Mag-log inROCKY’S POV
“All rise. The Regional Trial Court is now in session, the Honorable Judge Elizabeth Matias presiding. Sabay-sabay kaming tumayo para sa pagdating ng judge. Sinulyapan ko si Cristianna at mas lalo pang naging halata ang kaba sa kanyang mukha. I wanted to lecture her about that, but I guess I really cannot force her to not feel nervous especially when she’s in between freedom and jail. “Please be seated. Calling the case of People of the Philippines versus Cristianna Erica Rowanda for theft and embezzlement. Counsel for the prosecution, are you ready?” the judge mumbled formally. “Ready, Your Honor,” sagot ng prosecutor sa kabilang side na si Prosecutor Miguel Santos, isa sa mga kilala pagdating sa corporate crimes. Sandali siyang tumingin sa akin, ang mga mata ay tila nanghahamon. I couldn’t blame him. When it comes to credibility, we’re like playing a tug-of-war. We’ve been known to oppose each other for every trial. I returned his challenging stare. “Ready for the defense, Your Honor.” There, the trial has officially started. As usual, sa prosecution nagsimula ang paglilitis. “Your Honor, the prosecution will show that the accused, Cristianna Erica Rowanda, a former finance employee of Laurel Group of Companies, transferred one hundred thousand from the company’s funds into her personal account,” panimula ni Santos. “Ang mga pruweba ay siyang magsisilbing patunay sa direct involvement ni Ms. Rowanda sa kasong ito.” Napatayo ako. “Objection, Your Honor. Counsel is testifying,” I spat hardly. Wala pa nga ay dinidiin niya na kaagad ang kliyente ko. “Sustained. Prosecution, summarize only the evidence and prevent from drawing a conclusion.” Tila napahiya naman si Santos kaya palihim akong umiling. Hindi na bago sa akin ang ganitong trial kapag kami ang magkaharap. Pero ramdam ko ang mas malala niyang pagdiriin ngayon. “Understood, Your Honor. The prosecution will present financial records, testimony from the company’s financial head, and authenticated bank documents.” Tumango ang judge sa akin. “Defense, you may also present your opening statement.” Tumayo naman ako at nagpasalamat. “Thank you, Your Honor. The defense will prove that Cristianna Erica Rowanda is innocent. Na-frame lamang siya ng kilalang mas nakataas sa kanya. Ang lahat ng ebidensyang ilalatag laban sa kanya ay patutunayan naming namanipula, pineke, at walang katotohanan. Sa huli, ang kliyente ko ay mapapawalang-sala sa kaso. Nagkaroon ng ilang bulungan sa paligid at sinulyapan ko si Cristianna. Nakatingala rin siya at nakatingin sa akin, puno ng pag-asa ang mga mata. Ilang sandali lang ay tumaas din ang tensyon sa paligid lalo na noong nagsimula ng magtawag ng witness ang prosecutor para sa direct examination. “Calling in Ms. Beth Suarez, the financial head of the company as the witness,” the prosecutor said. Pumunta ang babae sa harap at doon ay nagsimula na ang paglilitis. “Ms. Suarez, ano ang nakita mo sa personal account ni Ms. Rowanda?” tanong ni Santos. “Nakita ko po ang napakalaking withdrawal mula sa corporate account papunta sa personal account ni Ms. Rowanda. FIrst time lamang na nangyari iyon sa ilang taon kong pagtatrabaho sa kumpanya,” sagot ng witness. “And were you able to confirm that the accused had control over that account?” tanong ulit ni Santos. Agad na nagsalubong ang kilay ko. “Objection, Your Honor. The prosecution is leading the witness.” “Sustained. Rephrase the question, counsel.” Tumango si Santos at muling nagtanong. “At kanino naman naka-register ang account na iyon, Ms. Suarez?” “It was registered under Cristianna Erica Rowanda’s name.” Nang-aakusang tumingin sa amin ang witness, pero kita ko sa mga mata niya ang tinatago niyang kasinungalingan. Pagkatapos nito ay nag-presenta na kaagad ng ebidensya si Santos kung saan naroon ang dokumento ng withdrawal na nakapangalan nga kay Cristianna. Nandoon ang personal account niya na siyang hinihinalang ginamit sa pag-transfer ng pera. Palihim na kumuyom ang mga kamao ko. Sisiguruhin kong mamaya ay lalabas din ang katotohanan. Finally, it was my turn to cross-examine her. “Ms. Suarez, personal mo bang nakita si Ms. Rowanda na mag-withdraw ng ganoon kalaking pera?” panimula ko. Umiling naman siya. “No, sir. Our findings were based on documents and electronic records. I hummed in response. Nagpalakad-lakad ako sa harap niya, mariin ang tingin sa bawat sulok ng kwartong madadapuan ng tingin ko. “Is it not true that electronic records can be altered or manipulated by someone with sufficient access?” I asked slowly. As expected, Santos stood harshly. “Objection, Your Honor. Speculative!” But then, the judge just shrugged it off. “Overruled. The witness may answer. I tilted my head to examine the witness as I found the hesitation on her face. “Possible po… pero bihira lamang ang ganoong kaso,” sagot niya. “Kung mayroon man ay sigurado akong malaki ang parusa.” Pinigilan kong mapangisi. I got her. She took my bait. “So you cannot say, with absolute certainty, that it was Ms. Rowanda who made those withdrawals?” Napayuko si Ms. Suarez. Nakita ko ang sandaling panginginig ng labi niya kasabay ng mahinhin niyang pag-iling. “N-no, sir… not with absolute uncertainty.” Agad na umugong ang malakas na bulungan sa paligid. Tumingin ako kay Cristianna at kita ko kung paano dumaan ang pag-asa sa kanyang mga mata. She took a deep breath in, I guess, relief. Pagkatapos ng cross examination ay ako naman ang nagtawag ng witness. I didn’t expect him to stand up for Cristianna, but I think his conscience is keeping him up at night. Inamin niya kasing alam niyang framed up lamang ang nangyari. He knew. “Mr. Elijah Abad is the IT Officer assigned to the financial department. Siya ang namamahala ng account na siyang kasama ng financial head,” pagpapakilala ko. Nagkaroon ng malakas na singhapan mula sa side ng prosecution ang ginawa kong pagtawag kay Mr. Abad. Galing pa siya sa labas at nakaagaw atensyon talaga ang ginawa niyang grand entrance. He looked guilty, much to my approval. Kahit si Cristianna ay nagulat sa pagdating niya. “So, Mr. Abad, what did you discover regarding the account in question?” pagsisimula ko. “Nakita ko po na ang account ni Ms. Rowanda na ginamit sa withdrawal ay ginamitan ng ibang IP address,” sagot niya. “Enlighten us.” Napalunok siya. “Bawat personal account na ginagamit ng mga empleyado, lalo na sa finance department, ay may respective IP address na pwede nilang magamit pang-login sa mga account na iyon. Ito rin ang nagsisilbing security sa kanilang accounts just in case na magkaroon ng hacking,” paliwanag niya. “Kasama nito ang kani-kanilang ID kung saan naroon nakalagay ang password ng accounts.” Muling nagkaroon ng mahinang bulungan sa paligid. Pinigilan kong mapangiti. Kahit sino ay makukuha na ngayon ang gustong iparating ng witness namin. “At the exact time of the alleged withdrawals, CCTV footage shows that Ms. Rowanda was physically absent at the office dahil gabi na iyon nangyari. It was impossible for her to have executed the transactions,” dugtong pa ni Mr. Abad. Muling tumayo si Santos, mas marahas pa. Dama ko na rin ang frustration sa boses niya na mas nagpaalab ng damdmain ko. “Objection, Your Honor! Irrelevant and self-serving!” “Overruled. The testimony is highly relevant. Proceed, counsel,” the judge just dismissed him. “Mr. Abad, can you tell the court who else had the authority to override the system and access these respective accounts?” patuloy ko. Tumango siya. “Yes. Aside from me, there was also another person who had access to the system. That is Ms. Beth Suarez, the financial head of the team.” The courtroom immediately erupted with a series of gasps and whispers. Nakita ko ang pagngingitngit ng kaloob-looban ni Santos mula sa kanyang upuan. Kinuha ko pa ito bilang opportunity na i-present na ang mga ebidensya. “Your Honor, narito ang ilang forged documents kung saan pineke ang pangalan ni Ms. Rowanda bilang handler ng nasabing dokumento,” sabi ko at iniabot ang mga papeles. “Bukod pa rito, nagkaroon din ng kaso ng missing ID ni Ms. Rowanda sa araw ng kanyang pag-aresto. We found out that her ID was used to access her account and hack it to make it like she was the one who did all the withdrawals. And lastly, the IP address connected to Ms. Suarez’s system gave it all away along with the tampered CCTV footage between 10PM and 1AM in which the crime occurred.” Nagkaroon ng sandaling pagbubusisi sa mga ebidensyang inilatag ko. Kumpara sa mga ebidensya na ibinigay ni Santos kanina, siguradong panalo na kami. Bumalik na ako sa tabi ni Cristianna. Bagamat may ginhawa na sa ekspresyon niya, nakikita ko pa rin ang kaba rito. “You