MasukChapter3
Claudia Diaz POV
Dumating si Mr. Amores sa kanyang opisina. Kasunod niya ang 6 na executive. Tumayo ako nang tuwid at taas noong bumati sa kanya.
Huminto siya at tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Walang ekspresyon ang mukha niya habang ginagawa iyon. Pagkatapos ay pumasok na. Halos natataranta ang mga executives sa presensiya niya.
Sinenyasan lang ako ni Ms. Linda para pumasok din ako sa loob ng opisina nito.
Hindi ko naiintindihan ang mga sinasabi nila—mga terminong ngayon ko lang narinig. Kaya lagi akong nakakagat sa labi ko. Nagsusulat na lang ako na mga narinig ko. May mga tinatanong siyang detalye at mabuti na lamang ay nandito si Ms. Linda para sumagot nito. Nakinig na lang muna ako nang maigi, gaya ng tip ni Ms. Linda.
Bigla siyang nagsalita, at nagtatanong, “What to do with those who abuse their power?
Walang sumasagot. Sa pagtataka , inangat ko ang ulo ko at tumingin sa kanya. Ako pala ang tinatanong niya, kaya sa pagkapahiya, mabilis ko na lang nasabing “Tinatanggal po.”
Natawa siya sa sinabi ko. Pero tumahimik siya at nagsimulang magsalita nang napakaseryoso.
“Hindi basta-basta tayo nagtatanggal; laging may proseso dahil puwede kang balikan nito.”
Sumang-ayon naman ang mga taong nandudoon. Hiyang-hiya ako sa sinabi ko. Inisip kong nagkamali ako. Simpleng tao lamang ako, kaya nakapagsalita ng ganoon, pangangatwiran ko.
Nakakapanindig-balahibo si Mr. Amores. Nakahinga na lamang ako nang natapos na ang meeting with the executives.
Umupo na ako sa table na nadidismaya sa sarili.
Dumaan siya sa harap ko at ibinagsak ang librong “Surrounded by Idiots”
At pagkatapos ay umalis na.
“Grabe siya sa akin, idiot daw ako?” Pero okay lang iyon; mas nakaka-challenge ito.
Lumipas ang mga buwan na nakasunod ako kay Mr. Amores. Halos nakakasabay na ako sa kanya, sa tingin ko. Ipinasa na rin ni Ms. Linda ang ilang major commitment nito at ako na ang nag-asikaso. Totoong istrikto si Mr. Amores, pero marami kang matutuhan sa kanya. Makatuwiran din siya: kapag may sakit ka, ay hindi ka naman niya pipiliting magtrabaho.
Isang gabi, nagkaroon ng major problem sa isang account na hinahawakan nila. Kaya napilitan kaming mag-overtime. Masipag si Mr. Van Amores, kaya nakakahiyang magtatamad-tamad ka. Pinauwi na nito si Ms. Linda dahil sa edad nito. Kaya wala siyang choice kundi ako.
Habang pinagmamasdan ko siya, di ko maiwasang humanga. Napakakisig niya, maganda ang mukha niya at mukhang ang bango-bango palagi. Nagpapantasya na yata ako sa kanya, kaya ginising ko na lamang ang sarili ko. Nagtama ang tingin namin, kaya bigla na lamang niya akong inutusan na hanapin ang isang file. Noong nakita ko ito, lumapit na ako sa kanya, at inabot ko ito. Nagbibigay siya ng mga input niya. Pinapakinggan kong mabuti ang bawat detalye. Pagkatapos ay sinimulan ko nang gawin iyon. Mag-alas-11pm na pala nang tingnan ko ang relo ko. Pinipigilan ko ang antok ko, pero di ko namalayan na nakatulog na pala ako. Namalayan ko na lang na may coat na sa balikat ko at wala na siya. Nagbilin na lamang siya sa security na samahan ako at ihatid sa bahay. May mga naka-standby na driver sa company.
“Ang sweet naman niya.”pagpapantasya ko.
