Mag-log in
PIKIT ang mata at nakakagat sa labi si Aedam. Umiindayog sa ibabaw niya ang babaing mestisang nakilala sa bar. He didn't know her name. Inakit lang siya nito. Binigyan ng motibo. Sino ba naman siya para tumanggi? Isa lang siyang marupok na nilalang. Madaling mahalina sa magaganda and sex is his life.
"Ohh... shit! More, baby. Make it faster!" utos niya rito. Sinunod siya ng babae. Para itong kabayo sa liksi. Hinihingal man pero nakat*rik ang mata. Nasa kasarapan na sila, malapit nang lumabas ang katas nang biglang nag-ring ang kaniyang cellphone. Hindi sana niya iyon papansin pero walang tigil iyon sa katutunog. Inapuhap niya iyon sa circle na table malapit sa puwesto nila. Sinagot ng hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag. "Shit, baby!" mura niya sa malanding paraan nang magbago ng puwesto ang babaing nasa ibabaw niya. Nakaharap na ito sa kaniya. Idinuldol nito ang dibdib sa bibig niya at alam na niya kung bakit. Nang dahil sa ginawang iyon ay nakalimutan niya ang nasa kabilang linya. Ilang ungol ang pinakawalan ng babae. Akmang ililipat niya ang bibig sa kabilang dibdib nang may nagsalita. "Bullshit, Aedam! What the hell are you doing?" sigaw ng nasa kabilang linya. Naitulak niya palayo ang babaing tumitirik na ang mata. Umigik ito, pero hindi niya binigyang-pansin. He swallowed hard, kasing-tigas ng kaniyang pagkalalaki. "D-dad, ikaw po ba iyan?" Bigla siyang pinagpawisan. "Aedam..." sigaw nito. Nakikini-kinita na niya kung gaano kalaki ang butas ng ilong nito. Mariin siyang napapikit. Lagot na naman siya. "Come back home, now!" pasigaw nitong utos. "Shit! Fvck! Damn it!" Ilang mura ang lumabas sa bibig niya. Mabilis siyang tumayo. Maraming beses na siya nitong pinagsabihan, sinermunan. Halos atakehin na ito sa puso dahil sa kaniya. Kapag nagalit nang tuluyan ang kaniyang ama, tiyak na sa kangkungan siya pupulutin. Mawawala sa kaniya ang lahat; babae, pera, katanyagan. "Are you leaving?" Tumayo itong sapo ang pang-upong nasaktan. "How about me?" "I'm sorry, Cathy, I'm going home." Mabilis niyang isinuot ang nagkalat na damit. Ang brief ay nakuha niyang nakasampay sa lamp shade. "Cathy?" Napamulagat ito. "I'm not Cathy." "Oh! I'm sorry." Sinulyapan niya ito. Halos mabungguan na ang kilay, magkaekis ang braso sa tapat ng dibdib, hindi alintana ang kahubdan ng katawan. "I do not know you." "You, moron! Asshole!" hiyaw niya ito. "Sorry, pero hindi ka masarap, kaya hindi ko matandaan ang name mo." Pero ang totoo, he didn't know her name. Pagkawika ay basta na lamang niya itong iniwan. Halos takbuhin na niya ang palabas ng hotel. Hindi rin niya matandaan ang pangalan ng hotel na pinasukan nila. Nagmadali siyang pumasok sa BMW sports car at pinaharurot ng takbo. Habang nasa biyahe ay pinag-iisipan na niya ang sasabihin sa oras na makaharap ang ama. Tiyak na katakot-takot na sermon na naman ang kaniyang aabutin dito. O, baka'y hindi lang sermon ang abot niya rito ngayon. Pihadong bubuga ito ng apoy ngayon. Halos isang oras din siyang bumyahe patungo sa kanilang mansiyon. Sakop iyon ng private subdivision. Lahat ng naninirahan doon ay pasok sa high class family. Sabi nga ay kung hindi ka mapera, wala kang karapatang tumira sa lugar na iyon. Kilala niya ang may-ari ng subdivision, isang matandang lalaking gahaman sa pera. He also rich, pero hindi niya kayang mangmata ng tao. Hindi rin niya alam kung bakit doon napili ng kaniyang magulang na tumira. Safe naman sa kanilang lugar, unlike