LOGINMAKAHULUGAN ang titig kay Aedam ng kaibigan. Maayos na natapos ang meeting niya. Ngayon ay magkaharap sila at kapwa naguguluhan. Nagtatanong ang mata nito sa kaniya, at maging siya. But still, hindi niya maalala.
Clueless. Speechless. Nganga. As in, wala siyang idea kung paano at kailan nangyari. Gumagamit siya ng protection kaya paano siya magkakaroon ng anak? "Daddy, I want chicken po." Sabay na gumawi ang tingin nila sa batang kumakain. Magalang ito. Cute. Tiyak na magandang ang ina ng batang ito. "Please po, daddy." Sumenyas sa kaniya si Tyron. Salubong ang kilay na sinunod niya ito. Gamit ang fork at spoon ay pinaghimay niya ito ng fried chicken. Inilagay iyon sa pinggan ng bata. "Thank you po, daddy. You're the best po. I love you po." May tila malamig na kamay ang humaplos sa puso niya matapos nitong ngumiti at marinig ang salitang binitiwan nito. Yung tipo na, feeling proud daddy siya, pero hindi talaga niya matandaan at wala siyang maalala sa mga nakaniig na hindi gumamit ng protection. "I used c**dom. Bago lahat and it's all branded. Hindi iyon mabubutas. Hindi naman puwedeng lumipad ang sperm ko sa matris ng nanay niya? Kaya, imposibleng anak ko iyan!" Napatunghay ang mata niya sa kaharap na kaibigan. "But she looks like you." Sabay na napabaling ang paningin nila sa batang maganang kumakain. Kamukha nga niya ito. Hindi niya napigilan ang sarili na lumunok ng laway "Para kayong pinagbiyak na bunga," sabi pa ni Tyron. "Ang kaibahan nga lang, wala kang dimple... sa p*wet ka lang merun." "Sira talaga ang ulo mo! Kung wala kang magandang sasabihin--" "Are you fighting po?" Natigil ang bangayan nila. Sabay na dumako ang paningin nila rito. Para itong anghel na kayang paamuin ang isang tigre. "No, baby," tugon ni Tyron. Inabot pa ng kaibigan niya ang pisngi nito. "Hey!" Maagap siyang pumalag. "Don't touch her!" Inalis niyang pilit ang kamay ng kaibigan sa pisngi ng bata. Ewan ba niya kung bakit siya nakararamdam na para gusto niyang ipagdamot ang bata sa iba. "Aw! Hinihipo ko lang naman ang pisngi niya. Ang cute kasi. Huwag mo namang ipagdamot ang anak mo sa akin," pang-aasar nito sa kaniya. "Shut up! Or else--" "Or else what?" Pinukol na lang niya ito ng masamang tingin, at muling itinuon ang paningin sa batang magana ng kumakain. Numumutok ang magkabilaang pisngi nito dahil sa pagkain. Sino kaya ang ina ng batang 'to? "Alam mo, p're, matalino siyang bata. Mukhang nagmana nga sa iyo." "Paano mo nasabing nagmana siya sa akin? E, hindi ko pa naman nakikilala ang ina nito! Hindi natin alam, sindikato pala ang may pakana nito." "Ay, ang taas agad ng nalipad ng utak mo, boss. Naririnig ka ng anak mo, oh." Inginuso nito ang katabi niyang bata. "I'm full po, daddy." Itinulak ng bata ang pinggan. May kaunti pang kanin pero ubos na ang hinimay niyang manok. "Thank you po, daddy." "W-welcome," pilit siyang ngumiti rito. Ibinigay niya ang iced tea rito at dahil maliit ang kamay ay dalawang palad ang ginamit nito para mahawakan ang baso. "Ako na lang ang maghahawak." Sinunod ng bata ang sinabi niya. Maingat niyang hinawakan ang baso at nagsimula itong uminom. Nangalahati ang laman ng baso. "Thank you, daddy." Ang