Compartilhar

TESTAMENT

Autor: Bryll McTerr
last update Data de publicação: 2026-09-07 14:31:29

ALAS NUEBE NA ng umaga at kompleto na sa loob ng study room ang lahat. The room smelled like coffee ngunit hindi niyon kayang itago ang tensiyon na bumabalot sa bawat isang naroon.

Well, maliban kay Isaviel at Anton na parehong tila walang pakialam sa mangyayari.

Ngayon babasahin ng abogado ni Don Roberto ang iniwan nitong testamento para sa mga naiwang tagapagmana. Kung tutuusin ay noon pa sana iyon binasa, kinabukasan mismo pagkatapos ng libing ng Don ngunit dahil sa pagkakasakit ni Isaviel ay ipinagpaliban na lang muna ng abogado.

“So, everyone’s ready, I assumed,” may ngiti sa mga labi na sabi ni Atty. Suarez habang inaayos sa ibabaw ng makapal na mesang gawa sa mahogany ang mga papeles na kailangan.

Tumango si Eduardo na umayos pa ng upo sa tabi ng anak na si Venice.

Isaviela sat on the left side of the long narra table. She was wearing a long black dress.Her hair was in a low bun. Isang mahinang buntong-hininga ang pinakawalan niya habang ang mga kamay na nakapatong sa ibabaw ng kanyang mga hita ay magkasalikop. Katabi niya si Anton na kagaya niya ay nakasuot din ng itim. Seryosong-sersyoso ang anyo ng lalaki at blangko ang tingin na tumango sa abogado.

Pasimpleng sinulyapan ni Isaviel ang mga kasama niya sa mahabang mesa. Across her was her sister, Venice. Bakas ang pananabik sa anyo nito. Hindi iyon maitago ng nangingislap nitong mga mata.

Dumako naman ang mga mata niya sa kanyang ama. Si Eduardo Castañeda. The man who married Anton’s mother ten years ago.

Kumurap ng ilang beses ang mga mata ni Isaviel.

Six years.

It has been six years since she last saw him. He looked older and thinner now. But his eyes were the same. The eyes that chose to leave her when she was eight, then came back with a new wife.

He didn’t look at her. Not once. For him, it was always Venice.

Isang mapait at tipid na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Isaviel dahil sa katotohanang iyon.

“Good morning,” simula ni Atty. Suarez. His voice was steady and firm. “We are here for the reading of the Last Will and Testament of Don Roberto Castañeda.”

Humigpit ang pagkakasalikop ng mga kamay ni Isaviel nang mabanggit ang pangalan ng kanyang namayapang Lolo. Gumuhit ang walang kapantay sa sakit sa puso kasabay ng pamumuo ng luha sa kanyang mga mata.

Mabilis niyang ikinurap ang mga mata para pigilan ang tuluyang pagbagsak ng kanyang mga luha.

“The will was signed two years ago,” patuloy ng abogado habang isa-isa silang inaabutan ng kopya ng mga papeles na hawak nito. “Don Roberto requested that only four people will be present for the first reading. His granddaughters, Isaviela and Venice. His grandson-in-law, Anton Resma. And his son, Eduardo Castañeda.”

Napansin ni Isaviel na kaagad na umunat ng upo si Venice nang mabanggit ang pangalan nito. Muli ay lumarawan sa anyo nito ang labis na pananabik.

Umayos naman ng upo si Eduardo.

Sinulyapan ni Isaviel ang katabing lalaki ngunit kagaya kanina ay hindi pa rin nagbabago ang anyo ni Anton.

Mahinang tumikhim si Atty. Suarez saka binuksan ang folder.

“To my son, Eduardo Castañeda. You left this house thirty years ago to chase a life in Manila. You came back only when you needed money. You left my granddaughter Isaviel here with me and never looked back. Then you married again. Because of this, you will receive nothing from the hacienda, the land, or the company. However, I am leaving you twenty million pesos on one condition.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Eduardo. Bakas sa anyo ang labis na pagkadisgusto dahil sa narinig. Twenty million? Really? Saan aabot ang ganoong halaga?

“What condition?”

