ログインChusan POVPagkalabas namin ng mini ospital sa Calye Dapungol, I felt like my body was just getting heavier. My fever wasn’t even that high.To be honest, the doctor said I don’t even have a fever. But what about the dizziness? The headache? And that irritating burning sensation every time I urinate? That’s when I realized they weren’t kidding about the UTI.Napasandal ako nang mabigat sa upuan ng van habang dahan-dahang isinara ni Leo iyong pinto.“Boss, okay ka lang?”Napapikit lang ako.“Hindi.”Napabuntong-hininga na lang siya.“Sinabi ko naman kasi sa ‘yo kahapon na tigilan mo na ang kaka-chichirya.”Hindi ko na siya pinansin. Sa totoo lang, wala akong energy para makipagtalo pa. Pakiramdam ko drained na drained ako. Parang gusto ko na lang humiga buong araw.A moment later, Leo started the car again. We were quiet as we drove back to Mapanilom Street.The weather was hot, but I felt a slight chill. I was really starting to feel sick.At habang nakapikit ako, paulit-ulit bumabali
Chusan POVPagbili ko kanina ng lettuce sa farm nila Isla, umuwi agad kami ni Leo para matuloy ang DIY samyup namin. Sobrang worth it kasi ang fresh ng mga lettuce.After lunch, I immediately remembered my promise to Isla that I’d give her a toy when I got back there. So after we ate, we looked for a toy store. There really wasn’t one here in Amontala Province, so Leo and I ended up going to the next town over. That’s where I found a big dollhouse that I’m sure Isla will love.Masaya kong pinasok sa loob ng van ang laruan na nabili ko para sa cute na si Isla.Pagkasakay namin sa sasakyan, muli akong napasandal sa upuan.“Tara na, Leo, balikan na natin si Isla. Gusto ko na siyang makalaro at maabot itong regalo kong laruan,” excited kong sabi sa kaniya.“Copy, bossing!”Tahimik lang ako habang pinapanood ang tanawin sa labas ng bintana.At habang tumatagal biyahe, the more I think about Isla’s farm. I don’t know why I want to go back there. It’s just so quiet there. No cameras. No nois
Sylaila POVHindi ko na alam kung ilang beses akong sumilip sa may daan palabas ng farm. Paulit-ulit. Parang bawat marinig kong tunog ng sasakyan o padyak mula sa malayo, automatic nang lumilingon ang ulo ko.Pero wala pa rin siya.Napabuntong-hininga ako habang nakatayo sa may lababo sa likod ng kubo. Tanghali na yata halos, at hanggang ngayon, wala pa rin si Chusan Kang.“I’ll be back here at your farm, Isla. I want to play with you. I’ll buy you a toy when I come back, okay?”Paulit-ulit pa rin sa utak ko iyong sinabi niya kanina.Hindi ko tuloy alam kung bakit parang unti-unti akong naiinis sa sarili ko. Kasi bakit ba ako masyadong naniwala agad?Eh paano kung sinabi lang naman niya iyon out of politeness? Baka normal lang sa kanya magsabi ng ganon. Baka ako lang itong masyadong nag-assume.Napailing ako saka mabilis na naghugas ng kamay.“Bahala na,” bulong ko.Pero kahit anong sabi kong bahala na, hindi ko pa rin mapigilang umasa.At dahil hindi ako mapakali, naisipan kong gumaw
Sylaila POVTuwang-tuwa ako dahil kahit umaga palang ay parang buo na agad ang araw ko. Ang weird talaga, masyadong grabe ‘yung epekto ni Chusan sa akin.Habang nag-aayos ako ng mga bagong pitas na gulay, paulit-ulit kong naaalala iyong mukha niya kanina sa taniman. Iyong simpleng ngiti niya. Iyong paraan ng pagsasalita niya na parang napaka-normal kahit alam kong isa siya sa pinakasikat na tao sa bansa ngayon.Hindi ko tuloy maintindihan sarili ko. Hindi naman ako ganito dati. Hindi ako iyong tipong kinikilig sa artista. Actually, ngayon lang ako nakakita ng artista. Ngayon lang nga ba o hindi ko lang matandaan, pero nakakakita na ako noon pa man nung wala pa akong amnesia?Nakilala ko ang sarili ko rito sa probinsya na hindi nagpapakahibang sa mga sikat na tao. Pero iba kasi si Chusan Kang kapag nasa harapan mo mismo.Napabuntong-hininga ako habang inaayos ang mga kamatis sa kahon.“Ano bang iniisip mo at tila napakalalim?”Halos mapaigtad ako nang marinig ang boses ni Nardo sa liko
