap ang fries kapag malamig na." Dagdag pa niya.

" Salamat po, sir Gabrielle. Paano ka?"

" Pwede mo naman akong subuan kong gusto mo." Ngumiti siya sa akin na tila nagpapacute.

Hindi ko alam kung anong subo ang gusto niya. Baka kasi maselan siya kung kamayin ko lang ang fries tapos isubo sa bibig niya.

" Come on, hindi ako maselan. Kumakain nga akong ng pempem na may buhok." Natatawang bulalas niya.

Seryoso? So totoo nga ang nasa isip ko kanina marami na itong nakain na pempèm. Hala siya... grabe naman ang bibig niya pasmado masyado. O kaya komportable na siyang makipagbiruan sa akin.

" Joke lang... promise hindi ako maselan. Isubo mo na sa akin iyan para makain ko na."

" Ang alin po, sir?" naguguluhan kong tanong.

" Iyong french fries na hawak mo.Bakit may iba ka pa bang dapat ipasubo sa akin?" kung hindi lang siguro ako open minded.Malaman namumula na ang magkabilang pisngi ko sa mga sinasabi niya na parang doble meaning naman.

Dahan-dahan ko na nilapit ang kamay ko para subuan ko na siya ng fries. Nagulat nalang ako dahil mabilis niya itong kinagat. Mas lalo pa akong nagulat dahil pati daliri ko naisama niyang isubo.

" Sarap..." Aniya na kumindat pa sa akin.

Hiyang-hiya naman ako dahil hindi ko alam kung nasarapan siya sa french fries o kabaliktaran ang sinabi niya. Dahil iyong daliri ko na naisama niyang naisubo ay may laway na din iyon mula sa akin.

Siguro normal lang sa kanya ang ganitong galawan dahil gwapo naman siya at masarap hehe. Pero ako kasi hindi ko alam kung normal pa ba itong naramdaman ko. Bigla kasi akong nakaramdam ng init kahit malakas naman ang aircon ng sasakyan. Ang bilis din ng tìbok ng aking puso.

" Are you okay?"

" Ah, yes po. Okay lang ako. Gusto n'yo pa ba,sir Gab?"

" Mas gusto kita, Emilyn..." mabilis niyang sagot.

" Ho?"

" Mas gusto kitang maging kaibigan. We are friends, right?"

" Ah, okay. Oo naman po, friends na po tayo,sir Gabrielle."

Ngumiti lang siya at masaya ng nagmamaneho habang inutusan niya ako na subuan ko pa daw siya ng french fries.