look like you peed in your pants,” I commented quietly. Napalingon siya sa akin at ngumiwi. “Malapit na ang verdict, Attorney…” kinakabahan niyang turan. “I know.” “P-paano kung g-guilty ako?” I raised a brow at her, challenging her. “Why? Did you really do that crime?” Marahas siyang umiling. “Of course, not! Hindi ko magagawa ‘yun! Litong-lito nga ako sa mga terms na ginagamit mo kanina.” I let out a chuckle under my breath. “Exactly. Hindi ka guilty. So, calm your nerves and sit quietly.” Napipilitan na lang siyang tumango at napahilamos sa mukha. Napailing ako. Mukha talaga siyang matatae any minute now. Finally, after ng ilang minuto, inilapag na rin ang verdict ng judge. “After careful deliberation of the evidence and testimonies, the Court finds that the prosecution has failed to establish the guilt of the accused beyond reasonable doubt. Therefore, the accused, Cristianna Erica Rowanda, is hereby declared not guilty!” Napatayo kaming dalawa ni Cristianna sa sobrang tuwa. Kasabay noon ay ang paghatol ng sintensya laban sa finance head na si Beth Suarez na ngayon ay umiiyak na habang sumisigaw. Malakas din ang bulungad sa paligid ngunit tanging ang iyak lamang ni Cristianna ang naririnig ko. Then, she did something that neither of us expected. She embraced me tightly as she buried her face on my neck, thanking me. I, on the other hand, could only gape in too much surprise. I heard her little sobs and before I could even stop myself, I found myself embracing her figure as much tighter than hers.CRISTIANNA’S POVOur routine returned back to normal after the pro-bono ball. Trabaho rito, trabaho roon. Sa mga lumilipas na araw kung saan papalapit na ang pro-bono month, mas lalong nagiging busy si Rocky. Kabi-kabilaan ang hearings na inaattendan namin, pero lahat naman iyon ay palaging panalo. Nagkaroon din ng small awarding para kay Rocky dahil sa dami ng cases na naipanalo niya.Ngunit kaakibat noon ay ang unti-unting pagliit ng oras namin nang magkasama. Kahit na nasa iisang opisina at bahay lang kami, para na rin kaming hindi magkakilala dahil bibihira na lang ulit kami maglambingan. Magkasabay kaming papasok sa umaga at kakain ng almusal pero kapag dating namin sa opisina ay may sari-sarili na kaming mundo. Bihira na lang kaming kumain sa labas tuwing lunch time at minsan ay ako na lang ang mag-isa sa cafeteria. Dinadalhan ko lang siya ng pagkain pero hindi niya rin naman nauubos dahil ang lagi niyang sinasabi ay sayang daw sa oras ang kumain.Lagi ko siyang sinesermunan pe
CRISTIANNA’S POV“Are you wondering kung sino ‘yung humarang sa atin kanina?” tanong ko kay Rocky habang pinapatuyo niya ang buhok ko sa vanity. This time, dito naman kami sa kwarto ko matutulog nang magkasama.“I actually am, pero hindi ko na iyon masyadong iniisip,” sagot niya.“Ako kanina ko pa iniisip habang naliligo ako.” Napanguso ako. “Ang random naman kasi niya. Sino ba ang matinong tao ang biglang manghaharang para lang sabihin na may kahawig akong kaibigan niya? Tapos hindi naman nilinaw ‘yung detalye.”“Don’t think too much of it. It’s probably not even worth it,” he quietly dismissed as he turned off the blower. Kinuha niya ang hairbrush at sinimulang suklayan ang buhok ko.Napangiti naman ako habang pinagmamasdan ang repleksyon niya sa salamin.“You're getting the hang of it.”His forehead knotted, not bothering to spare me a glance as he concentrated on my hair like it was a criminal case he needed to solve.“Of what?”“Of taking care of me,” I chuckled. “Nasasanay ka ng
ROCKY’S POVThe entire pro-bono ball consists of me socializing with other attorneys, talking to some businessmen who might be my potential clients, and dragging Cristianna away from Velasquez’s secretary.Hindi ko alam pero ayaw niya rin talagang tantanan ang babae kahit na sinabihan kong huwag niya na lang patulan.“Naiinis ako, Rocky. Hindi ko kayang palagpasin ‘yung mga ganyang bagay,” sabi niya lamang sa tuwing sinasaway ko siya.Napapailing na lang ako bilang sagot sa kanya. Kahit papaano ay natutuwa naman ako dahil marunong siyang depensahan ang sarili niya laban sa ibang tao. Naiinis lang ako dahil nagpapadala siya sa pang-aasar noong babae tapos kay Velasquez na wala namang ginagawa para patigilin ang sekretarya niya.I scoffed under my breath. Palibahasa kay ay nag-eenjoy siya kung paano lumingkis sa kanya ang babae at kung paano halos idikit na nito ang dibdib nito sa braso niya.“Nakakainis. Akala mo kung sinong mala-anghel ang itsura, ubod naman ng itim ang budhi,” reklam
