Masukอย่าเรียกว่ากัดแต่เรียกว่า "เคี้ยว" เลยน่าจะเหมาะกว่า คมเขี้ยวของเจฟเฟอร์ทึ้งใส่หนังหีเทียมตรงหน้าจนยืดขึ้นเป็นแผ่น มันไม่ใช่พิซซ่าหน้าฮาวาเอียนแต่กลิ่นกับรสชาติของมันนั้น ต่างก็หวานเค็มพอกันทั้งยังอมเปรี้ยวอยู่หน่อย ๆ
.
"งั่ม ๆ งั่ม ๆ ซูดดด~! แผล็บ ๆ ๆ "
.
เจฟเฟอร์ช้อนตูดเทียมให้แอ่นสูงขึ้นอีกระดับ ก่อนจะกดใบหน้าตัวเองลงมาขยี้! เขาส่ายหัวถี่รัวไปมา! เกร็งควยคอยท่าเตรียมจะสอดใส่
.
"อืมมม.. อ่าาา.. มา! เอามือมึงมานี่! มาชักว่าวให้กูหน่อย"
.
"หมับ!"
.
"ช่ายยย! กำแน่น ๆ เลยเดี๋ยวมันหลุด ว่าแต่มือออเจ้านี่เรียวเสียยิ่งกว่าผู้หญิงจริง ๆ บางคนซะอีกนะ ข้อต่อต่าง ๆ ก็เนี๊ยบมาก เคลื่อนไหวได้สมูทสมจริงสุด ๆ สุดยอดไปเลย อูยยย~ มีไดนามิคผ่อนหนักผ่อนเบาอีกต่างหาก.. อ่าาา.. เยสสสส!"
.
แม้จะไม่ได้ยึดติดอยู่กับลำตัว แถมยังถูกหยิบยกหลุดออกมาได้ทั้งยวง แต่แขนกลแสนงามข้างนี้ก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างถึงพร้อม นิ้วทั้งห้าของมันกระชับใส่ลำควยด้วยการบังคับของเจฟเฟอร์ เขาง้างพวกมันขึ้นทีละนิ้วอย่างบรรจง ก่อนจะนำมาคล้องเข้ากับท่อนควยตัวเอง พลันกุมกระชับตบแต่งให้เข้าที่เข้าทางอีกเล็กน้อย
.
พอเริ่มออกแรงหยิกตรงท้องแขนเท่านั้นแหละ แม่คุณเอ๊ย! มือออเจ้านี่สลักเสลาอย่างกับเหลาดินสอ! ทั้งหมุนทั้งคลึงจนหนังควยตึง ๆ ถูกรูดขึ้นรูดลงย่นยู่!
.
ตอนแรก ๆ เจฟเฟอร์ก็ช่วยประคองอยู่แป๊บนึงแต่พอเครื่องติดแล้ว แขนอะไหล่ข้างนี้ก็เริ่มลงมือทำต่อด้วยตัวของมันเอง ท่วงท่าลีลามันคล้ายกับระบบ AUTO PILOT ของพวกนักบินพาณิชย์อย่างไงอย่างงั้น ลำควยของเจฟเฟอร์ก็เลยอ้วนตันขึ้นกว่าทุกครั้ง ด้วยระบบอัตโนมัติ
.
"ดี.. ซีดดด.. ดี.. อ่ะ.. อ่าาา.. อ่ะ.. อ่าาา.. ชักอีก! ชักต่อไปอีกนิดนึง! กูใกล้ล่ะ ควยกูใกล้จะใหญ่เต็มที่ล่ะ อ่ะ.. อ่ะ.. อ่ะ.. อ่า แล้วกูก็รู้ด้วยนะว่ามึงเองก็ชอบอีแอนดรอยน์ขี้เงี่ยยน ซีดดดด! เยสสสส!"
.