sa ibang subdivision. Kaliwa't kanan ang security at bawat kanto ay may CCTV. Nasa tapat na siya ng malaking bahay. Malaki pero dalawa lang silang nakatira, maliban sa limang kasambahay. Wala na ang kaniyang ina. Pumanaw ito sa sakit nang siya'y maliit pa lamang. Unico hijo siya ng Cromwell, unless may ibang anak sa iba ang daddy niya. Pero, tapat ito sa kaniyang ina, kaya palagay ang loob niyang solong anak siya. Kung mayroon man, tatanggapin niya ng maluwag. Hindi siya maramot. Maliban sa womanizer, wala na siyang bad attitude. Kusang bumukas ang bakal na gate. Pumasok siya't iginahare ang sasakyan. Huminga ng malalim bago lumabas ng sasakyan. Bumungad ang nakabibinging katahimikan nang pumasok siya sa loob. Malamlam ang ilaw na nagmumula sa ceiling, siguradong tulog na ang mga kasambahay. Simula nang mamatay ang mommy niya, nawalan na ng kulay ang kinalakihang bahay. Ang daddy niya, ilang buwang nagkulong sa kuwarto, gabi-gabing naglalasing. Hindi na sila nagpapangita. Kaya siya na ang pinahawak ng kanilang negosyo. Hindi niya ito binigo. Pinaangat niya ang CromX Mobile Company. Ang product nila ang pinakamabenta sa merkado. In three years ay ilang awards na rin ang natanggap niya. Unti-unti ay nakikilala na rin sila sa ibang bansa. Naantala ang pagmumuni-muni niya nang lumabas ang isang pegura sa dilim. Sa tindig nito'y kilala na niya kung sino iyon. Ang kaniyang ama. Humakbang ito palapit sa kaniya, at hindi nga siya nagkakamali, nagniningas ang mata nito sa galit. "Who is she?" tukoy nito sa babaing kaulayaw niya. "I-I-Irene, dad. Her name is Irene." Nag-imbento na lang siya ng pangalan. "Irene, huh! Then, where is she?" "Dad--" "Marry her!" Bumilog ang bibig niya. Seryoso ba ang ama niya. Tinamaan ka ng magaling, Aedam! Magkakaroon ka ng asawa nang wala s oras. "Dad, we're having fun--" "Having fun? Aedam, naririnig mo ba ang sinasabi mo?" Napahilamos ito ng palad. Tumingala't nagpakawala ng malalim na hininga. "Kailan ka ba magtitino?" bulyaw nito. "Dad, relax--" "Relax? You're not young anymore, Aedam!" Para mapakalma ang ama ay nakapagbitiw siya na kailanman ay hindi niya pinangarap. "Dad, one of these day, ipakikilala ko sa iyo ang future daughter-in-law mo. But, Irene, she's not my type. Y-yung nangyari kanina ay dala lamang ng init ng katawan, dad." "Aedam, hindi ko na alam ang gagawin ko sa iyo." Nahilot nito ang sentido. "Okay, fine! Huwag mo muna akong kausapin hangga't hindi ka tumitino. Hangga't hindi mo naihaharap sa akin ang magiging asawa mo!" Tinalikuran na siya nito. "Shit!" murang lumabas sa bibig niya nang mawala sa paningin ang ama. "Bakit ko ba nasabi iyon?" He hates commitment. Ayaw niya ng obligasyon. Hindi siya sanay sa bagay sa salitang iyon. Para sa kaniya, isang araw lang ang tagal ng babae. Kapag natikman na niya, hindi na iyon mauulit. Hindi na masusundan pa. Laglag ang balikat na tinungo niya ang sariling kuwarto. Sa sariling condo sana siya magpapalipas nang gabi pero hindi maganda ngayon kung aalis siya. Tiyak na iba na naman ang iisipin ng ama niya. Kahit palagi silang nagtatalo, kahit palagi siyang pinagagalitan nito, mataas ang tingin niya rito bilang isang ama at bilang isang lalaki. Mahal niya ito. Siya lang ang gago. Ilang beses na siyang napagsasabihan pagdating sa mga babae, pero ayaw niyang magtino. "Bakit pa? Maraming mga babae ang nagkakandarapa na matikman ako, okay na 'yon sa akin." Ibinagsak niya ang katawan sa higaan. Nag-iisip kung paano