LOGIN"เยสสสส! อึ.. อื้อ.. อึ้ม.. อื้อ"
"คิดว่าในนี้มีแต่เหรียญใช่ไหมล่ะ ผิดแล้วจ่ะรูปหล่อลองมองข้างบนสิ"
เอ็มม่าเม้มปากปล่อยเสียงเล็ดลอดออกมาตามไรฟัน เธอชูมือขึั้นสองข้างชี้ให้เบอร์แบโต้มองตาม แต่ก็ยังมิวายควงบั้นเอวกระเด้ากลีบหีใส่เอ็นแข็งของเขาอยู่
.
"นั่นเงินนี่เจ๊ เงินเป็นฟ่อนเลย แบงค์ดอลล่าทั้งนั้นด้วย"
.
"ใช่! แล้วจะเป็นยังไงถ้าฉันดึงฐานรองนี้ออก!"
.
"เจ้อย่าเดี๋ยวมันร่วง!"
เบอร์แบโต้พยายามห้าม ด้วยการคว้าที่ข้อมือเธอแต่ก็ไม่ทัน ณ ตอนนี้มีฟ่อนธนบัตรเป็นล้าน ๆ มัดเรียงตัวเป็นตั้งอยู่บนชั้นลอยภายในตู้เซฟ มูลค่าของมันน่าจะมากกว่าพันล้านดอลล่าสหรัฐเห็นจะได้ ซึ่งสาเหตุที่ต้องเก็บแยกไว้บนหิ้งก็เพราะว่าพวกมันทำมาจากกระดาษ การเก็บรักษาจึงต้องแยกไว้ให้ห่างจากพวกเหรียญ , อัญมณี, แล้วก็ทองคำแท่งต่าง ๆ ที่อยู่ข้างล่าง
.
รวมทั้งคู่ผัวตัวเมียสองคนนี้ด้วย ใครมันจะไปคิดว่าพวกเขาจะกล้าแก้ผ้าเอากันในสถานที่แบบนี้ มิหนำซ้ำความเงี่ยนเปี่ยมกระสันยังทำให้สาวเจ้า กล้าลงมือทำในสิ่งที่เไม่เคยทำมาก่อน หล่อนเหยียดมือขึ้นไปกระชากหิ้งวางแบงค์จนสุดแรง ทุ่มทั้งแขน ทั้งรั้ง! ทั้งงัด! ไม่ถึงสิบวิ ชั้นลอยที่ออกแบบไว้วางธนบัตรเพียงอย่างเดียว ก็มิอาจต้านทานไหวมันหักกลางเสียงดัง "แกร็ก!" พลันยุบตัวลงมาพร้อมกันทุกด้าน
.
"โครมมม!"
.
"เจ๊ทำเหี้ยะไรเนี่ยะ ฉิบหายวายป่วงหมดแล้ว! , ฮึบ!"
เบอร์แบโต้ตะโกนลั่น เขารีบดึงตัวเอ็มม่าเข้ามากอด พลันพาเธอกลิ้งหลุน ๆ บดไปกับกองเหรียญทองและอัญมณีแวววาว เสียงกรุ๊งกริ๊งเหล่านั้นชั่งเป็นอะไรที่เสนาะหูเหลือเกิน
.
เนื้อแนบเนื้อตัวแนบชิดและหีชิดควย หลังเบอร์แบโต้เต็มไปด้วยรอยบาดจากคมเหรียญไม่ต่างจากเอ็มม่าที่ก็เกิดบาดแผลขึ้นตามตัวเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่สนใจอะไรเลย ยิ่งได้เลือดแบบนี้แหละเธอยิ่งชอบ เธอเลือกที่จะตัดบทสนทนาของฝ่ายชายลงด้วยการก้มลงจูบปากเขา เอ็มม่ารู้ว่าเบอร์แบโต้ไม่พอใจ แต่จะให้ทำไงได้ล่ะในเมื่อวิธีที่จะทำให้จิ๋มฟิตขึ้นก็มีแค่วิธีนี้เท่านั้น
.