“That you attend family dinner every Sunday for three months. That you sit at my table. That you try to be a father again to Isaviel. That you try to be a family with Anton. If you fail to do this, twenty million goes to charity.”

Dumilim ang anyo ni Eduardo. Tinapunan niya ng nagbabagang tingin ang bunsong anak.

“That’s blackmail.” aniya sa abogado pagkaraan ng ilang sandali.

“That’s his will, Eduardo,” kalmado ang tinig na tugon ni Atty. Suarez. “You have a copy. P’wede mo namang sabihin. At kung mayroon kang gustong i-kontesta, you can go ask another lawyer. But I’m telling you, wala kang makikitang butas sa iniwang testamento ng ama mo.”

Isaviela bit her lip. Lolo... even in death, he was still trying to fix the family he broke.

“To my granddaughter, Venice Castañeda.”

Gumuhit ang matamis na ngiti sa mga labi ni Venice habang hinihintay ang iba pang sasabihin ng abogado.

“You left for America at sixteen. You built your life there. You told me you didn’t need this house. I am leaving you the condo in BGC, the four-storey apartment building in Manila, and thirty million pesos. This is yours, free and clear.”

Venice’s face fell.

Thirty million? A condo? At ang paupahang apartment?

That was it?

Her mouth opened but no sound came out. She expected at least part of the hacienda. Part of the company. She was the eldest.

Nagtaas ng paningin si Atty. Suarez. Over his glasses, he looked directly at Isaviel and Anton.

“And now, to my two remaining grandchildren. Isaviel Castañeda and Anton Resma.”

The air in the room changed. Pakiramdam ni Isaviel ay napunta sa kanyang sikmura ang puso niya.

“The hacienda, the 50 hectares of land, the rose farm, and 60% shares of Castañeda Agro Corp are to be jointly inherited by Isaviela Castañeda and Anton Resma.”

Venice’s hands clenched under the table. Dumilim ang anyo niya sa narinig.

Isaviel blinked.

“Jointly?” halos pabulong na usal niya.

Tumango si Atty. Suarez bago nagpatuloy.

“But there are conditions.”

Nahigit ni Isaviel ang kanyang paghinga.

“Condition number one: You must both live in this villa for the three consecutive months starting today. If either of you leaves before the ninety days are up, your share goes to the government. The villa will be donated.”

Eduardo leaned forward. “Three months? That’s ridiculous.”

“That is the will, Eduardo,”

Napahawak si Isaviel sa gilid ng mesa. Pakiramdam niya ay biglang pumintig ang ulo niya dahil sa narinig. No. She can’t stay here. Three months? That's too much. Hanggang isang linggo lang ang kaya niyang itagal sa hacienda.

Napasulyap siya kay Anton at nang makita ang madilim na anyo ng lalaki ay wala sa loob na napapikit si Isaviel.

“Condition number two.”

Sandaling huminto ang abogado. Sabay namang tumutok ang mga mata nina Isaviel at Anton dito.

“You must fix your marriage.”

Umiral sa loob ng silid ang nakakabinging katahimikan.

Isaviel blinked then her head snapped up.

“What?!” laglag ang panga na bulalas niya.

Marriage? Ano ang ibig sabihin ng Lolo niya? No.

“Fix your marriage,” Atty. Cruz repeated. “Attend marriage counseling together once a week. Eat dinner together every night. Sleep in the same house. Act as husband and wife.”

Venice stood up so fast her chair screeched.

“That’s impossible! They’re annulled! She left him six years ago. Nakalimutan n’yo na ba? Ano na namang kalokohan ‘to, Issa?!” galit na turan ni Venice habang halos mag-apoy ang mga matang tiningnan si Isaviel.

Tuluyan nang napatayo si Isaviel. Namumutla ang mukha na tiningnan niya ang abogado.

“Yes. We’re... we—er I filed for annulment six years ago. I left the papers on the bed.” sapo ang noo na usal niya bago hinarap si Anton.

Nanatili namang walang kibo si Anton. He was still sitting. Arms still crossed. Staring straight ahead.

“Anton?” tawag ng abogado sa pansin ni Anton.

For a long time, Anton didn’t answer. Then he slowly turned his head. Looked straight at Isaviel.

