แชร์

CHAPTER 12 — PAPER CHAINS

ผู้เขียน: M.E.M.TSOLEN
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-25 17:46:43

Elena’s POV

My wrist was throbbing.

Even now, after he’d let go, the shape of Lance’s fingers remained on my skin—red, angry, painful. Para siyang marka ng tanikala. And maybe… that was exactly what it was.

Because that’s what I had become.

A woman bound by paper chains.

A wife written in ink, but never in choice.

All because of my father.

All because Lance paid the debt that was drowning us.

I told myself before—kaya ko ’to. Na kaya kong harapin ang pagiging “asawa” niya sa kontrata. Na pwede naman kaming mabuhay nang tahimik, walang pakialaman, walang saktan.

Pero ngayong magkaharap kami, sa kwarto niya…

Ngayong nakikita ko kung gaano siya nagalit, nagselos, at nagbago ang tingin niya sa akin…

Hindi ako sigurado.

Hindi ko alam kung kaya ko pa ba.

Lance was still breathing hard, his chest rising and falling, as if trying to calm himself down. Pero kahit na tahimik na ang kwarto, ramdam ko parin ang tension, parang nakadikit sa balat ko.

He looked shaken. Angry. Possessive.

And earlie
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 16 – THE MORNING AFTER

    Lance’s POVUmaga na.At ang unang bagay na nakita ko pagdilat ko…ay siya.Si Elena.Mahimbing ang tulog.Tahimik.Mukha siyang anghel.And God—she was lying beside me.Under the same sheets.Skin to skin.At wala kaming suot.For a moment, akala ko nananaginip pa rin ako.Akala ko hallucination lang ito dahil sa kahapon—yung takot, yung galit, yung tensyon, yung init—lahat ng iyon sumabog kagabi.Pero hindi.Totoo ito.Totoong katabi ko siya.Totoong nakahilig ang ulo niya sa balikat ko.Totoong nakapulupot pa ang kamay niya sa may tadyang ko.Totoong magulo ang buhok niya dahil sa… dahil sa kagabi.And me?I felt like I won the damn lottery.The real one. Yung 900-million-jackpot-level.Because for the first time —she wasn’t pushing me away.She wasn’t scared of me.She wasn’t angry.She was just… there.With me.Sa kama niya.Sa yakap ko.And God, hindi ko alam kung paano ko iha-handle ‘to.Huminga ako nang malalim, trying not to wake her. Kahit konting galaw niya—yung pag-scrun

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 16 – INIT NG GABI

    Elena's POVTiningnan ko ang likod niya habang humahakbang palayo. Ang bawat yapak niya, bumabaon sa puso ko. Gusto kong hilahin siya pabalik, yakapin nang mahigpit, pero ang mga salita ko, parang nakakadena. Hindi ko mailabas. Ang hangin sa paligid, biglang lumamig.“Pumapayag na ako,” lumabas sa bibig ko. Isang bulong na halos di marinig, pero sapat para huminto siya.Naramdaman ko ang pagtigil ng mundo. Hindi siya lumingon. Nanatili siyang nakatalikod, ang mga balikat niya, parang may bigat na dinadala.“I want to be your slave,” sabi ko, mas malakas na ngayon. Napasabunot siya sa buhok. Ang katawan niya, bahagyang umiling. Hindi ko maintindihan. Bakit hindi siya lumingon? Bakit hindi siya nagsasalita? Hindi ba sya masaya? Galit ba sya?Ilang sigundo ang nag daan at..Dahan-dahan siyang lumingon. Ang mga mata niya, parang may apoy na nagliliyab. Naglakad siya pabalik sa akin, ang bawat hakbang ay mabigat. Naramdaman ko ang tibok ng puso ko sa tenga. Bakit nga ba kasi ako kinakabaha

