Chapter 2

Napahigpit ang hawak ni Serene sa dala niyang tray ng mga oras na iyon. Sunod-sunod ang naging paglunok niya. Pumayag siya sa alok ng babae kanina na maging waitress sa club na iyon. Hindi lang ito isang ordinaryong club dahil ang mga customer ay mga mayayaman at ang kwento pa nito ay malalaki sila magbigay ng tip.

Kapag natipuhan daw siya ng mga ito ay pwede silang pumasok sa mga kwarto na nakahilera sa loob kung saan magaganap ang mga transaksyon. Ayaw niya sanang pumayag dahil ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa kaniya kung sakali? Isa pa, kailangan niya ba talagang ibaba ang dangal niya para lang humanap ng pera? Marami pa naman sanang paraan hindi ba?  

Kailangan niyang lunukin ang lahat, idagdag pa na hindi naman siya mapapakain ng kaartehan niya hindi ba?

Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto kung saan niya dadalhin ang alak na inorder nila. Sa pagkakaalam niya ay isang grupo ang nasa loob. Sa totoo lang ay kabang-kaba siya, kanina pa malakas ang tibok ng puso niya pero nandito na siya. Kailangan niya lang pauulit-ulit na manalangin na sana ay huwag muna siyang matipuhan ng mga lalaki dahil hindi pa siya handa.

Hindi siya nagtaas ng mga mata o ni hindi man lang siya nakatingin sa mga taong nakaupo sa upuan. Bale sa bilang ng mga paa ng mga ito ay apat sila. Ibinaba niya ang order ng mga ito sa mesa at pagkatapos ay akmang aalis na sana ngunit bigla na lang siyang hinila ng isa dahilan para manlaki ang kanyang mga mata.

Bumagsak siya sa kandungan ng isang lalaki at napasinghap siya nang bigla na lang nitong ilapit ang mukha sa kanyang leeg. Mabilis niyang itinaas ang kanyang kamay at itinulak ito ngunit bigla nitong hinawakan ang dibdib niya at pinisil.

“Bastos ka! Bitawan mo ako!” sigaw niya rito at nag-umpisang magpumiglas ngunit mas hinigpitan pa nito ang pagkakahawak sa dibdib niya dahilan para mag-init na ang sulok ng kanyang mga mata. Ilang sandali pa ay bigla na lang siya nitong itinulak dahilan para mapaluhod siya sa sahig. 

Ang ibang lalaki na kasamahan nito ay nagtatawanan sa likod nito at mukhang tuwang-tuwa pa sa nakikita nila. Hindi pa man siya nakakabawi ay sinunggaban siya nitong muli mula sa likod at hinawakan ang kanyang mukha.

“Nag-iinarte ka pa, hindi ba at ito ang ipinunta mo rito? Babayaran kita huwag kang mag-alala, magkano ka ba?” tanong nito sa kaniya. Nag-unahang pumatak ang kanyang mga luha dahil sa pang-iinsulto nito sa kaniya.

Hindi niya akalain na ito ang aabutin niya sa lugar na iyon. Ganun ba talaga ang mga taong pumapasok doon?

Ilang sandali pa ay naramdaman na niya ang pagpasok ng kamay nito mula sa ilalim ng suot niyang t-shirt. “Ano ba!” sigaw niya at halos magpumiglas na ngunit dinaganan siya nito at napadapa siya sa sahig.

Ang mga kamay niya at itinaas nito sa kanyang ulo at mahigpit na hinawakan. 

“Tulong!” sigaw niya ngunit nagtawanan lang ang mga lalaki.

“Sa tingin mo ba ay may tutulong sayo dito Miss?” puno ng panunuyang tanong ng isa sa kanila. 

Nag-unahan sa pagpatak ang kanyang mga luha. Pauulit-ulit siyang nagmura sa kanyang isip ngunit anong magagawa nun? Idagdag pa na sa sitwasyong ito ay sino ang makakatulong sa kaniya?

“Tulong…” napahikbi siya at halos mawalan na ng boses dahil sa matinding panginginig ng katawan niya.

Ang suot niyang pantalon ay unti-unti na nitong ibinababa. Halos manlabo na ang kanyang mga mata, wala na siyang ibang naririnig pa kundi ang tawanan ng mga lalaking nasa likod nito at pinapanood lang ang kababuyan ng lalaking ito.

Bumukas ang pinto at halos matigil ang lahat. “What the hell are you doing?” dumagundong ang malamig na boses.

Dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang ulo upang tingnan ang lalaking kadarating lang. Sa nanlalabong mga mata ay agad niyang nakilala ang lalaki, walang iba kundi ang lalaking iyon— ang lalaking nakaniig niya at nakakuha ng pagka birhen niya.

Kitang-kita niya ang pagtatagis ng mga bagang nito. Dali-dali siyang umupo at inayos ang kanyang sarili. Ang damit niya ay halos mapunit na dahil sa ginawa ng lalaki sa kaniya. Medyo narumihan na rin ang kanyang damit idagdag pa na nalasahan niya ang dugo sa gilid ng kanyang mga labi.

Bago pa man may sumagot sa kadarating ay bigla na lang itong naglakad patungo sa kaniya at binuhat siya. Napahikbi siya dahil sa labis na takot. Akala niya ay katapusan na niya. Walang imik ang lalaki at hinayaan niya itong buhatin siya palabas ng club na iyon.

Ipinasok siya nito sa kotse. Pag-upo nito sa driver seat ay malamig ang mga mata nitong tumingin sa kaniya. “What the hell are you doing in this kind of place?” puno ng disgusto na tanong nito sa kaniya.

Ibininuka niya ang kanyang bibig ngunit halos walang salitang lumabas mula rito.

“Ganyan ka na ba talaga ka-desperada na humanap ng pera?” para siyang tinamaan ng kidlat ngunit wala siyang magawa. Paano niya sasagutin ang tanong nito na kahit siya mismo ay tinatanong iyon sa sarili niya.

“Kung ikakalakal mo rin pala ang katawan mo then let’s have a deal.” sabi nito na ikinalingon niya rito. “Be my bed partner, exclusively mine and I shall give you all what you want. You shall satisfy me every time I want but you will also gonna be my personal maid. Alam mo naman siguro kung anong trabaho ng isang maid hindi ba?” tanong nito sa kaniya.

Hindi siya sumagot at nakatitig lang dito. Bed partner, wala din iyong ipinagkaiba hindi ba? Mawawalan din siya ng dangal pero sa kaniya lang siya maglilingkod. Napakuyom ang kanyang mga kamay, nadagdagan na naman ang pagkakautang niya dahil kung hindi ito dumating ay baka, baka tuluyan na siyang nagahasa ng lalaking iyon.

“What? Ayaw mo pa ba nun? We will have a contract, no feelings attached and you shall not fall in love with me.” muling sabi nito sa kaniya.

Napakuyom ang mga kamay niya. “You must decide now. I don’t have much patience.” naiinip na sabi nito sa kaniya.

Napalunok siya. Wala na siyang oras pa para tumanggi rito. Kailangan niya ng pambayad ng renta at pangbayad sa mga kailangang bayaran ng kapatid niya sa university.  “Fine, sige. Pero pwede bang umuwi muuna ako sa kapatid ko para magpaalam?” tanong niya rito. Kailangan niyang ipaliwanag sa kapatid niya ang lahat.

“You can, but not now. Maybe tomorrow.” sagot nito sa kaniya bago nito pinaandar ang sasakyan. “You will start to work tonight.”