cute ng bata. Palagi itong nagpapasalamat sa kaniya. Maganda ang pagpapalaki ng ina rito. Ibinalik niya ang baso sa gilid ng pinggan. "Umm, baby, what's your mother name, baby?" kapagdaka ay tanong ng kaibigan. Sumikdo ang puso niya sa tanong ni Tyron. Ewan ba niya kung bakit. "My mom..." Nag-isip ito. Matagal. Ang ending umatungal ito. "Waaahhh... daddy, I don't know po. Am I bad po? I forgot my mom." Muli silang nagkatinginan ni Tryon. Pinagloloko ba sila ng batang ito? At nang muling matuon ang paningin niya sa bata ay biglang nagbago ang awra nito "Shit!" murang lumabas sa isip niya. Ang mata nitong namumungay ay tutok na tutok sa kaniya. Paramg nagpipigil ng kung ano. "You need anything?" "Daddy, nawewewe po ako." "What?" "Wewe ako, daddy." Namimilipit ang bata. Hindi malaman kung ano ang gagawin." "F*ck! Nasaan ba kasi ang ina nito? Gagawin pa yata akong nanny." Humingi siya ng tulong sa kaibigan. "Tyron, what will I do?" "Then, samahan mo siya sa comfort room." Tarantang tumayo siya. Binuhat ang batang hindi pa rin niya kilala. Mabibilis ang kaniyang hakbang. Huminto siya sa tapat ng ladies at men's room. Saan siya papasok? Nanggigil na siya sa sobrang inis. "Daddy, hurry up po!" Mas lalo siyang nataranta. At ang ladies room ang napali niya. Pagkabukas ng pinto ay bumungad sa paningin niya ang mukha ng babaing palabas. "Sir, ladies room ito. Doon sa kabila ang mens roon." "Oh! I'm sorry. I'm with--" "Daddy, wewe na po ako." Lumabi ang batang kalong niya na lalong nagpataranta sa kaniya. "Oh, God!" Humakbang siya patungo sa men's room. "Wait lang, sir. Akina ang anak mo. Sasamahan ko na siya sa loob," sabi ng babaing nakasalubong niya. "Thank you," aniya. Nakahinga siya ng maluwag. Ibinigay niya rito ang bata. Matapos ang ilang minuto, muling lumabas ang babae, akay nito ang bata. Humawak sa palad niya ang bata. "Thank you po, tita ganda. Ba-bye po," kumaway pa ito sa babae. "Thank you, miss." "Misis na ako, sir." "Oh, sorry. Mukha ka kasing dalaga." May laman ang sinabi niyang iyon. Actually, maganda ito. Pasok sa kaniyang standard, kaso misis na raw pala. Hindi niya type pumatol sa may asawa, kaya pass na lang. Ngumiti lang ito. "Ang cute ng anak mo, sir. Halatang sa iyo nanggaling." Nauna itong umalis. Naiwan siyang halos hindi na makagalaw. Kamukha nga ba talaga niya ang bata? Anak nga ba talaga niya ito? But, how? Why? Nagising ang diwa niya nang kalabitin siya ng bata. "Daddy..." "Oh, sorry. Let's go." Magkahawak ang kamay nila nang bumalik sa mesa. Naabutan nilang may kausap sa phone ang kaibigan niya. Hindi na siya umupo, hinintay na lang niyang matapos ang pakikipag-usap nito. Kailangan niyang pumunta sa office, may pipirmahan pa siyang papeles. Tumayo na ang kabigan niya at lumapit sa kaniya. "Sa office ba tayo ngayon?" Halos maiyak na siya habang tumatango, na ikinakunot ng noo ni Tyron. "Oh, e, bakit ganiyan ang mukha mo? Para kang hindi mapaanak na pusa." "How about the child?" halos pabulong niyang tanong. Hindi niya magawang tingnan ang batang nakahawak sa kaniya. Tiyak na magpapa-cute na naman ito. "Isama mo. Problema ba iyon?" "Ano? Bakit ko siya isasama? E, hindi ko nga kilala