Se connecterPartager
ตอนที่5 พบครอบครัว
Date de publication:
2024-11-25 14:10:39“น้องแกล่ะ”
มเหศักดิ์ออกมาต้อนรับการันต์ลูกชายบุญธรรมคนโต ชายสูงวัยที่ยังดูแข็งแรงเริ่มมองหน้าการันต์อย่างไม่ค่อยจะดีเท่าไรนัก เพราะเห็นว่าการันต์ลงจากรถตู้พร้อมลูกน้องอีกสองคนเท่านั้น แต่ไม่ยักจะเห็นกชกรน้องสาวของการันต์ลูกบุญธรรมอีกคนของเขา
มเหศักดิ์ ชายสูงวัย ที่ใครๆ ต่างก็ยกให้เป็นมาเฟียใหญ่ เขามีอิทธิพลมากในแวดวงนักธุรกิจ แต่กว่าเขาจะมาถึงจุดนี้ได้ก็ผ่านทั้งธุรกิจมืด สีขาวสีเทาปะปนกันไป แต่ตอนนี้เขาเลือกที่จะลามือจากธุรกิจมืดแล้ว หลังจากที่เสียลูกสาวแท้ๆ คนเดียวของเขาไป และด้วยอายุจึงทำให้ตอนนี้ก็เริ่มจะวางมือจากธุรกิจทั้งหมดแล้ว โดยการยกธุรกิจกลางคืนให้มาเทโอได้ดูแล และเรื่องธุรกิจอสังหายักษ์ใหญ่เป็นหน้าที่ของการันต์โดยมีกชกรเป็นผู้ช่วย
“ยัยเกรซไม่ยอมมาด้วยครับ”
การันต์ส่ายหัวและคิดว่าพ่อของเขารู้ดีว่าทำไมวันนี้กชกรถึงไม่ยอมมา
“ยังเคืองอยู่สินะ”
“ก็คงจะเป็นอย่างงั้นแหละครับ จะหมั้นกันอยู่แล้วจู่ๆ เรียวก็มาบอกว่ามีคนรักซะอย่างงั้น”
“ฉันผิดเองที่ให้สองคนนั้นหมั้นกันกะทันหัน ทั้งที่ยังไม่ถามความสมัครใจของเรียวก่อน”
เรื่องนี้มเหศักดิ์รู้สึกผิดต่อลูกๆ พอสมควร ที่เขาทำไปก็เพราะอยากให้มาเทโอและกชกรได้เป็นคู่กัน วันหน้าจะได้มอบงานใหญ่ให้ดูแลได้อย่างไม่ต้องห่วงอะไรมากนัก
“ไม่นานยัยเกรซจะเข้าใจ คุณพ่อไม่ต้องห่วงครับ”
การันต์เอ่ยให้คนเป็นพ่อได้สบายใจ เพราะคิดว่าอีกไม่นานเดี๋ยวน้องเขาเงินหมดก็วิ่งแจ้นเข้ามาหาพ่อของเขาเอง
การันต์ นักธุรกิจหนุ่มที่กอบกุมกิจการอสังหายักษ์ใหญ่ของมเหศักดิ์ เขาเป็นคนเก่ง ฉลาดมาก จนมเหศักดิ์มอบหมายงานใหญ่ให้ดูแลหลายเรื่อง เขาและน้องสาวได้เป็นลูกบุญธรรมของมเหศักดิ์เมื่อหลายปีก่อน ครั้งนั้นน้องสาวของเขายังไม่รู้ประสา พ่อของเขาเป็นคนสนิทของมเหศักดิ์และปกป้องมเหศักดิ์จนตัวตาย พวกเขาเลยถูกมเหศักดิ์รับเลี้ยงเหมือนลูกแท้ๆ ตั้งแต่นั้นมา
“สวัสดีค่ะ”
มินตราเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ได้ก็เห็นผู้ชายสองคนยืนยิ้มรอต้อนรับเธออยู่แล้ว จึงรีบยกมือสวัสดีทักทายทั้งเปรยยิ้มอ่อนตอบกลับทั้งสองอย่างเป็นมิตร คอยโล่งใจหน่อยเมื่อคนที่อยู่ที่นี่ดูเป็นมิตรกว่ามาเทโอหลายเท่า
“นี่คุณพ่อผม แล้วนี่ก็คุณรันต์”
มาเทโอผายมือแนะนำคนทั้งสองให้มินตราได้รู้จัก ก่อนจะหันมาโอบหัวไหล่มนของหญิงสาวและแนะนำเธอให้กับพ่อตนและการันต์ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ
“เธอคือมะลิคนที่ผมกำลังจะแต่งงานด้วยครับ”
มเหศักดิ์มองจ้องไปยังมินตราด้วยสายตาที่รู้สึกคุ้นเคยกับคนตรงหน้าพอสมควรเช่นเดียวกับการันต์ ท่าทีที่นิ่งไปของคนทั้งสองทำให้มาเทโอรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ ครั้งแรกที่เขาเห็นเธอก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
“โต๊ะอาหารพร้อมแล้วค่ะคุณท่าน”
ไม่ทันที่มเหศักดิ์จะได้เอ่ยทักทายอะไรกับคนที่มาใหม่ต่อ หัวหน้าแม่บ้านก็มาเชิญให้ไปที่โต๊ะอาหารเสียก่อน
“งั้นเชิญด้านในกันเถอะ”
ทุกคนเดินตามมเหศักดิ์ไปที่โต๊ะอาหาร นานๆ โต๊ะอาหารตัวใหญ่ได้ทำหน้าที่เต็มที่เสียทีเมื่อมีอาหารวางไม่เว้นว่าง ปกติแล้วจะมีอาหารวางอยู่ไม่กี่อย่างเท่านั้นเนื่องจากมเหศักดิ์จะนั่งที่โต๊ะอาหารนี้คนเดียว
“ตามสบายนะหนูมะลิ”
“ค่ะคุณพ่อ อาหารน่าทานมากเลยนะคะ คุณพ่อชอบอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ”
คนที่ไม่เคยต้องมานั่งทานข้าวเป็นทางการในฐานะสะใภ้ของใคร เธอจึงเลือกที่จะคุยเรื่องที่ถนัดที่สุดคือเรื่องอาหาร
“ของที่ฉันชอบ หมอสั่งห้ามทานน่ะสิ”
มเหศักดิ์ส่ายหัวช้าๆ
“อะไรเหรอคะ”
“ขาหมูพะโล้”
ใช่ นั่นคือสิ่งที่เขาชอบ และมันก็เป็นสิ่งที่ลูกสาวแท้ๆ ของเขาชอบมากเสียด้วย
“นั่นของโปรดมะลิเหมือนกันค่ะ ต้องเป็นขาหมูที่ตุ๋นนุ่มๆ เวลาจะทานต้องตักน้ำพะโล้ราดข้าวชุ่มๆ ใส่กระเทียมกับพริกขี้หนูด้วยนะคะ จะอร่อยมากๆ”
สาวเจ้าเอ่นถึงของโปรดด้วยสีหน้าที่มีความสุข พาคนที่ร่วมโต๊ะอาหารพลอยยิ้มตามเธอไปด้วย เว้นแต่มาเทโอที่รู้ตัวว่าเขาจะต้องปรามเธอเสียบ้าง ด้วยไม่คิดว่าหญิงสาวจะมีนิสัยพูดมากแบบนี้
“ทานข้าวเถอะ”
มาเทโอยื่นมือหนาวางบนหน้าตักมินตราอย่างลงน้ำหนัก ก่อนจะส่งสายตาให้เธอรู้ว่าตอนนี้เขาเริ่มไม่ชอบที่เธอพูดไม่หยุด
“ขอโทษด้วยค่ะ”
สาวเจ้าเริ่มหน้าเจื่อนเอ่ยขอโทษทุกคนเสียงอ่อน เธอเองก็ลืมไปว่ากำลังคุยอยู่กับคนที่เพิ่งจะเจอกัน การพูดอะไรมากไปอาจจะเป็นการเสียมารยาทก็เป็นได้
“ไม่เป็นไรหรอก ว่าที่เมียแกพูดเก่งดีนะ มีเธออยู่แกคงจะไม่เหงาใช่ไหมล่ะ”
มินตราเริ่มยิ้มออกที่มเหศักดิ์เข้าข้างเธอ ทั้งยังรู้สึกอบอุ่นและคุ้นเคยกับชายสูงวัยคนนี้อย่างบอกไม่ถูกตั้งแต่แรกเห็นแล้ว
“ครับ เธอก็น่ารักแบบนี้แหละครับ”
มาเทโอแสร้งยิ้มอ่อนและยกมือลูบหัวทุยของหญิงสาวเบามือ เขาต้องตามน้ำเมื่อเห็นคนเป็นพ่อมีท่าทีเอ็นดูและไม่ได้ถือสามินตรา คำที่เขาพูดออกมาเมื่อครู่ช่างตรงข้ามกับเสียงในหัวใจตอนนี้เหลือเกิน หากรู้ว่าเธอเป็นคนพูดมากแต่แรกคงกำชับให้สงบปากสงบคำก่อนมาถึงแล้ว
