LOGINMAKAHULUGAN ang titig kay Aedam ng kaibigan. Maayos na natapos ang meeting niya. Ngayon ay magkaharap sila at kapwa naguguluhan. Nagtatanong ang mata nito sa kaniya, at maging siya. But still, hindi niya maalala.
Clueless. Speechless. Nganga. As in, wala siyang idea kung paano at kailan nangyari. Gumagamit siya ng protection kaya paano siya magkakaroon ng anak? "Daddy, I want chicken po." Sabay na gumawi ang tingin nila sa batang kumakain. Magalang ito. Cute. Tiyak na magandang ang ina ng batang ito. "Please po, daddy." Sumenyas sa kaniya si Tyron. Salubong ang kilay na sinunod niya ito. Gamit ang fork at spoon ay pinaghimay niya ito ng fried chicken. Inilagay iyon sa pinggan ng bata. "Thank you po, daddy. You're the best po. I love you po." May tila malamig na kamay ang humaplos sa puso niya matapos nitong ngumiti at marinig ang salitang binitiwan nito. Yung tipo na, feeling proud daddy siya, pero hindi talaga niya matandaan at wala siyang maalala sa mga nakaniig na hindi gumamit ng protection. "I used c**dom. Bago lahat and it's all branded. Hindi iyon mabubutas. Hindi naman puwedeng lumipad ang sperm ko sa matris ng nanay niya? Kaya, imposibleng anak ko iyan!" Napatunghay ang mata niya sa kaharap na kaibigan. "But she looks like you." Sabay na napabaling ang paningin nila sa batang maganang kumakain. Kamukha nga niya ito. Hindi niya napigilan ang sarili na lumunok ng laway "Para kayong pinagbiyak na bunga," sabi pa ni Tyron. "Ang kaibahan nga lang, wala kang dimple... sa p*wet ka lang merun." "Sira talaga ang ulo mo! Kung wala kang magandang sasabihin--" "Are you fighting po?" Natigil ang bangayan nila. Sabay na dumako ang paningin nila rito. Para itong anghel na kayang paamuin ang isang tigre. "No, baby," tugon ni Tyron. Inabot pa ng kaibigan niya ang pisngi nito. "Hey!" Maagap siyang pumalag. "Don't touch her!" Inalis niyang pilit ang kamay ng kaibigan sa pisngi ng bata. Ewan ba niya kung bakit siya nakararamdam na para gusto niyang ipagdamot ang bata sa iba. "Aw! Hinihipo ko lang naman ang pisngi niya. Ang cute kasi. Huwag mo namang ipagdamot ang anak mo sa akin," pang-aasar nito sa kaniya. "Shut up! Or else--" "Or else what?" Pinukol na lang niya ito ng masamang tingin, at muling itinuon ang paningin sa batang magana ng kumakain. Numumutok ang magkabilaang pisngi nito dahil sa pagkain. Sino kaya ang ina ng batang 'to? "Alam mo, p're, matalino siyang bata. Mukhang nagmana nga sa iyo." "Paano mo nasabing nagmana siya sa akin? E, hindi ko pa naman nakikilala ang ina nito! Hindi natin alam, sindikato pala ang may pakana nito." "Ay, ang taas agad ng nalipad ng utak mo, boss. Naririnig ka ng anak mo, oh." Inginuso nito ang katabi niyang bata. "I'm full po, daddy." Itinulak ng bata ang pinggan. May kaunti pang kanin pero ubos na ang hinimay niyang manok. "Thank you po, daddy." "W-welcome," pilit siyang ngumiti rito. Ibinigay niya ang iced tea rito at dahil maliit ang kamay ay dalawang palad ang ginamit nito para mahawakan ang baso. "Ako na lang ang maghahawak." Sinunod ng bata ang sinabi niya. Maingat niyang hinawakan ang baso at nagsimula itong uminom. Nangalahati ang laman ng baso. "Thank you, daddy." Ang cute ng bata. Palagi itong nagpapasalamat sa kaniya. Maganda ang pagpapalaki ng ina rito. Ibinalik niya ang baso sa gilid ng pinggan. "Umm, baby, what's your mother name, baby?" kapagdaka ay tanong ng kaibigan. Sumikdo ang puso niya sa tanong ni Tyron. Ewan ba niya kung bakit. "My mom..." Nag-isip ito. Matagal. Ang ending umatungal ito. "Waaahhh... daddy, I don't know po. Am I bad