CRISTIANNA’S POV Mabilis kong kinuha ang papel kay Rocky na ikinagulat niya. “Hey. What did you do that for?” sita niya. “This is obviously an error. Hindi na dapat pa pagkaabalahan ng oras,” palusot ko ngunit hindi ko naitago kung paano humigpit ang pagkakahawak ko rito. “Do you know something about that letter?” he asked. It was just a simple question, a curious one, but it felt like he was suspecting me. “How could I? Ngayon ko lang naman ‘to nakita.” Tila gusto kong palakpakan ang sarili ko nang hindi ako mautal sa harap niya. Alam kong hindi ako makakalusot sa kanya kapag nabulol ako kahit isang beses. He's an excellent lawyer. Malamang kaya niyang paghinalaan kahit maliit na kilos. “Then, paano napunta sa atin?” I shrugged immediately—almost defensively. “Baka nga nagkamali lang,” giit ko. “At saka halata namang error lang ‘to dahil wala naman talagang nakasulat kung hindi logo lang.” “It’s from Canada,” he stated in a matter-of-fact tone. “Don't you think that means s
CRISTIANNA’S POV Pro-bono ball. Bukas na ang araw na hinihintay ng buong law firm—maliban kay Rocky na ayaw sa mga social gathering gaya nito. Syempre excited ako dahil bukod sa first time kong umattend sa mga ganito, nasasabik din akong kumilala ng mga bagong tao. Kahit papaano ay gusto ko rin i-enhance ang socializing skills ko, ‘no. Maaga ang naging labas namin sa opisina para raw makapaghanda ang mga dadalo bukas. Kami naman ni Rocky ay diretso uwi na rin dahil dumating na raw ang gown at suit na susuutin namin bukas. Mas lalo tuloy akong nae-excite! “I never thought you’d be excited for this one, langga,” komento ni Rocky habang bumabyahe kami pauwi. Bumaling naman ako sa kanya na may ngiting halos labas na ang gilagid. “Oo naman! First time ko rin kasi at gusto ko ring makipag-socialize. Nakakasawa rin kaya ‘yung opisina-bahay lang ang lakad natin araw-araw.” His eyebrows knotted and glanced at me. “Then, you should’ve told me para naman nakakagala tayo kahit papano.”
CRISTIANNA’S POV“I told you, Rocky, wala nga.”Marahas akong napabuntong-hininga habang naglalakad papasok ng bahay. Hinayaan ko lang siyang sumunod sa akin.“You looked bothered after that call, langga. Don't tell me that it’s nothing because I know you,” he argued.Hinila niya ang kamay ko nang akmang aakyat na ako at pinaharap sa kanya. Nagsalubong naman ang mga kilay ko.“Ano bang gusto mong sabihin ko?” I spat frustratedly.“The truth,” he insisted. “What was that call about, huh? Did someone threaten you? May nagbanta ba sa akin at ikaw ang nakasagot ng tawag? What? Tell me because I’m getting worried here.”“Wala nga, Rocky,” mariin kong sambit. “Ilang beses ko pa ba dapat ulitin sa ‘yo? Wala lang ‘yun. Baka nagkamali lang ng landline.”“'Baka nagkamali’?” he echoed, scoffing. “So, there was really something about that call. Anong sinabi ng caller? Was it about us?”Napahawak ako sa sintido ko dahil sa frustration na nabubuo sa akin. Ayaw kong makipagtalo kay Rocky dahil alam
CRISTIANNA’S POV Tuwang-tuwa talaga ako sa cellphone na ibinigay ni Sir Rocky sa akin! Pakiramdam ko ang yaman ko na! Bumaba ako sa lobby para doon i-try ang cellphone. In-assemble ko lang ito at saka in-open. In-insert ko lang ang number nina mama at mga kapatid ko. Napangiti ako. Agad akong pum
CRISTIANNA’S POV “S-Sir Rocky!” masayang bulalas ko nang marinig ang boses niya sa likod ko. Malamig niya akong tiningnan kaya nawala ang masaya kong eskpresyon. Nakakatakot. Bigla tuloy akong natahimik. “Bouchard,” bati naman ni Ciann sa harap ko, may matalim na tingin kay Sir Rocky. Nakaramdam
CRISTIANNA’S POVHindi ako makatulog!Nakakainis! Kanina pa ako pagulong-gulong sa malambot na ‘to pero hindi man lang ako madalaw-dalaw ng antok! Gusto ko na rin kanyang matulog!“Argh! Ano ba, please! Patulugin mo na ako!” ungot ko at hinagis ang makapal na kumot sa sahig na agad ko ring namang k
ROCKY’S POV I didn’t know what had gotten into my mind. I almost demanded from Cristianna to not call me “Sir”. Ang tanga ko talaga! Ano na lang ang iisipin niya? Masyado siyang mabilis maka-catch-up. I was quite taken aback when he called me “Sir” kahit na hindi ko pa naman sinasabi na ganoon an