malulusutan ang napasok na gulo. Inapuhap niya ang phone na nasa pocket. Tinawagan ang isa sa barkada, si Drake. Pero hindi ito sumasagot. "Bvllshit!" Ipinikit niya ang mata't nagpahila sa antok. Kinabukasa'y, maagap siyang pumasok. May meeting siyang pupuntahan. Habang nagmamaneho ay nakatanggap siya ng tawag mula sa kaniyang secretary. Sinabi nitong dumiretso na sa meeting place. Ten nang umaga ang start ng meeting. Kahit may oras pa ay binilisan pa niya ang pagmamaneho. Agaw-eksena ang paghimpil niya sa tapat ng restaurant sa BGC. Nakatitig ang karamihan sa kaniyang sasakyan, Huracan Evo, newest edition ng Lamborghini, inorder pa niya sa ibang bansa. Hindi na lang niya pinansin ang mga naraanang nakatunganga sa kaniyang sasakyan. Pumasok na siya sa loob ng restaurant at hinanap ang ka-meeting. Tatlo roon ay hindi niya kilala, at ang isa ay si Tyron...ang kaniyang best buddy. Ilang hakbang na lamang ang agwat niya sa inukupang mesa ng mga ito nang may biglang tumawag sa kaniya. "Daddy, daddy..." Sa hindi malamang dahilan ay hinanap ng mata niya ang maliit na boses. Nakita niya ang cute na batang babae. Patakbong lumalapit sa tinatawag nitong daddy. "Daddy?" Lumingon siya. Tinitingnan kung may tao ba sa likuran niya, pero wala. "Daddy..." "Ako pala ang tinatawag niya," nakangitinh saad niya at sa halip magtungo sa mesa kung saan ay nandoon ang mga ka-meeting ay sinalubong niya ang batang babae. "Daddy, yes! Nakita rin po kita." Parang bolang nag-shoot iyon sa utak niya. At rumihistro rin ang ginawa niyang paglapit dito. "M-me? Daddy? Kelan pa ako nagkaanak?" hindi makapaniwalang tanong niya sa sarili. Tuluyan nang nakalapit sa kaniya ang bata. Cute ito. Ang mata ay parang mata niya. Makipot ang mapulang labi at maumbok ang mamula-mulang pisngi, parang ang sarap pisil-pisilin. "Dude," tawag sa kaniya ni Tyron. Lumapit din ito sa kinaroroonan niya. "Who is she?" "H-hindi ko kilala. Napagkamalan lang siguro ako," iling niyang tugon. "You're my daddy po." "Daddy?" panabay nilang sambit ni Tyron. Nagkatinginan pa sila. "May a-anak ako?" "May anak ka na?" Kapwa sila napanganga. At muling nabaling ang tingin sa cute na batang namumungay ang matang nakatitig sa kaniya. "D-daddy mo ito, baby?" Tumango ito. "Yes po. Mom told me, he's my daddy po." "Pucha, p're--" Maagap niyang tinakpan ang bibig ng kaibigan. "Bunganga mo! Nasa harapan tayo ng bata," saway niya rito. Yumuko siya't hinarap ang bata. "Baby, I'm not your father. Wala pa akong anak. Hindi kita kilala at hindi ko rin kilala ang mommy mo," paliwanag niya rito. Ngunit, sa halip na maliwanagan ay tila iiyak ito. "My mom is right. Ayaw mo po pala sa akin. Whaaah...mommy. Daddy hates me." Umatungal na ito. "Lagot ka, p're! Pinaiyak mo yung bata," pananakot ni Tyler sa kaniya. Pinagtinginan na sila ng ibang costumer na naroroon. Natataranta na siya dahil palakas nang palakas ang palahaw ng bata. At ang walanghiya niyang kaibigan, inasar pa siya. "Hanep ka, p're. May anak ka na pala! Akala ko ba'y gumagamit ka ng protection? Nabutas ba? O baka'y nakalimutan mong balutan iyan?" "G*go!" "Ang tindi ng sperm mo, p're, umabot sa matris ng nanay ng bata." Humagalpak ito ng tawa atsaka iniwan siyang natataranta.MATULIN ang pagpapatakbo ni Jack sa sasakyan, ang isipan ay okupado ng mga rebelasyong isiniwalat ni Brenda. May pagdadalawang-isip siyang nararamdaman, pero may punto ito. May ilang pagbabago siyang napansin matapos maoperahan si Aedam, tulad ng boses nito. Ang