หลับตาพริ้มปริ่มแสงไฟ คลับคล้ายว่าชายหนุ่มเองก็กำลังจะทนไม่ไหวอยู่รอมร่อ เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เผลอทอดสายตาผ่านส่วนล่างของลำตัวลงไป เจฟเฟอร์จะมองเห็นปลายควยตัวเองสว่างแดงโร่! มันผลุด ๆ โผล่ ๆ พุ่งพรวด แทงสวนอุ้งมือเรียวออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง! ไอ้แดงตาเดียวเหมือนกำลังหิวจัดสุด ๆ มันเสือกหัวออกมาเทียวแล้วเทียวเล่า ดุจต้องการจะยิงคำถามใส่พ่อบังเกิดเกล้าของมันว่า
.
"พ่อจ๋า ๆ เมื่อไหร่จะหาหอยสด ๆ มาให้ฉันกินสักที"
.
ทว่ามันก็แค่อุปมาอุปมัย เจฟเฟอร์หาได้ใส่ใจไม่ ตรงกันข้ามเขากลับรู้สึกหงุดหงิดซะด้วยซ้ำ ที่ขนาดของแท่งลำมันยังไม่ใหญ่พอดังที่ใจปรารถนา ทั้งที่ความเป็นจริงเอ็นแกร่งของเขา ณ นาทีนี้แม่งหุ้มด้วยถุงยางเบอร์ 56 ยังไม่มิดเลย
.
"ชิ.. ต้องใหญ่กว่านี้สิวะ ไม่งั้นมันเอาไม่มันส์เฟ้ย! ลองเอาไปดุนกับติ่งหีดูหน่อยดีกว่าเผื่อจะดีขึ้น!"
.
ชั่วอึดใจที่ไพร่คิดสายลับอันดับหนึ่งแห่ง Parallel ก็เลยชักดวงหน้าขึ้นจากร่องหีโดยพลัน เขาถ่มเส้นผมขนสาหร่ายออกจากช่องปากเสียงดัง ถุย! เหลือไว้ก็แต่ความเปียกแฉะที่เจ๊าะแจ๊ะผสมกันระหว่างน้ำลายกับน้ำเงี่ยนที่ค้างอยู่ในร่อง
.
และด้วยความที่ชิ้นส่วนอะไหล่ต่าง ๆ มันไม่ได้เชื่อมต่อกัน มันแค่วางเรียงกันบนสายพานพอเป็นรูปร่างเฉย ๆ จะหยิบจับอะไร ๆ ก็เลยง่ายเหมือนปลอกกล้วย ซึ่งในเมื่อแขนกับมือถูกหยิบขึ้นมาชักว่าวให้ไปแล้ว แคมหีที่เคี้ยวกรุบ ๆ อยู่ทำไมจะเอามาปักใส่ควยบ้างไม่ได้ล่ะจริงไหม? เจฟเฟอร์ก็เลยค่อย ๆ กระเถิบร่างแกร่งของตัวเองขึ้น โก่งตูดปรับระยะให้แท่งควยตรงกับร่องแคมจนแน่ใจ จากนนั้นก็เริ่มลงมือ!
.
"ลำดับแรกต้องดุนส่วนปลาย ใส่ติ่งหีออเจ้าก่อนแบบนี้ , ฮึบ!"
.
"ตุ๊บ ๆ , ตุ๊บ ๆ , ตุ๊บ ๆ "
.
คล้ายกับการเคาะประตูหน้าบ้านก็มิปาน ณ ตำแหน่งสูงสุดของสายพานการผลิต เจฟเฟอร์เม้มปากถ่างขาออกขึ้นคร่อมกองอวัยวะเอาไว้ วินาทีที่ก้มหน้ามองผ่านลำตัวและท่อนล่างของตัวเองลงมา สายลับหนุ่มยังสังเกตเห็นอยู่เลยว่า แขนกับมือเทียมยังคงเกาะแน่นติดกับแท่งควยของเขาอย่างเหนียวหนึบ พวกมันยังชักว่าวให้เขาต่อไปเรื่อย ๆ อีกทั้งปลายควยที่แดงฉ่ำเอง ก็ยังกระตุกใส่ติ่งหีดุ๊กดิ๊ก สะกิดใส่จิ๋มปลอมแบบไม่ยอมเกรงใจ!
.
"อูยยยย.. สะเทือนไปถึงไข่เสียวไปถึงแก้มก้นเลยมึงเอ๊ย แม่เจ้าโว๊ย! เหตุไฉนแคมหีออเจ้าถึงได้ตอดสู้ควยพี่หมื่นถึงเพียงนี้.. อูยยยย.. อ่ะ.. อ่ะ.. อืมมม"
.