"จ๊วบบบ! จุ๊บ! ด๊วบ ๆ ด๊วบ ๆ แผล๊บ ๆ ๆ "
"อ่าาาาา.. ปากหวานจังคนดีของฉัน"
"คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอก แค่ดูก็พอ ลองมองขึ้นไปสิ"
.
"งะ.. เงิน เงินทั้งนั้นเลยเจ๊"
.
หนุ่มอเมริกันถึงกับอ้าปากค้าง ทันทีที่เอ็มม่าถอนปากออกแผงอกแกร่งของเขาก็ยุบหนอพองหนออย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้น เพราะสิ่งที่เห็นอยู่เบื้องหน้าช่างเป็นอะไรที่่ตระการตาเอามาก ๆ
.
"ชอบใช่ไหมล่ะ นี่แหละที่เขาเรียกว่าเซ็กส์บนกองเงินกองทองที่แท้จริงอิ ๆ"
.
ร่างบางค่อย ๆ ยกหีออกจากดุ้นควย เมือกยางนี่ไหลเยิ้มตามออกมาเหนียวเหนอะ เธอจึงใช้ปลายนิ้วตวัดมันแล้วก็ยัดเข้าไปในช่องปากของเบอร์แบโต้
.
"อืมมม.. อร่อยไหมน้ำเงี่ยนฉัน พักแป๊บนึงก่อนก็ได้ ดูท่าคุณจะเสียสมาธิไปกับแบงค์ดอลล่าที่ลอยละลิ่วปลิวละล่องลงมา มากกว่าหีฉันซะอีก"
.
"อ่ำ.. อ่ะ.. อ่ำ.. อืมมม"
.
ดูดนิ้วอยู่เขาเลยตอบไม่ได้ แต่ก็ถือว่ายอมรับแล้วกันว่ารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ เพราะการหล่นลงมาของชั้นวางนั้นรุนแรงมาก แบงค์กระดาษเป็นล้าน ๆ ก็เลยลอยฟุ้งกระจายขึ้นมาเต็มตู้เซฟ หนุ่มผิวสีจินตนาการไปไกลแสนไกล เขาคิดว่าตัวเองกำลังอยู่ในสโนว์บอลกับสาวงามหน้าฮอลลีวูด เลยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสรรหาคำพูดใด ๆ มาอธิบายความอลังการดังกล่าวได้ มันเหมือนกับห่าฝนที่พรมลงมาเป็นเงินเป็นทอง
.
"สุดยอดที่สุด..!"
"แบงค์เหรอ?"
"อือ..แต่ก็เจ๊ด้วย! นี่แหนะ! "
"ว๊ายยยยยย!"
ทั้งสุขทั้งฟินจนยั้งใจไว้ไม่อยู่ เบอร์แบโต้รุกฆาตด้วยการจับข้อเท้าเธอขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง ก่อนจะปล่อยให้แผ่นหลังเรียวบางฟาดลงกระแทกกับวงเหรียญ ปอยผมเธอสยายออกโดยมีแบงค์ดอลล่าที่ปลิวไสวลงมาเป็นฉากหลัง ในที่สุดก็ได้เวลาซะทีที่พวกเขาจะได้เอากันอย่างจริงจัง ปลายควยจรดอยู่กับปากหีอยู่ร่อมร่อ ก่อนที่ฝ่ายชายจะทำการถูไถมันไปมาช้า ๆ ให้ติ่งเสียวเธอกระตุก ตอดหนึบหนับ เตรียมรับความสนุกสนาน
.
แต่ทว่าสาวเจ้ากลับยังไม่ลืมคำสัญญาของตนที่ให้ไว้ในตอนที่แล้ว เธอหุบเข่าเข้าหากันมันซะเฉย ๆ พลางดันดุ้นมังกรลำเขื่องของเบอร์แบโต้ออกไปห่าง ๆ
.
"เดี๋ยวก่อน.. ไหนเมื่อกี้บอกอยากเย็ดจิ๋มฟิต ๆ ไม่ใช่เหรอ"
"เออว่ะลืม!?"
.
"ชิ.. ไม่ต้องเลย เรื่องนี้เป็นความผิดคุณที่ทะลึ่งสอดมือเข้ามาแยงน้องสาวฉัน แต่ก็ไม่ต้องคิดมากไปหรอกนะฉันมีวิธีแก้อยู่"
.
"ยังไง?"
เบอร์แบโต้ทำหน้างง ทั้งที่ยังคงแบกขาเรียวทั้งสองข้างไว้บนบ่า
.
"ลูบไล้ขาอ่อนฉันไปก่อนสิ เลี้ยงน้องชายคุณให้แข็งเอาไว้อย่าให้มันยุบ ขอเวลาฉันสักประเดี๋ยว"
.
"อะ.. อืม"
กลืนน้ำลายฝืดคอหนุ่่มผิวสีพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ประกอบกับการมีแสงอำพันจากเหรียญทองที่ช่วยย้อมบรรยากาศ ทำให้เครื่องเพศของเขายังคงตื่นตัวอยู่ตลอด และระหว่างที่เจ้าตัวกำลังใช้มือลูบไล้ไปบนขาอ่อนของสตรีนั้น เบอร์แบโต้ก็ได้เฝ้าสังเกตพฤติกรรมของเอ็มม่าไปพลาง ๆ ด้วย สายตาเธอไม่ได้จดจ้องอยู่ที่เขา เธอมองไปยังทุกพื้นที่ ๆ มีแบงค์อยู่รายรอบ ก่อนจะเก็บมันขึ้นมาหนึ่งกำมือเต็ม ๆ ขยำเป็นก้อน! แล้วก็! คุณพระช่วย! ยัดเข้ามาในหี!
.
"อร๊ายยยยย! อี๊ดดด! อี๊! อร๊ายยยยย~!"
.
กรี๊ดจนสุดเสียง! เรียวขาเธอดีดพับ ๆ จนเบอร์แบโต้ต้องรีบจับไว้ เอ็มม่าดิ้นทุรนทุรายจากฤทธาแห่งความเสียว มันเสียวสุด ๆ เสียวสะใจที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตเลยก็ว่าได้!
.
"เย็ดเลยค่ะ! เย็ดเลย! ฉันพร้อมแล้ว! อร๊ายยยยย บาดจิ๋มดีจัง แสบแบบนี้แหละที่ฉันชอบ ซี๊ดดดดดด อ้ือออออออ! "
กัดฟันแน่น ปล่อยเส้นเสียงออกมาตามไรฟัน จนฟังแทบไม่เป็นภาษา
.
"แม่งมึงโคตรจิตเลยว่ะอีเจ๊! อีสัดเอ๊ย! ถ้าวอนท์นักกูจัดให้ดอกหนึ่งตอนนี้เลยก็ได้วะ!"
"อ่าาาาาาาา!!!"
.
แกนแข็งใหญ่ยักษ์ยัดสวนหีเข้าไปพร้อมกับเศษแบงค์! แม่งฟิตจริงสมคำร่ำลือ! กระเด้าเอวใส่ในท่ามิชชันนารีเพียงสิบยี่สิบทีก็ชักจะเห็นเลือด แน่นอนว่าไม่ใช่เลือดซิงแต่เป็นเพราะการบาด ทั้งเขาและเธอร้องโอดโอยเจ็บปวด แต่ก็ยอมอยู่ดีเพราะต่างก็มีความสุขกันสุด ๆ
.
"เจ็บมากไหมเจ๊ อ่ะ , อ่า , อ่า , อ่า "
.
ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ
.
"เจ็บ! แต่อยากเย็ดแบบนี้มานานแล้ว ฉันชอบ อื้อ อื้อ อ้ืือ"
"อ่า อ่า อ่ะ อ่า ผัวฉันมันอ่อน! ใจไม่ถึง! สู้คุณก็ไม่ได้ เยสสสใช่เลยค่ะดอกนี้แหละ! อุ๊ยเอาอีกที เอาให้จิ๋มฉีกไปเลยยิ่งดี อ่าาาา อื้ออออ อ่าาาา ซี๊ดดดดด~!"