Mag-alas-2pm na noon, siguro makakatulog pa ako ng kahit 3 oras lang.
Kinaumagahan, nagmamadali na akong pumasok, kahit late na akong nakauwi. Hindi pa rin valid iyon para mahuli. Pero pagdating ko sa opisina. Nauna pa rin siya sa akin. Tinawag niya ako at tiningnan ang ginawa ko. Nakuntento naman na siya, kaya't pinaupo na niya ako.
May dumating na delivery ng Café Americano, isa pang additional na Latte at Apple Juice at 1 sandwich. Dinala ko ito sa kanya at kinuha niya ang café americano at sinenyasan niya ako na kunin ko ang latte, apple juice at sandwich.
“Thank you Sir” ang saya naman sa isip isip ko
“Ms. Diaz, naayos mo na ba ang reservation mamayang lunch?
“Opo, Sir,”tugon ko
Kaya lang, biglang umalis si Mr. Amores at pinaka-cancel ng last minute ang appointment namin sa isang major client. Tinanong niya ako kung kaya ko daw na ako na lamang ang makipag-usap dito. Sumang-ayon naman ako, dahil alam ko na ang mga gusto at mga ayaw niya.
Ok naman at natapos ko ang lunch meeting. Gumawa na ako ng summary at mga kontrata na puwedeng niyang tingnan pagpasok niya kinabukasan. Naisip kong bumalik na lamang ako sa office para ayusin ito.
Pagkatapos ko sa mga ito, tumungo na ako sa loob ng opisina niya, nagulat ako at naroroon siya
“Ay, Sir, sorry po, andito pala kayo.” sabi ko na takot na takot.
Ang dilim dilim sa office nya, pero hindi ko mabuksan ang ilaw dahil baka ikagalit niya.
“Ms. Diaz, maupo ka,” utos niya.
Bigla kong nagisip, “May nagawa ba akong mali?”
May inabot siyang papel sa akin, isang marriage license, at nakalagay ang pangalan ko, Claudia Diaz, kaya biglang nanlaki ang mata ko tapos ang spouse, Vanruth Amores.
“Sir, ano po ito? Tanong ko
“After signing that, magiging marriage contract na iyan bukas.”
“Ha?” Pagtataka ko.
“Bakit? Kasal ka na ba? pagtatanong niya
“Hindi po, pero…” tugon ko.
Sa isip ko: “Oo, akala ko noon kasal na ako kay Miguel Montefalco, pero sinabi ng bruhang si Senyora Ingrid na peke pala ang kasal-kasalan namin noon.”
“Here’s my proposal: Be my wife. And you will get some of my estate and my whole protection. Hindi kita gagalawin kung ayaw mo, pero titira ka sa bahay ko,” paglalatag nito.
“May mga conditions ka ba? Tanong niya sa akin.
Hindi po madaling magpakasal, Sir. Hindi po ninyo ako lubos na kilala at ganoon din kayo sa akin. Maaaring sa trabaho ay kilala ninyo ako pero…
“I have my reason, Claudia, and besides, we have all the time in the world para makilala mo ako, what you see is what you get,” ang sabi nito.