“เห็นหนูมะลิแล้วอดนึกถึงใครบางคนไม่ได้นะ”
สองหนุ่มรู้ว่ามเหศักดิ์พูดถึงใคร แต่คนที่กำลังมีความสงสัยเริ่มเบิกตามองจ้องไปยังชายสูงวัยอย่างอยากรู้
“ใครเหรอคะ”
“ช่างเถอะ หนูลองทานนี่สิ ฉันว่าหนูน่าจะชอบ”
มเหศักดิ์ไม่อยากพูดอะไรที่ทำลายบรรยากาศดีๆ ตอนนี้ เพราะหากเกริ่นชื่อออกมารู้ได้เลยว่าสะใภ้ช่างเจรจาคนนี้ได้ต่อความยืดแน่ และเห็นว่าพูดคุยกันมาพอสมควรแล้วควรจะเริ่มมื้ออาหารสักที จึงเอื้อมมือไปตักพล่ากุ้งใส่จานของมินตรา
“ขอบคุณค่ะ หืม อร่อยมากเลยค่ะ”
สาวเจ้ารีบตักอาหารเข้าปากพอดีคำ เมื่อเคี้ยวได้สองสามครั้ง ก็เริ่มอมยิ้มหน้าระรื่นอย่างไม่เสแสร้ง เพราะอาหารถูกปากเธอมากจริงๆ
หลังจากทานข้าวกันเรียบร้อยแล้วมเหศักดิ์ก็ได้ฤกษ์คุยกับมาเทโอถึงเรื่องที่จะแต่งงานจริงจังเสียที
“แล้วกำหนดแต่งเมื่อไรล่ะ”
“อาทิตย์หน้าครับคุณพ่อ ผมว่าจะจัดงานเล็กๆ ที่บ้านพักริมทะเล”
“อืม ก็ดีนะแล้วพ่อแม่หนูมะลิว่ายังไงเค้าเรียกสินสอดอะไรเท่าไร”
“ท่านทั้งสองไม่ได้เรียกอะไรมากครับ แต่ผมก็เตรียมทุกอย่างไว้ให้สมน้ำสมเนื้อครับ คุณพ่อไม่ต้องห่วง”
“อืม ให้เกียรติครอบครัวเค้าให้มากที่สุดก็แล้วกัน ใจฉันก็อยากจะเจอพ่อแม่หนูมะลิก่อนถึงงานแต่งเหมือนกันนะ ตอนแกไปขอลูกสาวเค้าก็ไม่คิดจะบอกฉันบ้างเลย”
มเหศักดิ์ได้ทีก็เอ่ยตำหนิมาเทโอถึงเรื่องนี้เสียเลย เพราะจะแต่งงานทั้งทีก็เพิ่งจะมาบอกกับเขากะทันหัน แทนที่เขาจะได้เป็นผู้ใหญ่ไปสู่ของมินตราอย่างให้เกียรติก็ไม่ได้ไป
Dernier chapitre
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่36 ตอนจบ
คนตัวเล็กหลับตาพริ้มแอ่นสะท้าน มือเรียวทั้งสองวาดจิกเกร็งอยู่กับหมอนนุ่ม ริมฝีปากบางขบเม้มไม่ยอมละ ขณะที่สามีตัวโตกำลังเล่นลิ้นอยู่กับยอดอกอิ่ม มาเทโอรู้สึกคุ้นกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของมินตรามากเป็นพิเศษ ภาพจำครั้งที่เคยนอนร่วมรักกันอยู่บนเตียงค่อยๆ หลั่งไหลมาเป็นระยะ จนเขาต้องหยุดการกระทำฟุบใบหน้าลงกับกลางอกอิ่ม“พี่เรียวโอเคไหมคะ เราหยุดแค่นี้ดีไหม”มินตราเริ่มลืมตามองคนเป็นสามีหลังจากรับรู้ได้ว่ามาเทโอหยุดการกระทำและกำลังถอนหายใจเหนื่อยอยู่บนตัวของเธอ“ไม่”มาเทโอสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้อารมณ์ค้างคาอยู่อย่างนี้แน่ เมื่อรู้สึกดีขึ้นกิจกรรมสวาทก็เริ่มดำเนินต่อ และครั้งนี้ดูจะร้อนแรงและดิบเถื่อนอยู่พอสมควรยิ่งได้ใกล้ชิดดอมดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ได้สัมผัสผิวเนื้อเนียนนุ่มนิ่มเสมือนร่างกายของมินตราเป็นทั้งแม่เหล็กดึงดูดอารมณ์วาบหวามและเป็นทั้งเชื้อเพลิงเติมไฟสวาทให้กับเขาได้เป็นอย่างดีมาเทโอไล่ละเลงลิ้นสัมผัสร่างกายคนตัวเล็กครู่ใหญ่ก่อนจะเริ่มสอดใส่มังกรหัวโปนอัดแน่นเข้าไปในร่องสวาทแล้วเริ่มบรรเลงเพลงรักด้วยลีลาเร่าร้อน ทำสาวเจ้าหัวสั่นหัวคลอนครางเสียงหวานแทบจะตลอดทั
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่35 จูบบอกฝันดี
“ฉันซื้อตุ๊กตาหมีจริงๆ เหรอ”มาเทโอเห็นไอเซย่าเข้ามาในห้องทำงานตอนเช้าได้ก็รีบเอ่ยถามถึงเรื่องตุ๊กตาหมีทันที เพราะยังไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่าเขาจะไปคนไปซื้อของพวกนั้นด้วยตัวเอง“อืม นายรีบซื้อมาง้อคุณมะลิ ตอนนั้นฉันก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาเหมือนกัน”ไอเซย่านึกไปถึงภาพตอนนั้นเขาก็อดมีท่าทีขบขันไม่ได้“แสดงว่าฉันใส่ใจเธอมากเลยล่ะสิ”“ที่สุด”มาเทโอนึกยังไงก็นึกภาพตัวเองไม่ออกว่าตอนนั้นมีความคิดความอ่านแบบไหนถึงได้เลือกที่จะทำตัวอ่อนโยนกับผู้หญิงได้ขนาดนั้น แต่ก็ต้องละการคิดเรื่องนี้ไปก่อนเพราะเขามีอีกเรื่องที่อยากรู้มากกว่า“เออแล้วนี่ตำรวจได้เบาะแสอะไรการันต์บ้างไหม”มาเทโอเห็นว่านี่ก็ผ่านงานศพของกชกรและภาคภูมิมาพักใหญ่แล้วแต่ตำรวจก็ยังตามหาการันต์ไม่เจอเลย เขากลัวว่าการันต์ยังจะมีชีวิตอยู่และหวนกลับมาทำร้ายพวกเขาได้อีก“ไม่ ฉันหวังว่ามันจะหายสาบสูญไปในทะเล”ไอเซย่าส่ายหัวและหวังว่าการันต์จะไม่มีโอกาสจะกลัยมาใช้ชีวิตได้อีก แต่ถึงกลับมาได้เขาก็ไม่ได้คิดกลัวเพราะการันต์มีหมายจับและไม่มีอำนาจอะไรในมือแล้ว“อ่อ อีกเรื่องที่ฉันจะถามนาย”“อะไร”“ถ้าฉันไปอยู่ญี่ปุ่นกับคุณพ่อนายจะไปด้วยหรือเปล่า
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่34 ตามกลับ
“ย่าไม่อยากเห็นหลานย่าอ่อนแอแบบนี้เลยลูก”พุดกรองนั่งกอดหลานตัวเล็กด้วยสีหน้าห่อเหี่ยวหัวใจ ทั้งที่ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตามีความสุขแล้วก็ยังจะมามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นอีกจนได้“มะลิไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ค่ะ แต่มันห้ามไม่ได้จริงๆ ค่ะ มะลิกลัวว่าพี่เรียวจะกลับมาจำมะลิไม่ได้”มินตราสะอึกสะอื้นซุกอยู่กับอกอุ่นของพุดกรอง“ย่าเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องดีขึ้น หมอก็บอกเองไม่ใช่เหรอลูกว่าอาการของเรียวน่าจะเป็นแค่ชั่วคราวเท่านั้น เข้มแข็งเข้าไว้นะลูกนะ คนเราคู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก มันอาจจะมีอุปสรรคเข้ามาบ้างถ้าผ่านไปได้ความรักของหนูกับเรียวก็จะมั่นคงขึ้น”“ค่ะคุณย่า”พุดกรองได้แต่นั่งลูบหัวทุยไล่ไปถึงหลังปลอบคนตัวเล็กที่สะอื้นตัวสั่นเทาด้วยความสงสารจับใจเวลาพ้นผ่านร่วมเดือนกว่าตอนนี้บาดแผลตามร่างกายของมาเทโอหายเป็นปกติ และกลับมาอยู่ที่บ้านได้เป็นเดือนแล้ว แต่ก็ยังไร้วี่แววการกลับมาของมินตราจนทุกคนต่างก็กังวลในความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยาไปตามๆ กันเพราะฝ่ายภรรยาหากสามีไม่ตามกลับก็ไม่ยอมกลับ ส่วนคนเป็นสามีก็ปล่อยเอ้อระเหยเพราะจำภรรยาตัวเองไม่ได้เลยไม่ชินที่จะอยู่ด้วยกันและไม่คิดจะตามภรรยาตัว
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่33 ความทรงจำขาดหาย
“พี่เรียว ฮือๆๆ”“คุณมะลิ”มินตราเข่าทรุดจนพรนับพันต้องรีบรวบมานั่งที่เก้าอี้ หญิงสาวเริ่มสะอื้นตัวโยนเมื่อรับรู้ความจริงว่ามาเทโออาการหนักและหมอกำลังช่วยชีวิตอยู่ในห้องผ่าตัด“ทำไมคะ ทำไม ฮือๆๆ”มินตราแทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรง เธอตัวอ่อนปวกเปียกยิ่งรู้ว่ามาเทโอเป็นแบบนี้ก็เพราะมุ่งมั่นที่จะตามหาเธอก็ยิ่งรู้สึกแย่ ทั้งที่ได้กลับมาเจอกันแท้ๆ แต่กลับต้องมาเกิดเรื่องร้ายแบบนี้ขึ้น ตอนนี้โชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับชีวิตของเธอกันแน่“เมื่อไรพี่เรียวจะตื่นมาคุยกับมะลิคะ มะลิมีเรื่องจะคุยกับพี่เรียวตั้งเยอะเลย คุณพ่อเล่าให้มะลิฟังว่าตอนเด็กๆ พี่เรียวชอบหนีไปแอบบนต้นไม้ให้คุณพ่อตามหาเป็นว่าเล่น พี่เรียวดื้อเหมือนกันนะคะ พี่เรียวจำได้ไหมว่าเราจะไปพักผ่อนกันที่บ้านสวนของคุณย่ารีบๆ ตื่นมานะคะตอนนี้ผลไม้ที่สวนกำลังออกผลเยอะเลย เราจะได้ไปทานผลไม้สดๆ จากต้นเลยดีไหมคะ”ร่วมครึ่งเดือนแล้วที่มินตรามานั่งคุยกับสามีที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงไม่มีเว้นว่าง หลังจากการผ่าตัดหมอบอกให้เธอสบายใจได้ว่าสามีของเธอยังไงก็ฟื้นคืนกลับมาเป็นคนปกติได้แน่นอน แต่เธอก็ยังไม่เป็นว่าเขาจะลืมตาตื่นหรือรู้สึกตัวบ้างเลย“เฮ้อ”สาวเ
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่32 เป็นตายเท่ากัน