"ใช้มือรึก็เก่ง! เต้านมก็เอามันส์โคตร! แล้วท่อนขาเรียวงามของออเจ้าล่ะอยู่ไหน? มันอยู่แห่งหนตำบลใดกัน? โปรดนำออกมาให้ข้าได้ใช้ประกอบการเล้าโลมนี้ด้วยเถิด Please!"
.
เขามีแต่โรคติดเชื้อในกระแสเลือด แต่กับเจฟเฟอร์คนนี้กรีดเลือดออกมาคงมีแต่ความขุ่นขาวของเซลล์เสปิร์ม เมื่อความเงี่ยนเข้าครอบครองจิตใจ พาสงภาษาที่ใช้มันก็เลยผิดเพี้ยน! ประวัติจากบ้านเกิดระบุว่าเขาเกิดในรัฐเนวาดาร์ ทว่ากับประโยคเมื่อกี้ที่พูดออกมาชาวเมืองหงสาฯ แม่งยังฟังเข้าใจ
.
เขาไม่ได้ต้องมนต์กฤษณะกาลี เจฟเฟอร์ไม่ได้สติฟั่นเฟืองหรือสายตาฝ้าฟาง แต่เป็นเหล่าอะไหล่เทียมที่ฉ่ำเนื้อหนังมังสาของสาวงามต่างหาก ที่ตรงเข้าเล่นงานเขา! พวกมันทำให้เขาตื่นเต้น! บอกได้เลยว่านี่เป็นประสบการณ์ sex ที่หาไม่ได้จากที่ไหน เจฟเฟอร์เคยเย็ดเด็ก, เย็ดสตรี , เย็ด Ai , แต่จะมีใครในโลกนี้บ้าง ที่ได้เย็ดกับชิ้นส่วนมนุษย์แบบแยกเส้นแยกน้ำเช่นกันกับเขา ฮั่ว ฮ่ะ ฮะ ฮะ ๆ
.
เกร็งบั้นท้ายกระดกบั้นเด้าแยงใส่ติ่งหีเทียมงก ๆ พร้อมกันนั้นก็ได้หยิบยกเอาพวงเต้าลงมาใช้เป็นเบาะรองกันเจ็บ มันนุ่ม , มันกระเพื่อม, มันปริ่มทะลักออกด้านข้างขนาบเข้ากับกล้ามท้องได้อารมณ์ดีชะมัด แต่ก็ยังไม่ยอดเยี่ยมเท่าไหร่นัก หากเทียบกับลีลารักจากเรียวขา! เจฟเฟอร์ก็เลยพยายามกวาดมือที่เหลืออยู่ข้างเดียวของเขา ควานหาท่อนขาอย่างทุลักทุเล หากจะโทษก็ต้องโทษตัวเขาเอง ที่ทำให้ชิ้นส่วนต่างๆ สลับปนเปกันไปหมด ทั้งที่ตอนแรกก็เรียงไว้ซะดิบดีแล้วแท้ ๆ
.
"What the fu*k! ก็ใครมันจะไปรู้วะ! เวลาคนเราจะเอากันมีใครเขาเช็คผ้าปูที่นอนว่าตึงหรือหย่อนไหมล่ะบัดโธ่! แต่ช่างเถอะ! ยังไงซะมันก็ต้องอยู่บนแนวสายพานนี่แหละ มันไม่หายไปไหนหรอก! เราเป็นคนเลือกมาเองกับมือนี่นา.. อืม.. ม"
.
"อ่ะ! นี่ไงเจอแล้วโดนนมทับอยู่นี่เอง"
.
"ฮึบ!"
.
