บทที่ 3 : ในซอกตึก

คล้ายกับมอเตอร์ไซต์พ่วงข้างแต่ไม่ใช่! พวกเขาเรียกยานพาหนะชนิดนี้ว่า Gravitybike เพราะว่ามันไม่มีล้อ! เจ้ายวดยานคันนี้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ด้วยการลอยตัว อันเป็นผลพวงมาจากการกลับข้างสมการแรงโน้มถ่วงของเซอร์ไอแซกนิวตัน พอทีมนักพัฒนาจาก Parallel ได้ค้นพบความลับข้อนี้เข้า แรงดึงดูดของโลกจึงกลายเป็นแรงผลักหนีศูนย์ (Vortex finder) ไปโดยปริยาย พวกเขานำมันมาติดตั้งเข้ากับส่วนล่างของตัวรถ ทำให้การบินสูงบินต่ำนั้นง่ายเพียงแค่กดปุ่ม ยังมีลูกเล่นซ่อนไว้ใน Gravitybike อีกเพียบ แต่น่าเสียดายที่มันต้องได้รับการอนุมัติซะก่อนด้วยเหตุผลในการปิดบังตัวตน

.

ขณะบิดคันเร่งอยู่ เจฟเฟอร์วิทยุติดต่อไปที่ออฟฟิศเพื่อรายงานว่าเขากำลังจะเอาของที่ได้มาไปส่งให้

.

“ซู่ซ่าาาา.. ซู่ซ่าาาา แคท!.. เฮ้! ได้ยินพี่ไหม.. สัญญาณไม่ดีเลย พี่ว่าพี่จะขอ.. แปลง.. ง.. ง”

“ซู่ซ่า.. ซ่าาาา!”

ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับ ดูท่าแอดมินประจำออฟฟิศอย่างสาวน้อยแคทเทอรีนคงยังไม่ได้รับข้อความอะไรทั้งสิ้น ลมพัดตีเข้าหน้าทำเอาผมเผ้าที่อุตส่าห์เซ็ตใหม่มาเป๋สะบัด

.

“เวรเอ๊ย! ให้ตายเถอะแคท! หัดปรับปรุงช่องสัญญาณบ้างสิ แบบนี้จะติดต่อกันได้ไง? สบายเกินไประวังโดนบอสเฉ่งเอานะ เพราะจริง ๆ แล้วการแปลงมวลสารจากก้อนความทรงจำน่ะ มันเป็นงานของพวกเธอไม่ใช่พวกฉัน!”

ชายหนุ่มมุ่ยหน้าหลับตานึกย้อนไปถึงเด็กสาวชะเอม เจ้าของความเงี่ยนที่เขาเพิ่งสูบออกมาเมื่อครู่ ก่อนจะเริ่มชะลอความเร็วของ Gravitybike ลง

.

“นั่นสินะ.. พวกเธอคงวัยไล่เลี่ยกัน จะไปคาดหวังอะไรกับเด็กเล่าไอ้เจฟเอ๊ย! มีแต่นึกสนุกไปวัน ๆ งานการไม่ทำ ความรับผิดชอบอะไรก็ไม่รู้จัก ฉันน่ะแค่ต้องการคำสั่งอนุมัติใช้เครื่องแปลงมวลสารแบบเร่งด่วนก็แค่นั้น ความเงี่ยนมันค่อนข้างพิเศษ มันเก็บไว้ไม่ได้นานเข้าใจไหม!"

.

"เย็ดเข้! อะไร ๆ ก็ไม่พ้นมือกูสักอย่างสิวะเฮ่ย!”

.

บ่นพึมพำกับตัวเองเสร็จปุ๊บ หางตาก็เหลือบมองมายังแผนที่ดิจิตอลบนหน้าปัดคอนโซล เขากวาดสายตาไปมามองหาพื้นที่รกร้างใกล้ ๆ กับออฟฟิศ ผ่านไปสักพักถึงได้เลี้ยวรถเข้ามาในซอกตึกโทรม ๆ ตรงนี้ ซึ่งมีลักษณะเป็นอาคารสูงสองหลังประกับติดกัน ข้างในเป็นซอยตันและด้านหน้ามีถังขยะเหล็กใบใหญ่ขวางกั้นอยู่ ซึ่งเป็นอะไรที่เหมาะมากสำหรับการฆ่าข่มขืน

.