Chapter 82Claudia’s POV“Honey, kausapin mo nga si Gabriel. Ilang araw ko ng napapansin laging tahimik.”May problema ba sa opisina?”Sandaling nag-isip si Van.“Wala naman.”“Pero bakit siya ganun? Kapag kinakausap ko siya, madalas wala sa sarili.”Hindi ko maiwasang mag-alala.Bilang ina, ramdam ko kapag may dinadala ang anak ko. Kahit hindi siya magsalita, kahit pilitin niyang ngumiti, alam kong may kung anong bumabagabag sa kanya.“Hindi kaya may problema sila ni Seo-ri?”Tumaas ang mga kamay ni Vanruth at ang kilay.“Honey, kung iyan man ang problema niya, hayaan mo muna siya.”“Hindi na siya bata para pati buhay pag-ibig niya ay saluhin mo.”Napakagat-labi ako.Hindi naman sa nakikialam ako sa buhay at desisyon ng anak ko.Gusto ko lang na makita siya na laging masaya.Simula nang magbinata siya, alam kong hindi naging madali para kay Gabriel ang magmahal. Hindi siya iyong tipo ng lalaki na basta-basta nagpapapasok ng tao sa buhay niya. Kapag nagmahal siya, buong puso.Kaya mar
Chapter 83Claudia’s POVInilabas ni Gabriel ang katotohanan tungkol sa nangyaring pagkakalason sa isang pamilya. Gumawa siya ng release statement tungkol sa nasabing insidente upang tuluyan nang malinawan ang publiko.Ipinaliwanag niya na may nagsabotahe sa aming 24-hour convenience stores at nagpakalat ng mga malisyosong balita at propaganda upang sirain ang aming negosyo at pangalan.Hindi man nito agad nawala ang lahat ng pagdududa ng mga tao, unti-unti namang nagbabalikan ang aming mga customer.Isa-isa silang bumabalik.May ilan na dati ay araw-araw namimili sa aming stores ngunit biglang nawala. Ngayon, muli silang pumapasok, bumibili at nakikipag-usap sa aming mga empleyado na parang walang nangyari.Hindi pa rin pinangalanan nina Van at Gabriel ang mga taong sangkot.Wala kaming sapat na ebidensiyang maaari naming iharap sa publiko. Ayaw din naming magbintang nang walang matibay na basehan.Ang lahat ay pawang paninira lamang—hanggang sa mapatunayan kung sino talaga ang nasa
Chapter 81Claudia's POVMatapos naming pag-aralan ni Van ang lahat ng ebidensyang nakalap namin, lalo lang gumulo ang buong kaso.Ang akala namin ay malapit na naming makuha ang katotohanan.Pero sa bawat sagot na nakikita namin, mas marami pang tanong ang lumilitaw.Nakatitig ako sa monitor habang paulit-ulit naming pinapanood ang CCTV footage."Pause mo diyan," sabi ko kay Van.Agad niyang ipinahinto ang video.Nakatutok ang camera sa grocery aisle.Kitang-kita si Armando.Palihim niyang tiningnan ang paligid bago mabilis na kumuha ng ilang de-latang pagkain mula sa estante.Isa-isa niya itong isinilid sa kanyang backpack.Pagkatapos ay umalis na parang walang nangyari."May kasalanan siya," seryosong sabi ni Van.Tumango ako."Oo... pero pakiramdam ko hindi ito ang buong kuwento.""Bakit?""Iba ang kilos niya."Napakunot-noo si Van."Anong ibig mong sabihin?""Hindi siya mukhang sanay magnakaw."Muli kong pinanood ang video.Kitang-kita ang panginginig ng kanyang mga kamay.Paulit
Chapter 80Claudia’s POVAt doon namin nakita ang hindi agad napansin.Habang abala ang ibang empleyado sa kani-kanilang trabaho at walang nakatingin sa kanya, mabilis niyang kinuha ang ilang de-latang pagkain mula sa estante.Mabilis ngunit maingat ang bawat kilos niya.Palihim niyang isinilid ang mga iyon sa kanyang backpack.Maya-maya ay isinara niya ang bag at nagpatuloy sa pag-aayos ng mga paninda na para bang walang nangyari.Kung ordinaryong mata lang ang nakakita, iisiping wala lang iyon.Pero malinaw na malinaw sa CCTV ang bawat galaw niya."Teka..." mahina kong sambit.Hindi pa man ako nakakapagsalita ay may binuksan na namang panibagong encrypted video si Van."Ito ang ipinadala kagabi," sabi niya habang pini-play ang video.Sa umpisa ay wala akong maintindihan.Hanggang sa lumabas ang eksena sa stockroom.Isang empleyado ang may iniabot kay Armando.Ilang de-latang pagkain ang laman ng karton."Sundan ninyo ang CCTV footage sa stockroom."Kasama sa anonymous message ang ek