mga kilos nitong hindi pamilyar. "Saan tayo pupunta?" Bumalik ang isipan niya sa reyalidad nang magsalita ang kaniyang katabi... si Brenda. Kung totoo man o hindi ang sinasabi nito, hindi niya ito dapat paalisin at mas lalong hindi niya hahayaang muli itong tumakas. Alagad siya ng batas, kahit pa may isiniwalat ito."Sa safe house," aniya, saka'y huminga ng malalim. "Kung totoo ang sinasabi mo, nanganganib ang buhay mo sa kaniya. Pero hindi ibig sabihin na naniniwala na ako sa sinabi mo. Malaki ang nagawa mong kasalanan sa batas at sa pinsan mo, kaya hindi mo maiialis sa akin ang magduda," pahayag niya rito. "Alam ko," tugon nito. "At huwag kang mag-alala, matapos lang ito, muli akong babalik sa kulungan. Kailangan ko lang
SA isang madilim na eskinita ilang kilometro ang layo mula sa mansyon ng mga Cromwell, matagal na nakakubli ang isang tao. Tila ba'y may inaabangan. Ilang beses na sumilip sa mansyon at muling magkukubli. Mahigpit na hinila ni Brenda ang suot niyang jacket upang matakpan ang kaniyang mukha. Mabilis siyang naglakad habang panay ang lingon sa kaniyang likuran. Tumakas siya sa kulungan dahil may misyon siya at yun ay ilantad ang katotohanang hindi si Rex ang kasama ni Meadow. Mula sa pinagkukublihan, natanaw niyang bumukas ang mataas na gate ng mansyon. May lumabas na sasakyan. Hindi niya kilala, pero nakasisigurado siyang hindi si Rex yun. Alam niyang kanina pa umalis ang huli, nakita niya. Ganoon pa man ay hindi siya maaaring basta na lang magpakita, dahil tiyak na ibabalik siya sa kulungan. Ilang oras pa siyang naghintay. Kahit pinapawisan, kahit nagugutom ay hindi siya umaalis, tanging tubig lang ang nasa palad niya. May isang kotse ang dumating. Sa labas ng gate iyon huminto. Hin
HINDI mapakali si Aedam. Iniisip niya ang kalagayan ng kaniyang mag-iina. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang kaniyang cellphone, umaasang may matatanggap na mensahe mula kay Meadow, ngunit wala. Marahil ay nasa tabi nito si Rex, ang lalaking nagpapaganggap na siya. Napabuntong-hininga siya at napasandal sa kaniyang kinauupuan."Meadow…"Hindi niya maiwasang mangamba. Katatapos lamang nitong manganak. Alam niyang kailangan siya ng kaniyang asawa, lalo na ngayon na hindi pa rin maayos ang lahat ng nangyari, at higit sa lahat, iniisip niya si Avi. Ang anak niyang anim na taong gulang ay tiyak na naghahanap sa kaniya.Muli siyang napabuntong-hininga siya. Kung maaari lamang, gusto na niyang puntahan ang mga ito. Ngunit may mga bagay pa siyang kailangang ayusin bago siya makaalis. At hindi pa ito ang tamang oras. Kailangan niyang pagplanuhan ang paglantad, dahil kung hindi, mauuwi sa wala ang lahat at baka'y ikapahamak pa ng kaniyang pamilya.Tumayo siya't lumapit sa glass window. Mula sa
NAGISING si Meadow sa matinis na boses. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata. Si Avi. Nakikipag-argumento ito sa lalaking kaharap. Napaawang ang bibig niya, hindi sa nakikitang mukha ng lalaki, kundi sa mga sinasabi ng kaniyang anak. "Pero, bakit hindi po siya nagpaalam? Sabi niya hihintayin niya ang paggising ko." Base sa nakikita niya'y parang iiyak na ang kaniyang anak. Marahas pang ipinadyak ang paa. Muli niyang ipinikit ang mata at saka'y hinilot ang sentido. "Drake, bakit ka nangako sa batang ito?" salitang lumabas sa bibig niya. "Daddy..." Umatungal na ito. Ayaw magpatalo. Kahit anong paliwanag ng lalaking kaharap. "Anak, may importante kasing gagawin pa si Tito Drake. But he promised, babalik siya." "Isa pa 'to!" bulong ng isipan niya. "Walang ipinangako si Drake. Hay naku, Rex!" Maagap niyang tinakpan ang bibig. Mabuti na lang, sa isipan lang niya lumabas ang nga katagang yun. Tiyak na mabubulilyaso sila. "But he promised--" "Aviana Pearl Zamonte Cr