“โลกกลมเหมือนกันนะคะ มันเป็นเรื่องบังเอิญมากๆ ที่มะลิได้มาแต่งงานกับเรียว”มารตีออกมานั่งคุยกับตฤณภพที่หน้าบ้านกลางดึกหลังจากที่ลูกๆ ของพวกเธอหลับกันไปแล้ว“ฟ้าคงลิขิตมาแล้ว พี่ดีใจที่ลูกเราได้เรียวมาดูแล”“ม่านก็เหมือนกันค่ะ ม่านอยากให้ถึงเวลาที่เราได้กลับบ้านแย่แล้วค่ะ”“พี่ก็อยากกลับไปเห็นที่ที่เคยอยู่เหมือนกันว่าตอนนี้มีอะไรที่เปลี่ยนไปแล้วบ้าง อีกอย่างมินทร์จะได้เข้าเรียนมหาลัยด้วย”ตฤณภพผ่านอะไรมาจนถึงตอนนี้ก็เชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างฟ้าได้กำหนดมาแล้ว แม้จะผ่านเรื่องราวร้ายๆ มามากมายแต่เขาก็ลืมมันไปได้เพราะคิดว่าต่อจากนี้คงจะมีแต่ความสุข“เราจะบอกกับพวกเค้าเลยไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้น”เคนชิกระซิบถามไอเซย่าขณะที่กำลังล่องเรือไปยังเกาะพร้อมกับเจ้าหน้าที่ที่ชำนาญการภาคพื้นทะเลแห่งนี้“ให้พวกเค้ากลับไปถึงกรุงเทพก่อนจะดีกว่า”ไอเซย่าไม่อยากให้มินตราได้รับรู้จนกว่าจะกลับถึงกรุงเทพ เพราะหากรู้ว่าอาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุของมาเทโอเป็นตายเท่ากันทุกคนคงใจเสียกันนานแน่ ให้ไปรับรู้ด้วยตัวเองที่โรงพยาบาลเลยจะดีกว่า“ยินดีที่ได้เจอนะครับคุณภพคุณม่าน ผมแอลแล้วนี่ก็เคนชิ ผมเป็นคนสนิทของคุณเรียวครับ
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่31 พ่อแม่แท้ๆ
“หนูจ้ะ”มารตีพอจะยกยิ้มออกเพราะหญิงสาวที่ลูกชายเธอช่วยเอาไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนเริ่มรู้สึกตัวแล้ว“โอ้ย”มินตราพยายามลุกขึ้นแต่ก็รู้สึกปวดหัวและอ่อนเพลียเหลือเกิน“อย่าเพิ่งลุกจะ ตอนนี้หนูมีแผลที่หัวอยู่อาจจะปวดๆ นิดหน่อยนะ พี่ภพคะหนูคนนี้ตื่นแล้วค่ะ”“เหรอ”ตฤณภพรีบเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับกะละมังน้ำและผ้าขนหนู เพราะจะได้เวลาที่ภรรยาของเขาต้องเช็ดตัวให้หญิงสาวที่บาดเจ็บ“เป็นยังไงบ้างหนู แล้วเป็นยังไงมายังไงถึงได้ตกน้ำตกท่ามาได้ ดีที่ลูกชายลุงเห็นหนูลอยอยู่ใกล้ฝั่งเลยช่วยเอาไว้ได้”มินตรามองจ้องผู้ใหญ่ทั้งสองสลับกันไปมา ก่อนจะมีน้ำตารื้นสะอื้นตัวสั่นเทา คนทั้งสองตรงหน้าเธอตอนนี้แม้พวกเขาจะดูมีอายุมากกว่าในภาพที่เธอเคยเห็น แต่ก็จำได้ว่าพวกเขาคือพ่อกับแม่ของเธอไม่ผิดไปจากที่คิดแน่“เป็นอะไรไปจ้ะ”มารตีมองอาการของหญิงสาวด้วยสีหน้าเป็นห่วง“คุณพ่อคุณแม่คะ มะลิเองค่ะ คุณพ่อคุณแม่ฝากมะลิไว้กับคุณย่าพุดกรองจำได้ใช่ไหมคะ”“อ อะไรนะ”คำพูดปนเสียงสะอื้นของหญิงสาวที่นอนเจ็บทำมารตีและตฤณภพตัวชาวาบ ทั้งสองจ้องหน้ากันโดยที่ไม่มีคำพูดใดๆ เอื้อนเอ่ยออกมาจากปาก มีเพียงน้ำตาที่ทะลักออกมาพรั่งพรูบ่งบอกถึง
