Se connecter
KATRIANA POV
Habang pinupunasan ko ang kaunting pawis sa noo ng limang taong gulang naming anak na si Liam, hindi ko mapigilang ngumiti. Pitong taon na kaming kasal ni Marco. Pitong taon kong tiniis ang lahat, tinulungan siyang itayo ang kumpanya niya mula sa wala, at isinantabi ang sarili kong pangarap bilang arkitekto para lang maging maayos ang buhay ng pamilya namin. Akala ko noon, kailangan ko lang magsakripisyo para makaahon kami sa hirap.
Ngayong gabi, si Marco pa mismo ang nagyayang mag-celebrate kami sa isang sikat at eksklusibong rooftop restaurant sa BGC. "Para naman ito sa pamilya natin, Kat," sabi niya kanina habang inaayos ko ang kwelyo ng mamahalin niyang suit. Suot ko ang paborito kong pulang damit, ang huling damit na binili ko para sa sarili ko bago ko tuluyang ilaan ang bawat sentimo sa tuition at mga bayarin ni Liam.
Pagpasok namin sa private dining room, nagulat ako nang makita ang buong pamilya ni Marco. Nandoon din ang pinakamatalik kong kaibigan na si Chloe. Hindi ko maintindihan kung bakit kailangan pa nilang imbitahan ang lahat kung simpleng family dinner lang naman ang okasyon.
"Anong meron?" mahina kong tanong kay Marco habang pinapaupo niya si Liam sa tabi ko.
Hindi siya sumagot. Sa halip, tumayo ang nanay niyang si Tita Carmen, hawak ang isang baso ng champagne at may kakaibang ngisi sa labi. Tumikhim siya bago nagsalita sa harap ng mahabang mesa.
"Everyone, thank you for coming to celebrate this momentous evening," panimula ni Tita Carmen habang diretso ang tingin sa akin. "Tonight marks the official legal restructuring of Fuentes-Alcantara Holdings. And more importantly, it marks a new chapter for my son, Marco."
Kumunot ang noo ko. "Restructuring? Marco, anong ibig sabihin nito?"
Tumayo si Marco. Lalo akong kinabahan nang hindi man lang niya ako matingnan sa mata. Pero mas nanlaki ang mga mata ko nang lumapit sa kanya si Chloe at hawakan ang kamay niya. Hindi basta hawak ng magkaibigan ang nakita ko. Para silang magkasintahang wala nang pakialam kung sino ang makakita sa kanila.
"Kat," malamig na sabi ni Marco. "Let's cut to the chase. Matagal nang tapos ang lahat ng ito. Seven years is long enough to pretend."
"Ano bang sinasabi mo, Marco?" nanginginig kong tanong. Pinilit kong hinaan ang boses ko dahil ayokong marinig ni Liam ang pinag-uusapan namin. "Sino ang babaeng 'yan? Bakit hawak ni Chloe ang kamay mo?"
"Because Chloe is the woman who actually belongs in my life," diretsong sagot ni Marco. Wala man lang akong nakitang kahit katiting na pagsisisi sa mukha niya. "And to answer your question about the company—you don't own a single percent of it anymore."
Napatawa ako nang mahina dahil sa sobrang gulat, kahit nanginginig na ang buong katawan ko. "Anong sinasabi mo? Mana ko 'yun mula kina Mommy at Daddy. Ako ang nagbigay ng lupa at kapital para maitayo mo ang unang opisina mo gamit ang inheritance ko!"
"Dati 'yun, Kat," singit ni Tita Carmen habang umiiling at humihigop ng alak. "Wala kang alam sa pagpapatakbo ng negosyo. Noong pinapirma ka ni Marco ng mga dokumento noong nakaraang taon at sinabi niyang para sa tax exemptions, hindi mo man lang binasa. Pumirma ka lang nang pumirma. Hindi mo alam na pinirmahan mo na rin pala ang sarili mong pagtanggal sa kumpanya."
Biglang nanlamig ang buong katawan ko. Naalala ko ang gabing pagod na pagod akong umuwi mula sa ospital dahil nagkasakit si Liam. Inabot sa akin ni Marco ang ilang papel at sinabing kailangan kong pirmahan ang mga iyon para sa seguridad ng anak namin. Wala akong naging duda. Hindi ko man lang naisip na kaya niya akong lokohin. Dahil nagtiwala ako sa kanya. Buong puso akong nagtiwala.
"Mga sinungaling kayo..." bulong ko habang tuluyan nang tumulo ang mga luha ko. Hindi ko maalis ang tingin ko sa lalaking minahal ko nang higit pa sa sarili ko. "Inubos ko ang kabataan ko para sa kumpanyang 'yan, Marco. Ako ang nagpupuyat at gumagawa ng paraan noong nagsisimula ka pa lang!"
"At binayaran ka na namin ng sapat na karangyaan sa mga nakaraang taon," malamig na sagot ni Marco. Ni hindi man lang siya nagdalawang-isip habang yakap-yakap pa niya sa baywang si Chloe. "Kaya huwag kang umasta na parang ikaw ang kawawa rito. Tinatapos na namin ang dapat matagal nang natapos."
Tumayo ako, kahit halos hindi na ako makatayo nang maayos sa sobrang panginginig ng mga tuhod ko. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Liam, na umiiyak na rin dahil sa nangyayari.
"Aalis na kami," sabi ko habang pilit pinipigilang manginig ang boses ko. Ayokong makita nilang tuluyan akong nasira. "Sisingilin ko kayo sa bawat sentimong kinuha ninyo sa amin. Magkita tayo sa korte. Handa akong lumaban."
"Anong korte?" malakas na tumawa si Tita Carmen. "Lahat ng abogado sa siyudad na ito ay kaibigan namin, Katriana. Wala kang laban sa amin. Subukan mo lang humingi ng tulong, at sisiguraduhin kong pati anak mo ay mawawala sa'yo."
Hindi pa ako nakakasagot nang lumapit sa mesa ang dalawang security guard ng restaurant. Hindi ko na hinintay na paalisin nila kami. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Liam at mabilis kaming lumabas ng silid. Ramdam ko ang mga matang nakasunod sa amin, pati ang mga tingin ng pamilya ni Marco na para bang natutuwa silang makita akong bumagsak.
Paglabas namin ng gusali, sinalubong kami ng malakas na ulan. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Habang bumubuhos ang ulan, tuluyan na ring bumigay ang puso ko. Wala kaming dalang sasakyan dahil si Marco ang nagmaneho papunta roon. Wala rin kaming matutuluyan kundi ang maliit na kuwarto sa lumang apartment na pinag-iipunan ko pa lang sana bilang emergency fund.
Habang karga ko si Liam at ramdam ang lamig ng ulan sa manipis kong damit, pinunasan ko ang mga luha sa mukha ko. Yumuko ako at hinalikan ang ulo ng anak ko.
"Wala na tayong babalikan, anak," bulong ko habang nakatayo sa gilid ng kalsada, naghihintay ng masasakyan sa gitna ng baha at dilim. "Mula ngayon, ibang Katriana na ang haharap sa kanila."
KATRIANA POVPagkababa ko ng tawag kay Victor, agad kong hinawakan nang mahigpit ang strap ng bag ko at lumabas sa gilid na pinto ng design studio para maiwasan ang itim na van sa kalsada. Sinamahan ako ng security guard ng gusali hanggang sa masundo ako ng isa sa mga pinagkakatiwalaang driver ni Rafa. Pagkaupo ko pa lang sa loob ng kotse, huminga ako nang malalim habang bahagyang nanginginig pa ang mga kamay ko.Pero pagdating ko sa condo, agad na napawi ang kaba ko nang salubungin ako ng ingay ng tawanan nina Liam at Rafa sa malawak na sala."Tito Rafa, mas mataas po ang tower na ito kaysa doon sa kabilang Lego!" sigaw ni Liam habang tuwang-tuwang ipinapakita ang ginawa niyang gusali mula sa mga plastic blocks.Nakaupo si Rafa sa carpeted floor, nakasuot pa rin ng office shirt pero nakalilis na ang mga manggas hanggang siko. Seryoso niyang sinusuri ang gawa ng bata na para bang isa itong multi-million-peso archi
KATRIANA POVKahit na gumuho ang reputasyon nina Marco at Tita Carmen sa harap ng buong elite society kagabi, alam kong hindi pa roon nagtatapos ang lahat. Ang totoo, paunang pasabog pa lamang ang ginawa naming paglalantad sa charity ball. Sa mundo ng korporasyon, ang mga taong tulad ni Marco ay may malalalim na koneksyon sa politika at mga reserbang pondong nakatago sa iba't ibang offshore accounts. Hindi sila basta-basta susuko nang walang laban.Kinaumagahan, habang umiinom ako ng kape sa malawak na kusina ng tinutuluyan namin at pinapanood si Liam na masayang kumakain ng pancakes na inihanda ni Manang Rosa, bumukas ang pinto ng opisina sa loob ng unit at lumabas si Rafa. Suot na nito ang itim na suit at may dalang tablet habang seryosong binabasa ang mga ulat mula sa legal team niya."Maaga kang nagising," bungad ko sa kanya sabay abot ng isang tasa ng itim na kape na ipinagtimpla ko rin para sa kanya.Tinangg