po? I forgot my mom." Muli silang nagkatinginan ni Tryon. Pinagloloko ba sila ng batang ito? At nang muling matuon ang paningin niya sa bata ay biglang nagbago ang awra nito "Shit!" murang lumabas sa isip niya. Ang mata nitong namumungay ay tutok na tutok sa kaniya. Paramg nagpipigil ng kung ano. "You need anything?" "Daddy, nawewewe po ako." "What?" "Wewe ako, daddy." Namimilipit ang bata. Hindi malaman kung ano ang gagawin." "F*ck! Nasaan ba kasi ang ina nito? Gagawin pa yata akong nanny." Humingi siya ng tulong sa kaibigan. "Tyron, what will I do?" "Then, samahan mo siya sa comfort room." Tarantang tumayo siya. Binuhat ang batang hindi pa rin niya kilala. Mabibilis ang kaniyang hakbang. Huminto siya sa tapat ng ladies at men's room. Saan siya papasok? Nanggigil na siya sa sobrang inis. "Daddy, hurry up po!" Mas lalo siyang nataranta. At ang ladies room ang napali niya. Pagkabukas ng pinto ay bumungad sa paningin niya ang mukha ng babaing palabas. "Sir, ladies room ito. Doon sa kabila ang mens roon." "Oh! I'm sorry. I'm with--" "Daddy, wewe na po ako." Lumabi ang batang kalong niya na lalong nagpataranta sa kaniya. "Oh, God!" Humakbang siya patungo sa men's room. "Wait lang, sir. Akina ang anak mo. Sasamahan ko na siya sa loob," sabi ng babaing nakasalubong niya. "Thank you," aniya. Nakahinga siya ng maluwag. Ibinigay niya rito ang bata. Matapos ang ilang minuto, muling lumabas ang babae, akay nito ang bata. Humawak sa palad niya ang bata. "Thank you po, tita ganda. Ba-bye po," kumaway pa ito sa babae. "Thank you, miss." "Misis na ako, sir." "Oh, sorry. Mukha ka kasing dalaga." May laman ang sinabi niyang iyon. Actually, maganda ito. Pasok sa kaniyang standard, kaso misis na raw pala. Hindi niya type pumatol sa may asawa, kaya pass na lang. Ngumiti lang ito. "Ang cute ng anak mo, sir. Halatang sa iyo nanggaling." Nauna itong umalis. Naiwan siyang halos hindi na makagalaw. Kamukha nga ba talaga niya ang bata? Anak nga ba talaga niya ito? But, how? Why? Nagising ang diwa niya nang kalabitin siya ng bata. "Daddy..." "Oh, sorry. Let's go." Magkahawak ang kamay nila nang bumalik sa mesa. Naabutan nilang may kausap sa phone ang kaibigan niya. Hindi na siya umupo, hinintay na lang niyang matapos ang pakikipag-usap nito. Kailangan niyang pumunta sa office, may pipirmahan pa siyang papeles. Tumayo na ang kabigan niya at lumapit sa kaniya. "Sa office ba tayo ngayon?" Halos maiyak na siya habang tumatango, na ikinakunot ng noo ni Tyron. "Oh, e, bakit ganiyan ang mukha mo? Para kang hindi mapaanak na pusa." "How about the child?" halos pabulong niyang tanong. Hindi niya magawang tingnan ang batang nakahawak sa kaniya. Tiyak na magpapa-cute na naman ito. "Isama mo. Problema ba iyon?" "Ano? Bakit ko siya isasama? E, hindi ko nga kilala ang batang ito!" may diing sagot niya. Natatawang umiling ang kaniyang kaibigan. "Ang laki talaga ng problema mo, p're. Simple lang ang solusyon diyan, ipa-DNA test." Pagkawika nito'y naglakad na ito palabas. Naiwan siyang awang ang bibig. Dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin sa bata. Wala ba itong kasama nang pumunta rito? Pumantay siya rito at malayang pinagmasdan ang mukha nito. Kamukha nga niya. Kung totoo man na anak niya ito..."Bullshit na sperm! Pakalat-kalat kasi sa daan!" angil niya sa sarili. "Baby, wala ka bang kasama nang pumunta rito?" malumanay niyang tanong dito. "Merun po. Ang tita ninang ko po. Bad po ako, daddy. She said, huwag akong aalis sa tabi niya, pero ginawa ko pa rin," humibi ito, pero sa halip na maawa ay natuwa pa siya. Lalo