تسجيل الدخول"แลกกับอะไร"
เซินเหยาถามชายที่วันนี้มาร่วมเล่นพนันเป็นเพื่อนเธอ
“ได้ข่าวว่าบ้านนี้มีลูกสาวสวย”
สองแม่ลูกมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนที่คนดังกล่าวจะพูดต่อ
“อีกคนที่ไม่ใช่คนนี้”
คำว่า ‘ไม่ใช่คนนี้’ ย่อมหมายถึงจิ้นหงที่ตอนแรกหลงหวาดกลัวคิดว่าตนเองจะถูกแม่แท้ ๆ ขายแลกเงินเสียแล้ว แม้จะเสียหน้าแต่พอเงินมากมายขนาดนั้นแลกกับอีกคนเธอก็รีบสะกิดแม่แท้ ๆ ให้รับปากทันที
“แบบนั้นก็เท่ากับขายคนกินน่ะสิ”
“ม้าสงสารมันจริงอะ?”
จิ้นหงมองตาผู้เป็นแม่ก็รู้แล้วว่าแสร้งทำอยู่
“เดี๋ยวขอไปตกลงกับลูกสาวแป๊บนะ”
เซินเหยา รีบดึงแขนลูกสาวแท้ ๆ ออกมาคุยกันในมุมอับสายตา
“ม้าว่าเราน่าจะเรียกได้เยอะกว่านี้นะ”
จิ้นหงมองหน้าแม่ตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะตาโตเมื่อสมองที่มีน้อยนิดเข้าใจในเวลาต่อมา
“สด ๆ ซิง ๆ แบบนั้น พวกในบ่อนชอบใช่ไหมม้า”
รอยยิ้มชั่วร้ายของสองแม่ลูกผุดพรายขึ้น ก่อนทั้งสองคนจะเดินกลับไปแสร้งแสดงละครฉากใหญ่ขึ้นมา
“ฟางเซียนเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของพวกเรา พวกคุณก็รู้”
เซินเหยาทำเสียงไม่พอใจออกมาเล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับแข็งกระด้าง
“แค่แสนหยวนพวกเราใช้ไม่ถึงปีก็หมดแล้ว แต่ถ้ามีฟางเซียนอยู่ใช้แรงงาน เรารอดไปได้อีกหลายสิบปี” จิ้นหงเสริมอีกแรง
ชายฉกรรณ์สองคนหันมองหน้ากันราวรู้ทันสองแม่ลูกนี้
“เราต้องตรวจสอบของแลกเปลี่ยนก่อน ถ้าสดซิงจริง นายใหญ่จ่ายไม่อั้น”
คำว่า ‘จ่ายไม่อั้น’ ทำสองแม่ลูกตาโต
และเป็นจังหวะเดียวกันกับบุคคลที่มีชื่อในบทสนทนาที่ไม่รู้ชะตากรรมของตนเองเดินเข้ามาในบ้านพอดี
“ฟางเซียนมานี่!”
ผู้เป็นป้าตะโกนเรียกเสียงดัง ทำเอาหญิงสาวเจ้าของชื่อ
‘ฟางเซียน [2] ’ ชื่อที่มีความหมายไพเราะเพราะพริ้ง ‘นางฟ้าผู้มีกลิ่นหอม’ รีบเดินก้มหน้าเข้าไปหาผู้มีพระคุณทันที
“ป้าจะกินโจ๊กเหรอคะ” เสียงแสนไพเราะถามขึ้น
เธอไม่กล้าแม้สบตามองชายสองคนที่นั่งร่วมวงกับผู้เป็นป้า แล้วไหนจะมีอีกสามคนที่ยืนคุมอยู่หน้าประตูนั่นอีก
วันนี้ทำไมถึงมีแต่ผู้ชายมาเล่นพนันกับป้าเธอกันนะ
“เก็บโจ๊กนั่นไปเถอะ ต่อไปพวกฉันจะไม่แตะของเส็งเคร็งแบบนั้นอีก”
“จิ้นหง!”
ผู้เป็นแม่รีบห้ามลูกสาวเพราะกลัวจะทำเสียแผน แหวกหญ้าให้งูตื่น
“แล้วคุณป้าจะให้หนูทำอะไรคะ”
ฟางเซียนเอ่ยถามอย่างสุภาพ ทั้ง ๆ ที่ในใจเธอรู้สึกว่าวันนี้มีหลาย ๆ อย่างผิดปกติ
“ตั้งแต่วันนี้ไป เธอต้องเปลี่ยนที่ทำงาน”
“ที่ไหนคะ แล้วทำไมต้องเปลี่ยน”
หญิงสาวถามออกไปอย่างไม่รั้งรอ
“ม้าสั่งอะไรเธอก็ทำ ๆ ไปเถอะ!”