ang batang ito!" may diing sagot niya. Natatawang umiling ang kaniyang kaibigan. "Ang laki talaga ng problema mo, p're. Simple lang ang solusyon diyan, ipa-DNA test." Pagkawika nito'y naglakad na ito palabas. Naiwan siyang awang ang bibig. Dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin sa bata. Wala ba itong kasama nang pumunta rito? Pumantay siya rito at malayang pinagmasdan ang mukha nito. Kamukha nga niya. Kung totoo man na anak niya ito..."Bullshit na sperm! Pakalat-kalat kasi sa daan!" angil niya sa sarili. "Baby, wala ka bang kasama nang pumunta rito?" malumanay niyang tanong dito. "Merun po. Ang tita ninang ko po. Bad po ako, daddy. She said, huwag akong aalis sa tabi niya, pero ginawa ko pa rin," humibi ito, pero sa halip na maawa ay natuwa pa siya. Lalo itong naging cute sa paningin niya. "Okay-okay. Don't cry. Sama ka na lang sa akin." Hindi naman siguro siya kakasuhan sa gagawin niya. Besides, siya raw ang ama ng bata. Binuhat na niya ito at nagtuloy sa labas. Naabutan niyang may kausap na naman sa phone ang kaibigan niya. Hindi na lang niya ito pinansin. Binuksan niya ang passenger seat at maingat na isinakay ang bata. Ikinabit din niya ang seatbelt nito. "Hey! Magkita na lang tayo sa office," paalam niya sa kaibigan. Tumango lang ang kaibigan niyang abot-tainga ang ngisi. Mukhang babae na naman ang kausap nito. Ganoon silang magkakaibigan kapag babae ang kausap, daig pa ang naka-jackpot ng premyo. Sumakay na siya at dahil may kasama siyang bata, malumanay lamang ang pagpapatakbo niya sa sasakyan. Laking pasasalamat niya dahil walang gasinong traffic. Pagka-park niya ng sasakyan ay saka pa lamang niya napansin ang batang nahihimbing na sa pagtulog. Maingat siyang lumabas at gumawi sa kinaroroonan nito. Ingat na ingat siya na huwag makalikha ng anumang ingay. Ang bata na lang ang dinala niya, ipakukuha na lang niya sa kaniyang secretary ang kaniyang gamit. Inihilig niya ito sa kaniyang dibdib. "You're so cute," puri niya rito. Nakakagigil at parang ang sarap pisilin ng maumbok nitong pisngi. Sa entrance ng building ay nagsipangtinginan ang mga empleyado sa kaniya, may mangilan-ngilan na bumabati at mayroong hindi makapaniwalang may bitbit siya ngayong bata. Hindi na lang niya pinansin ang mga mapanuring mata, tiyak na magigising ang bata kapag nagbubulyaw pa siya. Pagkarating sa office ay sinalubong siya ng secretary, at tulad din ng mga tao sa ibaba, nakanganga rin ito. Gustong magtanong pero hindi maituloy-tuloy. "What?" iritadong tanong niya. "N-nothing po, sir." Bago pa tuluyang uminit ang ulo, inutusan niya itong kunin ang mga gamit niya sa sasakyan. Ibinigay niya ang susi rito at nagtuloy na pumasok sa loob ng office. May room siya roon, ipinagawa niya para may mapagpahingahan siya. Maliit lang ang bed, sakto lang sa kaniya. Maingat niyang ibinaba roon ang bata. "Daddy...I love you po." Nagsalita ito ngunit pikit ang mata. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig matapos marinig iyon sa bibig ng bata. Bakit parang ang saya niya? Ganito ba ang pakiramdam ng isang ama? Anak ba talaga niya ito? "DNA test..." Iyon ang pumasok sa utak niya. Ang tanging kasagutan para mapanatag ang kalooban niya. But what if kaniya nga ito? Sinong ina? Ipinilig niya ang ulo. Saka niya iisipin kung sino ang ina nito, sa ngayon ay kailangang masagot ang mga tanong niya. Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa. Kinuha niya ang gunting sa kaniyang mesa at gumupit ng ilang hibla ng buhok ng bata. Bago siya lumabas ng room, sinigurado niyang hindi ito mahuhulog. Nang dumating ang kaniyang secretary ay inutusan niya itong dalahin ang envelope na may lamang buhok nila ng bata. Gusto sana niyang siya mismo ang mag-aabot pero tambak ang gagawin niya. Nasa kalaghatian na siya ng binabasa nang pumasok si Tyron. Tinatanong nito ang bata. "In my room, why?" tanong niya na hindi umaangat ang mukha. "Wala lang." Naantala ang gagawin nitong pag-upo nang may narinig silang matinis na sigaw. "Daddy..." Mabilis pa sa hangin ang ginawa niyang pagtakbo. Kasabay ng kaniyang pagtakbo ay pagbilis ng tibok ng puso niya. Sa tanang buhay niya ay ngayon lamang siya nakaramdam ng ganoong kaba. Nag-unahan pa sila ni Tyron papasok sa kaniyang room. "Daddy..." Nakaupo ang bata. Umiiyak at ang hinga ay tila mapupugto na. "Oh, God!" Agad niya itong niyakap. Ang maiiksi nitong braso ay pumulupot sa kaniyang baywang niya. Why does he seem to feel her fear? "What happened, baby?" "Nanaginip po ako, daddy. Si mommy, kinuha po siya ng monster. I'm scared, daddy." Muli itong pumalahaw ng iyak. Nagkatinginan sila ni Tyron. Hinihintay niyang kumalma ito, pero hindi tumitigil sa pag-iyak ang bata. Binuhat niya ito at nagtungo sila sa labas. Humihikbi pa rin. Iniupo niya ito sa couch. "Don't cry." Umupo siya sa harapan nito. "It's just a dream, baby." Pinahid niya ang luha sa namumulang pisngi ng bata. "Tahan na. Okay?" Pinipilit yata nitong ikalma ang sarili. "O-opo." "Good girl. Huwag mo nang isipin ang iyong panaginip. Never na mangyayari iyon, okay?" "Opo." Ang ilong nito'y pulang-pula na. "Daddy, sipon." Ano raw? Nagtatanong ang matang tiningnan niya ang kaibigan. "Sipon, daddy," muling salita ng bata. Pigil ni Tyron ang pagtawa. Mukhang na-gets na nito ang ibig sabihin ng bata. "A-ano bang sipon ang sinabi mo, baby?" Tinamaan ka ng lint*k, Aedam! Bakit kasi ikinalat mo ang 'yong sperm sa daan? Nagkaroon ka tuloy ng obligasyon. "Waahhh... daddy, sipon," atungal muli nito.MATULIN ang pagpapatakbo ni Jack sa sasakyan, ang isipan ay okupado ng mga rebelasyong isiniwalat ni Brenda. May pagdadalawang-isip siyang nararamdaman, pero may punto ito. May ilang pagbabago siyang napansin matapos maoperahan si Aedam, tulad ng boses nito. Ang mga kilos nitong hindi pamilyar. "Saan tayo pupunta?" Bumalik ang isipan niya sa reyalidad nang magsalita ang kaniyang katabi... si Brenda. Kung totoo man o hindi ang sinasabi nito, hindi niya ito dapat paalisin at mas lalong hindi niya hahayaang muli itong tumakas. Alagad siya ng batas, kahit pa may isiniwalat ito."Sa safe house," aniya, saka'y huminga ng malalim. "Kung totoo ang sinasabi mo, nanganganib ang buhay mo sa kaniya. Pero hindi ibig sabihin na naniniwala na ako sa sinabi mo. Malaki ang nagawa mong kasalanan sa batas at sa pinsan mo, kaya hindi mo maiialis sa akin ang magduda," pahayag niya rito. "Alam ko," tugon nito. "At huwag kang mag-alala, matapos lang ito, muli akong babalik sa kulungan. Kailangan ko lang
