Chapter 3: Wedding

VIENNA SOILE ZARIAH

Mabigat.

Iyon ang unang bagay na naramdaman ko.

Mabigat ang ulo ko.

Mabigat ang katawan ko.

At parang may kung anong dumadagundong sa loob ng bungo ko.

“Argh…” napangiwi ako habang bahagyang gumagalaw.

Ayaw kong imulat ang mga mata ko.

Gusto ko lang matulog.

Gusto kong bumalik sa panaginip na hindi ko na kailangang maalala ang nangyari kagabi. Pero may kung anong kakaiba.

Hindi pamilyar ang amoy ng paligid.

Hindi rin pamilyar ang pakiramdam ng kama na hinihigaan ko.

Masyadong malambot.

Masyadong malaki.

Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.

Malabo pa ang aking paningin.

Tinitigan ko ang kisame.

Hindi ko iyon kilala.

Napakunot ang noo ko.

“Nasaan ako…?” halos hindi ko marinig ang sarili kong boses sa sobrang hina niyon.

Dahan-dahan akong bumangon. At doon ko napansin ang kumot na nakatakip sa katawan ko.

Sandali akong natigilan.

May kung anong hindi magandang pakiramdam ang gumapang sa aking dibdib.

Napahawak ako sa kumot.

Dahan-dahan ko iyong hinila paitaas, hanggang sa halos balutin nito ang buong katawan ko.

“Wait…" mabilis na kumabog ang dibdib ko.

Hindi maaari.

Bahagya kong ibinaba ang tingin ko sa ilalim ng kumot.

At nanlaki ang mga mata ko.

Wala.

Wala akong kahit isang saplot.

“OH, MY GOD!”

Napakapit ako nang mahigpit sa kumot.

Halos mapunit ko iyon sa lakas ng pagkakahawak ko.

“Ano’ng—”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang may naramdaman akong pagkilos sa kaliwang bahagi ko. Sunod-sunod ang aking naging paglunok bago unti-unting lumingon sa direksyong iyon.

"Oh my..." napatakip ako sa aking bibig nang bumungad sa akin napaka-gwapong mukha ng isang lalaki.

Hindi lang basta kung kaninong mukha—kundi ang mukha ni Eliezer Laurent Zaragoza, ang crush ko.

"Anong ginawa ko?!!!" malakas na boses sa loob ng utak ko, para akong naging tuod at hindi makakilos sa labis na pagkagulat. At habang pinagmamasdan ko ang mukha niya ay muling bumalik ang mga alaala nang ginawa ko kagabi.

"That's not how you talk to strangers, Kid..."

"Hindi na ako bata...baka kapag hinalikan kita ay manghina ka at bumigay ka sa 'kin?"

At hinalikan ko nga talaga siya.

"Dios ko," muling sambit ko at gusto ko na lamang pagsasampalin ang sarili ko.

Hindi ko alam na magagawa ko iyon. Gusto ko lang maging-tipsy, pero hindi ko in-expect na may twist pa talagang magaganap.

Nalasing nga ako tapos na-bemb*ng pa...y*wa!

Makalipas ang ilang minuto paninitig sa kanyang mukha ay natauhan ako. Maingat akong bumaba sa kama, isa-isa kong pinulot ang mga damit kong nagkalat sa sahig at dali-dali iyong isinuot.

Hindi na ako nag-abalang ayusan ang buhok ko at mabilis na tumakbo palabas ng kwarto. Ngunit gano'n na lamang ang pagkatigil ng mundo ko ng sumalubong sa akin ang isang babaeng may edad na.

Tinitigan niya ako nang husto, at pagkatapos ng ilang segundo ay lumipat ang tingin niya sa pintuang nilabasan ko.

Napalunok ako at kasabay niyon ang muling paggapang nang matinding kaba sa dibdib ko.

"M-Ma'am...s-sorry po. Hindi ko po sinasadya! Lasing po ako kagabi at hindi ko po alam ang ginagawa ko---"

"Tapos niyo na bang gawin ang apo ko?"

"PO?!" hindi ko napigilan ang kusang pagtaas ng boses ko sa gulat.

Hindi ko inaasahan ang tanong niyang iyon. Hindi ko rin maintindihan kung bakit iyon pa ang naitanong niya matapos niya akong makitang lumabas sa kwarto ni sir Eliezer.

"May nabuo na ba?" muling tanong niya at halos mapatalon ako sa bigla niyang paglapit sa akin. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko at kitang-kita ko ang pagningning ng kanyang mga mata.

Sinubukan kong bawiin ang mga kamay ko mula sa kanya, pero humigpit lang lalo ang pagkakahawak niya sa akin.

"H-Hindi ko po kayo naiintindihan," sambit ko at mapaklang natawa para kahit paano ay mabawasan ang kaba at kaguluhang naghahari sa utak ko.

"Magkakaapo na ba ako? May nabuo na ba?" sunod-sunod niyang tanong.

Akmang sasagot na ako nang muli siyang magsalita na siyang tuluyan na ikinalaglag ng aking panga.

"Magpapakasal kayo ngayon din! May kakausapin akong mayor at magpapakasal kayong dalawa," excited niyang saad at tsaka niya lang binitawan ang kamay ko.

Nabitawan ko ang hawak ko at sinundan ko siya, pero hindi ko iyon naituloy nang may malakas na pwersang humatak sa aking baywang...at napaatras ako.

"Let her. May nangyari na sa ating dalawa kaya kailangan nating magpakasal," baritong boses ni sir Eliezer ang umalingawngaw sa pandinig ko.

Mula sa harapan ay unti-unti akong bumaling sa kanya. At halos nanghina ulit ang tuhod ko ng makita ko ang napakagwapo niyang mukha.

"You could stare at my face for as long as you want. At mas masusulit mo pa iyan sa oras na naging mag-asawa na tayong dalawa."