ฟางเซียนมองสบตาจิ้นหงผู้มีศักดิ์เป็นญาติผู้พี่ด้วยสายตาสงสัย
วันนี้เจ้หงทำไมพูดมากจัง แถมปกติเวลาเที่ยงคืนแบบนี้ต้องอยู่ในห้องนอนแล้ว แต่ทำไมวันนี้ทุกอย่างถึงดูไม่ปกตินะ
=====
2) ฟางเซียน หมายถึง นางฟ้าผู้มีกลิ่นหอม
"พอเถอะเฮีย ที่เธอพูดก็ถูกแล้ว อย่าเอาแต่ใจเป็นเด็กสิ""หุบปาก!"อา... นี่อารมณ์ไม่ดีจริง ๆใช่ไหมขนาดคุณหมอคนสวยยังโดนหางเลขไปด้วยเลย"ต่อไปถ้ากูสั่งให้เฝ้า หมายความว่าห้ามคลาดสายตาแม้วินาทีเดียว"คุณเพลิงกัลป์เดินออกมาทันทีที่เขาสั่งคุณทัศน์เทพเสร็จหมับ..!"อะ!?"ข้อมือฉันถูกคว้าแล้วกระตุกให้เดินตามขายาว ๆ ของเขาอย่างไร้คำพูดจาใด ๆจากตอนแรกที่เจ็บแปลบเพราะเขาใช้แรงบีบเยอะไปหน่อย ทว่าตอนนี้ตรงส่วนนั้นเริ่มผ่อนคลายลงบ้างแล้วเขาพาฉันมายังรถหรูสีดำขลับที่ฉันกับคุณทัศน์เทพใช้ขับมาที่นี่"กุญแจ"เขาหันไปขอกุญแจจากลูกน้องที่เพิ่งถูกเขาซ้อมมา"นายจะขับเอง?"ทำไมสีหน้าที่คุณทัศน์เทพถามดูประหลาดใจเหมือนเจ้านายเขาไม่เคยขับรถมาก่อน"อย่าให้พูดซ้ำ"น้ำเสียงขวนขนลุก ฟังแล้วเยือกเย็นถึงก้นบึ้งหัวใจตามมาด้วยกุญแจรถที่ถูกยื่นให้ผู้เป็นนายในเวลาต่อมา"ขึ้นรถ"เขาสั่งพร้อมประตูที่เปิดอ้ากว้างฉันกลัวว่าเขาจะหงุดหงิดอะไรอีกเลยรีบขึ้นไปนั่งรอเงียบ ๆ จนคนขับตามมานั่งประจำที่แล้วตัวรถก็ทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วระดับหนึ่ง"คุณเพลิงกัลป์จะพาหนูไปไหนคะ"ตอนแรกก็กะจะนั่งนิ่ง ๆ ไม่ส่งเสียงใด ๆ แต่ดูท่าทา
"เข้ามาทำไมไม่เคาะประตู"กันตพลยังคงวางท่าเรียบนิ่งแถมยังเย็นชาใส่น้องสาวแบบคนละขั้วกับเมื่อกี้ก่อนจะค่อย ๆ ช้อนร่างบางที่นั่งบนตักเขาขึ้นไปวางไว้บนเตียงตามเดิมด้วยท่าทางนิ่ง ๆ"นี่ห้องทำงานลิลลี่นะคะ"นั่นสิ!นี่มันโรงพยาบาล แถมห้องนี้ยังเป็นห้องทำงานส่วนตัวยัยตัวแสบนั่นอีก การเคาะประตูก็คงไม่ใช่สิ่งที่ต้องทำ"มาตรวจหน่อย"เพราะเห็นเงาตะคุ่ม ๆ อยู่หน้าประตู คนตัวโตเลยวางมาดส่งเสียงเข้มบอกน้องสาวมาทำหน้าที่ต่อ"ตรวจใครดีคะ"หมอลิลณาไม่วายเอ่ยแซวพี่ชายมีความสุขจริงได้เห็นมุมที่ไม่เคยเห็นนี้ของเฮียเพลิง"อย่าเล่น"ชิ! มาทำเสียงดุกลบเกลื่อน"อ้าว แล้วนั่นเฮียจะไปไหน"พอเธอมาก็จะหนีออกนอกห้องซะงั้น อยู่ต่อก็ได้ สัญญาจะไม่ล้อต่อแล้ว"ทำหน้าที่ของเธอไป ฉันมีเรื่องต้องไปสั่งสอนไอ้เทพหน่อย""เฮียใจเย็น ๆ นะ เรื่องนี้ทัศน์เทพไม่ผิด"หมอลิลณารู้สึกถึงไอสังหารลอยออกมาจากตัวพี่ชายทัศน์เทพจะโดนอะไรบ้างนะ นี่ไม่ใช่ความผิดเขาสักหน่อย"เอ่อ ขอถามได้ไหมคะ"ขัติมากรที่นั่งมองคนสองคนคุยกันเงียบ ๆ เริ่มร้อนใจตามคำพูดที่หมอคนสวยตะโกนบอกอีกคน"ว่าไงคะ?"หมอลิลณาแย้มยิ้มให้อีกคนเพื่อให้ผ่อนคลาย"ที่บอกกว