.
ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ
.
ลำควยผลุดเข้าผลุดออกเสียบถี่ยิก ๆ ทั้งเร็วและรุนแรง ในขณะที่ก้อนแบงค์ในโพรงเองก็ไม่ได้อ่อนตัวลงเลย มันยังคงแข็งทื่อและบาดโหนกนูนจากภายในคล้ายกับการหยิกจุ๊กจิ๊ก ยิ่งกระแทกดุ้นเข้าใส่แรงมันก็ยิ่งรวมตัวกันแน่น เบอร์แบโต้ก็เลยคิดที่จะเปลี่ยนท่าเพราะเริ่มเกรงใจเธอ
.
"หันหลัง!"
เขากระแอมบอกเอ็มม่า
.
"........."
เธอนิ่งหลับตาลงเหยเก กัดริมฝีปากพลางฉุดมือเขาลงมาบีบเค้นหน้าอก!
.
"งั้นเหรอแสดงว่าชอบท่าเบสิคสินะ เจอของเล่นถูกใจชักจะติดควยผมขึ้นมาแล้วใช่ไหมล่ะ ห๊ะ! อ่ะ อ่า ว่าไง! อืมมม อ่าาา ฮึบ อือ ฮึบ อ่าาาา ตอบหน่อยสิจ๊ะที่รัก! หึ๊! "
.
เอ็มม่ากระสันหนักจนครางออกมาไม่เป็นคำ เธอทำได้แค่พยักหน้า ตัวเธอเด้งไปเด้งมาอ่อนปวกเปียก มากไปกว่านั้นเบอร์แบโต้ยังเล่นพิเรนด้วยการนำเอาแบงค์ที่กองอยู่รอบ ๆ มาสุมรวมกันไว้บนเต้านมเธอ
.
"ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ "
"ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ "
"ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ "
.
ผ่านไปร่วมห้านาทีน้ำหีก็ฉีดเป็นสายพุ่งออกมาตามสเต็ป! เอ็มม่าเสียวสะท้านทรวงเธอโอบแขนเข้ากอดชายหนุ่มอยากหยุดพัก แต่เขายังคงไม่! เบอร์แบโต้แกะมือเธอออกผลักให้ล้มตรึงใส่กองเหรียญ ก่อนจะสาวลำควยกระหน่ำเด้าบั้นเอวต่อไปเรื่อย ๆ จนน้ำหีเมื่อครู่คลุกเคล้าเข้ากับลิ่มเลือดได้ออกมาเป็นน้ำแดงสีฉาดฉาน
.
"อ่ะ อ่า อ่ะ อ่า ไม่ไหวแล้วเหรอเจ๊ ผมยังไม่ถึงเลยอ่ะ ถ้าเลียให้จะต่อได้อีกรอบไหม? ห๊ะ! ว่าไง อ่าาา ซี๊ดดดดด~!"
.
"อะ.. อืมลองดูก็ได้ อร๊ายยยย! อย่าเร็วนักสิ!"
.
เบอร์แบโต้สอดนิ้วเข้าไปในโพรงหีแล้วเขี่ยเอาเศษกระดาษแบงค์อันเปื่อยยุ่ยออกมา เพราะมันคงใช้การอะไรไม่ได้แล้วในตอนนี้ ตามติดมาด้วยการตวัดปลายลิ้นเลียติ่งเสียวอย่างรวดเร็วเป็นพัลวัน ทำให้เอ็มม่าต้องตื่นตัวขึ้นอีกครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
.
"อือออ~ เยสสสสส ดีค่ะ! เอิ่มดีแล้ว..ว..ว"
"มาแล้วเริ่มเงี่ยนขึ้นแล้ว อีกนิด อ่ะ อ่า อ่ะ อ่าาา ใช้ฟันด้วยสิ ช่ายยยยย~"
"อื้อออออ เงี่ยนแล้วค่ะรูปหล่อ สอดเข้ามาเลย..ย..ย..ย "
.
