KABANATA 1

MEGAN

Pasalampak akong humiga sa kama ng room ng Star Hotel, matapos kong dumalo sa Job Promotion Party ng kaibigan kong si Rica. Dito rin naman ginanap ang celebration kaya naisipan ko na lamang na mag-book ng room kaysa umuwi pa ako ng bahay. Medyo lasing na rin ako at ‘di na safe bum’yaheng mag-isa, baka mapagtripan pa ako ng mga masasamang tao sa daan.

Matutulog na sana ako nang biglang bumukas ang p***o ng kwarto. Hindi ko pala iyon na-lock dahil sobrang antok na talaga ako. Isang matangkad na lalaki ang biglang pumasok, wearing mint green polo shirt and dark jeans. Sa isang iglap, nanlamig ang buong katawan ko sa takot. Parang nawala lahat ng tama ng alak sa sistema ko, at napabangon ako sa kama.

“Who are you? Bakit ka pumasok dito?”

Nagsimula ng manginig ang buo kong katawan dahil naisip ko baka may iba pang kasamahan ang lalaking ito. I tried to reach for my phone, pero pucha! Lowbat ako. 

"Hey relax," wika ng lalaki. Napatingin ako sa kanya at akmang sisigaw na ako nang mamukhaan ko siya.

“Ikaw?” Napakurap ako ng ilang ulit just to make sure na hindi ako nagkamali. Biglang lumakas ang tibok ng puso ko nang matiyak kong siya talaga yon—si Brix de Silva, the certified womanizer back in college.

Tumingin naman siya sa akin at tumitig sa mukha ko before his eyes drifted down to my flaunting cleavage. Nagtagal ng ilang segundo ang mga mata niya roon na para bang may nakitang kanais-nais na tanawin.

I suddenly felt my cheeks heat up when I realized na nakasuot pala ako ng V-neck dress. Jusmiyo! Kaya pala titig na titig dito ang gago.

“Megan?”

His eyes widened in astonishment.

A few seconds of silence took place, parang naumid ang dila ko sa unexpected na pagkikita namin ni Brix. It’s been ten years since we last saw each other pero gano’n pa rin kalakas ang dating niya. Actually, mas appealing siya ngayon than he was, ten years ago.

He was my schoolmate back in college at San Beda. First year ako noon while he was in his fourth year. He was my ultimate crush back then and I thought hindi niya ‘yon malalaman but dahil sa lecheng love notes ko na ‘yon na aksidenteng napulot niya, I was exposed at napahiya ako. Nalaman 'yon ng buong campus kaya simula noon naging aloof ako sa kahit sino. Buti na lang din at ahead siya sa akin ng tatlong taon kaya nang grumadweyt siya, saka palang bumalik sa normal ang buhay ko. All I thought hindi na muling magkus ang landas namin, pero nandito siya ngayon kaharap ko.

“Oh, it’s nice seeing you again, Megan.” Nakangiting wika ni Brix, looking back straight to my eyes.

Pucha. Nand'yan na naman ang pamatay na mga titig niya. That kind of look na parang may sariling paraan para guluhin ang utak ko. Akala ko ba balewala na sa akin ang presensya niya kahit matagal na 'yon, pero bakit gano'n pa rin kalakas ang epekto niya sa akin?

“So, you’re the birthday gift my friends sent to me, huh?” Muli niyang sabi at dahan-dahang humakbang palapit sa akin.

“A-anong r-regalo ang pinagsasabi mo?” My voice came out shaky as my heart pounded wildly against my chest.

“Oh common Megan, cut the act. I’m sure you knew what I mean.” Ngumisi ng nakakaloko si Brix. ‘Yong tipong parang may iniisip na mapanganib.

“No! Wala akong alam sa sinasabi mo. Kaya pwede ba, lumabas ka na? Kung hindi, sisigaw ako.”

A killer smile once again shown across his face. Hindi pa rin talaga ito nagbago, confident pa rin ang gago na lahat ng babae nakukuha sa matamis niyang ngiti.

“Eh di sumigaw ka, ‘yon kung kaya mong gumawa ng gulo rito.”

Saglit akong natahimik, at bago pa ako muling makapagsalita, he was already standing right in front of me. Agad kong nalanghap ang magkahalong amoy ng alak at men’s perfume niya na talaga namang nakakawala ng wisyo. Napaatras ako ng napaatras hanggang tuluyang sumandal ang likod ko sa pader. He took another steps toward me, closing the distance between us hanggang sa wala ng natitirang espasyo sa pagitan naming dalawa.

“Brix, please...lumabas ka na. Hindi ako ang ‘regalong’ sinasabi mo.” I could barely keep myself steady. Parang anytime, bibigay na ang mga tuhod ko sa sobrang kaba.

“Ssh, relax. Hindi naman kita sasaktan eh.” Bulong niya sa tenga ko, at bahagya pang kinagat ‘yon, sending a shiver down my spine. “Paliligayahin lang kita, Megan.” 

“Brix, please, stop it.” Nanginginig kong sabi sa isang paos na tinig. "Lumabas ka na."

“Are you sure? You don’t want me to do this?” Namumungay ang mga mata niya, kasabay ng pagsilay ng nakakalokong ngiti. “Your body says otherwise." Mas lalong ngumisi ang gago. "Alam kong matagal ka ng may gusto sa akin Megan, simula pa noong college. And I guess until now"

"Napaka-conceited mo naman, Brix. Oo, may gusto ako sa 'yo noon, and that was ten years ago! What made you think na hanggang ngayon gusto pa rin kita?"

Ngumisi lang ang gago, punung-puno ng kumpyansa sa sarili. "Dahil 'yan ang nakikita ko sa mga mata mo, Megan."

Iniwas ko ang tingin sa kanya. Hindi p’wede. Sigaw ng utak ko. I gathered the remaining strength I have bago ako tuluyang madarang sa apoy na taglay ng dakilang womanizer na ito.

Itinulak ko siya palayo, but he never budged—not even an inch. Instead, mas lalo lang niyang isiniksik ang sarili niya sa akin, A sudden jolt of electricity ran through my entire body at para akong na silya-elektrika sa tindi. Damn. 

Nang tuluyan niya akong halikan, parang bigla na akong na-hypnotize. This tingling sensation seemed to be blocking every logical reasoning I have in mind and anytime soon tuluyan na akong malulunod sa kumunoy ng kanyang karisma.

He locked his grip around my waist, effortlessly lifting me up onto the soft mattress. Tuluyan na akong nawalan ng lakas upang labanan ang matinding sensasyon na bumabalot sa pagitan naming dalawa. Patuloy na sumisigaw ang utak ko na hindi ako dapat magpadaig, pero sa huli natalo pa rin ang isip ko. Naging mabilis ang mga pangyayari at tuluyan ko ng naipagkaloob ang aking sarili sa kanya.