Chapter 4: Threat

VIENNA SOILE ZARIAH

Sa mismong harapan ko ay pinirmahan niya ang marriage certificate na ibinigay sa amin ni mayor. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko, para akong nawawalan ng lakas habang iniisip na kasal na nga ako sa kanya.

Ni hindi ko nga maintindihan kung bakit hindi ko piniling tumakbo, kahit na alam ko naman na kaya ko iyong gawin. Kaya kong umayaw sa kasal na ito, pero sa tingin ko ay nanatili ako kasi may nararamdaman rin ako para sa kanya.

"Ayon. Sa wakas ay nakapag-asawa kana rin, Eliezer..." nakangiting sambit ni mayor matapos niyang kinuha ang marriage certificate.

Tahimik lang si Eliezer, hindi siya nagsasalita pero ramdam ko ang matalim niyang tingin sa akin...at hindi ko iyon kayang labanan.

"Ipaparehistro ko na ito. At pagkatapos ay ipapahatid ko na lamang sa bahay niyo."

Makalipas ang ilang segundo ay umalis na si Mayor kasama ang mommy ni Eliezer—kaya kaming dalawa na lang ang naiwan.

"Mananatili ka bang ganyan hanggang bukas?" biglang bulalas niya.

Lumunok ako at unti-unti siyang tiningnan, pero hindi ko rin natagalan nang magtama ang mga mata namin...at kapansin-pansin ang kakaibang pagtitig niya sa akin.

"Stop looking away, Soile. Humarap ka sa akin at sabihin kong ano ang gusto mong mangyari ngayong kasal na tayong dalawa." Wika niya.

Nakayuko pa rin ako, naghahanap ng mga salitang pwede kong ibato sa kanya pero walang pumapasok sa utak ko. Hanggang sa marinig ko ang yabag ng sapatos niya papalapit sa akin.

"B-Bakit ba?!" tumaas ang boses ko at kasabay niyon ay ang aking pag-atras papalayo sa kanya.

Tiningala ko siya at hindi ko naiwasang samaan siya ng tingin. Pero imbes na maasar siya ay tumaas ang parehong kilay niya—and there was was a hint of amusement sparkling in his eyes. Para bang na-cha-challenge siya sa ginagawa ko.

"Kagabi lang ay ikaw ang kusang humalik sa akin. Sobrang tapang mo pa tapos ngayon ayaw mong lapitan kita?" nakataas kilay niyang sabi habang patuloy sa paghakbang papalapit sa akin.

Umatras din ako nang umatras, pero ng sobrang lapit na niua ay tumakbo na ako papalayo sa kanya.

Sino ba naman kasi ang hindi magugulat? Kagabi lang ay brokenhearted pa ako, lasing ako at hinalikan lang kita...tapos ngayon, kasal na agad ako?! Parang ang bilis naman yata?!

Paano kung mabuntis nga ako? Paano na ang pag-aaral ko? Third year college pa lang ako ay 22 years old, hindi ako pwedeng mabuntis.

"What are you thinking?" muling umalingawngaw ang malalim na boses ni Eliezer sa pandinig ko kaya natauhan ako kaagad.

At gano'n na lamang ang paghigpit ng aking lalamunan nang mapagtanto kong nasa harapan ko na pala siya. Nakadukwang sa akin habang ang kamay niya ay nakaposisyon sa bawat gilid ko.

"Now you're scared of me? I thought you like me? So whats wrong with you---"

"ANONG LIKE-LIKE ANG PINAGSASASABI MO?!!" bulyaw ko sa kanya.

Bahagya siyang natigilan sa gulat, lalo na nang inilagay ko ang mga palad ko sa matigas niyang dibdib at malakas siyang itunulak.

"Twenty-two palang ako. Third year college at working student. At kapag nalaman ng pamilya ko na kasal na ako ay mas lalo nila akong kamumuhian! Mas lalo silang magagalit sa akin at lalo lang nilang itatatak sa utak ko na malandi ako kagaya ng nanay ko."

Nang tumigil ako sa pagsasalita ay agad kong hinabol ang sarili kong paghinga. Napahawak ako sa aking dibdib, ramdam ko ang pag-init ng magkabilang sulok ng mga mata ko—bago pa man niya makita ang pagpatak ng aking luha ay agad kong iniwas ang tingin ko sa kanya.

"H-Hindi nila pwedeng m-malaman na nagpakasal ako sa kung sino-sino lang. Walang pwedeng makaalam na nagpakasal ako sa'yo," garalgal ang aking boses.

Ilang segundo kaning naging tahimik. Hindi ko tinangka na muling magsalita dahil pinipigilan ko ang emosyon ko. Pinagdikit ko ang aking labi, at ramdam ko ang paghapdi ng loob ng aking pisnge nang wala sa sarili ko iyong nakagat.

Akala ko ay mananatili kaming gano'n, ngunit siya ang pumutol ng nakakabinging katahimikan na iyon....sa pamamagitan ng isang malalim na pagbuntong-hininga.

"Do you suggest that we should hide our marriage to everyone?" bulalas niya.

Sandali akong nag-isip at kalaunan at sunod-sunod rin akong tumango.

"Fine," he said like he had no other choice but to agree. "You win so we'll hide our marriage. Hindi natin sasabihin sa kahit kanino na mag-asawa tayo. Wala ng ibang makakaalam nito maliban kina, mayor...kay mama at sa mga tao sa bahay. Kailangan nilang malaman para kung sakali na may mangyari at kinailangan mong pumunta sa bahay ay aasikasuhin ko nila."

Hindi ako nagsalita.

"Pero hindi ibig sabihin niyon ay hindi kana magpapaalam sa akin," biglang bawi niya.

Bumaling ako sa kanya at nakapaskil nang muli sa kanyang labi...ang mapaglarong ngisi na ilang minuto ring nawala.

"We'll exchanged numbers. You tell me everything you do, who you are with and where you went. At gagawin ko rin iyon. Kaya huwag kang magkakamali na lokohin ako, Soile..." banta niya at napaigtad ako nang maramdaman ko ang init ng kanyang palad sa baywang ko.

"Subukan mong lokohin ako, at sisiguraduhin kong hindi ka makakaalis sa ibabaw ng kama sa loob ng dalawang linggo. Paparusahan kita sa ibabaw ng kama hanggang sa magtanda ka. Maliwanag ba?"

Napalunok ako at masunuring tumango bilang pagtugon sa kanyang banta.

"Good girl,"