itong naging cute sa paningin niya. "Okay-okay. Don't cry. Sama ka na lang sa akin." Hindi naman siguro siya kakasuhan sa gagawin niya. Besides, siya raw ang ama ng bata. Binuhat na niya ito at nagtuloy sa labas. Naabutan niyang may kausap na naman sa phone ang kaibigan niya. Hindi na lang niya ito pinansin. Binuksan niya ang passenger seat at maingat na isinakay ang bata. Ikinabit din niya ang seatbelt nito. "Hey! Magkita na lang tayo sa office," paalam niya sa kaibigan. Tumango lang ang kaibigan niyang abot-tainga ang ngisi. Mukhang babae na naman ang kausap nito. Ganoon silang magkakaibigan kapag babae ang kausap, daig pa ang naka-jackpot ng premyo. Sumakay na siya at dahil may kasama siyang bata, malumanay lamang ang pagpapatakbo niya sa sasakyan. Laking pasasalamat niya dahil walang gasinong traffic. Pagka-park niya ng sasakyan ay saka pa lamang niya napansin ang batang nahihimbing na sa pagtulog. Maingat siyang lumabas at gumawi sa kinaroroonan nito. Ingat na ingat siya na huwag makalikha ng anumang ingay. Ang bata na lang ang dinala niya, ipakukuha na lang niya sa kaniyang secretary ang kaniyang gamit. Inihilig niya ito sa kaniyang dibdib. "You're so cute," puri niya rito. Nakakagigil at parang ang sarap pisilin ng maumbok nitong pisngi. Sa entrance ng building ay nagsipangtinginan ang mga empleyado sa kaniya, may mangilan-ngilan na bumabati at mayroong hindi makapaniwalang may bitbit siya ngayong bata. Hindi na lang niya pinansin ang mga mapanuring mata, tiyak na magigising ang bata kapag nagbubulyaw pa siya. Pagkarating sa office ay sinalubong siya ng secretary, at tulad din ng mga tao sa ibaba, nakanganga rin ito. Gustong magtanong pero hindi maituloy-tuloy. "What?" iritadong tanong niya. "N-nothing po, sir." Bago pa tuluyang uminit ang ulo, inutusan niya itong kunin ang mga gamit niya sa sasakyan. Ibinigay niya ang susi rito at nagtuloy na pumasok sa loob ng office. May room siya roon, ipinagawa niya para may mapagpahingahan siya. Maliit lang ang bed, sakto lang sa kaniya. Maingat niyang ibinaba roon ang bata. "Daddy...I love you po." Nagsalita ito ngunit pikit ang mata. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig matapos marinig iyon sa bibig ng bata. Bakit parang ang saya niya? Ganito ba ang pakiramdam ng isang ama? Anak ba talaga niya ito? "DNA test..." Iyon ang pumasok sa utak niya. Ang tanging kasagutan para mapanatag ang kalooban niya. But what if kaniya nga ito? Sinong ina? Ipinilig niya ang ulo. Saka niya iisipin kung sino ang ina nito, sa ngayon ay kailangang masagot ang mga tanong niya. Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa. Kinuha niya ang gunting sa kaniyang mesa at gumupit ng ilang hibla ng buhok ng bata. Bago siya lumabas ng room, sinigurado niyang hindi ito mahuhulog. Nang dumating ang kaniyang secretary ay inutusan niya itong dalahin ang envelope na may lamang buhok nila ng bata. Gusto sana niyang siya mismo ang mag-aabot pero tambak ang gagawin niya. Nasa kalaghatian na siya ng binabasa nang pumasok si Tyron. Tinatanong nito ang bata. "In my room, why?" tanong niya na hindi umaangat ang mukha. "Wala lang." Naantala ang gagawin nitong pag-upo nang may narinig silang matinis na sigaw. "Daddy..." Mabilis pa sa hangin ang ginawa niyang pagtakbo. Kasabay ng kaniyang pagtakbo ay pagbilis ng tibok ng puso niya. Sa tanang buhay niya ay ngayon lamang siya nakaramdam ng ganoong kaba. Nag-unahan pa sila ni Tyron papasok sa kaniyang room. "Daddy..." Nakaupo ang bata. Umiiyak at ang hinga ay tila mapupugto na. "Oh, God!" Agad niya itong niyakap. Ang