“ติ๊ด!”

“พรึบบ! , ฟู่..!”

.

กดปุ่มดับเครื่องลงจอดแตะพื้น เศษฝุ่นตีฟุ้งขึ้นเล็กน้อยแต่ยังดีที่ไม่มีใครเห็น เจฟเฟอร์เริ่มออกอาการลับล่อ ๆ เขากระโดดคร่อมไปอีกด้านของยานพลางดึงเอาหน้าจอมอนิเตอร์บนคอนโซลออกมาใช้ ราวกับมันเป็นกระดานแท็ปเล็ต

.

“พื้นที่ ๆ เราอยู่ตรงนี้คือถนนยอร์คชินฝั่งตะวันตก ห่างจากออฟฟิศ Parallel ไป 4 บล็อคถนน อืม.. ใช้ได้! ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นพวกนั้นคงเก็บกวาดได้ทัน โอเค! มาลงมือกันเลยดีกว่า!”

ชะเง้อคอมองไปทั่ว ๆ อีกที เช็คความชัวร์เป็นครั้งสุดท้ายว่าปลอดคน

.

“ก่อนอื่นต้องขอวกกลับไปเช็คเหยื่อซะหน่อยว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง”

.

“ติ๊ด!”

จอแท็ปเล็ตโหลดบัฟเฟอริ่งอยู่สักพัก เพื่อทำการแฮ็คภาพจากกล้องวงจรปิดบริเวณแถวนั้น แล้วสิ่งที่เจฟเฟอร์ได้ยินและเห็นก็คือบทสนทนาบางช่วงบางตอนของหนูชะเอมจอมหื่น กับพวกอาสามูลนิธิ

.

“พวกแกเป็นใคร! แกทำอะไรฉัน? มาแกะกระดุมฉันทำไม.. อย่านะอย่าทำอะไรฉัน! ”

ชะเอมยกมือป่ายป้องปกปิด ถดตัวถอยหนีออกห่างกลุ่มชายฉกรรจ์ที่กำลังจ้องมองนมกลมสวย แสดงถึงความได้ผลของการดูดก้อนความคิด ดูทรงแล้วเหมือนว่าชะเอมจะจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง

.

“ก็น้องจมน้ำแล้วพวกพี่ก็กำลังปั้มหัวใจให้เนี่ยะ ไม่มีอะไรเลย! อย่าพูดไปทั่วสิคนอื่นเขาเสียหาย ทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ ใจเย็น ๆ ตั้งสติก่อน!”

หัวหน้าหน่วยขึ้นเสียงสูงตอบโต้

.

“ไม่ใช่อ่ะ! หนูจำอะไรแบบนั้นไม่ได้เลย หนูว่ายน้ำไม่เป็นแล้วหนูจะกระโดดลงไปในน้ำทำเพื่อ! มันไม่เมคเซนต์เลยพวกลุงโกหก ไม่จริง.. ถอยไปหนูจะกลับบ้าน! , อ๊ะ!”

.

“อุ๊ย!”

.

“อื้อ.. เสียวหีจัง อยู่ ๆ ก็.. อื้อ.. อ.. อ..”

.

ชะเอมคิดในใจแต่ไม่ปริปาก เธอโก่งตัวโค้งเอามือปิดที่หว่างขา แต่ถึงกระนั้นเจ้าตัวก็จำอะไรไม่ได้อยู่ดี สิ่งเดียวที่รู้คือการตวัดรัดของติ่งเสียวที่ตอดตุ๊บ ๆ ๆ ! อยู่ตลอดเวลาราวกับเพิ่งผ่านการถูกกระตุ้น

.