“Hindi tayo annulled, Viel,” turan ni Anton sa mahina ngunit buong tinig.

Napasinghap si Isaviel. Pakiramdam niya ay biglang tumigil sa pag-ikot ang mundo niya. Nagbibiro lamang si Anton. Why would he choose not to sign the annulment paper?

“Anong sinabi mo?” halos pabulong na tanong ni Isaviel sa lalaki.

Sumandal sa upuan si Anton bago tila walang anumang sumagot.

“I never signed the papers,” Anton said. His voice was flat and empty. “You left them on the bed. I saw them but I didn’t sign it, Isaviel. I threw them away.”

“No,” anas ni Isaviel na sunod-sunod umiling. “No, that’s not possible. I assumed... I was scared to follow up but I assumed—”

“Assume all you want,” Anton cut her off. He finally stood up. “But as far as the law is concerned, we’re still married, Isaviel. I’m telling you, you are still a Resma. Not Castañeda.”

Isaviela felt like the floor dropped from under her.

Isang naghe-hesterikal na tawa ang pinakawalan ni Venice. Sabay na napatingin dito ang dalawa.

“Of course. Of course. Thirty million, an apartment building, and a condo for me. The house, the land, the company, and Anton for her. Why am I not surprised, Lolo? Why? Because you always favored her even in your death. Goddammit!”

“Venice, tama na,” awat ni Eduardo sa anak na panganay.

“No, Dad!” Venice snapped, tears of anger in her eyes. “I gave up everything in America to come back here! I thought I’d get something real. I tried to be a good granddaughter pero bakit si Isaviel pa rin ang mas pinaboran niya?! And a thirty million pesos that won’t even buy half of what she’s getting!” hinarap niya si Isaviel na hindi pa rin nakakabawi sa mga narinig mula sa abogado at kay Anton. “You left, right, Issa?! You abandoned him and he still chose you! Bakit? Ha? Ano ba ang meron ka na wala ako? Apo din naman niya ako, ah.”

Isaviela didn’t answer. She couldn’t.

“Anton, why?” tanong ni Venice sa desperadong tinig. “Why didn’t you sign?!”

Anton looked at Venice. Then at Eduardo. Huli niyang tiningnan si Isaviel.

“Because I couldn’t,” he said simply. “Because even when I hated her, I couldn’t sign away my marriage with her.”

Isaviela stumbled back and sat down. Her legs couldn’t hold her anymore.

Still married. For six years, she thought she was free. For six years, she built a new life in Paris thinking she was single.

And all this time... she was still Mrs. Resma. Still Anton’s wife.

Roberto slammed his hand on the table. “This is insane! You can’t force two people to—”

“I can,” Atty. Cruz interrupted. “It’s his will. It’s legal.”

Venice wiped her face angrily. “Fine. Keep the house. Keep him. But don’t ever think this is over, Issa. You don’t deserve any of this. Babawiin ko sa’yo si Anton. Tandaan mong bago siya naging iyo ay pag-aari ko muna siya.”

Then she walked out. Slamming the door.

Tulalang napatitig na lamang si Isaviel sa pintong nilabasan ng kanyang nakatatandang kapatid.

Oh, God, Lolo! Ano itong ginawa mo sa amin?

Ilang sandali pa ay nagpaalam na din si Atty. Suarez at sumunod na rin dito si Eduardo. Naiwan sa loob ng study room si Anton at Isaviel na parehong tahimik.

Lumipas ang ilang sandali bago nagkaroon ng lakas ng loob si Isaviel na tumayo. Her hands were shaking.

“Anton, I—”

“Stop,” Anton said. He still wasn’t looking at her. “Not now, Isaviel.”

“But—”

“Ninety days, Isa,” turan ni Anton. Napansin ni Isaviel ang bahagyang pamumula ng mga mata nito. Hindi rin maitago ang matinding pagod sa guwapo nitong mukha. “That’s what Lolo wants. So we’ll do it. For him.”

“What if I can’t?”

Kumunot ang noo ni Anton. Tinitigan niya si Isaviel.

For a second, something soft flashed in his eyes. Then it was gone.

“Then we lose the villa,” he said. “Simple.”

