Beranda / เมือง / Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+) / บทที่ 43 : ปฏิสนธิระบบ Wireless (18+)

Share

บทที่ 43 : ปฏิสนธิระบบ Wireless (18+)

Penulis: L.sunanta
last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-20 22:43:25

พวงนมสองเต้ามีพร้อมอยู่แล้วบนสายพานการผลิต ร่างแกร่งจึงปีนขึ้นไปนั่งคร่อมมันไว้อีกครั้ง ก่อนจะลงมือบีบคั้นมันอีกทีเพื่อพิสูจน์สมมติฐาน

.

"หมับ!!!" , "ดึ๋ง ๆ ดึ๋ง ๆ"

.

"อืมมม.. นุ่มเต็มมือดีเหมือนเดิม เมื่อกี้ยังไม่ได้เลียเลย ขอดูดหัวสักจุ๊บเถิดออเจ้า"

.

"จ๊วบบบ! จุ๊บ ๆ จุ๊บ ๆ "

.

เจฟเฟอร์ทำทุกอย่างคล้ายเดิม เพิ่มเติมคือการชำเลืองสายตาดูนางอัปสรา ที่แอ่นปทุมถันถูบดกับกระจกตู้ด้วยความเร่าร้อน เธอกัดริมฝีปากพ่นฟองอากาศออกมาปุด ๆ พลันประกบฝ่ามือตัวเองคลึงเข้ากับฐานเต้า กระเด้าสะโพกยุกยิกวูบไหว

.

พอเห็นดังนั้นชายหนุ่มก็ถึงกับแสยะยิ้มออกมา ริมฝีปากที่ห่ออยู่ก็เลยถ่างตัวออกด้านข้าง เปิดช่องว่างให้กลวิธีการเลียเปลี่ยนเป็นขบกัด! ฟันขาวเรียงกันเป็นเม็ดข้าวโพดบรรจงครูดใส่ยอดถันด้วยความเมามันส์ประสมตื่นเต้น ซึ่งแม้ว่าจะเป็นแค่นมปลอม ๆ แต่กลิ่นสาปสาวอ่อน ๆ ก็สมจริงซะจนลำควยดีดกระเด้งขึ้นอีกหน

.

"ไม่ไหวแล้วโว่ย! ต้องเอาจริง ๆ แล้ว! พรืดดด! แกร็ก ๆ !"

"มันเชื่อมต่อกัน สายพานนี่กับตู้ดองศพนั่นมันเชื่อมต่อกันจริง ๆ ฮืม.. อืม.. แฮ่ก ๆ ๆ "

.

ซุ่มเสียงเจฟเฟอร์ฟังดูหื่นกระหายเอามาก ๆ เป็นน้ำเสียงสุดกระเส่าที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กันกับการปลดตะขอกางเกงเป็นรอบที่ 3 และเจ้าตัวก็คิดว่าน่าจะเป็นรอบสุดท้ายแล้วด้วย ดูได้จากการใช้ปลายเท้ากระดกเขี่ยกางเกงทิ้งไปไกลแสนไกล

.

ลำควยผงาดง้ำค้ำฟ้า! กระดกโด่เด่เมือกย้อยหยดติ๋ง ๆ ในท่ายืนคร่อมเจฟเฟอร์ยืนจังก้าอยู่บนสายพาน แทบเท้าคืออะไหล่นมทรงหยดน้ำที่ถูกย่ำยีจนชอกช้ำ ขณะที่เบื้องหน้าห่างไป 3 เมตรกว่านั้น คือตู้แช่ศพทรงกระบอกที่บรรจุแอนดรอยน์หน้าคล้าย ใหม่ ดาวิกา เอาไว้

.

ในชุดนุ่งลมห่มฟ้าชายหนุ่มยักคิ้วตอบเธอไปสองสามที พลางใช้ปลายเท้าสะกิดเขี่ยที่จุกหัวนม ดึ๋ง ๆ ดึ๋ง ๆ

.

"บุ๋ง ๆ , บุ๋ง ๆ , บุ๋ง ๆ , บุ๋ง ๆ "

.