SA isang madilim na eskinita ilang kilometro ang layo mula sa mansyon ng mga Cromwell, matagal na nakakubli ang isang tao. Tila ba'y may inaabangan. Ilang beses na sumilip sa mansyon at muling magkukubli. Mahigpit na hinila ni Brenda ang suot niyang jacket upang matakpan ang kaniyang mukha. Mabilis siyang naglakad habang panay ang lingon sa kaniyang likuran. Tumakas siya sa kulungan dahil may misyon siya at yun ay ilantad ang katotohanang hindi si Rex ang kasama ni Meadow. Mula sa pinagkukublihan, natanaw niyang bumukas ang mataas na gate ng mansyon. May lumabas na sasakyan. Hindi niya kilala, pero nakasisigurado siyang hindi si Rex yun. Alam niyang kanina pa umalis ang huli, nakita niya. Ganoon pa man ay hindi siya maaaring basta na lang magpakita, dahil tiyak na ibabalik siya sa kulungan. Ilang oras pa siyang naghintay. Kahit pinapawisan, kahit nagugutom ay hindi siya umaalis, tanging tubig lang ang nasa palad niya. May isang kotse ang dumating. Sa labas ng gate iyon huminto. Hin
HINDI mapakali si Aedam. Iniisip niya ang kalagayan ng kaniyang mag-iina. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang kaniyang cellphone, umaasang may matatanggap na mensahe mula kay Meadow, ngunit wala. Marahil ay nasa tabi nito si Rex, ang lalaking nagpapaganggap na siya. Napabuntong-hininga siya at napasandal sa kaniyang kinauupuan."Meadow…"Hindi niya maiwasang mangamba. Katatapos lamang nitong manganak. Alam niyang kailangan siya ng kaniyang asawa, lalo na ngayon na hindi pa rin maayos ang lahat ng nangyari, at higit sa lahat, iniisip niya si Avi. Ang anak niyang anim na taong gulang ay tiyak na naghahanap sa kaniya.Muli siyang napabuntong-hininga siya. Kung maaari lamang, gusto na niyang puntahan ang mga ito. Ngunit may mga bagay pa siyang kailangang ayusin bago siya makaalis. At hindi pa ito ang tamang oras. Kailangan niyang pagplanuhan ang paglantad, dahil kung hindi, mauuwi sa wala ang lahat at baka'y ikapahamak pa ng kaniyang pamilya.Tumayo siya't lumapit sa glass window. Mula sa
NAGISING si Meadow sa matinis na boses. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata. Si Avi. Nakikipag-argumento ito sa lalaking kaharap. Napaawang ang bibig niya, hindi sa nakikitang mukha ng lalaki, kundi sa mga sinasabi ng kaniyang anak. "Pero, bakit hindi po siya nagpaalam? Sabi niya hihintayin niya ang paggising ko." Base sa nakikita niya'y parang iiyak na ang kaniyang anak. Marahas pang ipinadyak ang paa. Muli niyang ipinikit ang mata at saka'y hinilot ang sentido. "Drake, bakit ka nangako sa batang ito?" salitang lumabas sa bibig niya. "Daddy..." Umatungal na ito. Ayaw magpatalo. Kahit anong paliwanag ng lalaking kaharap. "Anak, may importante kasing gagawin pa si Tito Drake. But he promised, babalik siya." "Isa pa 'to!" bulong ng isipan niya. "Walang ipinangako si Drake. Hay naku, Rex!" Maagap niyang tinakpan ang bibig. Mabuti na lang, sa isipan lang niya lumabas ang nga katagang yun. Tiyak na mabubulilyaso sila. "But he promised--" "Aviana Pearl Zamonte Cr