Chapter 79Claudia’s POVIsang tahimik na umaga ang bumungad sa amin ni Van. Katatapos lamang naming mag-almusal nang biglang tumunog ang encrypted phone na eksklusibo lamang naming ginagamit para sa mga sensitibong impormasyon.Pareho kaming napatingin dito.Ibig sabihin...May panibagong mensahe na naman mula sa aming anonymous source.Si Van ang agad na kumuha ng telepono. Gumamit muna siya ng security key bago tuluyang mabuksan ang mensahe."May attachment," sabi niya."Video?"Tumango siya.Tahimik naming pinanood ang ilang minutong video.Sa unang tingin ay wala itong kakaiba.Isang ordinaryong empleyado lamang ang makikita. Nakasuot ito ng uniporme ng DAY to DAY Supermarket habang maayos na naglalagay ng mga paninda sa estante.Mukha siyang masipag.Magalang din sa mga customer.Madalas pang ngumiti."Pasundan mo ang taong ito."Iyon lamang ang nakasulat sa encrypted message.Napakunot-noo ako."Anong ibig sabihin nito?" tanong ko."Wala namang paliwanag," sagot ni Van.Pinanoo
Chapter 78Claudia’s POV"Expired?"Nanlaki ang mga mata ko habang hawak ang incident report na kakarating lamang sa opisina ko.Mabilis akong napatayo sa kinauupuan."Paano nangyari ito?"Halos hindi ako makapaniwala.Isa sa mga branch ng Day to Day 24-Hour Convenience Store ang inireklamo matapos umanong makabili ng expired na canned product ang isang pamilya. Ilang oras matapos nila itong kainin ay isinugod sila sa ospital dahil sa matinding pagsusuka, pananakit ng tiyan, at food poisoning."Ma'am..." nanginginig na sabi ng branch manager sa video call. "Nasa ospital na po ang buong pamilya."Napapikit ako.Hindi ko muna inisip ang negosyo.Hindi ko muna inisip ang pangalan ng kumpanya.Ang una kong naisip ay ang mga taong naapektuhan."Kamusta na sila?""Nasa stable condition na po ang dalawang bata. Pero naka-confine pa rin silang lahat."Huminga ako nang malalim bago nagsalita."Makinig ka.""Opo, Ma'am.""Unahin ninyo ang pamilya.""Sagutin natin ang lahat ng gastusin sa ospit
Chapter 5Claudia Diaz POVNagpakilala itong si Elaine sa mga staff. Ibine-landra niya ang katawan niya sa Amores Building. Siya daw ang fiancé ni Van at malapit na silang magpakasal. Ang yabang niya. Napakahaliparot naman.Hindi pa rin ako nagpakilalang ako ang asawa ni Van Amores. Ang akala n
Chapter 4Claudia Diaz POVTinanggap ko ang offer. Hindi ko alam kung bakit, pero pinirmahan ko. Baka nga si Van Amores ang maging daan para makabalik ako sa pamilya ko na matagal ko nang inaasam. Ang makaganti sa mga kasumpa-sumpang mga taong humamak sa akin.Pinaayos na ni Van ang lahat. Nakali
Chapter 2Claudia Diaz POVSa Maynila ako napadpad. Kailangan kong lumayo sa mga Montefalco. Sa tuwing naalala ko ang pangalan nila, nag-aapoy ako sa galit.Nagbigay ng kondisyon si Senyora Ingrid, “Huwag na huwag na raw akong lalapit pa sa kanila kung ayaw kong makulong.” Kalimutan ko na si Migu
Chapter 1Claudia Diaz POVHinahabol ko ang hininga ko. Pagod na pagod na ako. Sa bawat hakbang, nararamdaman ko ang bigat ng dalawang malalaking plastic bag na bitbit ko.Tirik na tirik ang araw dito sa Divisoria, pero mas matindi ang init na nagmumula sa semento at sa dikit-dikit na katawan ng