“เป็นอะไรไปอีกล่ะคราวนี้ พวกพี่ยืนห่างเป็นกิโลเลยนะ? ไปโรงบาลดีกว่าไหมให้หมอเขาเช็ค?”

.

ใบหน้าที่แดงก่ำ สะโพกส่ายโยกเย้าเร้าอารมณ์

.

“อะ.. อือ ก็ดีค่ะ.. มีน้ำอะไรก็ไม่รู้ไหลเปื้อนเกงในเต็มไปหมดเลย ขาหนูสั่นไปหมดแล้ว.. ว.. ว”

.

"ฟึบ!!!"

.

.

ตัดภาพกลับมาที่เจฟเฟอร์ในซอกตึก เขาพยักหน้าลูบคางพออกพอใจเพราะอย่างน้อยก็ยังภูมิใจที่ได้ช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่ง

.

“ดีแล้วล่ะให้หมอช่วยอีกแรงก็เวิร์คอยู่เหมือนกัน หายาแดกสักเม็ดสองเม็ดน่าจะดีขึ้น ถึงจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่สิ่งที่เราทำก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติแล้ว เด็กคนแรกจบไปยังเหลือเด็กอีกคนที่ต้องช่วยสินะ.. หึ ๆ ”

.

“บอกตรง ๆ นะแคท ถ้าไม่ใช่เพราะก้นงอน ๆ ของน้องกับสะโพกดินระเบิดบึ้มบ้ำ ฉันจะไม่ช่วยเลย ฉันแค่ไม่อยากเห็นเธอโดนไล่ออก แค่อยากทำงานกับเธอไปนาน ๆ แค่นั้นจริง ๆ ”

.

เจฟเฟอร์ บัตเจนแลนด์ บรรจงสอดแท็ปเล็ตคืนไว้บนคอนโซลตามเดิม เขาเดินอ้อมมาที่อีกด้านของ Gravity bike แต่ด้วยความที่รูปร่างของมันถูกอำพรางไว้ให้เหมือนกับมอเตอร์ไซต์พ่วงข้างตามตลาดสด พื้นที่ต่อพ่วงตรงนี้เลยสามารถบรรทุกอะไรต่อมิอะไรลงไปได้เยอะ แม้กระทั่งเครื่องแปลงมวลสาร

.

“เดี๋ยวนะขอฉันทวนแป๊บ.. น่าจะปุ่มนี้ล่ะมั้ง..?”

.

“ติ๊ด!”

.

คุณพระช่วยกล้วยหักมุก! แม้ว่าเจฟเฟอร์จะเคยเห็นอะไรแบบนี้มาบ้าง แต่สาบานได้ว่าเจอทีไรก็ตื่นตาตื่นใจไปซะทุกที เมื่อจู่ ๆ ส่วนพ่วงข้างที่เหมือนเป็นโลหะธรรมดา ๆ ของ Gravity bike ก็เกิดสภาวะการหมุนเวียนเปลี่ยนสลับ! ชิ้นส่วนจักรกลมากมายเคลื่อนที่ขึ้นลงอย่างกับทรานซ์ฟอร์เมอร์! เสียงเอี๊ยดอ๊าดจากการขัดสีกันดังกึกก้อง! ชั่วเสี้ยวอึดใจทุกอย่างก็จบลง และได้ออกมาเป็นเครื่องมือรูปร่างประหลาดที่ลักษณะคล้ายกับอุโมงค์ขนาดเล็ก

.

มันยังคงเชื่อมติดอยู่กับตัวรถตามเดิม เป็นนัยว่าสามารถใช้ระหว่างเคลื่อนที่ได้หากเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้น ทว่าตอนนี้คงยังก่อนเจฟเฟอร์มีเวลาเหลือเฟือแล้วก็ไม่รีบมาก ก็เลยค่อย ๆ สอดแขนข้างซ้ายที่เพิ่งดูดเอาก้อนความทรงจำสุดเงี่ยนของชะเอมใส่เข้าไปในอุโมงค์

.

