Moving On

Chapter 2

Claudia Diaz POV

Sa Maynila ako napadpad. Kailangan kong lumayo sa mga Montefalco.  Sa tuwing naalala ko ang pangalan nila, nag-aapoy ako sa galit.

Nagbigay ng kondisyon si Senyora Ingrid, “Huwag na huwag na raw akong lalapit pa sa kanila kung ayaw kong makulong.”  Kalimutan ko na si Miguel at magpakalayo-layo at ni anino ko ay hindi na nila dapat makita.

Nakipagkasundo ako sa hayop na babae na iyon.

Pinilit kong mamuhay na malayo sa kanila.  Nakatira ako sa isang kamag-anak at tumulong sa kanilang tindahan.  Ganun na lamang ang buhay ko.

Sinubukan ko ring mag-apply ng trabaho.  Mga admin position.  Napakadami na ng in-apply-an ko.  Pero sa kasamaang palad ay wala pa rin. Hindi ko maaaring ilagay sa work experience ko ang kumpanya ng  Montefalco.

May inabot na sobre sa akin ang pinsan kong si Roselle

“Claudia, nasa mailbox ito oh.” sabay abot sa akin.

Pagkabukas ko, schedule ng interview sa isang sikat na law firm sa buong bansa na sa ilalalim ng Amores Group of Companies, naghahanap ito ng bagong intern.  Kahit sa una ay nagaalangan ako pero naisip kong, wala namang mawawala sa akin kung susubukan ko.

Sa Makati ang opisina nila. Nag-MRT na ako para mabilis na makarating. Nakasuot ako ng puting blouse, brown na slacks at sapatos na may konting heels.  Pagdating ko doon, napakadaming aplikante ang naghihintay ng pagkakataon.  Yung iba ay mula sa mga matataas na unibersidad ng bansa at mga topnotcher sa board.  Nagpapagalingan silang lahat.  Ako, pagkatingin ko sa CV ko, walang kalaman-laman ito. Sinabi ko na lang na nagtrabaho ako sa maliit na kumpanya na inimbento ko at hindi ko na ini-specify.

Through online, nakapagpasa naman na ako ng resume at siguro nakita naman nila iyon.  Kahit ang pinakamababang posisyon ay puwede naman sa akin.

Natawag na ang number ko, 001345. Pinapasok ako sa isang silid at kumuha ng dalawang exam. 

Malalaman daw sa araw na iyon kung nakapasa ako at makakapag-proceed sa third round.  Apat na phase ito, assessment exam, post assessment, first interview at final interview.

Mag-alas-4pm na iyon.  Narinig ko na lang ang pangalan ko. 

“Claudia Diaz, please proceed to the interview section,” sabi ng HR Staff

Grabe ang excitement ko at talagang kinakabahan ako.

Pinapasok nila ako sa isang silid. Nakaglass wall ito.  Kinocompose ko ang sasabihin ko, at hinihiling kong walang pag-ungkat ng past na mangyari.  Bahala na, basta gawin ko lang ang best ko.

Sa interview, nagtanong ang interviewer ng, Tell About Yourself, What are your strengths and weaknesses, Why do you want to work here, at kung ano-ano pa.

Ang totoo, nag-G****e na lang ako ng mga palusot kung sakaling tanungin ako tungkol sa kung bakit sa span of 8 years yun lang ang work experience ko.

Pinaghintay ako sa waiting area at konti na lang ang mga aplikante na natira noon.

Mag alas-7 na wala pa din, isa isa na silang tinatawag at naiwan pa rin ako

Alas-8 na wala pa din parang 4 na lang kami

Nagugutom na ako, ang huling kain ko ay almusal pa.

8:25pm, sa wakas ay tinawag na ako.

Ang nag-interview mismo sa akin ay ang VP of Amores Group of Companies, si Glenn Ferrer.

May, katangkaran ang lalaki,nakablack suit siya, nakasalamin. Ayos naman ang hitsura niya sa kabuuan.

Inumpisahan na niya akong tanungin, at tumatango kapag nakukuntento sa sagot ko.

“Nagdinner ka na ba Ms. Claudia?”ang tanong lang nito

Ngumiti lang ako at sinabi kong oo.

“Well, demanding ang position na iassign sa iyo, our CEO, Mr. Vanruth Amores, is looking for a talented and genius assistant. I saw your post assessment, and I saw you nailed it and got a perfect score. I hope you have that endurance. Masama kasi ang ugali ng magiging boss mo and I warn you, he is so ruthless.” habang natatawang sinasabi ito.

“We will be giving you a chance, subukan ka muna namin for a month or three, then we will decide if you fit the position.  I hope that works for now.  We hope to see you tomorrow for your Big Grand Day. Okay, Ms. Claudia?”

“Bukas na po?” tanong ko

“Oh yes, bakit may problema ba?” tanong niya

“Wala po, I’ll be here tomorrow.” tugon ko

Speechless ako, grabe ang saya saya ko, finally magiiba na ang mundo ko.  Okay naman na nagtitinda lang ako pero, iba ito.

Firm ang handshake ko kay Mr. Ferrer at nagpasalamat ako.

Masayang ibinalita ko ito kela Tiyo Ismael at sa asawa nitong si Tiya Neneng, nagdala ako ng ice cream para sa maliit naming celebration. Tuwang tuwa sila para sa akin, ang pamilya nila ang naging tanggulan ko ng nakaranas ako ng napakalaking dagok sa buhay ko, alam na alam nila ang kuwento ko.

Kinabukasan, maaga akong pumunta sa opisina, pinag-orient muna ako at inilibot ng isang staff ng HR sa ilang bahagi ng building, ang opisina ng CEO ay nasa pinakatuktok o penthouse ng building.  Hindi lahat ay nakakaakyat doon. Mahirap magilusyong maging bahagi ng First Team ni Mr. Amores, dahil sa napaka-rigid nito. Para sa Amores Group of Company si Vanruth Amores ang tanging prinsipe, tinatayang bilyon bilyon ang asset at total value nito.  Buhay pa naman ang ama niya pero, pinaubaya na sa kanya ang pagpapatakbo ng kanilang negosyo dahil sa talino niya.

“Ms. Claudia, my only tip for you is “Huwag tatanga tanga”sabay tawa ni Ms. Alice, tinapik nya lang ako habang paakyat na kami sa penthouse.

Pumasok na ako at iniwan na niya ako habang nakasakay siya sa elevator.  May separate room para sa office ni Mr. Amores at doon ako nagtungo.  Abala ang lahat sa kani-kanilang task. Halos 12 ang mga staff na naroroon. Nilapitan ako ng executive secretary niya, may edad na ito mga 50 years old sa tantiya ko. 

“Claudia, right?” approach nya.

“Yes po.” Nginitian ko siya.

Itinuro niya sa akin ang table ko.  Nakaharap ito sa Office of the CEO

Naglista siya ng mga ayaw at gusto ni Mr. Amores. Mabait naman daw ito pero napakaistrikto. Kuwento pa ni Ms. Linda, lawyer talaga si Mr. Amores at naging judge na.  Pero dahil demanding ang pagnenegosyo ay iniwan muna niya ito ng biglang humina na ang katawan ng kanyang ama.  Nag-tip din si Ms. Linda. “Makinig maiigi, at huwag basta basta sasabat.”