บทที่ 73 : สิงสู่เพื่อสมสู่ (18+)

"เอาล่ะก่อนจะออกจากห้องน้ำ คราวนี้เราต้องหาผ้าหรืออะไรสักอย่างมาบังควยเอาไว้ก่อน"

.

"กางเกงผ้ายืดยูนิฟอร์มของ Parallel ไม่ใช่ชุดโอนามิน่ีนา ขืนเดินโทง ๆ ออกไปแบบนี้ชาวเมืองคงแตกตื่นกันใหญ่"

.

เบอร์แบโต้คุยกับตัวเองระหว่างนั้นหางตาก็เหลือบไปเห็นกางเกงขาก๊วย ซึ่งเป็นชุดของผู้ป่วยแขวนอยู่หน้าห้องซักรีดของทางโรงพยาบาลพอดี ประหนึ่งกำลังโหยหาเจ้าของ! สบโอกาสสายลับฝึกงานก็เลยฉวยเอามาใส่ แล้วก็เดินสบายตัวออกจากโรงพยาบาลไปแบบชิว ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

.

"ฮู้ววว! อิสระของลำควยมันดีอย่างงี้นี่เองโว๊ย! เอาเลยไอ้หนู! แสดงฝีมือให้เต็มที่ จงบอกข้าทีว่านังหนูชะเอมกำลังเย็ดอยู่ที่ไหน?"

.

จบประโยคได้ไม่ถึง 3 วิ ศักยภาพขององคชาติ GT200 ก็สำแดงเดช มันโด่แข็งขึ้นอย่างไม่เกรงใจ จับชายกางเกงดึงออกมาดูกว้าง ๆ ก็เห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่หักไปทางนั้นทีทางนี้ที มันส่ายยึกยือไปมาระริกระรี้ราวกับก้านของอุปกรณ์ตรวจหาวัตถุระเบิด ทำให้เบอร์แบโต้ต้องรีบสาวเท้าตามไปอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งได้ระยะทางราว ๆ 500 เมตร เยื้องจากโรงพยาบาลมาทางทิศเหนือ เจ้าควย GT200 ก็ออกอาการสั่นเป็นระวิง!

.

"โอ๊ะโย๊ะโหย๋! ถึงแล้วเหรอ?"

.

เบอร์แ