รักแรก(2)

ฉันได้รู้จักกับมิโน่เมื่อตอนย้ายมาอยู่ที่บ้านของพ่อกับภรรยาพ่อ ซึ่งก่อนหน้านี้ฉันก็ไปๆ มาๆ ช่วงปิดเทอมก็จะมาอยู่กับพ่อทำให้ได้รู้จักกับหนุ่มหล่อข้างบ้าน ที่ฉันเลือกอยู่กับแม่ที่บ้านต่างจังหวัดก็เพราะตอนนั้นแม่ยังไม่มีใคร แต่พอแม่แต่งงานใหม่พ่อก็ขอให้ฉันมาอยู่ด้วยซึ่งตอนนั้นฉันก็เรียนจบมัธยมปลายพอดีก็เลยตัดสินใจย้ายมาอยู่กับพ่อเพื่อมาเรียนต่อมหาลัยที่พ่อหาไว้ให้ โชคดีของฉันที่แม่เลี้ยงฉันค่อนข้างใจดีเธอรักและเอ็นดูฉันเหมือนลูกแท้ๆ และอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ฉันตัดสิ้นใจมาอยู่กับพ่อถาวรก็เพราะน้องชายไงล่ะ ไดมอนด์ น้องต่างมารดาของฉัน ฉันกับน้องชายเราสนิทกันมากเมื่อตอนเด็กๆ น้องติดฉันงอมแงมเลยล่ะ

____มหาลัย____

"ทางนี้ๆ "เสียงจากผู้หญิงผมสีบลอด์นทองยาวประบ่า ตากลมโตเหมือนตุ๊กตา เฌอรีนนั้นเอง

"ทำไมมาช้าจัง..."เฌอรีนทำเสียงดุอย่างไม่จริงจังนัก ฉันได้แต่ยิ้มเฌอรีน ฉันแอบหันไปมองคนข้างๆ มิโน่ส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ ฉันได้แต่อมยิ้มด้วยความเขินอาย

"จะรีบไรนักหนาห๊ะ...ยัยคุณหนูเฌอ" มิโน่หันไปพูดกับเฌอรีน เปลี่ยนเป็นอารมณ์หงุดหงิดใส่เฌอรีนทันที

"พอใจ...มีปัญหาไรมะ"เฌอรีนก็ไม่ยอมง่ายๆ เถียงมิโน่กลับอย่างหงุดหงิดไม่แพ้กัน มิโน่เตรียมจะเถียงกลับฉันเลยต้องห้ามทับไว้ก่อน

"พอได้แล้ว...ทั้งคู่เลย"มิโน่ถอนหายใจแรงหนึ่งที ส่วนเฌอรีนก็ทำท่าหงุดหงิดเหมือนเด็กถูกขัดใจ

"ป่ะ...เข้าเรียนกัน"ฉันบอกทั้งสองคนพร้อมกับเกี่ยวแขนมิโน่และเฌอรีนให้เข้าห้องเรียนพร้อมกัน

เฌอรีนไม่รู้หรอกว่าฉันกับมิโน่คบกัน แม้แต่ที่บ้านก็ไม่มีใครรู้ยกเว้น ไดมอนด์ น้องชายฉันเอง ที่ไม่บอกใครก็เพราะฉันกลัวจะคิดพ่อมากและอาจจะไม่ไว้ใจให้มาเรียนพร้อมกับมิโน่ พ่อค่อนข้างหวงฉันอยู่ก็เพราะพ่อมีลูกสาวคนเดียว ที่ไม่บอกเฌอรีนก็เพราะกลัวว่าเฌอรีนจะล้อฉัน เราสามคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เข้ามหาลัยปี1จนตอนนี้เราอยู่ปี4 ก็เลยสนิทกันมาก อีกอย่างมิโน่ก็พึ่งจะมาขอคบกับฉันก่อนเปิดเทอมไม่กี่เดือนเอง ถึงฉันกับมิโน่จะรู้จักกันมาก่อนก็เถอะ แต่เราก็วางตัวในสถานะเพื่อนมาโดยตลอด

แต่แล้วความเป็นเพื่อนของเราก็ต้องจบลงและความรักของฉันด้วย