LOGINNang matapos akong mag bihis ay agad na akong lumabas para pumunta sa kusina. Mag aalas otso na ng umaga, kanina kasi na dumating ako ay halos alas sais pa lang. Ang sabi nila ay alas otso o alas nuebe ang baba ni Don Arthur para mag almusal. Wierd lang para sakin kasi sa probinsya alas sais o di kaya alas singko ang agahan. Ganito siguro talaga pag mayaman.
"Oh ihain mo na muna to doon sa dining table, sa dulo ang pwesto ni Don Arthur" utos sakin ni Ate Osang habang inaabot sakin ang bowl ng kanin. Agad ko naman itong kinuha at naglakad papunta sa dining table, at halos mangunot ang noo ko dahil napakahaba ng salamin na mesa pero iisa lang ang kakain. Hmm... Wala bang pamilya si Don Arthur? parang di nabanggit sakin nina Nay Emmy kung may asawa't anak ito? "Huy! Ano ba't nakatulala ka pa riyan, kanina ko pa yan sayo pinahahapag" bulong ni Ate Osang tsaka ko lang na realize na nakatitig lang pala ako sa mesa... Hays! Unang araw pagkalutang! Agad ko ng ibinaba ang kanin, naroon na rin at naihapag na ni Ate Osang ang ulam ni Don Arthur, kape at tubig. Pag tapos ay hinila na ako ni Ate Osang sa kusina. "Ba't ba nakatulala ka doon? buti na lang at wala pa si Don" ani Ate Osang. "Sensya ba Te Osang, nagtataka lang kasi talaga ako, wala bang pamilya si Don Arthur?" tanong ko. Di ko na kasi maiwasan. "Shhh! yan ang wag na wag mong ipaparinig kay Don! Naku! Basta wag na maraming tanong. Kung ano na lang ang bilin namin sayo yun lang ang gawin mo... Maliwanag?" ani Ate Osang at kita ko ang bahagya niyang pamumutla. "Okay po..." mahina kong tugon. Nag simula na lang kaming maglinis sa kusina, hangang sa nakarinig kami ng yabag na tila pababa sa hagdan, agad naman ako sinenyasan ni Ate Osang na ipagpatuloy ko lang ang ginagawa ko. Hays! Bakit ba parang takot na takot si sa Don? Nangangain ba siya ng tao? "Nay Emmy" Halos manigas ako sa kinatatayuan ko ng marinig ang boses ni Don Arthur, gustuhin ko mang lumingon para sana sumilip man lang kung anong itshura niya kaso, natakot ako sa boses niya... Tipong simpleng tawag lang naman yun pero parang may kung ano sa boses niya. Narinig namin ang mga yabag na tila kay Nay Emmy, mukhang papalapit ito kay Don. Tapos ay biglang tumahimik ang paligid. "Shasha, halika na muna dito dali." biglang tawag ni Nay Emmy, napatingin naman ako kay Ate Osang at tinanguan lang ako nito. Binitawan ko ang hawak kong basahan tsaka ako naglakad ng nakayuko papalapit sa dining, ng makalapit ako ay nanatili lang akong nakayuko. "G-Good morning po, Don Arthur" utal kong bati. "Ganyan ba ang tamang pag bati sa amo? Nakayuko?" biglang sabi nito kaya agad akong napatingin sakaniya at sakto naman na nagtama ang mga mata namin. Para akong naistatwa kasabay ng para akong maiihi dahil sa takot! Pero agad rin naman nawala ang takot ko ng makita ang kabuuhan ng mukha ni Don. Akala ko ay sobrang tanda na niya, well may mga uban na siya pero ang gwapo niya! Yung mga napapanood kong mga Hot Daddy ang male lead... katulad rin niya! tapos yung mata niya kulay green, medyo mahahaba rin ang mga pilikmata niya, makapal ang kilay, matangos ang ilong at yung labi niya parang— "Shasha, ano ba? kinakausap ka ni Don" biglang siko sakin ni Nay Emmy kay kusang bumalik ako sa wisyo ko. "Ah—eh... a-ano... pasensya na po, ano po ulit yun?" utal utal kong tanong dahil sa hiya, ramdam ko rin ang pang iinit ng pisngi ko. "Look like, i caught your attention?" ngisi ni Don kaya nanlaki ang