MAAGAP na pinigilan ni Meadow ang tensyon sa kaniyang dibdib. Huminga ng malalim at sinalubong ng tingin ang mukha ng asawa. "Baby...""S-sweetheart." Halos hindi niya maibuka ang bibig nang makita ang lalaking ilang sandali lamang ang nakalipas ay kinamumuhian niya nang buong puso. Humahakbang papalapit ito sa kaniya, at bawat hakbang ay lalong bumibilis ang tibok ng puso niya. "How's your feeling?" tanong nito at hinagkan siya sa noo. Saglit na gumuhit ang matinding galit at pagkasuklam sa mata niya. Siguro kung hindi pa niya alam ang katotohanan ay tiyak na kikiligin siya sa ginawa nito. "Is everything okay?"Napakislot siya sa tanong nito. Tumango siya at pilit na ngumiti. "Of course, sweetheart. M-may iniisip lang ako."Matagal siyang tinitigan ni Rex. Parang inaarok ang buo niyang pagkatao. Sa unang pagkakataon, hindi niya nakikita ang Aedam na nakasanayan niyang pakitunguhan. Nakikita niya ang lalaking matagal niyang pinagkatiwalaan, ngunit niloko lang siya-- si Rex. Ang la
PILIT na pinakakalma ni Meadow ang sarili. Katatapos lamang niyang kausapin ang tunay na asawa. Sa maikling oras na nagkausap sila, ipinaliwanag nito kung ano ang nangyari sa aksidente at kung sino ba talaga ang kasama nilang mag-ina ngayon. Si Rex... Ang lalaking pinagkatiwalaan niya noon at ngayon ay nasira dahil sa ginawa nito. Kaya pala, may similarity ang ikinikilos ng inaakala niyang Aedam kay Rex. Kaya pala may kakaiba siyang kutob. "Tama pala 'yon," anas ng isipan niya. Pinahid niya ang panghuling luhang dumaloy sa magkabilang pisngi niya at hindi na muli pang hinayaang bumalong. Magkahalong takot at tuwa ang nararamdaman niya kaya siya lumuluha ngayon. "At galit na rin..." Sukdulan hanggang langit ang galit niya kay Rex. Papaano nito nagawa ang bagay na 'yon? Nakuha pa nitong ilagay sa mental hospital ang kaniyang asawa at kinuha ang pagkatao nito. Dapat ito ang ilagay sa mental hospital! Napasulyap siya kay Drake. Naririnig niya ang tunog ng phone nito. Si Rex ang tu
HINDI mapakali si Tyron sa silid. Mag-isa na siya ngayon sa room, unconscious pa rin si Avi, at ang dam*hong nitong ama ay hindi pa rin niya ma-contact. Gusto na niyang ibato ang cellphone sa sobrang inis sa kaibigan. "Aedam, bakit ngayon pa? Bakit ang may asawa pa ang pinatos mo? Ano bang nangya
NANGINGINIG ang kamay ni Aedam habang hinahanap ang number ng cellphone na ibinigay kay Daphne. Nagsisimulang nang mabuhay ang inis niya. Hindi mahanap ang number nito, pero alam niyang na-i-save niya iyon bago siya umalis sa condo. "Bullshit! Hindi ko mahanap."Inagaw ni Jack ang cellphone niya,
ABOT-ABOT ang pagtahip ng dibdib ni Daphne. Daig pa ang may nagkakarerang kabayo at halos lahat na ng santo ay natawag na niya. Nakasuksok siya gilid ng sasakyan habang nakamasid sa nasa labas. Nanginginig din siya sa sobrang takot. Takot na baka'y mahuli ni Rodolfo. Kapag nagkatao'y tiyak na dadap
NAPATITIG si Aedam kay Daphne, naghihintay ng kasagutan nito. Hindi pa man sumasagot ay dinadaluhong na ng kaba ang dibdib niya."Iyon po ba? Ahm, niyayaya niya akong lumabas, or, bibilihan niya ako ng kahit ano." "Ganoon lang?" Na-curious na rin siya. Sumandal siya sa sink base cabinet at hinint