MAAGAP na pinigilan ni Meadow ang tensyon sa kaniyang dibdib. Huminga ng malalim at sinalubong ng tingin ang mukha ng asawa. "Baby...""S-sweetheart." Halos hindi niya maibuka ang bibig nang makita ang lalaking ilang sandali lamang ang nakalipas ay kinamumuhian niya nang buong puso. Humahakbang papalapit ito sa kaniya, at bawat hakbang ay lalong bumibilis ang tibok ng puso niya. "How's your feeling?" tanong nito at hinagkan siya sa noo. Saglit na gumuhit ang matinding galit at pagkasuklam sa mata niya. Siguro kung hindi pa niya alam ang katotohanan ay tiyak na kikiligin siya sa ginawa nito. "Is everything okay?"Napakislot siya sa tanong nito. Tumango siya at pilit na ngumiti. "Of course, sweetheart. M-may iniisip lang ako."Matagal siyang tinitigan ni Rex. Parang inaarok ang buo niyang pagkatao. Sa unang pagkakataon, hindi niya nakikita ang Aedam na nakasanayan niyang pakitunguhan. Nakikita niya ang lalaking matagal niyang pinagkatiwalaan, ngunit niloko lang siya-- si Rex. Ang la
PILIT na pinakakalma ni Meadow ang sarili. Katatapos lamang niyang kausapin ang tunay na asawa. Sa maikling oras na nagkausap sila, ipinaliwanag nito kung ano ang nangyari sa aksidente at kung sino ba talaga ang kasama nilang mag-ina ngayon. Si Rex... Ang lalaking pinagkatiwalaan niya noon at ngayon ay nasira dahil sa ginawa nito. Kaya pala, may similarity ang ikinikilos ng inaakala niyang Aedam kay Rex. Kaya pala may kakaiba siyang kutob. "Tama pala 'yon," anas ng isipan niya. Pinahid niya ang panghuling luhang dumaloy sa magkabilang pisngi niya at hindi na muli pang hinayaang bumalong. Magkahalong takot at tuwa ang nararamdaman niya kaya siya lumuluha ngayon. "At galit na rin..." Sukdulan hanggang langit ang galit niya kay Rex. Papaano nito nagawa ang bagay na 'yon? Nakuha pa nitong ilagay sa mental hospital ang kaniyang asawa at kinuha ang pagkatao nito. Dapat ito ang ilagay sa mental hospital! Napasulyap siya kay Drake. Naririnig niya ang tunog ng phone nito. Si Rex ang tu
MAHIGIT isang linggo na ang lumipas nang malaman ni Meadow na nanganganib ang buhay nila lalo na ang asawa, mahigit isang linggo na rin itong nananatili sa mansion. Dumadalaw naman ang kaibigan nito, kung minsan ay may dalang food at mag-iinuman, tulad ng hapon na 'yon. Unang sumulpot si Zeus, may
PAROO'T parito si Meadow sa kanilang silid. Hinihintay niyang pumasok ang asawa. Kahit paulit-ulit na sinabi nitong magiging okay ang lahat, na mahuhuli rin ni Jack ang taong gustong pumatay dito'y hindi pa rin maalis sa sistema niya ang takot. "Baby..."Agad siyang napalingon sa nakabukas na pint
MALAYO pa lang ay tanaw na ni Aedam si Jack, kasama si Tyron at ilan sa mga tauhan nito. Habang lumalabas sa Terminal 1 ay iginagala niya ang mata. Alam niyang anumang oras ay puwedeng sumulpot ang kalaban. Hindi na mapuknat sa isipan niya ang nabasang message at ang nalaman buhat sa kaibigan. Nang
PAGOD na pagod si Meadow sa pagsunod sa mag-ama. Eksaktong alas dyes nang gabi na sila nakabalik sa hotel na tinutuluyan, maging si Eliza ay ramdam din niya ang pagod. Ang dalawang bodyguard ay magkasunod na pumasok, bitbit ang pinamili ng kaniyang mag-ama. "Hay, salamat. Nakarating na, makapagpap