maiiksi nitong braso ay pumulupot sa kaniyang baywang niya. Why does he seem to feel her fear? "What happened, baby?" "Nanaginip po ako, daddy. Si mommy, kinuha po siya ng monster. I'm scared, daddy." Muli itong pumalahaw ng iyak. Nagkatinginan sila ni Tyron. Hinihintay niyang kumalma ito, pero hindi tumitigil sa pag-iyak ang bata. Binuhat niya ito at nagtungo sila sa labas. Humihikbi pa rin. Iniupo niya ito sa couch. "Don't cry." Umupo siya sa harapan nito. "It's just a dream, baby." Pinahid niya ang luha sa namumulang pisngi ng bata. "Tahan na. Okay?" Pinipilit yata nitong ikalma ang sarili. "O-opo." "Good girl. Huwag mo nang isipin ang iyong panaginip. Never na mangyayari iyon, okay?" "Opo." Ang ilong nito'y pulang-pula na. "Daddy, sipon." Ano raw? Nagtatanong ang matang tiningnan niya ang kaibigan. "Sipon, daddy," muling salita ng bata. Pigil ni Tyron ang pagtawa. Mukhang na-gets na nito ang ibig sabihin ng bata. "A-ano bang sipon ang sinabi mo, baby?" Tinamaan ka ng lint*k, Aedam! Bakit kasi ikinalat mo ang 'yong sperm sa daan? Nagkaroon ka tuloy ng obligasyon. "Waahhh... daddy, sipon," atungal muli nito.Naihilamos ni Drake ang sariling palad sa mukha. Katatapos lamang nilang mag-usap ni Meadow, sinasabing nagpakita si Brenda kay Avi para lang balaan ang mag-ina. "Hindi kaya si Aedam ang tinutukoy ni Brenda?" tanong niya sa sarili. Noong una pa lang ay may duda na siya nang maoperahan ang kaibigan niya. May kakaiba siyang kutob, pero wala siyang mahanap na butas dito. Napasandig siya sa head rest ng upuan. Nasa loob siya ng sasakyan, patungo sana sa kaibigang si Zeus, pero naantala nang tumawag si Meadow. Humihingi ito ng tulong na makausap si Brenda. "But how? Mainit ito sa mata ng mga pulis." Naipikit niya ang mata, nag-iisip ng magandang gagawin at sa muling pagmulat ay napasulyap siya sa mga dumadaan, hanggang sa napansin niya ang isang sasakyan. "Kay Aedam ang sasakyan na 'yon ah!"Napatuwid siya ng upo at mabilis na sinundan ang sasakyan. Kinumpirma kung ito nga ba ang sasakyan ng kaibigan. Hindi siya dumikit para hindi makahalata. At para makasigurado ay tinawagan niya ito
Ilang beses nang napabuga ng hangin si Meadow, nakadungaw siya sa bintana. Nakatitig sa tanawing nasa ibaba, ngunit wala naman doon ang atensyon. Hindi patahimikin ang isipan niya. Laging nagtatanong kung bakit tumakas si Brenda, anong dahilan?May pumasok sa isipan niya, what if, galit pa rin ito sa kaniya? What if, maghihiganti pa rin ito? "Imposible!" mariin niyang tanggi ag marahas na ipinilig ang ulo. "Hindi na gagawin ni Ate Brenda sa akin 'yon," giit pa niya sa sarili.Alam niyang nagbago na ito. Hind na nito uulitin ang nagawang pagkakamali noon. Alam niyang mabuti itong tao, napuno lang ng galit ang dibdib kaya ito naging masama. Napasulyap siya sa umbok na tiyan. Ilang araw na lang ay nalalapit na ang kaniyang pagsilang sa pangalawang anak. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya. "Mommy..."Napalingon siya nang marinig ang tinig ng kaniyang panganay. Nakasuot pa ito ng school uniform. Parang dati lang ay karga-karga pa niya ito, umiiyak sa bisig niya. Nadadapa sa tuwing