เสียเวลาออกแรงกระชากอยู่เล็กน้อย แต่ผลก็ออกมาเกินคุ้ม! ความสวยงามกับเชฟรูปร่างของเรียวขาดังกล่าว ทำให้ทุกอย่างต้องหยุดเหมือนโดนแช่แข็ง! สายลับหนุ่มโล้ตัวเองรุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ! ก่อนจะใช้ปลายเท้าเขี่ยพวงเต้าทิ้งไปห่าง ๆ ก่อนในเบื้องต้น ลำขาคู่นี้กำลังทำให้เขาคลั่ง! ความขาวนวลเนียนของมัน ทำให้อยากจะยัดควยเข้าใส่โพรงถ้ำในเสี้ยวอึดใจ! เจ้าหน้าที่ภาคสนามจึงรีบใช้เท้าข้างเดียวกันกับเมื่อครู่ ตวัดคล้องเอาชิ้นส่วนโหนกหีกับแก้มก้นให้วกกลับคืนมาใหม่
.
ควยพร้อม! ใจพร้อม! แต่ยังทำไม่ได้! เห็นที Parallel อาจจะต้องเสียสายลับอันดับหนึ่งด้วยเหตุผลของการลงแดงตายเป็นแน่! ถ้าวันนี้เจ้าตัวไม่ได้เล้าโลมกับลำขาคู่นี้ซะก่อน
.
"เหยดดด.. ช่างเป็นขาที่งดงามตรงสเป็คกูเหลือเกิน ซูดดด!"
จมูกเผยอฟุดฟิดเจฟเฟอร์ไล่สูดดมขึ้นมาจากหลังเท้า จรดถึงส่วนบนของต้นขา
.
"ดมเสร็จก็ต้องพรมจูบจากโคนขาอ่อนไล่กลับลงไป เยี่ยงนี้ด้วย.. จุ๊บ , จ๊วบบ , จุ๊บ , จุ๊บ"
.
"จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ! งั่ม ๆ แผล็บ ๆ จุ๊บ จ๊วบ ๆ ๆ !"
.
ปากบอกจูบแต่ที่จริงแม่งทั้งดูดทั้งเลีย ซ้ายทีขวาทีสลับข้ามฝั่งกันไปมา ด้วยความรุนแรงเล็กน้อยไปจนถึงปานกลาง จากขาขาวงาม ๆ ก็เลยเริ่มแดงขึ้นเป็นปื้นห้อเลือด ทั้งยังช้ำขึ้นเป็นวง ๆ เห็นเป็นรอยดูดเด่นชัดปรากฏติด เสร็จจากนั้นมือขวาของเจฟเฟอร์ก็สยายออกกว้างเพื่อรวบขาเล็ก ๆ เรียว ๆ ให้ประกบข้างเท้าเข้าหากันแนบสนิท เขาออกแรงเหวี่ยงมัน 360 องศา สลับด้านกลับหัวกลับหาง ก่อนจะหลับตาลงข้างหนึ่งแล้วก็เล็งให้นิ้วเท้าเล็กจิ๋ว ตรงพอดีกับช่องปากตัวเอง จากนั้นก็!
"อะ.. อ้าาา"
"อ่ำ.. อ่ม.. อม.. ม.. ม.. ด๊วบบบบ ด๊วบบบบ จุ๊บ! อ่ม.. อม.. อ่ม.. อม.. จุ๊บ!"
ดูดนิ้วตีนสิครับจะอะไร! เจฟเฟอร์แม่งแยงลิ้นตวัดเป็นพัลวันไล่แยงมันซะทุกซอกนิ้ว จนเมือกน้ำลายหยาดเยิ้มลงมาตามร่องฝ่าตีน บางจังหวะเขาก็อมเข้าไปเกือบครึ่งฝ่าเท้า เขานั่งขัดสมาธิรูดนิ้วตีนออกจากปากพรวด ๆ สลับกับการยกชิ้นส่วนของเท้าขึ้น แล้วก็เอาหน้าของตัวเองเข้าไปไซ้! สัดเอ๊ย! โคตรโรคจิต! แต่เจฟเฟอร์แม่งไม่สน! ในเมื่อในโรงงานร้างแห่งนี้มีแค่เขาที่เป็นมนุษย์อยู่คนเดียว เจ้าตัวจึงไม่สนใจใยดีอะไรทั้งสิ้น
.
"ด๊วบ ๆ ๆ จุ๊บ จ๊วบบบ! ถุย! แค็ก ๆ ในนั้นเป็นไงบ้าง? ออเจ้าจะให้ข้าเย็ดไดรึยัง! หึ๊!?"