KATRIANA POVHabang nanlilisik ang mga mata ni Marco sa aming direksyon at pilit siyang pinapakalma ng kanyang inang si Tita Carmen sa gitna ng ballroom, hinawakan ni Rafa ang siko ko at inakay ako patungo sa mini-stage kung saan naroroon ang sound system at mikropono para sa programa ng charity ball. Ramdam ko ang mga matang nakatutok sa amin—mga nagtatanong, nagbubulungan, at nag-aabang kung ano ang susunod na gagawin ng isa sa pinakamakapangyarihang bilyonaryo sa bansa.Inabot ni Rafa ang mikropono mula sa host na bahagyang nag-alinlangan bago ito ibigay sa kanya. Unti-unting tumahimik ang buong paligid. Agad na pinatay ng sound technician ang dating masiglang tugtog, dahilan para maging seryoso at mabigat ang hangin sa loob ng Grand Ballroom."Magandang gabi sa inyong lahat," panimula ni Rafa. Malamig at kalmado ang kanyang boses, pero malinaw itong umalingawngaw sa bawat sulok ng silid. "Alam kong nagtataka ang marami sa in
KATRIANA POVHabang papalapit ang sasakyan sa Grand Ballroom ng hotel sa Makati, mas hinigpitan ko ang hawak sa maliit kong clutch bag. Kanina pa lumilipad ang isip ko tungkol sa mga hakbang na gagawin namin mamaya. Hindi pa kami tuluyang kasal ni Rafa ayon sa batas dahil ang isinagawa namin ngayong umaga ay panimulang bahagi pa lamang ng paghahanda para sa civil ceremony. Kaya sa publiko, ipakikilala niya muna ako bilang kanyang nobya at future bride bago namin tuluyang tapusin ang proseso ng pagpapakasal kapag nalutas na ang legal na problema sa una kong kasal. Pero kahit ganoon, sapat na ang singsing sa daliri ko para ipaalam sa buong mundo na hindi na ako ang Katriana na madaling tapakan noon."Nandito na tayo," sabi ni Rafa, na bumasag sa katahimikan habang nakatingin sa labas ng bintana. Tanaw na roon ang makikinang na ilaw sa entrance ng hotel at ang hanay ng mga mamahaling sasakyan ng mga bisita.Pumarada ang itim na sasakyan
KATRIANA POVAwtomatikong kumuyom ang mga palad ko habang nakatitig sa screen ng cellphone ko pagkatapos ibaba ang tawag kay Marco. Ang kapal ng mukha niyang magbanta matapos ang lahat ng ginawa niya. Pero ang mas malaking problema ay ang nalaman namin tungkol kay Atty. Ramirez. Kung siya nga ang nag-leak ng impormasyon, ibig sabihin ay nasa loob mismo ng kumpanya ni Rafa ang ahas na sumisira sa mga plano namin.Habang naglalakad ako pabalik sa sala, hindi ko mapigilang isipin ang mga sinabi sa akin ni Rafa kanina. Kahit si Atty. Ramirez ang nahuli sa CCTV ng salon, may kakaiba pa rin akong kutob. Posible bang siya lang mag-isa ang nagtatrabaho para sa mga Fuentes? O kaya naman ay may mas mataas pang tao sa loob ng Singson-Ledesma Holdings na nag-uutos sa kanya? Masyadong malaki ang operasyong ito para iasa lang sa isang ordinaryong associate lawyer."May problema ba, Kat?" tanong ni Rafa na kalalabas lang mula sa kusina habang may bi
KATRIANA POVHabang pinapanood ko sa telebisyon ang patuloy na pag-uusap ng mga news anchor tungkol sa nalalapit naming pagpapakasal ni Rafa, hindi ko maiwasang mapaisip tungkol sa babaeng nagbayad sa messenger. Sino kaya siya? Ang unang pumasok sa isip ko ay si Chloe. Siya ang tipo ng taong gagawin ang lahat para sirain ako sa pamamagitan ng panlilinlang. Pero habang iniisip ko ang mukha ng babae sa kuha ng CCTV na ibinigay sa amin ni Victor kanina, parang may pamilyar sa tindig nito na hindi ko agad maaninag. Hindi kaya si Chloe 'yon, o sadyang pinagpapalit-palit lang nila ang mga tauhan nila?"Huwag mong masyadong isipin 'yan ngayon," mahinahong sabi ni Rafa na pumukaw sa pag-iisip ko habang inilalagay niya sa mesa ang isang tasang mainit na kape. Nakasuot siya ng puting polo na walang kurbata at mukhang kagagaling lang sa pakikipag-meeting sa kanyang mga abogado. "Hawak na ni Victor ang kopya ng CCTV footage mula sa salon. Inaalam na nila ang pagkakak