"Lintik ka, Brenda! Sisirain mo pa ang plano ko!" Galit na galit si Rex nang ipaalam sa kaniya ni Jack ang balitang nakatakas si Brenda. Pero naiinis din siya sa sarili, kung hindi sana niya ipinaalam dito ang katotohanan, hindi sana ito tatakas sa kulungan. "Hindi ako makapapayag na isiwalat mo ang katotohanang ako si Rex! Hindi ko hahayaang makalapit ka kahit kanino sa pamilya ko!" Nagbibigay kilabot ang titig na pinapakawalan niya sa daang tinatahak. Papunta siya sa city jail para alamin kung paano nakatakas si Brenda. Bago siya umalis sa mansyon ng Cromwell ay may itinalaga na magbabantay na mga pulis si Jack. Nag-ring ang cellphone niya-- si Meadow. Sinagot niya 'yon at ang matinis na boses ni Avi ang kaniyang narinig. "Daddy, where are you po?"Kinalma muna niya ang sarili bago siya sumagot. "Baby, papunta ako sa bilangguan.""Daddy, bakit pa po kayo ang pupunta? Mayroon naman po na puwedeng pumunta. Hindi ka po ba natatakot sa maaaring gawin ni Tita Brenda?"Kahit galit ang
Nakahanda na ang mga gamit ni Meadow sa panganganak. Ilang araw na lang ay masisilayan na niya si Railey. Lahat ay excited na sa paglabas nito, lalo na ang panganay niyang anak. Si Aedam ay hindi na rin mapakali. Maya't maya siya nitong mino-monitor, kahit nasa trabaho o kaya'y may importanteng nilalakad. Ganoon din ang kaniyang beanan. Kumpara n'ong ipinagbubuntis niya si Avi, nahihirapan siya ngayong kumilos. Marahil ay sa pagiging antukin niya, bukod pa roon ay lumaki siya. Hindi na niya halos maisuot ang pambahay na tsinelas at tanging daster na lang ang isinusuot niyang damit. "Okay lang 'yan, maganda ka pa rin naman," tugon ni Aedam nang isang araw ay sabihin niya ang pagbabago sa pisikal na anyo. Agad siyang sumimangot. "Maganda ba yun? E ang laki-laki ko na. Para na akong dambuhalang butiki." Napalabi siya at padabog na tinungo ang nag-aabang na kama. Sa gilid ay umupo siya. "Ang sarap kasing matulog e." Maingat siyang humiga habang naghihikab. Hinayaan ang sarili na lipar
Nakahanda na ang mga gamit ni Meadow sa panganganak. Ilang araw na lang ay masisilayan na niya si Railey. Lahat ay excited na sa paglabas nito, lalo na ang panganay niyang anak. Si Aedam ay hindi na rin mapakali. Maya't maya siya nitong mino-monitor, kahit nasa trabaho o kaya'y may importanteng nilalakad. Ganoon din ang kaniyang beanan. Kumpara n'ong ipinagbubuntis niya si Avi, nahihirapan siya ngayong kumilos. Marahil ay sa pagiging antukin niya, bukod pa roon ay lumaki siya. Hindi na niya halos maisuot ang pambahay na tsinelas at tanging daster na lang ang isinusuot niyang damit. Tinutukso na rin siya ng anak."Okay lang 'yan, maganda ka pa rin naman," tugon ni Aedam nang isang araw ay sabihin niya ang pagbabago sa pisikal na anyo. Agad siyang sumimangot. "Maganda ba yun? E ang laki-laki ko na. Para na akong dambuhalang butiki." Napalabi siya at padabog na tinungo ang nag-aabang na kama. Sa gilid ay umupo siya. "Ang sarap kasing matulog e." Maingat siyang humiga habang naghihikab.
Kasulukuyang nasa opisina si Rex, paulit-ulit na tinitingnan ang tambak na papel. Naisip niyang hindi madaling magpanggap, lalo na sa katauhan ng isang Aedam Cromwell. Ang hirap ng ginagawa nito lalo na ang pamunuan ang isang kompanya. Hindi niya alam kung paano mapapantayan pagdating sa paghawak ng ganoong negosyo. Masyado itong maabilidad. Subalit... agad na sumilay ang ngiti sa labi niya. "Ito ang plano namin-- ang pabagsakin ang CromX." Humalakhak ang isipan niya. Ngayon pa lang ay gusto na niyang ipag-celebrate ang mangyayari. Walang makapipigil sa kaniya. Wala na si Aedam, hindi na ito babalik at kung babalik man ito, tiyak na hindi ito paniniwalaan. "At si Meadow, akin ka na! Hindi ka na niya makukuhang muli sa akin." Natigil ang pagmumuni-muni niya nang mag-ring ang kaniyang cellphone. Hindi 'yon ang lumang cellphone ni Aedam, dahil hindi niya nakuha 'yon sa loob ng sasakyan. Agad na nagsalubong ang kilay niya nang makitang hindi naka-register ang numerong tumatawag. May