mata ko. H-ha? anong ibig niyang sabihin?! Tangina! Nakakahiya! "Ahh... H-hindi naman po, ahmm sorry po..." sagot ko at bahayang napakagat sa ibabang labi ko. "So, how old are you?" tanong nito. "20 po..." sagot ko at bahagyang napakuyom sa gilid ng apron ko. Napansin ko na pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa, dahilan para mapalunok ako. "Hindi ka nag aaral?" tanong nito kaya bahagyang lumuwag ang pagkakakuyom ko. "H-huminto po muna ako ngayong taon... magiipon muna po ako ng pang tuition ko..." nahihiya kong sagot. "I see... go get back to your work." saad nito at agad naman akong naglakad ng mabilis pabalik sa kusina, habang si Nay Emmy naman ay nanatiling kausap si Don. Hindi ko na kailangan marinig ang usapan nila, pero mukhang seryoso. Hays! What if... what if pauwiin niya ako? tanggalin sa trabaho? hays! nakakainis!SHASHA'S POV...“Shasha!”Napalingon ako kay Nay Emmy na kasalukuyang abala sa pag-aayos ng mga gamit sa kusina. “Opo, Nay Emmy?”“Pakidala na nga itong almusal ni Don Arthur sa study niya. Nag-message kasi kanina na roon na lang daw siya kakain. May inaasikaso si Denden sa laundry, tapos may ginagawa rin si Osang sa pantry. Ako naman, kailangan kong tapusin itong mga ihahanda para sa tanghalian.”Agad kong nilapitan ang mesa at tiningnan ang tray na nakahanda na. May mainit na kanin, scrambled eggs, ilang hiwa ng bacon, toasted bread, at isang tasa ng kape. Mayroon ding maliit na mangkok ng hiniwang prutas sa gilid.“Bakit po parang pang-isang barangay ang almusal ni Don?” napatanong ako habang maingat na inaayos ang pagkakalagay ng mga kubyertos.Napatawa si Nay Emmy. “Hindi naman niya uubusin lahat iyan. Pero mas mabuti nang kumpleto kaysa may hanapin pa siya. Alam mo naman ang amo natin, ayaw na ayaw niyang may kulang.”“Noted po. Baka pati plato, bilangin bago kumain,” biro ko, d
DON ARTHUR'S POVAlas-dose na ng madaling-araw, pero gising pa rin ako.Ilang beses na akong nagpalit ng posisyon sa kama, ilang beses na ring tumingin sa orasan, ngunit ni katiting na antok ay wala akong maramdaman. Nakapikit man ako, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang eksenang nakita ko sa garden kaninang hapon. Ang malakas na tawanan ng mga staff, ang ngiti ni Shasha, at higit sa lahat, ang kamay ni Poks na nakahaplos sa likuran niya habang tinutulungan siyang makabawi sa pagkabulon.Napadilat ako at napabuntong-hininga.For heaven's sake, Arthur. It's just a hand on her back.Ilang oras na ang lumipas, pero bakit parang sariwa pa rin sa isip ko ang eksenang iyon? Hindi ko naman nakita si Poks na gumawa ng anumang bagay na dapat ikagalit ko. Tinulungan lang niya ang dalaga. Kung may ibang empleyado man ang gumawa noon, malamang ay hindi ko na iyon pinag-isipan pa.Pero dahil si Shasha ang sangkot, tila hindi ako mapakali.Bumangon ako at sumandal sa headboard, saka pinisi
DON ARTHUR'S POVHindi ko alam kung bakit ako napunta sa balcony nang marinig ko ang tawanan mula sa garden. Kanina pa ako nakaupo sa study, abala sa pagbabasa ng mga dokumentong kailangan kong lagdaan bago matapos ang araw, pero ilang minuto na rin akong hindi makapag-concentrate. Sa tuwing susubukan kong mag-focus sa binabasa ko, may maririnig akong malakas na halakhakan mula sa labas. Sa una ay binalewala ko lang iyon, hanggang sa tuluyan akong tumayo at naglakad papunta sa balcony upang alamin kung ano ang pinagkakaabalahan ng mga staff.At doon ko sila nakita.Halos lahat ay nagtipon-tipon sa garden, nakaupo sa paligid ng mesa habang kumakain at nagkukuwentuhan. Naroon sina Emmy, Osang, Denden, Poks, at maging ang ama ng huli. Wala naman akong problema sa paglalaan nila ng oras para magpahinga. Alam kong hindi madali ang trabaho sa mansyon, at wala akong balak na ipagkait sa kanila ang ilang minutong pahinga pagkatapos ng mga gawain nila.Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit s