He walked past her.

“I can’t do this, Anton. Kailangan kong bumalik sa Paris. May mga naiwan akong trabaho–”

Tumigil si Anton sa tapat ng p***o ngunit hindi ito lumingon.

“Dinner is at seven. Don’t be late. Lolo would’ve wanted us to eat together. With your father.” tila walang narinig na sabi ni Anton.

Napakagat-labi si isaviel.

The last part stung.

Then he left.

Isaviela was left alone in the living room. Muli siyang umupo at hinilot ang noo.

‘Lolo... why did you do this to us? Oh, God… You ain't helping us, alam mo ba ‘yon?’

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • I am My Stepbrother's Wife   SANDWICH

    “Natutuwa akong marinig na nagka-ayos na kayong mag-asawa, Isaviel. Tiyak na magiging masaya ang Lolo mo sa kabilang buhay." Nagkaroon ng lambong ang mga mata ni Isaviel nang mabanggit ni Nana Nena ang kanyang Lolo. Saka naman bumungad sa kusina si Anton. “We decided to have a truce, Nana." maaliwalas ang mukha na sabi ni Anton habang papasok sa pinto.Dumako ang paningin nito kay Isaviel na napatitig naman sa bagong dating.Oh, how can he be so damn hot in his messy hair, and sweaty face? Gusot din ang suot nitong damit na butas pa sa bandang balikat. Ang pantalon nitong kupas na ay tila gusto na ring magmakaawang pagpahingahin na ito ng Anton dahil wasak na ang bandang tuhod niyon pati na rin sa bandang laylayan. But still… ang g’wapo pa rin nito. And those eyes! Kaagad na nagbawi ng tingin si Isaviel nang mapansin niya ang pilyong kislap ng mga mata ni Anton. Oh! Tiyak na tuwang-tuwa na naman ang lalaki dahil nahuli siya nitong titig na titig dito. Baka isipin na naman nitong

  • I am My Stepbrother's Wife   Good Morning, Viel

    KINAUMAGAHAN ay magaan ang pakiramdam na gumising si Isaviel. Kinapa niya ang higaan sa kanyang tabi ngunit wala na roon si Anton. Nagmulat siya ng mga mata at sandaling nakiramdam sa paligid. Inakala niyang nasa loob lamang ng banyo ang lalaki ngunit wala siyang naririnig na tunog ng nakabukas na tubig.Kibit-balikat na bumangon na lamang si Isaviel saka humihikab pang nag-unat ng mga kamay.Halos alas kuwatro na rin ng madaling-araw sila nakatulog ni Anton ngunit sa kabila niyon ay maaga pa ring bumangon ang lalaki. “Ano’ng oras na ba?” takang usal ni Isaviel saka sinulyapan ang maliit na alarm clock na nakapatong sa bedside table.Pasado alas nuebe na ng umaga. No wonder mataas na ang sikat ng araw sa labas. Tuluyan nang bumaba ng kama si Isaviel saka humakbang patungo sa banyo para maghilamos ngunit nakaka-ilang hakbang pa lamang siya nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.Bumalik siya sa kama at dinampot ang maliit na aparatong nakapatong sa ibaba ng headboard. Umangat ang

  • I am My Stepbrother's Wife   ALRIGHT, MRS. RESMA

    HABANG NASA loob ng banyo si Anton ay kumuha naman si Isaviel ng panglinis sa sugat ng lalaki pati na rin band-aid. Hindi rin naman siya naghintay ng matagal dahil makalipas lamang ng marahil sampong minuto ay lumabas na rin ito ng banyo. Natigilan siya nang makitang nakatapis lamang ng towel si Anton at tumutulo pa ang tubig sa leeg nito pababa sa dibdib. Wala sa loob na sinundan ng mga mata ni Isaviel ang ilang butil ng tubig na tila tuksong dahan-dahang dumadausdos sa katawan ng lalaki. Napalunok pa siya nang dumako ang kanyang paningin sa ibaba ng pusod nito kung saan nagdudugtong ang towel na siyang nakatakip sa bahaging iyon ng katawan ng asawa. Ginitian ng ilang butil na pawis sa noo si Isaviel. Great! Nakatodo naman ang bukas ng aircon pero bakit parang init na init siya?Isang mahinang tikhim mula kay Anton ang gumising sa pagkakatulala ni Isaviel.“Well?” may ngiti sa mga labi na untag ni Anton. Bakas sa kislap ng mga mata nito ang lihim na panunukso dahil sa ipinakitang r

  • I am My Stepbrother's Wife   TRUCE

    THREE WEEKS…It has been three weeks since her grandfather died. Three weeks na rin simula nang basahin ng abogado ng nayapang Don ang last will nito at three weeks simula nang simulan nila ni Anton na sumailalim sa counselling. Communicate better, iyon ang bilin sa kanila ni Atty. Cruz pero wala naman silang ginawa ni Anton kundi magtalo. Kahit mga walang k’wentang bagay ay pinagtatalunan nila. Huminga ng malalim si Isaviel. Kasalukuyan siyang nasa veranda at pinagmamasdan ang kadiliman ng gabi. Sa loob ng mga araw na nagdaan ay natatagpuan na lamang niya ang kanyang sarili na naroon sa tuwing nagiging siya ng alanganing oras kagaya ngayon. Malamig ang simoy ng hangin palibhasa nasa kalagitnaan na ng buwan ng october. Wala sa loob na hinapit ni Isaviel ang suot niyang roba na nililipad ng hangin nang makaramdam siya ng pagsigid ng lamig sa katawan. Ang buhok niyang malayang nilalaro ng hangin ay bahagyang tumakip sa kanyang mukha pero hinayaan lamang niya iyon. Tumingala siya roo

  • I am My Stepbrother's Wife   FLASHBACK(PROMISE)

    Inilang hakbang lamang ni Anton ang natitirang pagitan nila ni Isaviel saka puno ng pag-aalalang hinawakan sa magkabilang balikat ang huli.“Come here,” mahina ang tinig na usal ni Anton saka maingat na inalalayan ang dalagita papasok sa loob ng kanilang bahay. Walang kibong sumunod naman si Isaviel sa lalaki.Nang makapasok sila sa loob ay mabilis na isinara ni Anton ang pinto. Pinaupo niya si Isaviel sa upuang gawa sa kawayan. “What happened?” ulit na tanong ni Anton pagkatapos niyang tabihan si Isaviel.Hindi sumagot si Isaviel. Instead, she just collapsed into his arms and cried her heart out.Hindi na muling nagtanong si Anton. Hinayaan na lamang niya si Isaviel na umiyak nang umiyak sa kanyang dibdib. Dama ay labis na paghihirap ng loob nito. Her body was shaking. And she was crying like she just lost someone.Biglang kinabahan si Anton ngunit nanatili lamang siyang tahimik. He just held her tight. His one hand was on her back, gently rubbing her in circles.“Hush now, baby,” b

  • I am My Stepbrother's Wife   FLASHBACK (GRIEF)

    TINUPAD Ni Anton ang ipinangako niya kay Isaviel. Muling naulit ang paglabas nila hanggang sa nasundan pa ng maraming beses. Naging masaya at makulay ang buong summer ng dalagita kahit na hindi sa mamahaling restaurant sila pumupunta ng lalaki. Sa burger house sa bayan, sa food stalls na nakahanay sa gilid ng kalsada ng Boulevard. Nothing fancy but it was all fun.Ngunit totoo nga yatang may kapalit na lungkot ang bawat saya dahil bago matapos ang bakasyon ay nakatanggap ng balita si Isaviel mula sa Russia. Wala na ang kanyang ina at hindi man lang siya binigyan ng pagkakataong makita ito kahit sa huling pagkakataon. Ipina-crimate ang labi ng kanyang mommy at ang abo naman ay isnabog sa dagat ayon na rin sa huling kahilingan nito.“Miss Isaviel? Are you still there?”Napapitlag si Isaviel nang muling marinig mula sa kabilang linya ang tinig ng abogado ng kanyang ina. “Y-Yes. I’m still here.”“I’m so sorry, Miss Isaviel. My deepest sympathy to you, child.”Sunod-sunod na nag-unahan an

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status