“วู้ววว.. เย็นเจี๊ยบเลย ขอออกมาสวย ๆ หน่อยนะ ให้สมกับที่ฉันลงทุนลงแรงหน่อย”

.

แม้ต้องยืนเอียงกระเท่เร่เพื่อสอดแขน แต่เจฟเฟอร์ก็ยังคงปากมากอยู่เช่นเคย เขาเอื้อมมือขวาที่ว่างไปแตะที่หน้าจอต่อด้วยการออกคำสั่งให้เครื่องแปลงมวลสารเร่ิมต้นเดินเครื่อง

.

“สวิทซ์ออน!”

.

พื้นดินสั่นพับ ๆ ๆ ! ภายในอุโมงค์เปล่งแสงสีทองเหลืองอำพัน! ความสว่างเจิดจ้าของมันทำเอาเจฟเฟอร์ต้องเบี่ยงหน้าหลบ พลางงัดเอาฟังค์ชันจากเลนส์เรติน่าขึ้นมาปกป้องดวงตา ลูกนัยน์ตาคลี่ตัวออกเป็นใบพัดทำให้ทุกอย่างรอบตัวกลายเป็นสีเขียว ด้วยมุมมองแบบ First- person เจฟเฟอร์สามารถเหลือบดูแถบดาวน์โหลดบอกสถานะบนอุโมงค์ได้อย่างสบาย

.

- ที่ตัวเลข 40% เขามองเห็นอะตอมพลังงานลอยตุ๊บ ๆ ออกมาจากรูขุมขน มันถูกดูดขึ้นไปข้างบนเพดานอุโมงค์แล้วค่อย ๆ ไหลไปตามท่อคดเคี้ยวที่อยู่ส่วนล่างของเครื่อง

.

- ที่ตัวเลข 60% ควันชักเริ่มขึ้น! ได้ยินเสียงดังซู่.. แว่วออกมาจากผิวหนัง ทั้งยังเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาตะหงิด ๆ

.

“เอาแล้วไงมึง?! มันเจ๊งรึเปล่าวะเนี่ยะไม่ใช่ครบ 100% ได้ของออกมา แล้วกูแขนขาดนะเฮ่ย! หวังว่ายัยแคทเทอรีนตูดงอนจะเช็คสภาพเครื่องก่อนให้เราเอาออกมาใช้นะ? ”

.

- ที่ตัวเลข 80% ดันดูดเข้าไปทั้งไหล่! คุณพระช่วย! เมื่อเจฟเฟอร์ดันถลันถลาไปตามแรง! เขาพยายามใช้มือข้างขวาออกแรงผลักสุดชีวิต! กัดกรามแน่นเหงื่อแตกซิก ๆ

.

“เชี้ยเอ๊ย! เมื่อกี้กูประชดโว๊ย! อ๊ากกกกหนังกูหลุดหมดแล้ว ร้อน ๆ ๆ ๆ !!! ”

.

“ไอส้นตีนกูไม่ยอมเสียแขนไปแน่ ไม่ต้องแปลงแม่งแล้วมวลสารห่าเหวอะไรเนี่ยะ! ต้องยิงมันทิ้ง! ต้องทำลายมันทิ้ง! ในตอนนี้เลย! , ฮึบ!”

.

ภายใต้สถานการณ์วิกฤตอันเกิดจากการหาเรื่องใส่ตัว เจ้าหน้าที่ภาคสนามตัดสินใจประชิดตัวติดกับตัวเครื่องที่ทั้งสั่น! ร้อน! และจวนเจียนจะลุกเป็นไฟ! เขาไม่มีเวลาให้พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไปแล้ว จึงหักข้อพับตรงนิ้วชี้ลง เปลี่ยนมันเป็นกระบอกปืน เตรียมจะยิงกระสุนพลังงานเพื่อทำลายวิทยาการอันล้ำค่าขององค์กรตัวเองทิ้ง

.

- ที่ตัวเลข 90% และแถบสีเขียวกำลังจะเต็มหลอดอยู่รอมร่อ! เจฟเฟอร์สังเกตเห็นแล้วว่าที่ปลายอุโมงค์มีละอองอะตอมเล็ก ๆ จำนวนมากกำลังเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างของพืชชนิดหนึ่ง

.

“เหลืออีก 10 วินาทีจะสมบูรณ์ อีก 10.... 9…. 8…. 7”

.

“โอ๊ยอีดอกเอ๊ย! ยังจะมีคอมพิวเตอร์มานับถอยหลังอีกเหรอ แขนกูจะละลายกลายเป็นน้ำหมดแล้วแม่มเอ๊ย! อ๊ากกกก อึกกกก อ๊ากกกก กูทนไม่ไหวแล้วโว๊ย! ยะ.. ยิง.. ง.. ง”

.

เดชะบุญที่กว่าจะยิงกระสุนพลังงานได้มันต้องชาร์จประจุซะก่อน กว่าแสงสว่างที่ปลายนิ้วจะรวมตัวกันจนพร้อมก็กินเวลามากกว่า 7 วิ ก็เลยทำให้เครื่องแปลงมวลสารทำงานได้เสร็จก่อน! แล้วก็เป็นมันอีกนั่นแหละที่เหมือนจะรู้ว่าเจฟเฟอร์กำลังคิดอะไร แขนข้างซ้ายของเขาที่สอดอยู่ในอุโมงค์จึงถูกดีดออกมาอย่างรวดเร็ว! ทำเอาเจ้าตัวเสียหลักล้มหงายท้องหงายไส้หลังคลุกฝุ่น!

.

เนื้อหายไปแถบหนึ่ง โลหะไทเทเนียมคาไบต์ที่ใช้แทนกระดูกหลอมละลายผิดรูป ระบบการยิงกระสุนรวมไปถึงสายไฟต่าง ๆ เสียหายหนัก คือสภาพแขนของเขาหลังจากตรวจเช็ค ทว่าเจฟเฟอร์กลับกำลังยิ้ม เขาประคองตัวเองลุกขึ้นยืนจัดแจงกดปุ่มสั่งการให้ Gravity bike พับกลับมาใช้โหมดปกติ จดจ้องดูการทรานซ์ฟอมร์มคืนรูปยานสลับกับการหัวเราะออกมาอย่างกับคนบ้า

.

“ฮั่ว.. ฮ่า ๆ ๆ มันต้องแบบนี้สิวะถึงจะคุ้มค่ากับแขนที่เสียไปหน่อย”

.

“อืม.. สวยเชียว เป็นช่อดอกลาเวนเดอร์สีม่วงที่ดูมีเสน่ห์มากเหลือเกิน บอสน่าจะชอบ”

.

แขนซ้ายห้อยต่องแต่ง แต่ยังคงใช้มือขวาก้มลงไปที่พื้นเพื่อหยิบเอาเหล่าดอกไม้ที่เพิ่งแปรสภาพออกมาใหม่ ๆ มาปักไว้บนส่วนพ่วงข้างของรถ ควันหอมฉุย

.

“เอาเป็นว่าฉันจะแบ่งไว้ให้เธอด้วยล่ะกันนะแคทเธอรีน ของแท้แรร์ไอเท็มระดับนี้ถ้าได้ไปประดับหน้าร้านลูกค้าต้องเพียบแน่ เธออาจมองฉันว่าหล่อขึ้น ไม่แน่เราอาจจะได้สานสัมพันธ์กันหลังจากนั้น.. หึ ๆ ”

.

แล้วเจฟเฟอร์ก็กระโจนขึ้นยานพาหนะบึ่งออกไป เป้าหมายคือออฟฟิศ Parallel ที่อยู่ใกล้ ๆ โดยไม่ลืมที่จะเก็บพลังความเงี่ยนของชะเอมไว้ในความทรงจำ

.

เพราะหลังจากเอาเข้าเครื่องแปลงมวลสารออกมาแล้วนั้น.. มันกลับกลายเป็นอะไรที่มีค่ามากมายเหลือเกิน!