"ถ้างั้นจัดอีกยกนะ ท่าเดิมนี่แหละผมรู้ว่าเจ๊ชอบ"
ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ , ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ
ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ , ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ ตับ ๆ
เป็นท่ามิชชันนารีเดิม ๆ แต่จัวหวะแม่งไม่คล้าย งวดนี้เขาซอยควยใส่แบบไม่มีพักต่อเนื่องนอนสต๊อปร่วมสองนาทีเต็ม ๆ จนโหนกหีนี่แดงเถือกห้อเลือด หนังตรงริมปริฉีกเป็นแผลกว้าง แต่ครานั้นสาวเจ้าก็ไม่ร้องให้เขาหยุด ในเมื่อเธอเองก็ต้องการแบบนี้จะบอกให้เขาหยุดทำไม
.
"จะแตกแล้วเจ๊! โอ๊ยยย! ผมจะแตกแล้ว! โกยแบงค์มาสุมตรงนมไว้เร็วเข้า! อื้อ อ่าาา อ่ะ อ่าาาา ช่วยกันหน่อยสิ เสียวววโว๊ยยย! เสียวววว!"
.
สงสัยชิบหายแต่สาวเจ้าก็ยังทำตามที่เขาบอก เธอเร่งกวาดมือไปทั่ว ๆ พลันหยิบเอาแบงค์ที่หล่นอยู่แถวนั้นมาสุมกองเผนิงบนหน้าอก
.
"อ๊ายยยแรงจัง! แรงมากอ่ะ! อู๊ยยยยย ฉันแตกอีกแล้วนะ อร๊ายยยยยย!"
.
"ผมก็เหมือนกัน เยสสสสสสสส!"
.
"อ๊าาาาาาาาาาาาาาา~!!!!"
.
ลำตัวเอ็มม่าดีดสะบัด! แรงสปริงดังกล่าวได้ตวัดเอาหมู่มวลเงินแบงค์ให้ลอยขึ้นฟ้าไปอีกครั้ง! เผ้าผมเธอกระเจิดกระเจิงกลางอากาศ วินาทีที่มันลู่ลงมาพร้อมกับเหล่ามวลแบงค์นา ๆ ช่างเป็นอะไรที่สวยงามยิ่งนัก จนกระทั่งลืมที่จะสนใจไปยังน้ำวิสุทธิ์สีขาวนวล ที่หลากออกมาปริ่มช่องคลอดไปเลย
.
พอเย็ดจนเสร็จเบอร์แบโต้ก็ค่อย ๆ ชักควยออก พลางใช้มือรูดเมือกกับน้ำเงี่ยนของเอ็มม่าสลัดทิ้งเพื่อทำความสะอาด ก่อนจะโผตัวเข้ากอดเธอจากทางด้านหลัง
.
"ฟินดีใช่ไหม เย็ดกับเจ๊แม่งโคตรมันส์ แฟนตาซีโคตร ๆ จุ๊บ! "
.
"............."
เธอเงียบไม่เคลื่อนไหว!
.
"อ่าวเฮ่ย! แม่งอย่าบอกว่าตายห่าไปแล้ว!"
.
"เจ๊!?"
.
"เจ๊เอ็มม่า เฮ๊ย! ตื่นดิเจ๊!?"
.
พอชายหนุ่มเอามือไปอังที่โพรงจมูกดู! คุณพระช่วย! ต่อให้เป็นผู้หญิงหน้าสวยที่นอนแก้ผ้าแผ่หลาล่อนจ้อน แต่บัดนี้องคชาติเขากลับมีแต่จะเหี่ยวแฟบลงไปทุกที
.
"เหี้ย! ไม่หายใจ"
ชายหนุ่มอุทาน
วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน
ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา
"อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว
"เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ
เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ
"ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง







