Acceptance

Chapter 4

Claudia Diaz POV

Tinanggap ko ang offer. Hindi ko alam kung bakit, pero pinirmahan ko.  Baka nga si Van Amores ang maging daan para makabalik ako sa pamilya ko na matagal ko nang inaasam. Ang makaganti sa mga kasumpa-sumpang mga taong humamak  sa akin.

Pinaayos na ni Van ang lahat. Nakalipat na rin ako sa bahay niya.  Nagbigay rin ako ng kondisyon sa kanya. Ayaw kong  malaman sa kumpanya na ako ay asawa niya; sa setup ay isa pa rin akong assistant. 

Gusto niyang magkasama kami sa pag-aalmusal at paghahapunan. Gaya ng ginagawa ng mga tunay na magasawa. Napakapormal man ay, puwede na rin. Ako na rin ang pinamahala niya sa kanyang bahay.  Kung gusto kong palitan at itapon ang mga bagay na naroroon, malaya ko iyong gagawin.  Ako na ang reyna, ang sabi niya.  Hindi pa ako komportable na makasama siya sa higaan, kaya pinagamit niya ang isang malaking kuwarto na katabi ng master’s bedroom.  Nirespeto niya ako at bilang ganti ay sinusuportahan ko naman siya sa kanyang mga desisyon.

Kalaunan, nalaman ko kung bakit inalok niya ako ng kasal. Pinipilit kasi siya ng kanyang ama na pakasalan ang isang anak ng kaibigan nito sa negosyo at sinabing makakatulong ito para madagdagan ang kanilang kapangyarihan. Tinanggihan niya ito at sinabing may nagugustuhan na siya, kaya minadali na niya ang proseso na pagpapakasal para makaiwas sa kompromiso.  Pero mapilit pa rin ang kanyang ama at kailangan muna niyang kilalanin ang babae bago tumanggi.

Kahit kanino ay puwede niyang ialok ito.  Ako ang pinili niya at nakita niyang ako ang pinakamahusay na kandidato.

Linggo noon, pareho kaming nasa bahay. Nagdayoff na ang ilang kasambahay, kaya kami na lamang ang naiwan. Sa inip ko, nag-umpisa na akong maglinis ng silid. Hindi ko kasi ito pinapalinis sa iba.  Pagkatapos ay naligo na rin ako.  Nagutom ako, kaya lumabas na ako, at naroroon siya sa harap ng pinto ko, naghihintay. 

“May kailangan ka ba?” ang tanong ko.

Bigla niyang kinuha ang katawan ko papalapit sa kanya at hinalikan niya ako. May pagnanasa at mainit iyon.

“Ikaw ang kailangan ko” mahinang sinabi niya

Noong una ay tinutulak ko pa siya, pero nanabik din ako.  Naisip kong, tutal legal ko naman siyang asawa, kaya bakit ako tatanggi.  Naging napakabuti niya sa akin at gusto kong masuklian iyon.  Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko noong oras na iyon. Hinayaan ko siyang gamitin ako sa paraang gusto niya. Pumasok kami sa kuwarto niya.  Hinubad na niya ang pang-itaas niya. Tinulungan niya rin akong tanggalin ang mga butas  sa suot kong blouse. Marahan niya akong hinahalikan, ninanasa. Naramdaman ko ang mga palad niya sa  dibdib ko.  Inumpisahan niyang iparamdam ang kanyang pagkalalaki.  Inangkin niya ako nang paulit-ulit at ayaw kong tumigil siya.

“Sige pa,” ang sabi ko. Kakaibang sensasyon iyon para sa akin. 

Natuwa siya dahil nakita niyang nasisiyahan ako sa ginagawa niya, kaya mas lalo siyang ginanahan.

“I love you,” ang bulong niya sa akin.

Narito ngayon sa harap ko, ang asawa ko.  Pinagsaluhan namin ang bawat init at mga halik na sana ay noong pa'ng sa simula.

Mula noon ay naging normal na sa amin na nagkakadikit. Hindi na kami nagkakahiyaan. Narinig ko na rin sa kanya ang paghalakhak kahit sa lugar ng trabaho. Minsan ay nawawala sa isip niya na naiinuman ang baso ko, kaharap ang ibang tao.  Naging mas exciting sa amin ang bawat araw, at lalo na sa tuwing magkasama kami.  Gusto niyang isigaw sa lahat na ako ang asawa niya.  Pero tumanggi ako dahil hindi pa ako handa.  Kuntento na muna ako sa setup namin na iyon.  Ninanakawan na lamang niya ako ng halik kapag walang nakatingin. Naiinis ako pero, gusto ko iyon. Ayaw kong may makahalata.

Isang umaga, may nag-leak sa opisina na may fiancé o asawa na ang aming CEO. Ang daming comment sa GC or group chat. Naka-curious ang lahat at maraming espekulasyon. Siguro ang asawa niya ay galing din sa mayamang pamilya, anak ng isang pulitiko o baka artista ito.

Natawa na lamang ako sa mga comment nila.

Iniiscreenshot ko ang laman ng gc at ipinapadala sa kanya.  Tawa rin siya nang tawa.  At kinukumbinsi ako na ia-announce na niya ito.  Nakiusap akong huwag niya itong gawin at talagang magagalit ako sa kanya kung kaya’t nangako naman siya at maghihintay kung kailan handa na rin ako.

May dumating na mga bagong kliyente. Hinilingan siyang maging corporate lawyer at mag-represent ng kumpanya nito. May ibang meeting ako noon kaya hindi ko nakita ang mga ito.  Pagbalik ko sa opisina, nagkaroon ng bulong-bulungan. Nakita na raw nila ang magiging asawa ng CEO. May isang nagsabi na bata pa ito at mestiza. Tiningnan ko ang sarili ko. Maputi nga ako pero hindi ako ganun ka mestiza. Kaya na-curious ako kung sino ang sinasabi nila.  May nagsabi pa na nandito pa ito sa opisina at baka maabutan ko pa, kaya dali-dali akong sumakay ng elevator.   Pagpasok ko sa opisina, narinig ko ang isang pamilyar na boses ng babae. Malakas ang tawa nito at kasama ang kanyang mga magulang.  Nagulat na lamang ako dahil sa pagkakita ko. Ito ang babaeng sumira ng buhay ko.  Hindi ako makapaniwala.  Kausap niya ngayon ang asawa kong si Van.  Pinipigilan ko ang sarili ko, pero nanghihina ang tuhod ko; halos mapaupo ako sa sahig.

“Oh, Claudia, is that you?” pagtatanong niya.

Nilapitan ako ni Van at itinayo niya ako. Hiniling niyang umalis na ang pamilyang iyon. At nagdahilan na may iba siyang meeting.  Binigyan niya ako ng tubig para kumalma. Hinawakan niya ang kamay ko at niyakap niya ako.

“I’m sorry, Claudia,” ang sinabi niya at awang-awa siya sa akin.

“Please, don’t cry, my love,” habang hinahaplos niya ang buhok ko.

Bumalik sa akin ang lahat ng takot at pangamba.  Pero tinulungan ako ni Van. Ipinaliwanag niya sa akin ang lahat at alam niya ang nakaraan ko.  Pinaramdam niya sa akin na mahal niya ako at gagawin ang lahat para protektahan.  Ipinangako rin niya sa akin na  mananagot ang lahat ng lumapastangan sa akin.

“Pangako, Claudia, gagawin ko ang lahat at ibabalik ko ang mga nawala sa iyo nang ilang ulit.

Yumakap ako kay Van. I felt secure and relieved, dahil ngayon may kakampi na ako sa mga laban ko.