Sylaila POV“Pwede bang bumili na ngayon?” tanong niya ulit sa akin. ‘Yung boses niya, parehong-pareho sa boses niya na naririnig ko sa mga panaginip ko. Bakit kaya ganoon? Na para bang matagal ko na siyang nakakasama dati, kasi pati ang boses, iyon na iyon din.“Ha? Ah—oo naman.”Mabilis akong tumayo nang tuwid at agad pinunasan ang kamay ko sa suot kong palda.“Sandali lang po—”Napahinto ako.“Po?”Napapikit ako bigla. Bakit ba ako nagpo-po?!Napansin niya na parang papikit-pikit ako at nahihiya talaga. Doon ako lalong nahiya.“Ah…ang ibig kong sabihin…”Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil pakiramdam ko lalo lang akong mapapahiya.Natawa na lang siya sa tuloy pero mahina lang.Ewan ko ba kung bakit parang lalo akong natataranta habang tumatagal na magkasama kami.“Okay lang,” sabi na lang niya.Mas lalong umiinit mukha ko. Mabilis akong umiwas ng tingin saka itinuro ang direksyon ng lettuce area.“Doon po—ah, doon nakatanim ang lettuce.”Jusko. Hindi ko na alam. Mukha yatang
Sylaila POVMadilim-dilim pa nang magising ako, pero sanay na ang katawan ko sa ganoong oras. Kapag nasanay ka na sa buhay sa farm o probinsya, parang kusa nang may alarm sa loob ng dibdib mo. Hindi ko na kailangang pilitin ang sarili kong bumangon dahil kapag naramdaman kong malamig pa ang hangin at tahimik pa ang paligid, alam kong iyon ang tamang oras para magsimulang mag-ani.Maaga rin naman kasi akong nakatulog kagabi. Pagkatapos naming mag-asikaso ni Nardo ng mga paninda at deliveries sa kabilang bayan, halos hindi na ako umabot sa higaan sa sobrang pagod kagabi. Kaya ngayong umaga, magaan ang pakiramdam ko kahit madaling-araw pa lang.Dahan-dahan akong bumangon mula sa papag para hindi magising sina Nardo at Isla. Magkatabi silang natutulog, parehong mahimbing pa ang tulog. Saglit ko silang tinitigan habang nakahawak ako sa pinto ng kubo. Tahimik. Payapa. Iyong tipong gusto mo munang titigan bago ka humarap ulit sa trabaho.Napangiti ako nang mahina bago tuluyang lumabas.Pagka
Iliana POVIniwan sa akin ni Sage ang sampung armadong tauhan niya. Ang bilin niya, gamitin ko raw kapag kailangan. Pero hindi siya ang masusunod sa lahat ng oras.Bumaba ko sa ibaba ng bahay ko. Nakita kong kasama ni Ceska ang sampung armado. Napairap ako, umaandar na naman ang pagiging malandi ni
Ilaria POVNag-focus muna kami dito sa mga taong nakausap namin ngayon dito sa may sapa. Ngayong hapon, agad-agad naming hinanda ang mga kailangan nila. Dumating agad dito ang isang truck na naglalaman ng mga pagkain, gamot, solar lights at mga kagamitang magagamit nila. Nagkontro kami ni Vice Mayo
Ilaria POVHapon na, inaantok sana ako kasi buntis, tulugin at antukin talaga, pero nilalabanan ko dahil nagbabantay ako sa paligid. Mukhang tumatalino na rin si Vanessa dahil kaninang lunch pa sila hindi nagsasalita, o baka nakapatay na ang mic nila. Sa totoo lang, kapag ganitong hindi ko sila dam
Keilys POVBandang alas onse ng gabi, tulog na si Ilaria. Kamuntikan pa akong makatulog kasi ang tagal niyang matulog. Nung alam kong hindi na siya magigising, dahan-dahan na akong bumangon. Sa labas kasi, nag-aabang na sina Golda, Charitie at Jopay na kahapon ko pa kausap.Paglabas ko sa kuwarto,