ทำเอาเจ้าหล่อนถึงกับห่อไหล่ งุ้มคางลงชิดอกเผยอปากอื้ออ้า ก่อนจะรำพึงกับตัวเองออกมาว่า

.

"คนบ้า! รีบเอาฉันออกไปเย็ดข้างนอกซะทีสิ มัวแต่เล่นอยู่ได้!"

.

เจฟเฟอร์อ่านปากออกด้วยความสัตย์จริง แต่กลับวาดนิ้วมือลงมากำหลวม ๆ ที่ลำควยของตนเองแทน เขาค่อย ๆ ชักมันให้ใหญ่ขึ้นอีกช้า ๆ สายตาจับจ้องไปที่ดวงหน้าของสาวงามในตู้กระจกแบบไม่ลดละ ก่อนจะย่อเข่าลงกับแนวสายพาน แล้วก็สอดลำควยอล่างฉ่างเข้าใส่ร่องนมลึกแคบที่วางเตรียมเอาไว้

.

"เยสสส อ่าาา อ่ะ อ่าาา แน่นดีจัง~"

"ลองเย็ดร่องนมดูก่อนเน๊าะ ถ้าน้ำเงีี่ยนเธอออกเยอะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำอย่างอื่น , ฮึบ!"

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซวบ! , ซวบ! , ซวบ! , ดึ๋ง ๆ ดึ๋ง ๆ ดึ๋ง ๆ "

.

เอ็นอุ่นกระซวกเสียดสีใส่ร่องบัวตูมแบบไม่ยั้ง มือกร้านของเขากดสองเต้าให้แนบชิดติดกันเอาไว้ สลับกับการกระดกก้นเด้าใส่ตับ ๆ ๆ ราวกับตอกเสาเข็ม

.

"ขากกก.. ถุ๊ยยย!"

.

ถ่อยสถุลเพิ่มขึ้นอีกขัั้นเมื่อเห็นว่าร่องดังกล่าวชักจะแห้งเกินไป มวลน้ำลายประมาณหนึ่งจึงหยดย้อยออกจากปากเขา ผสานรวมเข้ากับน้ำเมือกจากปลายควย ทำให้ได้ออกมาเป็นสารหล่อลื่นที่ทำให้เย็ดได้ฟินขึ้นอีกระดับ เจฟเฟอร์กัดกรามกระหน่ำแทงต่อไปอย่างต่อเนื่อง แรงกระเพื่อมส่งผ่านจากเต้าสู่เต้า กระจายตัวลงไปถึงพื้นสายพาน หรือแม้กระทั่งพวงนมที่ห้อยระโยงระยางอยู่เหนือหัว ก็ยังมิวายได้รับผลกระทบ

.

"ไง? เป็นไงบ้าง? แฮ่ก ๆ แฮ่ก ๆ โดนเย็ดนมแบบนี้พอจะมีอารมณ์ขึ้นมาไหม? อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่า อ่า อ่า เยสสสส!"

.

"ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซึบ! , ซวบ! , ซวบ! , ซวบ!"

.

เจฟเฟอร์ครางถามระหว่างกัดฟันซีดปากเสียวสะท้านไปทั่วรูขุมขน และถึงแม้ว่าจากจุด ๆ นี้จะห่างจากเจ้าหล่อนถึง 3 เมตร แต่สาบานได้ว่าไม่มีวินาทีไหนเลยที่เขาจะละสายตาไปจากเธอ

.

ในมุมมองจากในตู้มนุษย์เทียมหน้ารัตนโกสินทร์ ยังเสียวหัวนมที่โดนขบอยู่ไม่หาย แล้วจู่ ๆ เธอก็พานพบเข้ากับลำอากาศบางใสที่มีลักษณะเป็นท่อนคล้ายกระบอกข้าวหลาม ปรากฏขึ้นบนหน้าอก ความหนาแน่นของมันเจ๋งถึงขนาดที่สามารถผลักดันน้ำออกไปจากเนินอกได้ มิหนำซ้ำยังเสียบทะลุเข้าร่องนมขึ้น ๆ ลง ๆ ได้อยากออกรส!

.

