Inicio / Romance / Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos los capítulos de Kahit Isang Gabi Lang, Mr. Zaragosa : Capítulo 1 - Capítulo 10

10 Capítulos

Chapter 1:

VIENNA SOILE ZARIAH Excited akong bumyahe papunta sa apartment niya. Gusto ko siyang bisitahin dahil tapos na ang thesis namin sa skwelahan. At ngayon lang ulit kami magkikita. Ilang hakbang nalang ay papasok na ako sa apartment niya, ngunit napahinto ako nang may marinig akong boses ng isang babae sa loob. "Tama ba ang narinig ko o ilusyon ko lang iyon?" bulong ko sa sarili, ilang segundo pa akong nanatili sa labas ng pintuan. At habang hawak ko ang doorknob ay bigla kong naramdaman ang pagbilis nang tibok ng puso ko. Mali naman siguro ang iniisip ko? Baka nag-o-overthink lang ako? Isang malalim na pagbuntong-hininga ang aking pinakawalan bago unti-unting pinihit pabukas ang pintuan. "Sweetheart...nandito na ako---" Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bumungad sa aking harapan ang isang senaryo na hindi ko inaasahan. Si Jerry, nakahiga sa sahig—walang suot na damit habang kinubabawan ng isang babae. At hindi lang basta-basta kung sinong babae, kundi ang kapat

Última actualización : 2026-09-01

Chapter 2: Handsome Stranger

VIENNA SOILE ZARIAH “Hayop ka, Jerry…” Napasinghot ako habang patuloy sa paglalakad. Suot ko pa rin ang hoodie na dala ko kanina. Nakayuko ang ulo ko habang hinahabol ang bawat hakbang na para bang kapag mas mabilis akong makakalayo, mas mabilis ko ring maiiwan ang sakit na nararamdaman ko. Pero hindi pala gano'n. Kahit gaano ako kalayo, dala-dala ko pa rin ang sakit. Tatlong taon. “Tatlong taon, Jerry…” mahina kong sambit habang pinupunasan ang luhang patuloy na bumabagsak sa pisngi ko. “Tatlong taon akong naging tanga.” Napatawa ako. Pero walang saya sa tawang iyon. Mapait. Masakit. “Ang galing mo naman.” Napailing ako habang naglalakad. “Akala ko ako na. Akala ko ako lang.” Napahinto ako sandali at tumingala sa madilim na kalangitan. “Bakit?” Wala namang sumagot. Kaya muli akong naglakad. Maya-maya pa ay napadaan ako sa isang convenience store. Hindi ko alam kung bakit ako huminto roon. Siguro dahil gusto kong bumili ng tubig. O baka gusto ko

Última actualización : 2026-09-01

Chapter 3: Wedding

VIENNA SOILE ZARIAH Mabigat. Iyon ang unang bagay na naramdaman ko. Mabigat ang ulo ko. Mabigat ang katawan ko. At parang may kung anong dumadagundong sa loob ng bungo ko. “Argh…” napangiwi ako habang bahagyang gumagalaw. Ayaw kong imulat ang mga mata ko. Gusto ko lang matulog. Gusto kong bumalik sa panaginip na hindi ko na kailangang maalala ang nangyari kagabi. Pero may kung anong kakaiba. Hindi pamilyar ang amoy ng paligid. Hindi rin pamilyar ang pakiramdam ng kama na hinihigaan ko. Masyadong malambot. Masyadong malaki. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Malabo pa ang aking paningin. Tinitigan ko ang kisame. Hindi ko iyon kilala. Napakunot ang noo ko. “Nasaan ako…?” halos hindi ko marinig ang sarili kong boses sa sobrang hina niyon. Dahan-dahan akong bumangon. At doon ko napansin ang kumot na nakatakip sa katawan ko. Sandali akong natigilan. May kung anong hindi magandang pakiramdam ang gumapang sa aking dibdib. Napahawak ako sa