Tahimik ang mansyon tuwing hapon, lalo na kapag nasa kani-kanilang gawain ang mga staff. Pero kapag oras na ng merienda at nakapagpahinga na ang lahat mula sa mga trabaho nila, parang ibang lugar ang garden. May mga upuang nakapalibot sa mahabang mesa sa ilalim ng puno, may nakahandang tinapay at kakanin, at may pitsel ng malamig na juice na agad dinudumog ng mga uhaw na katulad ko.“Hoy, Shasha, dahan-dahan ka naman sa pagkuha. Hindi naman tatakbo ang tinapay,” natatawang saway ni Ate Osang nang makita akong kumuha ng pangatlong piraso ng pandesal. Nakataas pa ang kilay niya habang nakatingin sa hawak kong plato, na para bang nahuli niya akong nagnakaw sa kusina.Ngumunguya muna ako bago siya sinagot. “Ate, ang tawag po rito ay paghahanda. Malay mo, biglang may ipagawa sa akin si Don Arthur mamaya. At least, may energy ako.” Inayos ko pa ang pagkakaupo ko at buong yabang na itinaas ang pandesal. “Tsaka sayang naman kung hindi ko titikman. Baka mamaya, ito na ang huling merienda ko ri
Mas naging normal na ang pagpasok ko sa study ni Don Arthur pagkatapos ng unang pagkakataon. Hindi na ako kasing kaba gaya noong una, siguro dahil dalawang beses na akong nakapasok doon at wala naman namang nangyaring masama. Trabaho lang talaga. Iyon ang lagi kong ipinapaalala sa sarili ko tuwing may ipinapadala sa akin si Nay Emmy roon, lalo na kapag alam kong nandoon si Don Arthur.That morning, abala ako sa pag-aayos ng ilang documents na kailangang dalhin sa kaniya. Maingat kong pinatong ang mga papel sa isang folder bago ako naglakad papunta sa study. Kakatok na sana ako nang marinig ko ang boses niya mula sa loob.“Yes, I understand. Send it to my office and I'll review it myself.”Napahinto ako at umatras nang kaunti. Mukhang may kausap siya sa phone, kaya naghintay muna ako sa labas hanggang sa matapos ang conversation. Ilang sandali lang, bumukas ang pinto mula sa loob at nakita ko siyang nakatayo roon habang hawak pa rin ang phone.Nagkatinginan kami bago siya bahagyang tum
Hindi ko alam kung bakit parang ang bigat ng mga paa ko habang naglalakad pabalik sa kitchen. Kape lang naman ang dinala ko kay Don Arthur, at ilang minuto lang naman kaming nag-usap sa study niya. Wala namang nangyari. Hindi rin naman siya nagsabi ng kahit anong kakaiba, pero habang inaayos ko ang mga baso sa counter, paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang sinabi niya.You look tired.Napailing ako at mas pinagtuunan ng pansin ang ginagawa ko, pero lalo lang akong nainis sa sarili ko nang mapansin kong ilang segundo na pala akong nakatitig sa isang baso na hawak ko. Wala naman akong nililinis doon. Hawak ko lang talaga at parang nakalimutan ko kung ano ang susunod kong gagawin.“Shasha?”Napalingon ako kay Ate Osang na nakaupo malapit sa counter. Mas maayos na ang itsura niya kaysa kanina, kahit may bakas pa rin ng pagod sa mukha niya. Nakataas ang isang kilay niya habang nakatingin sa akin, kaya agad kong ibinaba ang baso at nagkunwaring abala sa pag-aayos ng ibang gamit. “Bak