เสียบมาแต่ละทีนี่ฟองฟดผุด ๆ ๆ บางจังหวะยังเสยยาวมาถึงปลายคาง แต่เธอก็ชอบมันนะ! การได้เอียงคอออกซ้ายทีขวาทีให้ลำอากาศมันถูเข้ากับแก้มบ้างซอกคอบ้าง ก็ได้อารมณ์ดีไม่น้อย สังเกตได้จากหัวนมชมพูที่เกร็งขึ้นเป็นเม็ด โกหกใครก็โกหกได้แต่ความเสียวซ่านมันไม่ใช่สิ่งที่จะมาหลอกลวงกันหรอกจริงไหม

.

เจ้าหล่อนก็เลยเลือกที่จะแสดงออกให้เขารับรู้ด้วยวิธีนี้ เคยดูพวกเน็ตไอดอลขายครีมมันเต้นร่อนเอวไหมล่ะ? นั่นล่ะแอนดรอยน์ดาวิกามันทำแบบนั้นเลย! เธอร่อนสะโพกพริ้วโคตร! แขนเรียวชูขึ้นเหนือฟ้า ส่ายสะโพกย่อขาลงยองย่อ แถมยังแอ่นนูนโหนกกระเด้าใส่กระจกตู้ พั๊ว! พั๊ว! พั๊ว!

.

ลำอากาศปริศนาก็ยังทิ่มแทงร่องเต้าอย่างไม่หยุดยั้ง เจฟเฟอร์มองเข้าไปนี่เห็นเลยว่าปอยผมเสยกระจุยเปิดเปิงขึ้นเป็นระยะ ควยของเขากำลังทำให้ตัวเธอสะบัดหัวสักหัวคลอนจมอยู่ในน้ำ ราวกับว่านี่คือ sex ระดับ 5G ในตำนานที่เชื่อมต่อกันผ่านสัญญาณ WiFi

.

ไม่ใช่สิ! ต้องบอกว่าผ่านสาย Lan ถึงจะถูก! เพราะทุกท่วงท่าลีลารักที่ฝ่ายชายจัดบนสายพานไปนั้น สายสัญญาณที่เชื่อมอยู่ด้านล่างได้ส่งเข้าไปในตู้ให้เป็นที่เรียบร้อย ชนิดที่ว่ากระหน่ำซอยไปเซ็ตละเท่าไหร่ ก้มลงมามองทีไรจะเห็นประกายไฟสปาร์คเป๊าะแป๊ะ ๆ วิ่งไปบนสายได้อย่างชัดเจน

.

มันส์กว่าเอากับ Ai เยอะบอกตรง ๆ ยิ่งเป็นตอนที่แอนดรอยน์สาวจิกตาใส่แล้วเผยอปากยั่ว สลับกับการคลึงหน้าอกอันเต่งตึงหล่อนก็ยิ่งแซ่บ! สายลับหนุ่มอยากเอาเธอออกมาเย็ดใจจะขาด เขากระสันหนักมากจนถึงกับปู้ยี้ปู้ยำเต้านมเทียมจนขาดกระเจิงอ่ะคิดดู!

.

"แขวกกก!!!"

.

"เวรแล้วไงมึง! สัดเอ๊ยไม่ทนเลยวะ! หมอยูมิโกะแม่งจ้างพวกแรงงานจีนแดงมาทำรึเปล่าวะเนี่ยะ Holy Shit!"

.

ลุกขึ้นยืนโทงเทง พลางเตะเต้านมมือสองที่ผ่านการเย็ดแล้วทิ้งไปโดยไม่ใยดีกึ่งหัวเสีย

.

"แบบนี้ก็ไม่เข้าแผนน่ะสิ! ขนาดกูยังไม่แตกเลย แล้วร่างเทียมในตู้นั่นจะหลั่งน้ำออกมาได้ไงฟะ? ต้องทำให้ได้เว่ย! ถ้าเย็ดเธอจนน้ำแตกน้ำแตนได้น้ำในตู้จะเพิ่มระดับขึ้น แรงดันข้างในจะทำให้ตู้มันแตกออกมาเอง แล้วสุดท้ายสตรีศรีอยุธยานางนี้ก็จะตกเป็นเมียของเราอีกคน หึ ๆ "

.

นี่แหละคือแผนที่เจ้าหน้าที่ภาคสนามของเราวางไว้ ในเมื่อมันเป็นกระจกกันกระสุนที่ภายนอกทำอะไรไม่ได้ วิธีเดียวทีจะทำให้มันแตกออกได้ก็คือการใช้แรงดันจากภายใน เพราะฉะนั้นปริมาณน้ำหีของแอนดรอยน์ดาวิกา จึงเป็นกุญแจดอกสำคัญที่ช่วยแก้ไขปัญหานี้

.

"แต่นมปลอมแม่งเสือกพังไปแล้วนี่สิปัญหา เอาไงต่อดีวะกูคราวนี้?"

เจฟเฟอร์ครุ่นคิดเขาเดินอล่างฉ่างโทงเทงกลับไปกลับมาบนสายพาน ระหว่างนั้นก็คอยมองดูดวงหน้าอันเว้าวอนของออเจ้าในตู้ดองไปพร้อมกันด้วย

.

"อุตส่าห์รู้วิธีเชื่อมต่อความเสียวเข้าไปในตู้แล้วแท้ ๆ แม่งเอ๊ย! ไหนจะพวงนมพวกนี้อีก ห้อยระโยงระยางรบกวนสมาธิกูชิบเป๋ง , ฮึ๊ยยย!"

.

ชั่วขณะจิตระหว่างที่กำลังจะวาดฝ่ามือขึ้นฟาดใส่เหล่าอวัยวะเทียมที่แขวนไว้เป็นพรวน สายลับหนุ่มก็ฉุดคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

.

"เอ๊ะ! แล้วทำไมเราไม่เอามาหลาย ๆ อัน นี่มันเลนสำหรับผลิตเต้านมก็จริง แต่ก็ใช่่ว่าจะเอาอะไหล่ชนิดอื่นขึ้นมาวางไว้ข้างบนนี้ไม่ได้นี่หว่า! จริงด้วย! สัดเอ๊ยโง่อยู่ตั้งนานกู!"

.

จบประโยคเจฟเฟอร์ก็หันไปส่งจูบให้แอนดรอยน์ดาวิกาหนึ่งครั้ง จุ๊บ! ก่อนจะใช้สายตาอ่านกินเรือนร่างเธอจนเต็มอิ่ม วัดไซด์วัดทรงจนได้ภาพคร่าว ๆ ในหัว เสร็จแล้วถึงกระโดดลงสายพานการผลิตไปในสภาพล่อนจ้อน

.

ขนาดเสื้อผ้ายังไม่สนแล้วจะไปแคร์อะไรกับแขนซ้ายกับขาข้างใหม่ของตัวเอง เจฟเฟอร์วิ่งกระโดดข้ามพวกมันไปอย่างไม่ใยดี เพราะเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ก็คือ ขาเรียว ๆ สวย ๆ สักข้าง , สะโพกผาย ๆ ที่ขนาดพอ ๆ กับของดาวิกาที่แอบวัดเอาไว้ , แขนที่มีส่วนของข้อมือแข็งแรงไว้สำหรับชักควยให้ , ปากทรงกระจับที่สอดลิ้นเข้าไปจูบได้เมามันส์เลียหำได้ด้วยก็ยิ่งดี , เรียกได้ว่าอย่างละนิดอย่างละหน่อย เลือกเอาชิ้นส่วนอวัยวะที่คล้ายกับดาวิกา โฮร์เน่ให้มากที่สุด โดยเฉพาะพื้นที่ยุทธศาสตร์สำคัญตรงนั้น พิกัดใต้เส้นไหมดกดำ ที่สายหื่นทุกคนเรียกมันว่า "หี"

.