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 15 – SA GITNA NG DILIM

    Elena’s POVHindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko kung bakit ako naglakad palabas ng mansion na naka-robe lang. Siguro dahil sobrang bigat ng dibdib ko. Yung pakiramdam na parang nilunod ka ng mundo tapos ikaw pa ang may kasalanan kung bakit ka humihinga ang saklap diba?Sobrang sakit.Pinapirma ako ni Lance sa kontrata na parang wala akong halaga. “The Billionaire’s Slave.” Grabe. Ni hindi ko kayang banggitin nang hindi nanginginig yung kamay ko. Napaka-unfair. Napaka—walang puso.At ang mas masakit? Hindi man lang niya ako pinigilan nang tumanggi ako. Hindi niya ako hinabol. Hindi siya nagalit. Hindi siya nagpilit. Wala. Pinabayaan lang niya ako na parang hindi ko siya asawa sa papel.Tao pa ba ako sa paningin niya?Napahigpit ang hawak ko sa robe habang naglalakad ako sa madilim na kalsada. Hindi ko alam kung saan ako papunta. Ang alam ko lang, malayo sa mansion na iyon. Sa lugar na iyon. Sa lalaki na iyon.Hanggang sa may mapansing mga lalaki sa gilid-gilid ng street. Mga ta

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 14 – Lance's Denial

    Lance POVAfter Elena left..I stared at the contract sitting on the desk, the title bold as hell:THE BILLIONAIRE’S SLAVE.God. What the hell was I thinking?Actually, alam ko kung ano.Hindi ko lang gustong aminin.Humigop ako ng kape. Mali. Malamig na pala. Pero hindi ko man lang naramdaman. My pulse was still beating in that annoying, irregular way it only does when Elena is involved.Elena.Who literally just walked out of my mansion.My wife.On paper.But still… mine.I gritted my teeth, leaning back on the chair. I could still hear her voice echoing in the hallway—galit, nanginginig. Damn. Even when she’s furious, she’s beautiful—no, stop. Putang ina, Lance. Focus.I wasn’t supposed to think she’s beautiful.I was supposed to think she’s annoying.I was supposed to think she’s a responsibility.I slammed the folder shut, almost breaking the clip.No.She’s a debt.A transaction.A problem to manage.Yun ang narrative ko.Pero bakit parang gusto kong lumabas at sundan siya? Bak

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 13 — THE BILLIONAIRE’S SLAVE

    Elena’s POVAng ingay ng coffee machine ang kumalabit sa’kin mula sa antok kong utak. I rubbed my eyes, pilit nilalabanan ang sikat ng araw na pumasok sa malaking bintana. Supposedly, dapat slow and steady lang muna ako—adjusting, breathing, getting used to this mansion.This mansion I technically owned on paper… pero sa pakiramdam ko, parang ginintuang kulungan lang talaga.At syempre, as if hindi pa sapat ang gulo ng buhay ko, nag-vibrate ang phone sa gilid ng kama.“Hello?” I answered, cautiously.“Elena.” Lance’s voice was low, calm… pero may dalang pamilyar na authority na tumatama diretso sa sikmura ko. “Come to the study. Now.”I froze and remembers what happened last night..Ang salitang now niya—hindi iyon basta bastang utos. Napabuntong-hininga ako habang nagsuot ng pinakamalapit na robe at naglakad papuntang study, utak ko nagra-rattle ng kung anu-anong possibilities na mang yayari at kung ano na naman ang kailangan niya..Pagbukas ko, bahagyang nakasiwang ang pinto. And t

  • I'M THE BILLIONAIRES SLAVE   CHAPTER 12 — PAPER CHAINS

    Elena’s POVMy wrist was throbbing.Even now, after he’d let go, the shape of Lance’s fingers remained on my skin—red, angry, painful. Para siyang marka ng tanikala. And maybe… that was exactly what it was.Because that’s what I had become.A woman bound by paper chains.A wife written in ink, but never in choice.All because of my father.All because Lance paid the debt that was drowning us.I told myself before—kaya ko ’to. Na kaya kong harapin ang pagiging “asawa” niya sa kontrata. Na pwede naman kaming mabuhay nang tahimik, walang pakialaman, walang saktan.Pero ngayong magkaharap kami, sa kwarto niya…Ngayong nakikita ko kung gaano siya nagalit, nagselos, at nagbago ang tingin niya sa akin…Hindi ako sigurado.Hindi ko alam kung kaya ko pa ba.Lance was still breathing hard, his chest rising and falling, as if trying to calm himself down. Pero kahit na tahimik na ang kwarto, ramdam ko parin ang tension, parang nakadikit sa balat ko.He looked shaken. Angry. Possessive.And earlie

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status