Última actualización : 2026-09-02

Chapter 4: Threat

VIENNA SOILE ZARIAH Sa mismong harapan ko ay pinirmahan niya ang marriage certificate na ibinigay sa amin ni mayor. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko, para akong nawawalan ng lakas habang iniisip na kasal na nga ako sa kanya. Ni hindi ko nga maintindihan kung bakit hindi ko piniling tumakbo, kahit na alam ko naman na kaya ko iyong gawin. Kaya kong umayaw sa kasal na ito, pero sa tingin ko ay nanatili ako kasi may nararamdaman rin ako para sa kanya. "Ayon. Sa wakas ay nakapag-asawa kana rin, Eliezer..." nakangiting sambit ni mayor matapos niyang kinuha ang marriage certificate. Tahimik lang si Eliezer, hindi siya nagsasalita pero ramdam ko ang matalim niyang tingin sa akin...at hindi ko iyon kayang labanan. "Ipaparehistro ko na ito. At pagkatapos ay ipapahatid ko na lamang sa bahay niyo." Makalipas ang ilang segundo ay umalis na si Mayor kasama ang mommy ni Eliezer—kaya kaming dalawa na lang ang naiwan. "Mananatili ka bang ganyan hanggang bukas?" biglang bulalas niya

Última actualización : 2026-09-02

Chapter 5:

VIENNA SOILE ZARIAH Huminga ako nang malalim bago pumasok sa loob ng maliit na gate ng bahay. Kailangan kong umarte na parang walang nangyari. Walang kasal. Walang Eliezer. Pinahid ko ang natitirang bakas ng luha sa pisngi ko bago ako tuluyang pumasok. Ngunit ilang hakbang pa lamang ang nagagawa ko nang maramdaman kong sumalubong ang isang malakas na sampal sa aking pisnge. Napaling ang mukha ko sa lakas niyon. Agad kong naramdaman ang pamumula at paghapdi ng pisngi ko. Nanatili akong nakayuko. Hindi na ako nagtanong kung bakit. Dahil alam ko na kung bakit ko natanggap ang sampal na iyon. “Saan ka na naman galing?” matalim na tanong ni Tiya Marites. Nang iangat ko nang bahagya ang tingin ko, nakita ko siyang nakatayo sa harapan ko. Nasa likuran niya ang asawa niyang si Tiyo Ramon, pati ang dalawa nilang anak. Nakatingin sa akin ang pinsan kong si Clarisse na para bang isa akong maruming bagay na biglang pumasok sa bahay nila. Samantalang si Carlo naman ay nakahalu

Última actualización : 2026-09-03

Chapter 6:

VIENNA SOILE ZARIAH'S POV “Hindi talaga ako makapaniwala.” Napatingin ako sa katabi kong si Mira. “Sa alin?” “Sa thesis natin!” Napabuntong-hininga ako. “Akala ko hindi na natin matatapos.” “Girl, halos mabaliw na ako kagabi.” Napangiti ako nang bahagya. Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit bigla na namang pumasok sa isip ko ang nangyari nitong mga nakaraang araw. Lalo na ang pagpapakasal ko kay Eliezer. Masyadong mabilis ang nangyari, parang naging time lapse at Mrs Zaragosa na agad ako. Napahawak ako sa noo ko. “Girl, okay ka lang?” Mabilis akong napatingin kay Mira. “Ha?” “Kanina ka pa parang wala rito.” “Ah…” Napangiti ako nang pilit. “Okay lang ako.” Hindi. Hindi talaga ako okay. At ang mas masama pa roon ay gusto kong sabihin sa kanya ang lahat. Kating-kati na akong magsabi. Siya ang best friend ko. Siya ang taong halos lahat ng bagay tungkol sa akin ay alam. Kapag may problema ako, siya ang unang tinatawagan ko. Kapag may

Última actualización : 2026-09-03

Chapter 7:

ELIEZER LAURENT ZARAGOZA'S POV “Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit ka lumipat dito sa university namin." Napatingin ako kay Professor Adrian habang nakasandal siya sa gilid ng mesa ko. Nasa faculty lounge kami, kasama ang ilan pang professors. May kanya-kanyang ginagawa ang lahat—may nagbabasa ng papers, may nagkakape, habang ang iba naman ay abala sa pakikipagkuwentuhan. At ako? Tahimik lang na umiinom ng kape sa mesa ko. “Oo nga no.” Sumingit si Professor Helena mula sa kabilang mesa. “You were already teaching at a private university, right?” Tumango ako. “I was.” “Then why transfer here? Balita ko ay maganda naman daw doon," dagdag niya. Napatingin sa akin ang ilan. Hindi naman mahirap sagutin ang tanong. Pero hindi ko rin maaaring sabihin ang tunay na dahilan. Hindi ko maaaring sabihin na may isang partikular na estudyante sa university na ito ay asawa ko. At lalong hindi ko maaaring sabihin na ang estudyanteng iyon ay si Vienna Soile Zariah. “Gusto k

Última actualización : 2026-09-10

Chapter 8:

VIENNA SOILE ZARIAH'S POV “Girl, may sasabihin ka pa ba?” Napatingin ako kay Mira. “Huh?” “Kanina ka pa parang may iniisip.” Napangiti ako nang pilit. “Wala lang 'yon. Iniisip ko lang kung papaano ulit ako makikipag-usap mamaya sa mga tao sa bahay pag-uwi ko," pagsisinungaling ko. “Talaga?" may pagdududa pa rin niyang tanong. Tumango ako lang ako bilang sagot. At mabuti na lamang ay hindi na niya ako kunulit pa. Hindi ko na lang sinabi sa kanya ang tungkol kay Eliezer. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan. Hi, Mira. May asawa na ako. Ano 'yon? Baka himatayin siya bago pa man ako matapos sa sasabihin ko. At habang iniisip ko kung paano ko ba sasabihin sa kanya ang tungkol sa kasal namin, biglang nag-vibrate ang cellphone ko na nasa ibabaw ng desk. Napatingin ako rito. May bagong message. At nang bumukas ang screen, mabilis na napasilip si Mira. Hindi niya nabasa ang message, dahil hindi naman pa naman iyon nabuksan. Pero nakita niya ang pangalan ng nagpadala. "Delivery

Última actualización : 2026-09-10

Chapter 9:

VIENNA SOILE ZARIAH'S POV Pag-uwi ko sa bahay, gusto ko lang sanang dumiretso sa kwarto. Pagod na ako. Mentally. Emotionally. Physically. At higit sa lahat, gusto ko munang mapag-isa. Pero mukhang hindi iyon ang mangyayari. Dahil pagpasok ko pa lang sa bahay, agad kong narinig ang boses ni Tita Marites. “Finally.” Napahinto ako. Nasa sala siya kasama sina Clarisse at Carlo. Pareho silang nakatingin sa akin. At base sa mga mukha nila, alam kong may panibagong problema na naman. “Bakit po?” tanong ko habang hawak pa rin ang strap ng bag ko. Tumayo si Tita Marites. “May pera ka ba?” Napakunot ang noo ko. “Ha?” “Pera,” ulit niya. “May pera ka ba?” “Bakit?” “Dahil kailangan namin. Kaya ibigay mona sa 'kin kung meron," walanghiyang sambit nito, na para bang nagta-trabaho ako para bigyan sila ng pera. Parang obligasyon kong ibigay sa kanila ang kinikita ko. Kahit na halos sobra-sobra na ang ibinigay namin ni Mama sa kanila para rito sa bahay. Napabunto

Última actualización : 2026-09-11

Chapter 10:

VIENNA SOILE ZARIAH“Pera mo? Mali ka. Amin na ’to. Aalis ka na, ’di ba?”Nanlaki ang mga mata ko.“Hindi.”Agad akong bumangon mula sa sahig kahit nanginginig pa ang mga kamay ko. Lumapit ako kay Tita Marites at sinubukan kong kunin sa kanya ang alkansya ko.“Please… ibalik niyo ang pera ko," umiiyak kong saad at nagsimula ng lumabo ang paningin ko dahil sa pag-iyak. “Umalis ka nga sa harapan ko!!!" Hinila ko pa rin ang alkansya.“Please, Tita. Kailangan ko ’yan.”“Ang kulit mo!”Bigla akong itinulak ni Tito.Napaatras ako. Pero bago pa man ako tuluyang makabawi, naramdaman ko ang isang malakas na sipa sa tagiliran ko.“Ahh!”Napasinghap ako.Agad kong napahawak ang magkabilang kamay ko sa tiyan ko nang bumagsak ako sa sahig.Nanlalabo ang paningin ko. Para bang biglang nawala ang lakas sa buong katawan ko.Napakuyom ako habang pilit na humihinga.“Gusto mo pang kunin?”Narinig ko ang boses ni Tita Marites.Pero hindi ko na siya matingnan.Nakakapit lang ako sa tiyan ko habang naka

Última actualización : 2026-09-11

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status