"อืม"เสียงครางเบา ๆ ดังขึ้น ดึงร่างสูงแสนมาดแมนหลุดจากภวังค์ในอดีตกันตพลค่อย ๆ ลอบมองปฏิกิริยาคนบนเตียงว่าเธอจะฟื้นหรือแค่ละเมอจนเห็นเปลือกตาที่ปิดลูกตาสวยไว้ค่อย ๆ ลืมขึ้นในเวลาไม่กี่นาทีต่อจากนั้นสิ่งแรกที่คนนั่งเฝ้าเธอมาหลายนาทีทำคือความโล่งใจ"ฟื้นแล้ว"น้ำเสียงที่ถามออกไปช่างอ่อนโยน ยากที่ใครจะเคยได้ยินโทนเสียงนี้ของมาเฟียตัวร้าย เจ้าพ่อค้าอาวุธเถื่อนรวมถึงอาชีพสีเทาอื่น ๆ อีกมากมาย"ค...คุณเพลิงกัลป์!"เด็กหนอเด็ก...เจอเขาทำไมถึงได้ดูตกใจขนาดนั้นหน้าตาก็ออกจะหล่อเหลา ทว่าอีกคนกลับทำท่าทีเหมือนเจอผีหน้าตาน่าเกลียดไปได้"คุณเพลิงกัลป์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ"ที่เธอทำท่าทางแบบนั้นเพราะตกใจต่างหากก็เขาบอกเธอเองว่ามีธุระสำคัญต้องไปจัดการ แต่ทำไมพอเธอฟื้นมาถึงเห็นคนตัวโตนั่งอยู่ตรงนี้ได้"เป็นยังไงบ้าง ปวดหัวหรือว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า" กันตพลถามอย่างห่วงใยยอมรับเลยว่าเก็บอาการกับแม่สาวน้อยของเขาไม่ค่อยได้เลยจริง ๆอยากทำเย็นชาเหมือนที่ทำกับคนทั้งโลก แต่ไม่รู้เพราะอะไร เพียงแค่อยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้เขากลับควบคุมตัวเองไม่ได้ต่อหน้าคนอื่นเขายังพอเก็บอาการได้ส่วนหนึ่ง แต่พอเป็นกา
เขาสั่งให้ทัศน์เทพจอดรถเพื่อมองดูเธอคนนั้นหลายนาทีเห็นหมดทุกอย่างว่าเธอคิดจะทำอะไร จวบจนเธอคนนั้นตัดสินใจเดินกลับมายังจักรยานคันเก่า ๆ เขาเลยโล่งอกและเวลาเพียงไม่กี่นาทีที่เขาเห็นแผ่นหลังและใบหน้าเพียงครึ่งเสี้ยวแถมยังมืดสลัว เขากลับลืมเธอไม่ลงไม่รู้ว่าต่อมาเป็นพรมลิขิตหรือแค่เรื่องบังเอิญ กันตพลขับรถผ่านไปทางเดียวกับรถที่จับตัวขัติมากรมาพอดีเพียงแค่เขาเห็นแผ่นหลังบางนั้นอีกครั้งก็จำได้ทันทีว่าคือคนเดียวกันที่ตรึงหัวใจเขาไว้จนถึงตอนนี้เขาสั่งลูกน้องให้ลงไปช่วยเหลือเธอทันทีโดยไม่คิดถึงความวุ่นวายที่จะตามมาขัติมากรสลบตั้งหลายนาทีพอฟื้นขึ้นมาก็เอาแต่หวาดกลัวเขาและลูกน้องเพราะคิดว่าเป็นพวกเดียวกัน กว่าจะพูดให้เธอไว้ใจได้ก็นานเอาเรื่องอยู่พอคนที่สติแตกกระเจิงตั้งสติได้ กันตพลก็ถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นทันทีเสียงสั่นเครือและยังหวาดระแวงในตอนนั้นเล่าเพียงแค่ว่า เธอถูกจับตัวมาจากพวกค้ามนุษย์เพราะที่บ้านติดหนี้พวกมัน โดยที่เก็บรายละเอียดส่วนสำคัญเกี่ยวกับป้าแท้ ๆ เอาไว้กันตพลได้ฟังเรื่องราวก็หดหู่ตาม เขาเซ็นเช็คจำนวนถึงสิบหลักส่งให้เธอในทันที'เอาไปให้พวกมันซะ'ในนาทีนั้นขัติมากรย่น