ถุยฝ่าตีนออกจากปาก เจฟเฟอร์ตะโกนถามระหว่างนั้นก็จับเรียวขาทั้งสองข้างยกขึ้นพาดบ่าตัวเองไปด้วย
.
ชั่วขณะจิตที่ลองหรี่ตามองเข้าไปข้างในตู้ สายลับหนุ่มเห็นร่างอันเปล่าเปลือยในตู้กระจกค่อย ๆ ย่อตัวลงก้นจ้ำเบ้า แอนดรอยน์ดาวิกากรีดนิ้วกวักมือยั่วยวนเขา เธอจิกตาใส่อย่างเว้าวอนทั้งยังกัดปากล่างเลียริมฝีปากแผล็บ ๆ เพื่อสื่อสารว่าเธอเองก็อยากจะมีเพศสัมพันธ์เต็มทีแล้ว
.
"หึ.. อีออเจ้ากระหรี่เอ๊ย! กูจะเอาให้แม่งสำลักน้ำตายเลยคอยดู ย๊ากกกก!"
.
"หมับ!"
.
"พรืดดดด!"
.
"ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ "
.
ในเสี้ยวอึดใจเจฟเฟอร์ตัดสินใจกระชากเรียวขาเข้ามากอดอย่างรุนแรง ให้ส่วนของขาอ่อนนั้นติดแนบอยู่กับแผงอกแกร่งของเขา ในขณะที่เท้ากับน่องก็ปล่อยห้อยต่องแต่งพาดไปที่ด้านหลัง พร้อมกันนั้นก็ได้ยืดตัวเองขึ้น กระเด้าลำควยเสียบเข้าใส่แคมหีเทียมที่จ่ออยู่ตรงหน้า แบบมิดลำไร้การใส่ถุง
.
"ซึบ!!!"
.
"ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ , ตับ ๆ "
.
สายไฟข้างล่างสะบัดพัดวือ! แรงกระทำส่งผ่านสายสัญญาณแรงมาก! จนเห็นเป็นประกายไฟดีดเปรี๊ยะ ๆ วิ่งปรี่เข้าไปในตู้ นอกเหนือจากนั้นบนสายพานการผลิตที่มีอวัยวะกองสุมอยู่เป็นพะเนินเทินทึก 3 เมตรข้างหน้าในทิศ 12 นาฬิกา ฟองอากาศที่ผุดฟดขึ้นมามากขึ้นจากในตู้ได้ดึงดูดสายตาให้เจฟเฟอร์ต้องรีบหันไปตรวจสอบ
.
.
สาวเจ้านอนหงายหลังล้มตึง เรียวขาเธอชูขึ้นชี้ฟ้าเป็นรูปตัว V ในลักษณะองศาที่เหมือนกันเปี๊ยบกับที่เจฟเฟอร์ทำอยู่ กลีบหีสดซิงที่แสนจะฟิตของเธอก็เลยแผ่หลาอยู่หน้าตู้ ซ้ำร้ายที่เจ้าหล่อขยับเขยื้อนร่างกายไม่ได้เลย ทุกท่วงท่าลีลาบนสายพานล้วนถูกส่งผ่านเข้ามาในนี้หมด จึงเหมือนกับว่าเจฟเฟอร์กับเหล่าอวัยวะเทียมของเขา ได้ร่างกายกับจิตวิญญาณของเธอไว้ในการครอบครองแล้วเป็นที่เรียบร้อย
.
"จะบีบก็ตาย.. จะคลายก็รอด"
.
ไม่สิ! เพราะออเจ้าเองก็ชอบ ต้องบอกว่า..
.
"เย็ดถี่สบาย เย็ดได้หลายรอบ"
.
แบบนี้น่าจะเหมาะกับแอนดรอยน์หน้าคล้าย "ใหม่ ดาวิกา" มากกว่า
.
.
ฟากฝั่งของร่างเทียมสาวจากในตู้จะเป็นยังไง? น้ำเงี่ยนของเธอจะหลั่งออกมามากพอที่จะทำให้ตู้แตกออกได้รึเปล่า? ติดตามต่อได้ตอนหน้าจ่ะ
วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน
ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา
"อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว
"เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ
เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ
"ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง







