INOSENTE: UNO

Papansin   I clearly remember when it all started.   I was 11 years old. Properly trained to be a fine lady. Kids around my age should still be playing and enjoying life. Girls holding Barbie dolls, stuff toys, and teddy bears.   I was different back then. Nakakulong lang ako sa apat na sulok ng bahay. Sobrang higpit ng pagbabantay sa akin para lang hindi maimpluwensiyahan ng mga masasamang hangin sa labas.   Why am I even stucked in this place when I can do everything I want? Hindi ko alam. But with my Mom’s eyes full with biggest expectations, always gazing at me— takot na takot ako sa kaniya. Palagi niya akong pinapagalitan. Siya ang taong iniiwasan kong magalit.   Bawal magpabilad sa araw.  Bawal kumain nang maingay.  Bawal

Call I didn’t know how I finished eating with many people watching my every move. Si Mama, Señora Santillana, at Fizale. Napag-usapan ang birthday celebration ng senyora. Ang sabi niya’y mga bigating personalidad ang naimbitahan, kasama na roon ang pamilya namin. There will be lots of media and reporters coming. They said it will be the grandest celebration of the year. Thankfully, the day ended peacefully. Nagpaalam ang mga bisita at naiwan kami. I even saw Fizale staring at me intently before going inside their van. Hindi ko na iyon pinabulaanan. Lola Ponce then offered me something to do. “Kahit weekends lang, Eli. I want you to assist me here in the restaurant. Nakakapagod din kasi kung ako lang mag-isa ang nagma-manage dito. My assistant is only present on office hours.” “Uh…” Napatingin ako kay Mama. Hin

Horny  Good morning. Ano'ng ginagawa mo? Busy ka ba?  I badly want to ignore Kepler's text because I know I'm not obliged to answer his questions. I find him annoying as time goes by. Palagi siyang nagti-text, minsan ay nagtatanong, minsan ay nagsasabi ng mga nangyari sa kaniya sa araw na iyon. The heck I care?  Kahit sa school ay nagkakausap kami. He's taking too much of my time just to chit-chat, talking about random things about himself.  "...I shot three points on the block. Natalo namin yung Jiggers because of my last shot."  Blah-blah. That's all I hear when he's talking. I'm just trying my best to be responsive as I can. Dapat siguro ay hindi na ko na tinanggap ang regalo niya noon para hindi ako tinutukso ngayon na nasa "love triangle" daw ako.  Idagdag pa itong si

Caught  I’m so sick of this event. Simula pa kanina ay pawang hindi ito ang karaniwang birthday party.  Panay ang pamumulitika ni Mama nang magbigay siya ng message para sa señora. Kahit ang mahabang speech ni Señora Santillana ay may halong pamumulitika at negosyo. Gayundin ang ibang mga naglalakihang personalidad.  Sinasamantala nila ang presensiya ng mga media at mga makapangyarihang bisita para mang-engganyo.  The boredom is killing me.  Mabuti na lang ay humupa na nang nagkainan. A very intimate music played by the orchestra filled the hall. I want to relax yet I was disturbed by many things.  Unang-una, nakita ko si Fizale na nakapagpalit na ng kaniyang suot. Ngayo’y nakaputing button-down long sleeves siya. He was eating on the far table with their f

Disappointed  Flustered and shocked, napaigtad ako sa ibabaw ng lab table. Sa sobrang dilim ng kaniyang mukha ay napatigil ako. I’m fucking doomed.  Lubos akong pinagpapawisan sa intensidad ng kaniyang mga kilos. Hindi pa iyon natapos at patuloy pa siya sa pagkalikot sa aking cellphone.  Fizale kept on swiping my phone after unlocking lots of files. Dahil nasa ibabaw ako ng lab table at nakaipit ang mga binti sa kaniyang hita ay hindi ako makapiglas. Kahit anong agaw ko ng aking cellphone sa kaniyang kamay ay nilalayo niya ito.  No. No way. This isn’t happening!  “I fucking know what these are, Elsphit!”  Napapikit ako sa galit niyang tinig.  “A-ano…”  Hinawakan niya ako sa