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่30 ที่ตาย
“ทำไมการันต์ถึงได้ไหวตัวเร็วขนาดนั้น ทั้งที่เราเองก็เพิ่งจะรู้เรื่องไม่ถึงวัน”ขึ้นรถได้ไอเซย่าก็หันมาคุยกับมาเทโอด้วยความฉงนใจ“ภาคภูมิ”เป็นมเหศักดิ์ที่ให้ความกระจ่างกับสองหนุ่ม หากเขาไม่ไว้ใจคนอื่นมากเกินไปคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มาเทโอได้ยินเช่นนั้นก็เอาแต่นั่งเงียบลำดับเหตุการณ์เท่าที่สังเกตมาก็
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่25 คุณชอบผมจริงๆ
“เมื่อกี้มะลิขอโทษนะคะ”ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ได้มินตราก็รีบเอ่ยขอโทษมาเทโอเสียงอ่อน สีหน้าของเธอตอนนี้ไม่สู้ดีนักเพราะรู้ตัวว่าทำเกินหน้าที่ของตัวเองอย่างที่ผู้หญิงคนเมื่อครู่บอก“อืม”มาเทโอไม่ได้ถือสาอะไรหญิงสาว แค่เธอทำให้มาริษาเลิกมายุ่มย่ามกับเขาแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว“ค่ะ แล้วคุณพ่อพี่เรียวเป็นยังไงบ้
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่22 เกินหน้าที่
“พี่เรียวเค้าฝังใจเรื่องคุณพ่อมากค่ะเลยเป็นแบบนั้น แล้วคุณพ่อมีเหตุผลอะไรที่ต้องฝากพี่เรียวไว้ที่นี่ตั้งแต่เด็กๆ ล่ะคะ”มินตรานั่งจ้องหน้าซีดเซียวของโทชิโระด้วยสายตาเป็นกังวล อยากจะรู้เหตุผลมากๆ เหมือนกันว่าทำไมโทชิโระถึงได้เลือกที่จะกลับมาหามาเทโอในเวลานี้“ชีวิตของพ่ออยู่ในความเสี่ยง มีธุรกิจใหญ่โตเ
Imprisoned in love สั่งรัก ตอนที่17 ไม่ใช่ขนาดผม
เช้าของวันต่อมาเมื่อมาเทโอเห็นว่าอาการของมินตราอาการดีขึ้นพอสมควรแล้วจึงรีบพาเธอกลับบ้าน เพราะเขามีธุระที่จะต้องไปต่างจังหวัดต่อ คราแรกก็คิดจะพาเธอไปด้วยเต่เห็นว่าหญิงสาวยังไม่หายดีจากอาการไข้จึงให้เธอพักอยู่ที่บ้านไปก่อน“พี่เรียวไปทำอะไรเหรอคะ”มินตราเอ่ยถามมาเทโอขณะนั่งทานข้าวเที่ยงด้วยกัน เพราะรู้
Vous vous intéresseriez aussi à
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.5K Vuesเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์114.4K Vuesบ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า77.8K Vuesบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.7K Vuesพราก
วรศิษฏ์107 VuesCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK230 Vuesหวงรัก นายแฟนเก่า
Little_nem43 Vuesพันธะร้ายบำเรอแค้น
วาตานิช32 Vues