"เกิดอะไรขึ้น!"กันตพลใช้เวลาเดินทางมาที่โรงพยาบาลไม่ถึงสิบนาที เขาให้ฮาเทชิบอดี้การ์ดมือซ้ายขับปาดรถทุกคันที่ขวางทางเขาโดยไม่สนใจว่าจะถูกจับความเร็วหรือมีเสียงร้องด่าตามหลังครั้นมาถึงโรงพยาบาลก็มุ่งหน้ามาที่ห้องทำงานน้องสาวทันที"ลิลลี่ก็แค่รักษาเบื้องต้น" หมอลิลณาเอ่ยบอกพี่ชาย"เบื้องต้นเธอคือแบบไหน?"ดวงตาสีเข้มตวัดมองน้องสาวบุญธรรมที่เติบโตมาด้วยกันอย่างดุกร้าวก็เพราะแบบนี้ไง...พี่ชายชอบเย็นชากับคนอื่นแบบนี้ เธอเลยอยากรู้ว่าผู้หญิงที่นอนไม่ได้สติบนเตียงเป็นอะไรกับเขาแค่แววตาที่บ่งบอกว่าร้อนใจ สั่นไหวเมื่อมองหน้าคนบนเตียง เธอก็รู้แล้วว่ามันไม่ปกติสำหรับพี่ชาย"โรคนี้ไม่ใช่แค่ขาดสารอาหาร แต่เหมือนจะเป็นโรคที่เกี่ยวกับจิตใจของเธอด้วย"หมอลิลณาเอ่ยบอกพี่ชายพร้อมสังเกตปฏิกิริยาเขาไปในตัวเธอเห็นกันตพลกำหมัดบ้าง คลายบ้าง เหมือนอยากจะสัมผัสอีกคน แต่ก็เก็บอาการเพราะคนรอบตัวเยอะเกินไป"ลิลลี่เลยเดาว่าเธออาจะมีอาการนอนไม่หลับ ร่วมด้วย เลยถามหาสาเหตุ""เธอไม่ควรถามแบบบนั้น" เสียงแข็งกร้าวดังขึ้นอย่างไม่พอใจถ้าเป็นเขา... เขาจะไม่ถามเพราะรู้ดีว่าที่เธอนอนฝันร้ายทุกคืนเพราะอะไรแต่สำหรับ
โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง"น้ำหนักยังไม่ขึ้นเลยนะคะ ช่วงนี้นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายหรือเปล่า"คุณหมอคนสวยถามฉันเดือนก่อนหมอประจำตัวฉันเป็นผู้ชายวัยสักสามสิบกว่า ๆ แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้ถึงได้เปลี่ยนกะทัน เป็นคุณหมอผู้หญิงที่สวยเฉี่ยวคนนี้ได้"มีอะไรเหรอคะ เห็นจ้องหมอนานแล้ว""ขอโทษค่ะ" รีบยกมือไหว้ขอโทษคุณหมอที่เสียมารยาทมองเธอตาไม่กะพริบ"คุณหมอสวยมาก หนูเลยมองเพลินไปหน่อย" ตอบเสียงเขิน ๆ จนอีกคนหัวเราะคิกคักออกมา"ใคร ๆ ก็บอกหมอแบบนั้นจนชินแล้วค่ะ"ถึงว่าคุณหมอคนสวยไม่ค่อยดูตื่นเต้นกับสิ่งที่ฉันชมออกไป"ที่หมอถาม ตกลงมีอาการไหนบ้างไหมคะ"อ้อ! ลืมตอบคำถามไปเลย"หนูชอบฝันร้ายซ้ำ ๆ ค่ะ""ฝันร้าย? พอจะเล่าให้หมอฟังได้ไหมเอ่ย"ฉันกำมือทั้งสองข้างเข้าหากันแน่น ทั้งบีบมันจนเลือดไม่ไหลเวียนรู้สึกชาหนึบแล้วค่อยคลายออก"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องกลัว มันก็แค่ฝันนะคะ"มันก็แค่ฝัน...ทว่าเป็นฝันที่เคยเกิดขึ้นจริงกับฉันมาก่อน"คุณขัติมากรคะ หายใจเข้าลึก ๆ นะคะ ค่อย ๆ หายใจค่ะ"ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนมีหมุดหรืออะไรหนัก ๆ มาทับที่อกจนหายใจลำบากยิ่งคิดถึงเหตุการณ์ตอนที่ฉันถูกคนกลุ่มนั้นพาตัวขึ้นรถแล้วกระชากลงรถ







![นางบำเรอมาเฟีย [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)