เจฟเฟอร์ใช้เวลากับกระบวนการสุดพิถีพิถันนี้ร่วม ๆ ครึ่งชั่วโมง แต่รู้อะไรไหมเจ้าตัวกลับไม่รู้สึกว่าเบื่อหรือหงุดหงิดเลย ลำควยเขาเคยตั้งโด่ชูชันยังไง กลับมาหนนี้แม่งดีดเด้งขึ้นคูณสอง เพราะว่ามันอย่างกับสรวงสวรรค์ อะไหล่อวัยวะของผู้หญิงแต่ละอันเหมือนสรรสร้างขึ้นจากคนทั่วโลก มีทุกไซต์ , มีทุกทรง , มีทุกสเปค ซึ่งอันไหนที่ไม่ได้หยิบมาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่สวย ยกตัวอย่างเช่นในส่วนของบั้นท้าย จากการกะประมาณตูดของแอนดรอยน์ดาวิกาดูแล้ว ก็น่าจะไม่ใหญ่มากน่าจะพอ ๆ กับหัวเด็กได้ แต่พอเจฟเฟอร์ไปเจอตูดใหญ่ ๆ เข้าเขากลับเสียดาย ก็เลยจัดให้สักดอกด้วยการกระเด้าลำควยใส่รูตูดไปสักสามสี่โค้ด!

.

"1.. 2.. 345.. 123.. 123.. 12.. 121" , "รัว!!!"

.

อุปมาดุจดั่งเคยเย็ดกับหรีดจุฬาฯ มาก่อน มาเป็นโค้ดเชียร์หลีดเด้อกันเลยทีเดียว แล้วเขาก็ทำการเจิมแบบนี้มาเรื่อย ๆ กับชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่คิดว่าตัวเองเสียดาย จนกระทั่งหาสิ่งที่ต้องการได้ครบ

.

ไม่รอช้าให้เสียเวลาร่างแกร่งหอบหิ้วชิ้นส่วนต่าง ๆ ย้อนกลับมาวางลงบนสายพาน ตรงเลนสำหรับผลิตเต้านม (ที่เดิม) ด้วยความนิ่มนวล เขาโน้มตัวลงตรวจเช็คสายไฟและการเชื่อมต่อต่าง ๆ ให้ดีพร้อม นอกเหนือจากนั้นก็ยังอุตส่าห์ปีนขึ้นไปข้างบน แล้วก็ปลดพวงเต้านมที่ห้อยระโยงระยางออกบางส่วน จะได้ไม่เกะกะเวลาต้องการจะมองหน้าคม ๆ ของคนที่อยู่ข้างใน

.

"โอเค.. ทีนี้ก็เหลือแค่จัดให้ตรงตำแหน่ง วี๊ด.. วิ้ววว มีความสุขจังโว๊ยยย!"

.

"ชั่วเคี้ยวหมากแหลก จักได้ร่วมสังวาสเริงรสกามรมณ์กันแล้วนะออเจ้า.. ซีดดดดด!"

.

เจฟเฟอร์ถึงกับผิวปากออกมาด้วยความพอใจ แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกที่ทำไมออเจ้าดาวิกาที่อยู่ภายในถึงมีทีท่ามึนงง สมองเทียมปลอม ๆ ของเธอวิเคราะห์ไม่ออกเลยสักนิด ว่าสิ่งที่เจ้าหน้าที่ภาคสนามทำอยู่นี้มันจะช่วยเธอได้ยังไง

.

ทว่าท้ายที่สุดก็เรียบร้อยอยู่ดี ผ่านไปไม่กี่นาทีหลังจากประกอบเสร็จแล้ว สัดส่วนกับทรวดทรงองเอวที่ได้ออกมาก็เรียกได้ว่าใกล้เคียงเข้าขั้น สายไฟที่เชื่อมต่อไว้เริ่มสะบัดสั่น ประกายไฟเตรียมจะสปาร์คอีกครั้ง ทันทีทีี่เจฟเฟอร์เริ่มการกระทำชำเรา

.

"ออเจ้าเอย.. ออเจ้า ต้องใช้น้ำปลาหวานจิ้มด้วยรึเปล่า? ขอข้าชิมกลีบผกาเจ้าสักคำเถิด!"

"งับ!!!"

"กรี๊ดดด!!! อร๊ายยยยยย!!!"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 218 : ครูก็ต้องดวลกับครูสิวะ!

    วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 217 : วูบ..วาบ..บ..บ

    ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 216 : กูจะสู้..สู้จนขาดใจ

    "อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 215 : Fire Fighter!

    "เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 214 : เรามาช่วยแล้ว!

    เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / ตอนที่ 213 : I WANA HELP!

    "ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status